Tibetan
ཾ་ཡིག་དང་། རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ཐབས་ཀྱི་བྱ་ བ་བརྗོད་ཅིང་། རྐན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཨེ་ཡིག་དང་། པདྨ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ། སྦྱར་བས་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཉིད་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚུལ་ཡང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་ དམིགས་བཅས་སྟོང་པ་ཉིད། འདོད་པ་དང་། གཟུགས་དང་། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཐམས་ཅད་རོ་མཉམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་པོ་དེ་ལས་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་དེ། 17-454 དེས་གཉིས་སུ་མེད་པར་འཁྱུད་པའི་ཚུལ་ནི་མང་དུ་སྤྲོས་པའི་ཕྱིར་འདིར་རྒྱས་པར་མ་བརྗོད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡང་ན་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་སྦྱོར་བ། དམ་ཚིག་དང་། ལས་དང་། ཆོས་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང་རིམ་པ་བཞིན་སྦྱོར་བ་ནི་ཐོད་བརྒལ་བའི་ཕྱོགས་ཏེ། དེའི་ཚུལ་ཡང་། དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་བཅུ་ནི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ། དེ་དང་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ནི་སྟོང་ པ་ཉིད་གསལ་བ་དེ་ཉིད་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཆོ་གས་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་གཏུམ་མོ་འབར་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞུ་བ་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་རྩེ་མོར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་ ལ། དེའི་ཚེ་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་དེ་ཉིད་བརྟག་པར་བྱ་བའོ། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་ལག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལས་གང་གིས་ཞུ་བའི་བདེ་བ་དེ་ལ་བརྗོད་དེ། དེ་ཡང་། རྐང་པ་རྡོར་སྐྱིལ། གཡས་ པའི་ལག་པ་ཁུ་ཚུར་ཡི་ཟུར་དུ་བཙུགས་པ་སོགས་ཡིད་ལ་འབབ་པའི་ལུས་གནད་བཅས་ཏེ། བྱཱ་མ་ཧསྟའི་རྒན་པོ་དང་། སྲིན་ཞགས་མིག་ཏུ་བྱས་པས། སྭ་བཛྲ་ཨུལླ་ཡ་བྱ་བཞིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ འཕེལ་བའི་གཏུམ་མོ་ལ་ལྷག་པར་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱའོ། །དེའི་ཚེ་རླུང་གཉིས་རང་སར་གློད་ཅིང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནོར་བུའི་སྣ་རྩེར་བཟུང་བ་ལས། མཐར་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཉིད། 17-455 དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་ལ། དེའི་ཚེ་ལྷན་སྐྱེས་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྫོགས་པའི་ཆ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུར་བརྗོད་ལ། རྣམ་པར་ མི་རྟོག་པའི་ཆ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་ལས། ཁུ་བའི་རྣམ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས། །དེ་ཡི་བདེ་བ་འདོད་མར་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་ པ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི། ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཙམ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་། ལྷག་པའི་ལྷ་གང་ཡང་རུང་བ་ཡབ་ཡུམ་དུ་མོས་པ་ཙམ་གྱིས་འཁྱུད་པ་དང་། ཙུམྦ་ན་ལ་སོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་ བས། བསྲུབ་པ་དང་བསྲུབ་པའི་སྦྱོར་བས། དེའི་གནས་སྐབས་སོ་སོ་ལ། དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞི་མཚོན་པར་བྱ་སྟེ། ཐིག་ལེ་ནམ་ཡང་འཛག་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་བདེ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པར་ བྱའོ། །གཉིས་པོ་འདི་ལ་ས
Chinese
嗡 (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：om，汉语字面意思：嗡) 字和金刚等代表方便之行，舌根代表空性，阿 (藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿) 字和莲花等代表智慧之部分，二者结合则表示双运。其方式是，大手印是具有所缘的空性，欲望、色、无色界的一切都以平等一味的方式遍布。对此进行平等结合者，会从中产生无所缘的大悲和大乐。因此，无需过多阐述二者无二融合的方式。 第二种是四种手印的结合。誓言手印、事业手印、法手印和智慧手印依次结合是超越之法。其方式是，烟等十种征相是誓言手印，与其平等结合，即是专注于空性显现本身，以专注的方式，凭借俱生拙火燃烧的力量，菩提心融化，到达金刚宝顶。此时，应观察所产生的快乐。事业手印是指用手所做的任何能产生快乐的行为。例如，双腿金刚跏趺坐，右手握拳置于腰间等，以心中所想的姿势，观想增上的拙火，如同一位老妇人，用绳索将眼睛钩住，如斯瓦巴扎乌拉亚 (藏文：སྭ་བཛྲ་ཨུལླ་ཡ་，梵文天城体：स्ववज्र उल्ल अय，梵文罗马拟音：svavajra ulla aya，汉语字面意思：自金刚上升) 一般。此时，应忆念禅定的支分，任二气自然放松，菩提心停留在宝珠顶端，最终，世俗菩提心会转变为胜义菩提心的自性。此时，从菩提心圆满的角度来说，俱生之乐被称为薄伽梵和圆满报身；从无分别的角度来说，被称为薄伽梵母和法身。如《喜金刚》所说：‘精液之相为薄伽梵，其乐则称为欲母。’ 第三种是法手印，仅仅是意念的自性。即，仅仅是观想任何本尊父母双运，并以亲吻等作为前行，通过搅拌和被搅拌的结合，在每个阶段都应象征性地表现出喜等四种，并且永远不让明点滴落，而应观想为安乐的自性。这两种手印...
