Tibetan
་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་བཞག་སྟེ་བཞུགས་པའི་སྐབས་སུ་བྱེད། ཆོས་སྐུར་མ་བཞུགས་པ་དང་གཟུགས་སྐུར་སྣང་བ་ཡང་གདུལ་བྱའི་སྣང་ཚུལ་གྱི་ཕྲིན་ལས་ཡིན་པས་དེ་དང་མཐུན་པར་སྒོམ་པ་ཡིན་གྱི་སངས་རྒྱས་དངོས་ཀྱི་རང་སྣང་ལ་ལྡང་འཇུག་དེ་འདྲ་ཡང་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ནི། སྭ་བྷཱ་ཝ་དང་། ཤཱུ་ནྱ་ཏཱའི་སྔགས་དོན་བསམ་བ་ཡིན་ལ། (༡༡༥)དེ་ཡང་རང་གི་སེམས་ལས་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་གཟུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེའང་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་སེམས་ལས་གཞན་གང་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པས་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། སེམས་དེ་ནི་གཟུང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྭ་བྷཱ་ཝ་རང་བཞིན་དག་པའི་སྔགས་དང་སྦྱོར་ལ། སྐབས་འདིའི་རང་བཞིན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་རྫས་སུ་གནས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །འཛིན་པ་ནི་ཡུལ་འཛིན་པ་པོ་སྟེ། མཐོང་བ་པོ། རིག་པ་པོ། མྱོང་བ་པོའི་དོན་ཡིན་པས་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་སེམས་སེམས་བྱུང་མཐའ་དག་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པའི་སྣང་བ་ཙམ་ལས་རིག་པའི་རྣམ་པར་ཤར་བ་མ་གཏོགས་གདོད་ནས་མ་གྲུབ་པས་འཛིན་པ་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན། གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་སྟོང་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་སྟོང་པའི་སྔགས་དང་སྦྱོར་ཞིང་། གཟུང་འཛིན་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་གྲུབ་ (༡༡༦)པས་གནས་ལུགས་ནི་ཅི་ཡང་མེད་པ་ཞིག་གོ་སྙམ་ན། ཛྙཱ་ན་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཞེས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ་གོང་དུ་སྨོས་པ་ལྟར་སེམས་ཉིད་ཁྱབ་བརྡལ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་གནས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་གསོག་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པའི་དགོས་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་སྐབས་སུ་དག་སྣང་ལྷ་སྐུ་སྤྲོ་དགོས་པ་ལ་སྔོན་དུ་མ་དག་པའི་སྣང་བ་མ་སྦྱངས་ན་དག་པའི་ལྷ་སྐུ་སྤྲོ་མི་ཐུབ་པས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་སྤྲོ་བའི་བགེགས་བསལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ལྷ་སྐུ་དངོས་སྒོམ་པའི་དུས་ན་ཡང་ལྷ་སྐུ་སྣང་སྟོང་ཞེས་བྱ་བའི་སྟོང་པ་ཚང་བར་བྱེད་པ་ལ་འདི་དགོས་ཏེ། ལྷ་སྐུར་སྣང་བཞིན་དུ་གཟུང་འཛིན་སྤྲོས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཞིག་ཐ་ན་མོས་སྒོམ་གྱི་ཚུལ་གྱིས་ཀྱང་དགོས་པ་ལས་དེ་ཡང་འདི་བསྒོམས་པ་ལས་འབྱུང་ངོ་། །སྐབས་འདིར་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ངང་དེ་ལས་རྟོག་པ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར། འོག་ནས་འབྱུང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོར་ལངས་པ་ན། སྔར་གྱི་སྟོང་པའི་རྒྱ་དེ་ལས་མ་འདས་བཞིན་ (༡༡༧)དུ་སྒོམ་པའོ། །འདིར་གཟུང་རྟོག་སྤངས་ཏེ་སེམས་ཙམ་དང་། དེ་
Chinese
于彼等之中安住而住之时所作。不住于法身而显现于色身，亦是所化众生之显现事业，故与此相符而修，然无有佛陀真实现量之生起融入。二者为智慧之积聚，即思维 स्वाभाव (藏文：སྭ་བྷཱ་ཝ།，梵文天城体：स्वभाव，梵文罗马拟音：svabhāva，汉语字面意思：自性)与शून्यता (藏文：ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ།，梵文天城体：शून्यता，梵文罗马拟音：śūnyatā，汉语字面意思：空性)之咒义。（115）彼亦为自心之外所显现之一切，名为所取。其亦仅为错乱之显现，然除心之外，任何亦无成立，故所取无自性，心即为所取诸法之自性之故。与स्वाभाव (藏文：སྭ་བྷཱ་ཝ།，梵文天城体：स्वभाव，梵文罗马拟音：svabhāva，汉语字面意思：自性)自性清净之咒相合。此处之自性亦为于世俗实物中安住之自性。能取为境之能取者，即见者、知者、受者之义，故为八识聚一切心心所。其亦仅为因缘聚合之显现，除显现为觉性之相外，从本以来未成立，故能取无自性不可得。