Tibetan
ང་པོ་ནི། མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་རིགས་ལྔའི་ལྷ་ཚོགས་བྱོན་པ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས། ཐུགས་ཀ་ནས་སྤྲུལ་པའི་ལྷ་མོས་དབང་བསྐུར་བར་མོས་པ་སྟེ། མདུན་གྱི་ནམ་མཁའ་ནས་གཡའ་དག་པར་གྱུར། ཅེས་པའི་བར་རོ། །འདི་ནི་ལུས་དག་པར་བྱེད་པའི་རིམ་པ་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ། སྒྲུབ་ཐབས་གཞན་ནས་བྱུང་བའི་ཁྲུས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དོན་འདི་ལ་ཚང་། གཞན་གྱི་ལུགས་ལ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་འདོད། ཐུན་མཚམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བྱེད་དུས་ངེས་པ་མེད། ལུགས་འདི་ལ་ཆོ་གའི་དཀྱུས་སུ་བཞེད་ཅིང་མཉམ་པར་བཞག་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ནང་ཚན་དུ་གཏོགས་པ་དང་། སྦྱང་བྱ་སྦྱོང་བྱེད་སྦྱོང་རྒྱུ་ཡོད་པས་གཞན་རྣམས་ལས་ལུགས་འདི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའོ། ། (༡༠༣)དེ་ནས་ནང་མཆོད་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་མྱང་སྟེ། ཨ་མྲྀ་ཏའི་སྔགས་བཟླ་བ་ནི་སྲུང་བའི་རིམ་པ་སྟེ། གཞན་རྣམས་ལས་བདུད་རྩི་མྱང་བས་ཁ་དག་པར་བྱེད་པ་དང་རྣམ་པ་འདྲ་ལ། འོན་ཀྱང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྔགས་དང་དག་སྦྱོར་གྱི་སྒོ་ནས་འདི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལ་ཨོཾ་ནི་དགེ་ཞིང་བཀྲ་ཤིས་པའི་དོན། ཨ་མྲྀ་ཏ་ནི་བདུད་རྩི། བཱ་ཙ་ནི་སྨྲ་བ་སྟེ་ངག །རཀྵ་རཀྵ་ནི་སྲུངས་ཤིག །ཧཱུྃ་ནི་སྲུང་བའི་སྔགས། ཕཊ་ནི་གནོད་བྱེད་འཇོམས་པའོ། །དེ་ནས་སེམས་སྤྲོས་བྲལ་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི་ཡིད་དག་པའི་རིམ་པ་སྟེ། དེ་ལ་རང་གི་སེམས་ཉིད་ཅེས་པ་ནི། སེམས་དང་སེམས་ཉིད་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་སེམས་ཉིད་དེ་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་མཐའ་བྲལ་དང་། སྤྲོས་བྲལ་དང་། བརྗོད་བྲལ་དང་། སྟོང་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དགག་ཕྱོགས་ཀྱི་མིང་དུ་མས་བརྙད་ཀྱང་སྟོང་རྐྱང་མིན་ཏེ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་གདོད་ནས་ཤར་བ་ཡིན་ལ། སེམས་དང་། སེམས་ཉིད་དང་། ཡེ་ཤེས་དང་། ལྷན་ཅིག་ (༡༠༤)སྐྱེས་པ་དང་། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོའམ་ཡོད་པའམ་ཡོངས་གཅོད་ཀྱི་མིང་དུ་མས་བསྙད་ཀྱང་། གཟུང་འཛིན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བ། ཤེས་བརྗོད་ཀྱི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ། དོན་དམ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་མིག་ཤེས་ལ་སོགས་པ་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་དང་། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སེམས་བྱུང་གི་རྣམ་རྟོག་དང་། ཡང་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་རིག་མཁན་ཡང་བྱེད་ལ། རྣམ་རྟོག་འབྱུང་མཁན་ཡང་བྱེད་ཅིང་། ཁོ་རང་དངོས་རྣམ་རྟོག་རང་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པ་ཡུལ་ཡུལ་པོ་ཞིག་འདུག་པ་འདི། ཕྱི་ཡི་སྣང་ཆ་འཆར་ཐུབ་པའི་ངོས་ནས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་དང་། ནང་དུ་རང་གི་སྣང་ཆ་འཆར་
Chinese
我是这样做的：向前方虚空中降临的五部佛众祈请，观想从他们的心间化现出天女赐予灌顶，直到前方虚空变得清净为止。这就是身体净化的次第。这个仪轨包含了从其他修法中获得的沐浴瑜伽的意义。其他宗派认为它是瑜伽的支分。在座间休息时，不一定需要进行这个修法。这个宗派认为它是仪轨的一部分，属于等持瑜伽的范畴，并且因为有能净、所净和净化的方法，所以这个宗派比其他宗派更为殊胜。（103）然后加持内供并享用，念诵阿弥利达（藏文：ཨ་མྲྀ་ཏ།，梵文天城体：अमृत，梵文罗马拟音：amṛta，汉语字面意思：甘露）的咒语是守护的次第。这与其他宗派通过享用甘露来净化口部的方式相似。然而，通过独特的咒语和净化的方法，这个修法变得更加殊胜。其中，嗡（藏文：ཨོཾ།，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：om，汉语字面意思：嗡）是吉祥的意思。阿弥利达（藏文：ཨ་མྲྀ་ཏ།，梵文天城体：अमृत，梵文罗马拟音：amṛta，汉语字面意思：甘露）是甘露。瓦匝（藏文：བཱ་ཙ།，梵文天城体：वाच，梵文罗马拟音：vāca，汉语字面意思：语）是言语，即语。raksa raksa（藏文：རཀྵ་རཀྵ།，梵文天城体：रक्ष रक्ष，梵文罗马拟音：rakṣa rakṣa，汉语字面意思：守护守护）是守护。吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）是守护的咒语。啪特（藏文：ཕཊ།，梵文天城体：फट्，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪特）是摧毁损害者的意思。然后，安住于离戏的觉性中，这是意净化的次第。其中，所谓的自心，是指区分心和心性之后的心性，即心的法性。虽然以无边、离戏、离言、空性等否定方面的名称来称呼它，但它并非仅仅是空，而是本来就显现为自证的智慧。虽然以心、心性、智慧、俱生（104）和 Bliss 等肯定或存在或断除的名称来称呼它，但它远离一切能取所取，解脱一切戏论，超越一切知言的境域，是胜义空性的自性。因此，眼识等五根识，以及贪欲等心所的分别念，既能认知色等对境，又能产生分别念。而它本身既不是分别念，也不是非分别念的觉知，这个作为对境和能对境的觉知，从能够显现外在现象的角度来说，是意识，在内在能够显现自己的现象