English
The syllable Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：om，汉语字面意思：嗡) and the vajra (diamond scepter), etc., express the activity of means; the root of the tongue expresses emptiness; the syllable Ah (藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿) and the lotus, etc., are the aspects of wisdom. Combining these shows the union of the two. The way of this is that the Mahamudra (Great Seal) is emptiness with focus. All the realms of desire, form, and formlessness are pervaded by the nature of equal taste. The one who unites equally with this is the great bliss of compassion without focus. Therefore, the way of embracing without duality is not extensively discussed here because it is too elaborate. The second is the union of the four mudras. The union of the four mudras—Samaya Mudra (Pledge Seal), Karma Mudra (Action Seal), Dharma Mudra (Law Seal), and Jnana Mudra (Wisdom Seal)—in sequence is the path of transcendence. The way of this is that the ten signs, such as smoke, are the Samaya Mudra. Uniting equally with this is to focus single-pointedly on the clarity of emptiness itself. By the power of the innate blazing heat (tummo), the bodhicitta (mind of enlightenment) melts and reaches the tip of the vajra jewel. At that time, the bliss that arises should be examined. The Karma Mudra refers to the bliss that is produced by whatever action is done with the hands. For example, the legs are in the vajra posture, the right hand is clenched into a fist and placed at the side, etc., with the posture that pleases the mind. Contemplate the increasing heat (tummo) as if an old woman with a noose made of sinews has hooked the eyes, just like 'Svavajra Ullaya' (藏文：སྭ་བཛྲ་ཨུལླ་ཡ་，梵文天城体：स्ववज्र उल्ल अय，梵文罗马拟音：svavajra ulla aya，汉语字面意思：自金刚上升). At that time, one should remember the limbs of meditation. Letting the two winds relax in their own place, and holding the bodhicitta at the tip of the jewel, eventually, the conventional bodhicitta itself will transform into the nature of the ultimate bodhicitta. At that time, from the aspect of the completion of the bodhicitta, the innate bliss is called Bhagavan (Blessed One) and the Sambhogakaya (Enjoyment Body); from the aspect of non-discrimination, it is called Bhagavati (Blessed Mother) and the Dharmakaya (Truth Body). As it is said in the Hevajra Tantra: 'The form of semen is the Bhagavan; its bliss is called the Desire Mother.' The third is the Dharma Mudra, which is merely the nature of mind. That is, merely visualizing any deity as a union of father and mother, and with kissing, etc., as the preliminary, through the union of stirring and being stirred, one should symbolically represent the four joys (喜) etc., at each stage, and never let the bindu (drop) fall, but contemplate it as the nature of bliss. These two mudras... