Tibetan
བྱུང་ཞིང་། ཡེ་ཤེས་དེས་རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུའི་རྣམ་རྟོག་ཕྲ་རགས་ཀྱི་ཆ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་འོད་གསལ་ལ་ཐིམ་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལ་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། འཆི་བ་འོད་གསལ་ཆོས་སྐུའི་ཕོ་བྲང་ཞེས་ཀྱང་བྱ། བར་དོ་དང་པོ་འོད་གསལ་རང་ཤར་ཞེས་ཀྱང་བྱ་ཞིང་། སྔར་འོད་གསལ་འདྲིས་ཡོད་པའི་གང་ཟག་དབང་པོ་རབ་རྣམས་ཀྱིས་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་དེ་དང་། སླར་བསྒོམ་པའི་འོད་གསལ་གཉིས་མ་བུ་འཕྲོད་ནས་འོད་གསལ་དེ་ཉིད་ངོས་བཟུང་སྟེ། དེའི་ངང་དུ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པས་སྲིད་པ་བར་དོར་འཇུག་མི་དགོས་པར་ཆོས་སྐུར་འཚང་རྒྱ་ཞིང་། ཆོས་སྐུ་སྐྱེ་མེད་དེ་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་རང་ཤར་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་ (༨༣༢)ནས་དེས་འཁོར་བ་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ། གང་ལ་གང་འདུལ་གྱིས་སེམས་ཅན་སྨིན་གྲོལ་ལ་འགོད་པར་བྱེད་དོ། །ཡེ་ཤེས་རོལ་པའི་རྒྱུད་ལས། འོད་གསལ་ཟིན་པའི་གང་ཟག་ལ། བར་དོའི་གྲོང་ཁྱེར་དེས་མི་མཐོང་། །གཞན་དོན་གཟུགས་སྐུའི་སྣང་བ་འཆར། །དཔེར་ན་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་འདྲ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནི་རིམ་གྱིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་གཙོ་ཆེ་བ་ཙམ་ཡིན། ཅིག་ཆར་བ་ལ་དེ་འདྲ་བའི་རིམ་པའི་ངེས་པ་མེད། སྐྱེས་བུ་ཐ་མལ་པ་འཆི་བའི་འབྱུང་བ་སོགས་ཐིམ་ཚུལ་དང་། རྣལ་འབྱོར་པས་བསྒོམས་ཉམས་འཆར་ཚུལ་འདྲ་བས། དུ་བ་དང་སྨྲིག་སྒྱུ་སོགས་དང་པོར་འབྱུང་བའི་ངེས་པ་མེད་དོ། །མདོར་ན་རྒྱལ་བས་མདོ་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པ་དང་། བླ་མ་སྒོམ་པ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་གསུངས་དང་། རང་གིས་བསྒོམས་པའི་མྱོང་བ་གསུམ་པོ་མཐུན་དགོས་ཀྱིས། གོ་ཡུལ་དང་མྱོང་བ་སོ་སོར་སོང་ན་གྱོད་ (༨༣༣)བྱེད་ཅིང་། ཕོ་ཚད་ཚབས་སུ་འགྲོ་བ་དཀའ་བས་ཆོས་པར་ཁས་འཆི་བ་ཆོག་།།།ཟབ་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་འབྲིང་རྒྱལ་བ་ལོངས་སྐུ་རང་ཤར་ནི། དབང་པོ་འབྲིང་ལ་བར་དོ་དང་པོའི་འོད་གསལ་ལ་གནས་པར་མ་ནུས་པའི་གང་ཟག་གིས་སྲིད་པ་བར་དོ་འཇུག་དགོས་ཤིང་། དེའི་བདུན་ཕྲག་དང་པོ་ལ་ལོངས་སྐུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དུ་འབད་དགོས་སོ། །དེ་ལ་བདུན་ཕྲག་དང་པོའི་ཞག་ཕྱེད་དང་བཞི་ཚུན་ཆད་ལ་སྐྱེ་བ་སྔ་མའི་ལུས། ཡུལ། ཁྱིམ། ནོར་རྫས་ཉེ་འབྲེལ་སོགས་ཀྱི་སྣང་བ་འཆར་བས། དུས་དེར་བར་དོར་ཤེས་པ་འབྱུང་དཀའ། དེ་ནས་ཞག་ཕྱེད་དང་བཞི་སོང་ནས་ཕྱི་མའི་ལུས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡུད་ཙམ་རེ་ཤར་སྔ་མའི་ལུས་སྣང་དེས་རྟག་མ་ཐུབ་པ་དང་། བཀྲེས་སྐོམ་སོགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉེས་ནས་སྔ་མའི་ཉེ་འབྲེལ་རྣམས་ཀྱི་རྩར་ཕྱིན་ནས་ཟས་
Chinese
生起，彼智慧将自性八十种粗细分别之念，全部融入光明之中。此亦名为自性光明，亦名为死亡光明法身之宫殿，亦名为第一中阴光明自显。往昔已串习光明之利根者，彼自性光明与复修光明二者母子相会，即能认识彼光明，于彼光明中安住于一境，无需趣入有中阴，即能成就法身，于彼法身无生之中，不离而二色身任运自成显现(832)，彼于轮回未空之际，以随顺所化而安置众生成熟解脱。于智慧游舞续中云：光明已证悟之人，彼不见中阴之城市，为利他色身之显现，譬如如意宝一般。如是宣说。彼乃就次第而行者为主而言，顿悟者则无如是次第之决定。如常人死亡之诸蕴融入等方式，与瑜伽士修习之觉受生起方式相似，故无烟雾与阳焰等首先生起之决定。总而言之，佛陀于经续中所说，具相上师修习者之教言，与自所修之体验三者必须相符。若见解与体验各自分离，则成争端(833)，且难成大事，故可自诩为修行人，然必须精深。二、中根者成就报身自显：中根者未能安住于第一中阴光明之士夫，则必须趣入有中阴，故须于彼第一周精进以得报身。其中，于第一周之三日半之内，生起前世之身体、处所、家宅、财物亲友等之显现，故于此时于中阴生起觉受甚难。其后，三日半过后，来世之身体显现刹那生起，然无法恒常维持前世之身体显现，且为饥渴等痛苦所逼迫，故前往前世亲友之处寻求饮食。
