Tibetan
པ་བཞིན། གནོད་པ་བྱ་མི་ནུས་སོ། །དེས་ན་ད་ལྟར་གྱི་སྣང་བ་འདི་སེམས་ཉིད་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཡིན་པས་བདག་དང་གནོད་བྱ་དང་། ནད་ཐམས་ཅད་རང་གི་རྟོག་པ་ལས་མ་གཏོགས་པ་ཅིའི་ངོ་བོར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ནས་ཀྱང་། རང་གི་སེམས་ཉིད་བདུད་ཅེས་བྱ། །རང་གི་སེམས་ཉིད་གེགས་ཞེས་བྱ། །གེགས་ཀུན་རྣམ་པར་རྟོག་ལས་བྱུང་། །དེ་བས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་རང་གི་རྟོག་པ་ཡོད་པར་བཟུང་། བདེན་པར་བཟུང་། སེམས་ལས་ཐ་དད་དུ་བཟུང་། སྐྱོན་ཅན་དུ་བཟུང་བས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པ་ཡིན། དེས་ན་ཐམས་ཅད་རང་གི་རྟོག་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་ན་བགེགས་སུ་གྱུར་པ་མེད་པས་སྤང་བྱ་རང་གི་རྟོག་པ་ཙམ་པོ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དཔྱད་ན་རང་གི་སེམས་སུ་འདུས་པས། སེམས་ལ་དཔྱད་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འདུག་པས་རང་གི་སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་བ་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཐ་དད་མེད་དེ། ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གཅིག་པ་ཡིན་པས་ན་སུ་ལ་གནོད། སུས་གནོད། ཇི་ལྟར་གནོད། དོན་དམ་པར་གང་ཡང་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་པ་མེད་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནད་དང་གདོན་ཐམས་ཅད་རང་གི་རྟོག་པར་འདུག་ལ། རྟོག་པ་ཆོས་སྐུར་འདུག་ཨང་སྙམ་དུ་བསམ་ལ་གང་དུ་ཡང་མི་རྟོག་པར་རང་དགར་ལྷོད་ཀྱིས་གློད་ལ་བཞག་གོ །ངན་སྐྱུག་བོར་བ་བཞིན་དུ་ཞེན་མེད་དུ་བཞག །མཛེ་རོ་བཞིན་དུ་དགོས་མེད་དུ་བཞག །བདག་པོ་ཤི་བའི་ཁང་སྟོང་བཞིན་དུ་ཞེན་མེད་དུ་བཞག་གོ །དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་མ་གྲུབ་པར་འདུག་པ་ལ་ད་ནི་ནམ་མཁའི་མདུད་པ་མ་ཁྲོལ་བ་བཞིན་ནམ། རུས་སྦལ་སྤུའི་ཞགས་པ་དམ་པོས་བཅིངས་པ་བཞིན་དུ་སོང་ནས་འདུག་སྟེ། རང་སེམས་བདུད་དུ་ལངས་ཤིང་། ང་རང་གི་རྟོག་པས་བཅིངས་ནས་སྡུག་བསྔལ་ལ་འཁྲུལ་ནས་འདུག་པ་སྙམ་དུ་བསམས་ལ། ན་ཡིས་དོགས། འདྲེས་གནོད་དུ་དོགས། ན་ཚ་དྲག་ཏུ་རེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རེ་དོགས་དང་། དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་བཞག་ཅིང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་གློད་པར་བྱའོ། །དེ་ཙམ་ལ་ཡིད་བཏགས་མ་བཟོད་ནས་ཐུབ་ཆོམ་དང་། འོད་དང་། ཐུ་བ་ནས་འཐེན་པ་དང་། མིང་ནས་འབོད་པ་དང་། དེ་ཙམ་ན་འདར་ཡོད་པ་དང་། སྐྱི་ཟིང་བ་དང་། ཤེས་པ་བཅུ་ལོག་པ་བྱུང་། དེ་ཙམ་ན་བློ་གཉིས་ལས། རང་གི་སེམས་སུ་འདུག་པས། འཆར་ལུགས་ཡིན་སྙམ་དུ་རང་གི་སེམས་སུ་ཐག་བཅད་ལ་བཞག་གོ །དེ་ལྟར་བསམ་པ་དང་བློ་བདེ་འབོལ་གྱིས་འགྲོ།
Chinese
如同那般，无法造成损害。因此，现在的显现是心性迷乱的显现，所以我和所害以及所有疾病，除了自己的分别念之外，在任何体性上都不成立。经中也说：自己的心性即是魔。（藏文：རང་གི་སེམས་ཉིད་བདུད་ཅེས་བྱ།，梵文天城体：स्वचित्तमेव मार，梵文罗马拟音：svacittameva māra，汉语字面意思：自心即魔）自己的心性即是障碍。（藏文：རང་གི་སེམས་ཉིད་གེགས་ཞེས་བྱ།，梵文天城体：स्वचित्तमेव विघ्न，梵文罗马拟音：svacittameva vighna，汉语字面意思：自心即障碍）所有障碍皆从分别念生。（藏文：གེགས་ཀུན་རྣམ་པར་རྟོག་ལས་བྱུང་།，梵文天城体：विघ्नाः सर्व विकल्पतः समुत्पन्नाः，梵文罗马拟音：vighnāḥ sarva vikalpataḥ samutpannāḥ，汉语字面意思：所有障碍皆从分别生）因此应当断除分别念。（藏文：དེ་བས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས།，梵文天城体：तस्मात् विकल्पं परित्यजेत्，梵文罗马拟音：tasmāt vikalpaṃ parityajet，汉语字面意思：因此应当舍弃分别）如此说道。因此，执着自己的分别念为实有，执着为真实，执着为与心不同，执着为有过患，从而生起轮回的所有痛苦。因此，一切都不是在自己的分别念之外有成为障碍的，所以应当断除的仅仅是自己的分别念而已。如此观察，则归于自己的心中。观察心，则安住于空性之中。所以自己的心性是光明，所有众生的心性是光明，与佛陀的智慧无有差别。因为一切都是法身一体，所以谁害谁？谁造成损害？如何造成损害？胜义谛中没有任何事物是成立为不同的。但在世俗谛中，所有疾病和邪魔都存在于自己的分别念中，并且分别念安住于法身之中。如此思索，不作任何分别，随意放松安住。如同丢弃呕吐物一般，无有执着地安住。如同麻风病人的尸体一般，无有需要地安住。如同主人死后的空房一般，无有执着地安住。如此，一切法本来就安住于不成立之中，但现在却如同没有解开的虚空结，又如同用乌龟毛的绳索紧紧捆绑一般。自己的心化为魔，心想：我被自己的分别念束缚，迷惑于痛苦之中。因为生病而怀疑，因为鬼怪而怀疑受害，希望疾病痊愈等等，所有的希望和怀疑，以及否定和肯定的分别念，都安住于空性之中，并且应当在法性之中放松。仅仅如此还无法忍受，于是发出“图穷”（藏语，意为“呼喊”）的声音，发出光芒，从头发中拉扯，呼喊名字，就在那时出现颤抖，起鸡皮疙瘩，意识错乱。就在那时，在两种想法中，安住于自己的心中，心想：这是显现的方式，从而在自己的心中做出决定并安住。如此思索，则心安理得，轻松自在。