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ླར་གྱེན་དུ་དྲང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་དགོས་མོད་ཀྱི། འོག་ནས་འབྱུང་བ་ཇི་ལྟ་བས་འདིར་མ་བཤད་དོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི། མྱོང་བྱ་ཇི་སྙེད་པ་ ལ་ཕྱག་རྒྱའི་མིང་ཅན་ཤེས་རབ་དང་། མྱོང་བྱེད་ཀྱི་རིག་པ་ཐབས་ཏེ། གཉིས་པོ་རང་བཞིན་མེད་པར་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི། སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཚུལ་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞིན་ནམ། ། 17-456 ཇི་ལྟར་མར་ལ་མར་བཞིན་དུ། །རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི། །ལེགས་མཐོང་གང་དེ་འདིར་ཕྱག་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་ལས་སོ། །གནས་དེ་ལ་གོམས་པ་ལས་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་ཤིན་ཏུ་ རྙེད་པར་སླ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་དབང་པོ་དམན་པ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་མོ་དང་སྦྱོར་བ་ལ། བདུད་རྩིའི་ས་བོན་ལ་བརྟེན་ནས་བྱིན་དབབ་པ་དང་། དམར་ཆ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉམས་སད་པ་ གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། ཡན་ལག་གི་ཆོས་དང་། དངོས་གཞི་གཉིས། དང་པོ་ནི། མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་རིག་མ་བཙལ་ནས་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་སྦྱར་བའི་ཆོ་གས་སྨིན་པར་བྱས། རང་དང་གཉིས་འདོད་པའི་ ལྷ་ཡབ་ཡུམ་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་རྒྱུད་མཉམ་པའི་བར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དགུག་པ། གཞུག་པ། བཅིང་བ། མཉེས་པ། རོ་མཉམ་དུ་བྱ་བའི་ཚུལ་ལྔ་ལས། དང་པོ་ཡེ་ཤེས་ སེམས་དཔའ་དམ་ཚིག་གི་སེམས་དཔའ་ལ་དགུག་པ་ནི། བཙུན་མོའི་གྲོང་དུ་འཇུག་གྱུར་ཀྱང་། །སྒྱུ་མའི་སྐུ་ནི་རྗེས་དྲན་བྱ། །བཙུན་མོ་ནི་མི་མོ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་གྲོང་དུ་འཇུག་པ་ནི་དེ་ དང་སྦྱོར་བ་སྟེ། སྒྱུ་མའི་སྐུ་ནི་རྗེས་དྲན་བྱ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆགས་པས་འབར་བའི་གཏུམ་མོའི་སྣང་བ་ལ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་མཐར་ཐུག་པའི་གྲུབ་པའི་ལྷ་མཐོང་བ་ལ། བདེ་བའི་ངོ་བོར་མྱོང་བ་བརྟན་པར་བྱས་པས། 17-457 ནོར་བུ་དང་རང་གི་གནས་སུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཤར་བའི་རང་བྱུང་གི་སྣང་བ་ལྷར་དག་པ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་གྱི་སྣང་བརྙན་སོ་སོ་ རང་རིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཉིས་སུ་མེད་པར་མྱོང་བ་ལས་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཚུལ་ཡང་རེག་པའི་སྐབས་སུ་ཀཀྐོ་ལའི་སྨིན་མཚམས་སུ་དུ་བ། བཅུག་པའི་དུས་སྙིང་ གར་སྨིག་སྒྱུ། བསྐྱོད་པའི་ཚེ་ལྟེ་བར་མེ་ཁྱེར། གཡོ་བའི་ཚེ་གསང་གནས་སུ་མར་མེ་ལ་སེམས་གཏད་དེ། མགྲིན། སྙིང་། ལྟེ། གསང་། ནོར་བུའི་བར་དུ་ཀུནྡ་རང་གི་གནས་ལ་གཤེགས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ དགའ་བ་དང་། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་དགའ་བ་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་སྐད་ཅིག་བཞི་ཡང་དག་པར་མཚོན་པར་བྱའོ། །འཁོར་ལོ་སྔོན་མ་རྣམས་ལས་མ་བཅིངས་ན། ནོར་བུའི་ རྒྱལ་མཚན་ལས་ཀྱང་འཆིང་བར་མི་འགྱུར་བས། ལས་དང་པོ་པས་དེའི་གནས་སྐབས་པ་སོ་སོར་བརྟན་པའི་ཐབས་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ
Chinese
此外，还需要向上拉伸等操作，但由于下文将要讲述，所以这里不再赘述。关于智慧手印（Jñāna-mudrā）：凡是所能体验的一切，都以‘手印’之名，智慧（Prajñā）为名；而能体验的觉知，则为方便（Upāya）。二者无自性，体验其为一体，即是入定之法。正如水之于水， 如酥油之于酥油，这自生的觉知智慧，完全证悟即是此处的‘手印’。’如是说。习惯于此境界，则极易获得金刚持（Vajradhara）的果位。第三，对于根器较差者，与业手印女（Karma-mudrā）的结合，有两种方式：依赖甘露（Amṛta）之种子以降加持，以及依赖红色物质以唤醒体验。首先是第一种，又分前行和正行。前行是：寻找具足特征的明妃（Vidyā），通过完全结合的仪式使其成熟，将自己和明妃观想为双运（Yab-yum）的本尊，加持直至传承平等。 第二是正行，分为五个步骤：迎请智慧尊（Jñānasattva），安住，系缚，取悦，以及体验平等味。首先，将智慧尊迎请至誓言尊（Samayasattva）：‘即使进入妃子的宫殿，也要忆念幻化的身。’妃子指的是人类女子等。进入她的宫殿，即是与之结合。‘要忆念幻化的身’，以智慧之贪欲燃起的拙火（Tuṃmo）之显现，观想为影像的究竟成就之本尊，稳固地体验安乐的自性， 诺布（Norbu，梵文：Ratna，意为宝珠）与自身处所同时生起，清净的自生显现为本尊，体验遍布三界（Trailokya）的法身（Dharmakāya）自性之显现，以各自自证的方式无二无别，并忆念之。’如是说。其方法是：在结合时，专注于卡果拉（Kakkola）眉间升起的烟雾；进入时，专注于心中的海市蜃楼；移动时，专注于脐间的火花；摇动时，专注于秘密处的灯火。专注于喉、心、脐、秘密处、诺布之间，昆达（Kunda）返回自身处所时的喜、胜喜、殊喜、俱生喜四种刹那。如果未曾束缚之前的轮，则也无法从诺布的胜幢（Dhvaja）中解脱。因此，初学者应努力稳固这些各自的阶段。第二。