English
I did it this way: I prayed to the five families of deities who appeared in the sky in front of me, and visualized that a goddess emanated from their hearts and bestowed empowerment, until the sky in front of me became clear. This is the sequence of purifying the body. This ritual contains the meaning of bathing yoga obtained from other sadhanas. Other schools consider it a branch of yoga. It is not necessary to perform this practice during breaks between sessions. This school considers it part of the ritual and belongs to the category of meditative yoga, and because there are things to be purified, purifiers, and methods of purification, this school is more superior than other schools. (103) Then, bless the inner offering and partake of it, reciting the mantra of Amrita (Tibetan: ཨ་མྲྀ་ཏ།, Sanskrit Devanagari: अमृत, Sanskrit Romanization: amṛta, Chinese literal meaning: nectar) is the sequence of protection. This is similar to the way other schools purify the mouth by partaking of nectar. However, through unique mantras and methods of purification, this practice becomes even more superior. Among them, Om (Tibetan: ཨོཾ།, Sanskrit Devanagari: ओम्, Sanskrit Romanization: om, Chinese literal meaning: Om) means auspiciousness. Amrita (Tibetan: ཨ་མྲྀ་ཏ།, Sanskrit Devanagari: अमृत, Sanskrit Romanization: amṛta, Chinese literal meaning: nectar) is nectar. Vaca (Tibetan: བཱ་ཙ།, Sanskrit Devanagari: वाच, Sanskrit Romanization: vāca, Chinese literal meaning: speech) is speech, that is, language. Raksha Raksha (Tibetan: རཀྵ་རཀྵ།, Sanskrit Devanagari: रक्ष रक्ष, Sanskrit Romanization: rakṣa rakṣa, Chinese literal meaning: protect protect) is to protect. Hum (Tibetan: ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुँ, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum) is the mantra of protection. Phat (Tibetan: ཕཊ།, Sanskrit Devanagari: फट्, Sanskrit Romanization: phaṭ, Chinese literal meaning: Phat) means to destroy the harmer. Then, abiding in the non-conceptual awareness is the sequence of purifying the mind. Among them, the so-called self-mind refers to the nature of mind, which is the nature of mind after distinguishing between mind and mind-nature. Although it is referred to by negative names such as infinite, non-conceptual, inexpressible, emptiness, etc., it is not merely empty, but is originally manifested as self-aware wisdom. Although it is referred to by positive or existent or exclusive names such as mind, mind-nature, wisdom, co-emergent (104), and Bliss, it is free from all grasping and grasped, liberated from all elaborations, transcends all realms of knowledge and expression, and is the nature of ultimate emptiness. Therefore, the five sense consciousnesses such as eye consciousness, and the conceptual thoughts of mental factors such as desire, can both recognize objects such as form, and can also generate conceptual thoughts. And it itself is neither conceptual thought nor non-conceptual awareness, this awareness that acts as both object and subject, from the perspective of being able to manifest external phenomena, is the mind consciousness, and internally it is able to manifest its own phenomena.