English
Like that, harm cannot be done. Therefore, this present appearance is an appearance of the mind itself being deluded, so the self, the one being harmed, and all illnesses, other than from one's own thoughts, do not exist in any essence. It is also said in the Dharma: "One's own mind is called a demon. One's own mind is called an obstacle. All obstacles arise from conceptual thought. Therefore, abandon conceptual thought." Thus it is said. Therefore, holding one's own thoughts as existent, holding them as true, holding them as different from the mind, holding them as flawed, all the sufferings of samsara are generated. Therefore, since there is nothing outside of one's own thoughts that becomes an obstacle, the only thing to be abandoned is one's own thought itself. If one examines it in this way, it converges into one's own mind. If one examines the mind, it abides in emptiness, so one's own mind is clear light, and the mind of all sentient beings is clear light, and there is no difference from the wisdom of the enlightened mind of the Buddhas. Since all are one Dharmakaya, who harms whom? Who causes harm? How is harm caused? In ultimate truth, nothing is established as different. But in relative truth, all illnesses and demonic influences reside in one's own thoughts, and thoughts reside in the Dharmakaya. Thinking in this way, without any conceptualization, let go and relax freely. Like throwing away vomit, let go without attachment. Like a leper's corpse, let go without need. Like an empty house where the owner has died, let go without attachment. Thus, since all phenomena have always been unestablished, now it is as if an unloosened knot in the sky, or as if bound tightly by a rope made of turtle hair. One's own mind rises as a demon, and one thinks, "I am bound by my own thoughts and deluded by suffering." One doubts because of illness, one doubts being harmed by spirits, one hopes for the illness to be cured, and so forth. All hopes and doubts, and all conceptualizations of negation and affirmation, should be placed in the state of emptiness and released into the state of Dharma. If one cannot bear to rely on that alone, then one shouts "Thupchom" (a Tibetan word for "shout"), emits light, pulls from the hair, calls out names, and at that moment there is trembling, goosebumps, and disorientation. At that moment, out of two thoughts, it abides in one's own mind, and one thinks, "This is the way it appears," and one makes a decision in one's own mind and abides. Thinking in this way, one goes with ease and comfort.
