Tibetan
རྐྱེན་ངན་བྱང་ཆུབ་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ། རྐྱེན་ངན་བྱང་ཆུབ་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ། གསུམ་པ་རྐྱེན་ངན་གྲོགས་སུ་བསྒྱུར་བ་ནི། སྣོད་བཅུད་སྡིག་པ་ཁོལ་བའི་ཚེ། །རྐྱེན་ངན་བྱང་ཆུབ་ལམ་དུ་སྒྱུར། །ཞེས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་དང་འབྱུང་བའི་གནོད་པ་ཅི་བྱུང་ཡང་རུང་སྟེ། ཐམས་ཅད་ནི་རང་གི་སྐྱེ་བ་སྔོན་མ་ལ་སྡིག་པ་སྤྱད་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཆོས་རྒྱུས་མེད་པ་རྣམས་རྐྱེན་ངན་བར་ཆད་དུ་བྱེད་དོ། །ཆོས་སྒོར་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བལྟས་ན། སྤྱན་སྔ་བས་ཤ་བོ་སྒང་པ་བ་ལ་གསུངས་པ་ལ་ལུས་ཀྱི་ན་ཚ་དང་། སེམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཐམས་ཅད་སྦྱང་བའི་བློ་ཡོད་ན། བླ་མ་དཀོན་མཆོག་གིས་བྱིན་རླབས་དངོས་གྲུབ་སྟེར་བའི་ཐབས་གསུངས་པ་བཞིན་ཡིན་གསུངས་པས། རྐྱེན་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བའི་གྲོགས་སུ་བསྒྱུར་བར་བྱའོ། །འདི་ལ་གཉིས། བསམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་སྦྱང་བ་དང་། སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་བསགས་སྦྱང་གཉིས་ལ་འབད་པའོ། །དེ་ལ་ཐོག་མར་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་རྐྱེན་ངན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དུ་སློང་བ་བསྟན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ལམ་དུ་བྱ་ན། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་དགྲ་ཟིན་གྱི་རུ་མ་ཕྱེད་པས་སྤང་བླང་ངོས་མ་ཟིན། ཆོས་བྱས་ཚད་བདག་འཛིན་གྱི་ཆོས་སུ་སོང་བས་ནོར་རོ། །ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་སྔ་འདྲིས་གང་ཡང་ཉེར་མ་སོང་བས་ད་རེས་དགྲ་ཟིན་གྱི་རུ་ཕྱེད་ལ། ཆོས་ལམ་དུ་བྱའོ། །དེ་ལ་དགྲ་རང་ཡིན། ཟིན་སེམས་ཅན་ཡིན། རང་ལ་དགྲར་བལྟས་ལ་སྤང་བ་དང་། གཞན་ལ་ཟིན་དུ་བཟུང་ལ་གཅེས་པར་ལྟ་བ་གཉིས་ལས་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དགྲ་རང་ཡིན་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི། ལེ་ལན་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བདའ། །ཞེས་པས་རང་ལ་དགྲར་བཟུང་བ་བསྟན་ཏེ། རང་ལ་མི་འདོད་པའི་དངོས་པོ་ཅི་བྱུང་ཡང་གྱོད་གཞན་ལ་མ་བདའ་བར་ང་རང་གི་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་ལན་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་བསམས་ལ་གྱོད་ཐམས་ཅད་རང་གི་ནང་དུ་བརྡལ་ཏེ། འཇིག་རྟེན་དག་ན་འཚེ་བ་གང་ཡོད་དང་། །འཇིག་རྟེན་སྡུག་བསྔལ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་ཀུན། །དེ་ཀུན་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལས་གྱུར་ན། །འདྲེ་ཆེན་དེ་ཀོས་བདག་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཞེས་དང་། བདག་ཡོད་ན་ནི་གཞན་དུ་ཤེས། །བདག་གཞན་ཆ་ལས་འཛིན་དང་སྡང་། །དེ་གཉིས་དང་ནི་འབྲེལ་བ་ལས། །ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཞེས་དང་། བདག་ཉིད་སྐྱོན་བཅས་གཞན་ལ་ཡང་། །ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོར་ཤེས་བྱས་ནས། །བདག་འཛིན་ཡོངས་སུ་དོར་བ་དང་། །གཞན་བླང་བ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འཇིག་རྟེན་ན་
Chinese