Tibetan
ཐུབ་པའི་ངོས་ནས་ཉོན་ཡིད་ཡིན་ལ། ཤེས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་ཁྱབ་ཏུ་རིག་ཙམ་ལ་ཕྱི་ནང་རྣམ་རྟོག་གང་དུ་ཡང་འཆར་མི་ཐུབ་པ་ཞིག་འདུག་པ་དེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན། ད་ལྟ་རང་རེ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་བློ་ངོ་ལྟར་ན། དེ་རྣམས་ལས་ཡུལ་དང་ཕྱོགས་ཆ་ (༡༠༥)གཞན་ན་ཡང་མེད། དུས་དང་གནས་སྐབས་གཞན་ན་ཡང་མེད། དུས་རྣམ་པ་གཞན་དུའང་མི་གསལ་མོད་ཀྱི་ འཇུག་ཤེས་ནས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་བར་སྣང་ཆ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་གདོད་ནས་འདས་ཤིང་དེ་དང་དེ་དག་ཡིན་རྒྱུ་ཡང་མེད་ལ། གཅིག་ཏུ་ན་དེ་ཐམས་ཅད་འདུས་པ་ལྟར་ཡང་སྣང་བ་ཞིག་འདུག་པ་འདི། སེམས་ཉིད་གཟུང་འཛིན་གཉིས་བྲལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་དེར་སྣང་ལ། འོན་ཀྱང་ད་ལྟའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་འཆར་ཚུལ་དེ་ཙམ་ཞིག་ནི། གནས་ལུགས་ཀྱི་སེམས་དེ་ཕྱོགས་ཙམ་ཟུར་མདངས་ཕྲ་མོ་ཙམ་མཚོན་པའི་ཚུལ་ཡིན་གྱི། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ཆོས་ལས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཚང་བ་མངོན་སུམ་དུ་གསལ་བར་མཐོང་བ་ནི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ནའོ། །ཆོས་ནས་ཇི་ལྟར་གསུང་ཞེ་ན། གཞུང་ལུགས་རྣམས་ནས་གསུངས་པའི་རྣམ་གྲངས་མཐའ་དག་སྐབས་འདིར་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལངས་ཀྱང་། སྙིང་པོ་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་འཁོར་བ་དང་ (༡༠༦)ལམ་དང་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བག་ཆགས་འདུས་པ་ས་བོན་དང་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཚུལ་དུ་གནས་པར་བཤད། སེམས་ཉིད་ཀུན་གཞིའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་འགྱུར་བ་མེད་པ་གཅིག་དང་ཐ་དད་ལས་གྲོལ་བ་ཡིན་པར་མདོ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ནས་གསུངས་ཤིང་། གསང་སྔགས་ནས་ཁྱད་པར་དུ་བདེ་ཆེན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་ཡང་བཤད་དོ། །དེས་ན་ད་ལྟར་གྱི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཕལ་གྱིས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་སྟེང་གི་ལྡོག་ཆ་ནས་རྣམ་པ་མི་གསལ་བའི་རིག་པ་གཡོ་འགུལ་མེད་པ་ཙམ་ཞིག་འདུག་པ་དེ་གོ་བ་ཡིན་གྱིས། ཁ་སང་ལྟ་བུ་ལས་དགེ་སྡིག་བྱས་པས་རང་རྒྱུད་ལ་ས་བོན་བཏབ་ཚུལ་དང་རྣམ་འགྱུར་གྱི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟར་འདུག་པ་དེ་རིང་ཡང་མི་ཤེས་ན། འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་འདུས་ཚུལ་དང་ས་བོན་དང་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཆ་ཤས་རྟོགས་པ་ག་ལ་ཞིག །ཡང་གང་དུ་ཡང་གཟུང་དུ་མེད་ཅིང་ཅིར་ཡང་འཆར་དུ་བཏུབ་པ་ཞིག་མྱོང་བ་ལས་དོན་དམ་པའི་སེམས་ཉིད་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ (༡༠༧)སྙིང་པོ་དེ་ཡོད་པར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཙམ་ལས། དེ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར་དངོས་སུ་མྱོང་བ་དང་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་ཆེན་དུ་དངོས་སུ་མྱོང་བ་ཡང་ཆེར་མི་སྣང་
Chinese