Tibetan
ལུས་དང་སེམས་ཆ་ཆ་ནས་རང་སར་གནས་པ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་འཕྲོག་ལ་ཨ་པ་རང་སེམས་སུ་འདུག་པ་སྙམ་ན། མི་རྟོག་པ་རྗེན་གྱིས་དེ་དུས་ན་འཆར་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ནད་དང་གདོན་དང་རང་ཉིད་གསུམ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཔྱད་ན་ཡེ་ནས་སྐྱེ་མ་མྱོང་བ་དེ་སྐྱེ་མེད་ཆོས་སྐུ་ཡིན། མ་སྐྱེས་པ་ལ་དགག་རྒྱུ་མེད་པས་འགག་པ་མེད་པ་དེ་འགག་མེད་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡིན། སྐྱེ་འགག་གིས་སྟོང་པའི་བར་ན་གནས་པ་མེད་པས་གནས་པ་མེད་པ་དེ་གནས་མེད་སྤྲུལ་སྐུ་ཡིན། དེ་ལྟར་དུས་གསུམ་གང་ན་ཡང་མ་གྲུབ་པ་དེ་དངོས་པོ་མེད་པས། དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ནད་དང་གདོན་རང་གི་སེམས་གསུམ་ལས་འབྲས་བུ་སྐུ་བཞི་ལོགས་ན་མེད་པ་དེ་ཉིད་སྐུ་བཞིར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་སྐྱེས་ཚད་སྐུ་བཞི་ལག་བཅངས་སུ་གཏོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྟོགས་པ་སྐྱེས་ཚད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བརྡར་གོ་བར་བྱའོ། །ནད་དང་གདོན་ཐམས་ཅད་སྐུ་དྲིན་ཅན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །འདི་ནི་སྐུ་བཞི་ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་གདམས་ངག་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ནི་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྐྱེན་ངན་ལམ་དུ་བྱས་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་བསྒོམ་པའི་རྗེས་སམ། ཤུགས་ལ་རེ་དོགས་གཅོད་པའི་ལྟ་བ་འདི་ལྟར་བསམ་མོ། །འོ་ན་གནོད་བྱེད་འདིས་ང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་སྦྱོང་བ་ལ་བཀོད་ནས་འདུག་པས་འདིས་ང་ལ་བྱང་ཆུབ་ལག་བཅངས་སུ་གཏོད་པར་འདུག་པས་འདི་བཀའ་དྲིན་རེ་ཆེ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། །གཞན་ཡང་རྒྱུ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་ལས་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་འདི་ལྟ་བུ་འབྱུང་བ་ཡིན་པས། ཁྱོད་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་ན་དེའི་རྒྱུ་སྡིག་པ་སྦྱོངས་ཤིག ཕྱིན་ཆད་སྡིག་པ་སྤོངས་ཤིག་པའི་བྱ་གཏོང་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་པས་བཀའ་དྲིན་ཆེ་སྙམ་དུ་བསམས་ལ། དེས་ན་གནོད་བྱེད་འདི་དག་གཉེན་པོ་དང་བྲལ་བས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེས་ནས་མ་ཚོར་བར་འདུག་པ་དེ་སྦྲོན་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་པས་འདི་ངེས་པར་བླ་མའི་སྤྲུལ་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་དགའ་བར་བལྟའོ། །གཞན་ཡང་གནོད་བྱེད་འདིས་བདག་ལ་སྐྱེ་བ་སྔ་མའི་ལས་ངན་གྱིས་ཕྱི་མ་ལ་ངེས་པར་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བ་གཅིག་གི་སྡུག་བསྔལ་འདིར་དྲངས་པས་ངན་སོང་གི་དོང་ཁ་བཟུང་ནས་འདུག་པས་འདི་དྲིན་རེ་ཆེ་སྙམ་དུ་བསམ། འོ་ན་འདིས་བདག་ལ་ཕན་པ་དེ་ཙམ་དུ་བསྒྲུབ་ནས་འདུག་པས་འདི་བླ་མ་དཀོན་མཆོག་གི་འཕྲིན་ལས་པ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་ཡིན་སྙམ་དུ་བསམས་ལ། འདོད་པ་ཡིད་དུ
Chinese