如是，所取能取二者皆不成立，故诸法从本以来即为空性。是故与शून्यता (藏文：ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ།，梵文天城体：शून्यता，梵文罗马拟音：śūnyatā，汉语字面意思：空性)空性之咒相合，以所取能取所摄之诸法皆不成立（116），若思法性为何亦无，ज्ञानास्वभाव (藏文：ཛྙཱ་ན་སྭ་བྷཱ་ཝ།，梵文天城体：ज्ञानास्वभाव，梵文罗马拟音：jñānasvabhāva，汉语字面意思：智慧自性)即智慧之自性，如前所说，唯有心性广大周遍而安住。如是，积聚智慧资粮，修持空性之必要，乃为于正行之时，需生起清净显现本尊身，若未事先修习不净之显现，则无法生起清净之本尊身。为遣除生起智慧显现之障碍之故，且于真实修持本尊身之时，亦需此以圆满本尊身显空之空性，即于显现为本尊身之时，亦需以能取所取戏论之法为空性，甚至以信解修持之方式亦需，而彼亦从修持此而生。此处于安住于空性之状态中，未被其他分别念所中断，从下文所出之坛城轮中生起时，于未超出先前之空性范围（117）而修持。此处舍弃所取分别，唯心与彼
English
It is done at the time of dwelling while abiding in equanimity. Not dwelling in the Dharmakaya and appearing in the Rupakaya is also the activity of the perception of those to be tamed, so it is practiced in accordance with that, but there is no such thing as the arising and absorption of the actual self-appearance of the Buddha. The second is the accumulation of wisdom, which is to contemplate the meaning of the mantra of स्वाभाव (Tibetan: སྭ་བྷཱ་ཝ།, Sanskrit Devanagari: स्वभाव, Sanskrit Roman transliteration: svabhāva, literal Chinese meaning: self-nature) and शून्यता (Tibetan: ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ།, Sanskrit Devanagari: शून्यता, Sanskrit Roman transliteration: śūnyatā, literal Chinese meaning: emptiness). (115) That is, everything that appears different from one's own mind is called the object to be grasped. That is just an appearance of delusion, but since nothing is established other than the mind, the object to be grasped is without self-nature, because the mind is the self-nature of the objects to be grasped. Combine with the mantra of स्वाभाव (Tibetan: སྭ་བྷཱ་ཝ།, Sanskrit Devanagari: स्वभाव, Sanskrit Roman transliteration: svabhāva, literal Chinese meaning: self-nature) pure in self-nature. The self-nature in this case is also the self-nature that abides in conventional reality. The grasper is the grasper of the object, that is, the meaning of the seer, the knower, the experiencer, so it is all the eight consciousnesses, mental factors, and so on. That is also just an appearance of the collection of causes and conditions, and since it has not been established from the beginning except for appearing as a form of awareness, the grasper is not perceived as having self-nature. Thus, since both the grasped and the grasper are not established, all phenomena are empty from the beginning. Therefore, combine with the mantra of शून्यता (Tibetan: ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ།, Sanskrit Devanagari: शून्यता, Sanskrit Roman transliteration: śūnyatā, literal Chinese meaning: emptiness) emptiness, and since all phenomena included in the grasped and the grasper are not established (116), if you think that there is nothing to the nature of reality, ज्ञानास्वभाव (Tibetan: ཛྙཱ་ན་སྭ་བྷཱ་ཝ།, Sanskrit Devanagari: ज्ञानास्वभाव, Sanskrit Roman transliteration: jñānasvabhāva, literal Chinese meaning: wisdom self-nature) is the self-nature of wisdom, that is, as mentioned above, only the vast and pervasive nature of mind abides. Thus, the need to accumulate the accumulation of wisdom and meditate on emptiness is that at the time of the main practice, it is necessary to