English
Furthermore, operations such as pulling upwards are necessary, but they will not be elaborated here as they will be discussed below. Regarding the Jñāna-mudrā (wisdom seal): Whatever is experienced is named 'mudrā,' named Prajñā (wisdom); and the awareness that experiences is Upāya (means). The two are without self-nature, experiencing them as one taste is the method of entering into samādhi. Just as water is to water, as ghee is to ghee, this self-born awareness-wisdom, complete realization is the 'mudrā' here.' Thus it is said. By becoming accustomed to this state, it is very easy to attain the state of Vajradhara. Third, for those of lesser faculties, combining with a Karma-mudrā (action seal) woman, there are two ways: relying on the seed of Amṛta (nectar) to bestow blessings, and relying on red substances to awaken experience. First is the first, which is divided into preliminary and main practices. The preliminary is: finding a Vidyā (consort) who possesses the characteristics, making her mature through a ritual of complete union, visualizing oneself and the consort as a Yab-yum (father-mother) deity, bestowing blessings until the lineage is equal. The second is the main practice, which is divided into five steps: inviting the Jñānasattva (wisdom being), abiding, binding, pleasing, and experiencing equal taste. First, inviting the Jñānasattva to the Samayasattva (commitment being): 'Even if entering the palace of a consort, one should remember the illusory body.' The consort refers to human women, etc. Entering her palace is to unite with her. 'One should remember the illusory body,' with the manifestation of Tuṃmo (inner heat) ignited by the desire of wisdom, visualizing the ultimate accomplishment of the image as the deity, firmly experiencing the nature of bliss, Norbu (Sanskrit: Ratna, meaning jewel) arises simultaneously with one's own place, the pure self-born manifestation as the deity, experiencing the manifestation of the Dharmakāya (truth body) nature that pervades the Trailokya (three realms), in a way that is non-dual with each self-aware, and remembering it.' Thus it is said. The method is: during union, focus on the smoke rising between the eyebrows of Kakkola; when entering, focus on the mirage in the heart; when moving, focus on the spark in the navel; when shaking, focus on the lamplight in the secret place. Focus on the throat, heart, navel, secret place, between the Norbu, the four moments of joy—joy, supreme joy, special joy, and co-emergent joy—when Kunda returns to its own place. If the previous wheels have not been bound, then one cannot be liberated from the Dhvaja (banner) of the Norbu. Therefore, beginners should strive to stabilize these respective stages. Second. --------------------------------------------------------------------------------