Tibetan
ུ་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། མ་བཏང་བར་གཉིས་མེད་ཀྱི་བཙན་ས་གཟུང་ཞེས་པ་གཉེན་པོ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱས་ནས་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གང་ཞེ་ན། གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ ཆུབ་ལ་དམིགས་པའི་མཁྱེན་པའོ། །དེའི་དམིགས་པའང་དངོས་དམིགས་རྫོགས་བྱང་དང་། ཆེད་དུ་བྱ་བའི་དམིགས་པ་གཞན་དོན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་ཡང་། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་སྨོན་དང་འཇུག་པ་གཉིས་སོ། ། 12-503 དེའི་ངོ་བོའང་བྱང་སེམས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་གང་ཞིག་དེའི་བསླབ་པའི་གྲོགས་ཀྱིས་ཟིན་པ་དང་མ་ཟིན་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ཡང་ལམ་ལ་འགྲོ་བར་འདོད་པ་དང་འགྲོ་བཞིན་པའི་ཁྱད་པར་ཏེ། རྒྱལ་སྲས་ ཞི་བལྟས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་མདོར་བསྡུ་ན། རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སྨོན་པའི་སེམས་དང་ནི། །བྱང་ཆུབ་འཇུག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འགྲོ་བར་འདོད་དང་འགྲོ་བ་ཡི། །བྱེ་བྲག་རིམ་ བཞིན་ཤེས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་མཁས་པས་འདི་གཉིས་ཀྱི། །བྱེ་བྲག་རིམ་བཞིན་ཤེས་པར་པ། ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གཞན་ཡང་དེ་ལ་ཕྲ་རགས་སྒོ་ནས་ནི། །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་རྣམ་པ་གཉིས། །དང་པོ་ ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་ནས། །སངས་རྒྱས་ས་ཡི་བར་ན་ཡོད། །གཉིས་པ་ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་ནི། །ཆུང་ནས་སངས་རྒྱས་ས་ཡི་བར། །དབྱེ་གྲོགས་སྟོབས་རྒྱུ་རིགས་དང་། །དགེ་རྩ་རྒྱས་དང་མང་ཐོས་དང་། །ཐོས་ བསམ་གོམས་སྟོབས་ལས་ཐོབ་ལྔ། །ས་མཚམས་སྒོ་ནས་མོས་སྤྱོད་དང་། །ལྷག་བསམ་དག་དང་རྣམ་པར་སྨིན། །སྒྲིབ་པ་སྤངས་དང་རྣམ་པ་བཞི། །བློ་སྦྱོང་སྒོ་ནས་རྒྱལ་པོ་དང་། །རྫི་བོ་གཉན་པ་ལྟ་བུའི་ སེམས། །གྲུབ་མཐའི་སྒོ་ནས་དབུ་སེམས་གཉིས། །བླང་ཡུལ་ལེན་པའི་གང་ཟག་དང་། །ལེན་ཚོག་ཉམས་ན་ཕྱིར་བཅོས་དང་། །ལྟུང་བའི་རྐང་གྲངས་མི་འདྲ་ཁྱད། །དཔེ་ཡི་སྒོ་ནས་ས་ལ་སོགས། གཉིས་དག་ཏུ་བཤད། ། 12-504 ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །སེམས་བསྐྱེད་དེའི་མཚམས་ཀྱང་ཉེར་གཉིས་པོ་དེ་དག་ལས། །དང་པོ་གསུམ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚོགས་ལམ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་སོ། །དེའི་ འོག་ཏུ་གཅིག་ནི་ས་དང་པོ་ལ་འཇུག་པ་སྦྱོར་ལམ་གྱིས་བསྡུས་སོ། །དེ་ནས་བཅུ་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བལ་སོགས་པ་བཅུས་བསྡུས་ཏེ་མཐོང་ལམ་དང་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ནོ། །དེ་ ནས་ལྡན་ནི་ཁྱད་ལམ་གྱིས་བསྡུས་སོ། །དེ་ནས་གསུམ་ནི་སྦྱོར་ལམ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་དང་། དངོས་གཞི་མཉམ་གཞག་དང་། མཇུག་རྗེས་ཐོབ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ས་བསྡུས་སོ། །དེ་ ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་ལ་ནན་ཏན་དུ
Chinese
如前所述，不放弃地占据二元对立的阵地是必要的。这是什么呢？例如，发起菩提心，修习慈悲。那么，什么是菩提心呢？是为了他人的利益而追求圆满正等觉的智慧。其所缘是真实所缘的圆满菩提，以及所为的利他。这样的发心，从体性的角度来说，分为愿和行两种。 菩萨的发心，是否被学道的同伴所摄持，也分为两种。这就像想要上路和正在路上的区别一样。如嘉瓦西瓦（རྒྱལ་སྲས་ཞི་བལྟས།，王子寂天）所说：‘菩提心可概括为两种，即愿菩提心和行菩提心。如次第了解想要去和正在去的差别一样，智者应如是次第了解这二者的差别。’此外，从粗细的角度来说，分为胜义和世俗两种。前者存在于大乘见道至佛地之间，后者存在于大乘资粮道至佛地之间。从分类的角度来说，有同伴、力量、因、种姓、善根增长、多闻、闻思修的力量所获得的五种。从地道的角度来说，有胜解行、增上意乐清净、异熟、断障四种。从修心角度来说，有如国王、牧童、毒药般的发心。从宗派的角度来说，有中观和唯识两种。从所取的角度来说，有能取的人、取的方式、退失时的补救、堕落的根本数量的不同。从比喻的角度来说，有如大地等二种。’ 这是总结性的偈颂。发心的界限，也就是上述二十二种。前三种被大乘资粮道的下、中、上三种所涵盖。其后的一种，是进入初地的加行道所涵盖。之后的十种，被极喜地等十地所涵盖，是见道和修道的行境。之后的一种，被特胜道所涵盖。之后的三种，从加行道金刚喻定、正行根本定、结行后得三个方面，被圆满正等觉的佛地所涵盖。如是发菩提心的菩萨，也应精勤于慈悲。
English
As explained before, it is necessary to hold the ground of non-duality without abandoning it. What is that? For example, generating the mind of enlightenment (Bodhicitta) and practicing compassion. Then, what is the mind of enlightenment? It is the wisdom that aims at perfect and complete enlightenment for the sake of others. Its object is the perfect enlightenment as the real object, and the purpose is to benefit others. Such generation of mind, from the perspective of its essence, is divided into aspiration and engagement. The Bodhicitta of a Bodhisattva, whether it is accompanied by a companion