身和心各自安住于其本位而生起。夺取它时，若认为阿爸在自心中，则无分别赤裸地在那时显现。因此，对于疾病、邪魔和自己三者，以各自了知的智慧观察，本来未曾生起者，即是无生法身。未生者无可破斥，故无灭，即是无灭圆满报身。于生灭空性之间无有住处，故无住，即是无住化身。如是于三时之中任何时皆不成立，故无事物，无事物即是自性身。如是疾病、邪魔和自心三者，果报四身不在别处，应视其为四身。如是每生起一次证悟，应知即是将四身掌握于手中。每生起一次证悟，应理解为法性的自性显现。应视一切疾病和邪魔为恩德之本。此乃四身认识之口诀。此乃显示将真实菩提心的恶缘转为道用。如是修习二菩提心之后，或于其影响下，如此思维断除希冀和恐惧之见。那么，此损害者让我用于修习二菩提心，此将菩提掌握于我手中，故此恩德极大。此外，由因罪恶不善，而生起如此痛苦之果。汝若不欲痛苦，则应净除其因罪恶，今后应断除罪恶，因其成为劝诫，故应思维其恩德极大。因此，这些损害者因远离对治，生起烦恼而未觉察，故其成为告诫，应从内心深处欢喜地视其为上师之化身。此外，此损害者将我前世的恶业引至此处，必定于来世生于恶趣之一苦，故其已堵住恶趣之门，应思维其恩德极大。那么，此已为我成办如此利益，故应思维此必定是上师三宝之事业者之一。心满意足地
English
Body and mind naturally abide in their respective places and arise. When it is taken away, if you think that Apa is in your own mind, then non-conceptual nakedness will appear at that time. Therefore, for the three—disease, demons, and oneself—if you examine them with the wisdom of individually knowing them, that which has never been born from the beginning is the unborn Dharmakaya. Because there is nothing to refute in the unborn, there is no cessation, which is the unceasing Sambhogakaya. Because there is no dwelling in the space empty of arising and ceasing, there is no dwelling, which is the non-dwelling Nirmanakaya. Thus, that which is not established in any of the three times is without substance. That which is without substance is the Svabhavikakaya. Thus, the result, the four kayas, are not separate from the three—disease, demons, and one's own mind. One should view them as the four kayas themselves. Thus, every time realization arises, one should know that one is holding the four kayas in hand. Every time realization arises, one should understand it as the self-manifestation of the nature of reality. One should view all diseases and demons as kind benefactors. This is the instruction for introducing the four kayas. This shows how to transform adverse conditions into the path of ultimate bodhicitta. After meditating on the two bodhicittas in this way, or under their influence, one should think in this way to cut off hope and fear. So, this harmer is using me to train in the two bodhicittas, and this seems to be putting enlightenment in my hands, so I think this is very kind. Furthermore, because such suffering results from the cause of sin and non-virtue, if you do not want suffering, then purify the cause of sin, and in the future, abandon sin. Because it has become an admonition, one should think that it is very kind. Therefore, these harmers are separated from the antidote, and they are unaware that afflictions have arisen, so it has become a warning. One should definitely view this as an emanation of the lama from the bottom of one's heart. Furthermore, this harmer has brought here the suffering of one birth in the lower realms, which is certain to be born in the future due to the evil karma of my previous life, so it has blocked the door to the lower realms. One should think that this is very kind. So, since this has accomplished so much benefit for me, one should think that this is definitely one of the activity of the lama and the Three Jewels. With contentment