就胜者而言，是染污意。了知是所有一切的总相，仅仅是觉知，内外分别念任何也无法生起，存在这样的状态，那是阿赖耶识。现在如同我们各自凡夫的意念，从那些之外，在其他处所和方位（105）也没有，在其他时间和情况下也没有，虽然在其他时间状态中也不明显，但从入定智慧到阿赖耶识之间的虚空部分，从所有一切中本来就已超越，并且也没有成为那些的必要。总的来说，似乎所有一切都汇聚在一起，显现出这样的状态，这被称为心性离能取所取的智慧。然而，对于现在的瑜伽士来说，所显现的仅仅是，实相的心仅仅是象征着一部分、一个细微的侧面而已。要完全具备如阿赖耶识和法性的心法中所说的那样的特征，并能清楚地显现出来，唯有圣者的智慧才能做到。如果问经典中是如何说的，虽然无法在此处详尽地叙述经论中所说的所有名相，但其核心是，阿赖耶识是轮回和（106）道与果所有一切习气的汇聚之处，以种子和异熟的方式存在。所有经续中都说，心性阿赖耶识是无有任何变化的、唯一的、从一和多中解脱出来的。特别是密宗中还说它是大乐俱生。因此，现在大多数凡夫瑜伽士仅仅是从阿赖耶识上面的反面，理解为存在着一种不明显的、不动的觉性。如果昨天做了善恶之事，在自相续中种下种子，以及变化差别如何，今天仍然不知道的话，那么又怎么能了知从无始轮回以来的所有习气汇聚的方式，以及种子和异熟的部分呢？还有，仅仅是从体验到任何也无法执取、任何也能显现的状态中，推测出存在着胜义的心性，善逝的（107）精华，除此之外，要真实地体验到那本身的所有状态，以及真实地体验到俱生的大乐，似乎也不太可能。
English
From the perspective of the Victorious One, it is the afflicted mind. Knowing is the general characteristic of all things, merely awareness, and no internal or external discriminations can arise. The state of being like that is the ālaya-vijñāna. As for the minds of ordinary individuals like ourselves right now, there is nothing other than those in other places and directions (105). There is also no other time or circumstance. Although it is not clear in other times and states, from the wisdom of absorption to the space between the ālaya-vijñāna, it has been primordially beyond all things, and there is no need for it to be those things. In short, it seems as if all of those things are gathered together. This is what appears as the wisdom of the nature of mind, free from grasping and being grasped. However, for the yogis of the present time, the way it appears is just that the mind of reality is only a partial representation, a subtle aspect. To fully possess the characteristics as described in the mind of the ālaya-vijñāna and the dharmatā, and to clearly see it manifest, is only possible through the wisdom of the noble ones. If you ask how it is spoken of in the Dharma, although it is impossible to exhaustively describe all the terms mentioned in the scriptures here, the essence is that the ālaya-vijñāna is said to be the place where all the habitual tendencies of saṃsāra and (106) the path and the result are gathered, existing in the form of seeds and maturation. All the sūtras and tantras say that the nature of mind, the ālaya-jñāna, is unchanging, one, and free from one and many. In particular, the secret mantra also speaks of the great bliss that is co-emergent. Therefore, most ordinary yogis of the present time understand only that there is an unclear, immovable awareness from the opposite side of the ālaya-vijñāna. If one does not know today how the seeds were planted in one's own mind-stream by doing good and evil yesterday, and what the differences in transformation are, then how can one realize how all the habitual tendencies from beginningless saṃsāra are gathered, and the parts of seeds and maturation? Furthermore, from experiencing something that cannot be grasped anywhere and can appear as anything, one can only infer that the ultimate nature of mind, the essence of the Sugata (107), exists. Other than that, it seems unlikely that one will actually experience all aspects of that itself, and actually experience the co-emergent great bliss.