generate the pure appearance of the deity's body. If the impure appearance has not been practiced beforehand, the pure deity's body cannot be generated. For the sake of eliminating the obstacles to generating the appearance of wisdom, and even at the time of actually meditating on the deity's body, this is also necessary to complete the emptiness called the deity's body appearance emptiness, that is, even when appearing as the deity's body, it is necessary to be empty of the phenomena of grasping and grasper proliferation, even in the manner of faith and practice, and that also arises from practicing this. Here, in the state of abiding in emptiness, without being interrupted by other thoughts, when arising from the mandala wheel that appears below, practice without exceeding the previous scope of emptiness (117). Here, abandoning the grasped thought, only mind and that
Tibetan
ཡང་མི་དམིགས་པར་སྒོམ་པའི་ཚུལ། ཡེ་ཤེས་ཚོགས་གསོག་རིམ་པ་གཉིས་སྒོམ་པ་འདི་ནི། འཁོར་ལོ་སྡོམ་པའི་བཤད་རྒྱུད་མངོན་བརྗོད་བླ་མའི་ལེའུ་བཞི་པ་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་གསོག་གི་སྐབས་ཉིད་ནས་འདི་སྐད་ཅེས། གཟུགས་བརྙན་ཙམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། །སེམས་ཙམ་དུ་ནི་རྣམ་པར་བརྟག །ཆོས་རྣམས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་སྟེ། །ཆོས་མིན་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན། །ཅེས་གསལ་བར་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་དངོས་གཞི་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དང་། བཟླས་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དང་པོ་ལ། རྟེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱེད་པ། བརྟེན་པ་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར། རྣལ་འབྱོར་རྫོགས་བྱེད་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ནི། སྟོང་པའི་ངང་ལས་ཞེས་པ་ནས། །དུས་མཚན་དང་བཅས་པའོ། །ཅེས་པའི་བར་ཏེ། མཁས་བཙུན་རྒྱལ་མཚན་འབུམ་གྱིས་ (༡༡༨)མཛད་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་ལ་སོགས་པ་བར་སྐབས་སུ་བྱུང་བའི་ཡི་གེ་རྣམས་ལས། སྐབས་འདིར་རྡོ་རྗེའི་ས་གཞི་རྭ་གུར་རྣམས་སྒོམ་པའི་གསལ་ཁ་མི་བྱེད་ཅིང་། རི་རབ་ཀྱི་སྟེང་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨའི་སྟེང་དུ། བྷྲཱུྃ་ལས་གཞལ་ཡས་ཁང་གྲུ་བཞི་སྒོ་བཞི་དུར་ཁྲོད་དང་བཅས་པ་སྒོམ་པར་མཛད་ཀྱང་། ཡེ་ཤེས་མཁའ་འགྲོ་ཉིད་ཀྱི་གསུང་ངག་མཁས་གྲུབ་ཁྱུང་པོ་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཡི་གེར་བཀོད་པ་ལས་འབྱུང་བ་ནི་རང་རེའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་དཀྱུས་བཞིན་པས། ཡིག་རྙིང་ཉིད་བརྟག་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ཡིན་ལ། སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་ན། གཞལ་ཡས་ཁང་སྒོ་ཅན་མ་བསྒོམས་ན་སྒྲུབ་ཐབས་ཕྲ་མོར་སོང་བས་དཀྱིལ་འཁོར་སྒོམ་པར་མི་འགྲོའོ་སྙམ་པའམ། མདུན་བསྐྱེད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒོ་ཅན་བྱས་ཕྱིན་བདག་བསྐྱེད་ལ་ཡང་དགོས་སྙམས་པ་ཡིན་ན་ནི་ཕྱོགས་རེ་ཁོ་ན་མཐོང་བའི་སྐྱོན་ཏེ། སྡོམ་པ་ལྷ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་མཛད་པ་དང་། ཕག་མོ་ལྷ་བཅུ་ (༡༡༩)གསུམ་མའི་སྒྲུབ་ཐབས་རིགས་ལྡན་ཁྱབ་འཇུག་སྦས་པས་མཛད་པ་དང་། མ་ཧཱ་མཱ་ཡའི་རྒྱུད་དངོས་བསྟན་གྱི་སྒྲུབ་ཐབས་དང་། བརྟག་གཉིས་ལས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཧེ་རུ་ཀའི་སྒྲུབ་ཐབས་གསུངས་པའི་རྒྱུད་དོན་སྒྲ་དྲང་ཐད་རྣམས་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་སྒོ་ཅན་མེད་པའི་ཕྱིར། བདག་བསྐྱེད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒོ་ཅན་མེད་ཀྱང་ཆོག་པའི་སྐབས་མང་དུ་གྲུབ་ཅིང་། གོང་དུ་བཤད་པའི་ཕག་མོ་བཅུ་གསུམ་མ་དེའི་དབང་ཆོག་རྒྱ་གཞུང་སློབ་དཔོན་འཇིགས་མེད་ལྷས་མཛད་པའི་མདུན་བསྐྱེད་ལ་སྒོ་ཅན་ཡོད་པ་དང་། ག