将逆境转化为菩提道。 将逆境转化为菩提道。 第三，将逆境转化为助缘：当器情充满罪恶时，将逆境转化为菩提道。意思是，无论众生和自然界的灾害发生什么，一切都是自己前世造恶的果报。对此，没有佛法根基的人会将逆境视为障碍。而进入佛法之门的人们看来，恰如贤噶瓦对夏沃岗巴瓦所说，如果具有净化所有身体疾病和内心痛苦的意愿，那么上师本尊就会赐予加持和成就的方法。因此，应将一切逆境转化为修持菩提心的助缘。这有两方面：一是修持殊胜的发心——菩提心，二是努力于殊胜的行持——积累和净障。首先，阐述了如何依靠世俗菩提心将逆境转化为菩提道。如何转化为道呢？从无始以来，由于没有区分敌友，所以没有把握取舍的要点。所做的佛事都变成了执我的佛事，因此错了。由于从未接近过解脱和一切智智，所以现在要区分敌友，将佛法作为道路。其中，敌是自己，友是众生。将自己视为敌人而舍弃，将他人视为朋友而珍爱，除此之外别无他法。其中，自己是敌人的理由是：一切责难都归于自己。这意味着将自己视为敌人。无论发生什么不悦意的事情，都不要将责任推给他人，而是认为这是自己执着于我的缘故，将所有的责难都归于自己内心。“世间所有伤害与，世间所有诸痛苦，一切皆从我执生，大魔于我何所为。”以及“有我则知有他，我他生起执与嗔，由彼二者 संबंधित联，一切过患皆生起。”以及“自身具有诸过患，然于他身知功德，如海一般作是念，断除我执而取他，应当修持此道理。”如是说。世间
English
Transforming Adversity into the Path to Enlightenment. Transforming Adversity into the Path to Enlightenment. Third, transforming adversity into a support: When the vessel and its contents are filled with sin, transform adversity into the path to enlightenment. This means that whatever harm befalls sentient beings and the elements, all are the result of having committed sins in one's previous life. Those without a foundation in Dharma will regard adversity as an obstacle. But those who have entered the gate of Dharma see it as Khenpo Ngawang said to Shawogangpawa, that if one has the intention to purify all physical illnesses and mental sufferings, then the Lama and Yidam will bestow blessings and the means to attain siddhis. Therefore, all adversities should be transformed into supports for training the mind of enlightenment. There are two aspects to this: first, training in the special intention—the mind of enlightenment; and second, striving in the special practice—accumulation and purification. First, it is explained how to transform adversity into the path of enlightenment by relying on relative bodhichitta. How to transform it into the path? From beginningless time, because one has not distinguished between enemy and friend, one has not grasped the essentials of what to abandon and what to adopt. Whatever Dharma one has practiced has become Dharma of self-grasping, and therefore it is wrong. Since one has never approached liberation and omniscience, now one must distinguish between enemy and friend and make Dharma the path. Here, the enemy is oneself, and the friend is sentient beings. There is no other way than to regard oneself as an enemy and abandon oneself, and to regard others as friends and cherish them. The reason why oneself is the enemy is: All blame is placed on oneself. This means regarding oneself as the enemy. Whatever unpleasant things happen, do not blame others, but think that it is because of my clinging to self, and place all the blame within oneself. "Whatever harm and suffering there is in the world, all arise from clinging to self. What can the great demon do to me?" And "If there is self, then one knows there is other. From self and other arise attachment and hatred. From the connection of these two, all faults arise." And "Knowing that oneself has all faults, but knowing that others have qualities like the ocean, one should abandon self-grasping and take up others, and one should practice this reasoning." Thus it is said. In the world