English
arising, that wisdom will dissolve all the subtle and gross aspects of the eighty types of conceptual thoughts into the clear light. This is also called the clear light of self-nature, also called the palace of the clear light of death, the dharmakaya, and also called the first bardo, the clear light of self-arising. Those who have previously familiarized themselves with the clear light, the sharp-witted ones, when that clear light of self-nature and the clear light of subsequent meditation meet like mother and child, they will recognize that clear light itself. By abiding single-pointedly in that state, they will not need to enter the bardo of existence, but will attain buddhahood in the dharmakaya. Without moving from that unborn dharmakaya, the two form bodies will spontaneously and effortlessly arise (832), and until samsara is empty, they will guide sentient beings to maturity and liberation according to their needs. In the Tantra of the Play of Wisdom it says: "For the person who has realized the clear light, that city of the bardo is not seen. The appearance of the form body for the benefit of others arises, like a wish-fulfilling jewel." So it is said. This is mainly in terms of those who proceed gradually. For those who are sudden, there is no such certainty of sequence. The way the elements of an ordinary person's death dissolve, and the way the experiences of a yogi's meditation arise, are similar, so there is no certainty that smoke and mirages will arise first. In short, the words of the Victorious Ones in the sutras and tantras, the words of a qualified lama and meditator, and one's own meditative experience must be in accord. If understanding and experience go separately, it will cause trouble (833), and it will be difficult to accomplish great things, so it is permissible to claim to be a practitioner, but it must be profound. Second, the intermediate one attains the sambhogakaya, self-arising: For those of intermediate faculties, who are unable to abide in the clear light of the first bardo, it is necessary to enter the bardo of existence, and therefore one must strive during the first week to attain the sambhogakaya. During the first week, up to three and a half days, appearances of the previous life's body, place, home, possessions, relatives, etc. arise, so it is difficult to have awareness in the bardo at that time. After three and a half days have passed, appearances of the future body arise momentarily, but the appearances of the previous body cannot be sustained, and afflicted by the suffering of hunger and thirst, they go to the relatives of the previous life seeking food.