Chinese
再者，不作意地禅修之方式。积聚智慧资粮次第二禅修，此乃《胜乐轮根本续》释续《明句上师》第四品积聚智慧资粮之时，如是说：“仅是影像之智慧，于唯心之中作意分别，诸法犹如虚空，非法亦非法性。”如是明示。第二，正行生圆次第瑜伽，有生起次第，圆满次第，及念诵瑜伽。初者，生起所依之坛城，所依为本尊坛城，瑜伽圆满之支分，此三者。初者，从空性之中，至“具时分之名相”之间。如是，喀尊嘉灿邦（118）所造之修法等中间出现的文字中，此时未明示观想金刚地基、帐篷等，而是于须弥山之上，各种金刚和莲花之上，观想从བྷྲཱུྃ་（藏文，भ्रूं，bhrūṃ，种子字）所生之四方形、四门、具足尸林之宫殿。然智慧空行自身之口诀，由智成琼波瑜伽士记录者，与我等修法之次第相同，故应考察旧文本。若喜繁琐，若不观想具门之宫殿，则修法过于简略，则不成为坛城之观想，或以为前生坛城既已作具门，则自生亦需具门，若如是想，则为只见一面之过失。因《胜乐轮》六十二尊之修法，由菩提萨埵金刚手所造，以及猪面母十三尊之修法，由种姓自在遍入隐蔽者所造，以及《大幻化网续》直示之修法，以及《二观察续》所说身语意黑汝嘎之修法之续义，于文句直解之中，皆无具门之坛城。故自生坛城虽无具门亦可，此等情况多可成立。如上所说之猪面母十三尊之灌顶仪轨，印度论师无畏光所造之前生坛城有具门，且
English
Furthermore, the way to meditate without objectification. This practice of accumulating wisdom and merit in two stages is as stated in the fourth chapter, "Accumulating Wisdom and Merit," of the explanatory tantra of the Wheel-protecting Tantra, the Supreme Expression: "Wisdom that is merely an image is mentally conceptualized. All phenomena are like the sky; they are neither non-phenomena nor the nature of phenomena." This is clearly stated. Secondly, in the actual yoga of generation and completion, there are the generation stage, the completion stage, and the recitation yoga. The first involves generating the mandala of the support, the mandala of the supported deity, and the limbs that perfect the yoga, which are three. The first is from "From the state of emptiness" to "with names of times." In the sadhanas composed by Khetsun Gyaltsen Bum (118) and other texts that appeared in the interim, there is no clear instruction to meditate on the vajra ground and the tent. Instead, on top of Mount Meru, on various vajras and lotuses, one meditates on a four-sided mansion with four doors and charnel grounds, arising from BHRŪṂ（藏文，भ्रूं，bhrūṃ，seed syllable）. However, the oral instructions of the Wisdom Dakini herself, recorded by the accomplished Khyongpo Naljor, are the same as our sadhana, so the old texts should be examined. If one likes elaboration, if one does not meditate on a mansion with doors, the sadhana becomes too simple, and it will not become a mandala meditation. Or, if one thinks that since the front generation mandala has doors, the self-generation also needs doors, then that is the fault of seeing only one side. Because the sadhana of the sixty-two deities of the Wheel-protection Tantra was composed by Bodhisattva Vajrapani, and the sadhana of the thirteen-deity Vajravarahi was composed by the Hidden One, the Lord of Lineages, and the sadhana directly taught in the Mahamaya Tantra, and the tantra meaning of the sadhana of the body, speech, and mind Herukas from the Two Examinations Tantra, in the direct and literal explanations, there are no mandalas with doors. Therefore, it is established that there are many cases where the self-generation mandala does not need doors. Moreover, in the empowerment ritual of the aforementioned thirteen-deity Vajravarahi, the front generation mandala composed by the Indian master Jikme Lha has doors, and