in learning the path, is also divided into two types. This is like the difference between wanting to go on the road and being on the road. As Gyalsay Zhiwa (རྒྱལ་སྲས་ཞི་བལྟས།, Prince Shantideva) said: 'The mind of enlightenment can be summarized into two types, namely the aspiring mind of enlightenment and the engaging mind of enlightenment. Just as one understands the difference between wanting to go and going, the wise should understand the difference between these two in sequence.' Furthermore, from the perspective of subtlety and grossness, it is divided into two types: ultimate and conventional. The former exists from the Mahayana path of seeing to the Buddha-ground, and the latter exists from the Mahayana path of accumulation to the Buddha-ground. From the perspective of classification, there are five types obtained through companions, power, cause, lineage, increase of merit, extensive learning, and the power of hearing, thinking, and meditating. From the perspective of the stages of the path, there are four types: the stage of faith, the stage of pure intention, the stage of maturation, and the stage of abandoning obscurations. From the perspective of mind training, there are minds like those of a king, a shepherd, and a poisonous substance. From the perspective of philosophical schools, there are two types: Madhyamaka and Chittamatra. From the perspective of what is to be taken, there are the person who takes, the way of taking, the remedy for falling back, and the difference in the number of fundamental downfalls. From the perspective of examples, there are two types, such as the earth, etc.' This is a summary verse. The boundaries of the generation of mind, that is, the twenty-two mentioned above. The first three are encompassed by the lower, middle, and upper stages of the Mahayana path of accumulation. The one after that is encompassed by the path of preparation for entering the first ground. The ten after that are encompassed by the ten grounds, such as the Joyful Ground, and are the objects of the path of seeing and the path of meditation. The one after that is encompassed by the special path. The three after that, from the perspective of the Vajra-like Samadhi of the path of preparation, the main practice of fundamental meditation, and the subsequent attainment of the conclusion, are encompassed by the Buddha-ground of perfect and complete enlightenment. Thus, the Bodhisattva who generates the supreme mind of enlightenment should also diligently practice compassion. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་བྱ་དགོས་ཏེ། ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པའི་མདོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཆོས་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ལ་བསླབ་པར་མི་བགྱིའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཆོས་གཅིག་རབ་ཏུ་གཟུང་ཞིང་རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་བགྱིས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེའི་ལག་མཐིལ་ན་མཆིས་པ་ལགས་སོ། །ཆོས་གཅིག་པུ་གང་ཞེ་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། 12-505 སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའོ། །ཞེས་གསུངས་ལ། སྙིང་རྗེ་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་དམིགས་ནས་སྙིང་ རྗེ་བསྒོམ་པ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེའོ། །འཁྲུལ་པ་ཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་རྟོགས་ནས་དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་འཕྲུལ་པའི་རང་བཞིན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ནི་ཆོས་ལ་ དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེའོ། །བདག་གཞན་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་མི་དམིགས་ཤིང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན་རྟོགས་པ་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་གདངས་སྙིང་རྗེར་ཤར་བ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པའི་ སྙིང་རྗེའོ། །དེ་ཡང་བསྒོམ་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་པས་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པ་སྟེ། ཐོག་མ་ཁོ་ནར་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྒོམ་མི་ནུས་ན། དང་པོར་རང་གི་ ཕ་མ་ཡིད་ལ་བསམས་ཏེ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ལ་མཁོ་བའི་ཡོ་བྱད་དུ་མས་ཕན་བརྗོད་དུ་མེད་པ་བཏགས་པས་བདག་ལ་དྲིན་ཆེ་བ་ཞིག་ཡིན། ཁྱད་པར་དུ་མ་འདིས་བདག་ལུས་ལ་ཁུར་ བའི་དུས་ནས་གཟུང་སྟེ་སྐྱེད་མ་རྫོགས་ཀྱི་བར་དུ་བདག་ལ་ཕན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཞིག་བཏགས་ཀྱང་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་བྱིང་བ་བདེ་ཆེན་སྐམ་སར་ཕྱིན་པའི་ཐབས་ཤིག་བྱ་དགོས། དེ་ཡང་བླ་མ་དཀོན་མཆོག་མཁྱེན་ཞེས་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་ཕ་མས་ཐོག་དྲངས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ངག་ཏུ་བརྗོད། ། 12-506 ངེས་ཤེས་མ་སྐྱེས་ཀྱི་བར་དུ་བསྒོམ། དེ་ནས་རྒྱ་རྡེ་ཆེར་བཏང་སྟེ་གཉེན་དང་དགྲ་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རིམ་བཞིན་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཡང་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་མི་དགའ་བ་དང་ ཕྲད་དོགས་པ་དང་། དགའ་བ་དང་བྲལ་དོགས་པ་དང་། རབ་འབྲས་བུ་མེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ནས་མནར་བར་འདུག་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པ་སྔར་བཞིན་ནོ། །དེ་ནས་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་པ་ལ་ཨ་འཐས་ཀྱིས་དེ་མ་ཡིན་ལ་དེ་འཛིན་གྱི་བློས་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་གཟུང་བས་བདེན་ཞེན་གྱི་དབང་གིས་ཁམས་གསུམ་དུ་འཁོར་བ་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པ་སྟེ། མདོ་ སྡེ་རྒྱན་ལས། བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་ལས་ནི། བྱང་ཆུབ་
Chinese
必须这样做。在《正法集经》中，圣观世音菩萨向世尊这样禀告：‘世尊，菩萨摩诃萨不应学习过多的法。世尊，菩萨摩诃萨如果能精通并理解一个法，世尊，一切佛法都掌握在他的手中。’ 那么，唯一的法是什么呢？就是大慈悲。’ 那么，慈悲又是什么呢？有三种形式：了知轮回是痛苦的本质，以众生的痛苦为对象修慈悲，这是缘众生之慈悲。了知错乱无止息、根已断，以不如此了知的众生相续中错乱的本质为对象修慈悲，这是缘法之慈悲。当能不执著自他二者，证悟无二之智慧时，证悟那不离不合之觉性，慈悲显现，这是无缘之慈悲。 那么，修习的方法是怎样的呢？因为一切众生皆受苦，所以修慈悲。如果一开始不能修广大的慈悲，首先应忆念自己的父母，想到他们为我提供了无数的生活所需，恩情无以言表，特别是从母亲怀胎开始，直到养育成人，他们为我付出了无数的恩情，因此必须想方设法让他们从轮回的苦海中解脱，到达大乐的彼岸。然后祈祷‘上师三宝垂念’，从父母开始，念诵：‘愿如虚空般的众生都能从轮回中解脱，证得佛果。’ 在生起定解之前，要反复修习。之后，逐渐扩大范围，依次对亲友、仇敌和一切众生修习。然后，再次修习慈悲，想到这些众生害怕遭遇不悦之事，害怕与喜悦之事分离，只能遭受无意义的痛苦折磨。然后，再次修习慈悲，想到一切法本性为空，却因无明而执著为实有，因实执的控制而在三界中轮回。正如《经庄严论》所说：‘乐与苦皆从因生，菩提…’
English
This must be done. In the Sutra of Gathering the True Dharma, the noble Bodhisattva Avalokiteshvara said to the Bhagavan: 'Bhagavan, Bodhisattva Mahasattvas should not study too many dharmas. Bhagavan, if a Bodhisattva Mahasattva thoroughly grasps and understands one dharma, Bhagavan, all the Buddha's dharmas are in the palm of his hand.' What is that one dharma? It is great compassion.' What is that compassion? It has three aspects: Knowing samsara to be of the nature of suffering, and meditating on compassion focusing on the suffering of sentient beings, this is compassion focused on sentient beings. Realizing that delusion is endless and its root is severed, and meditating on compassion focusing on the nature of delusion in the minds of sentient beings who do not realize this, this is compassion focused on dharma. When the wisdom of non-duality arises, without grasping at self and other, and the radiance of realization, inseparable and unmingled, dawns as compassion, this is compassion without focus. How should one meditate on it? Because all sentient beings suffer, one should meditate on compassion. If one cannot meditate on a vast scale at the beginning, one should first think of one's parents, thinking that they have provided me with countless necessities and have shown me immeasurable kindness. Especially from the time my mother carried me in her womb until I grew up, they have shown me immeasurable kindness. Therefore, I must find a way to liberate them from the ocean of samsara and lead them to the shore of great bliss. Then, praying 'Lama, Konchok, Khyenno (Guru, Three Jewels, know),' starting with one's parents, one should recite: 'May all sentient beings, as vast as the sky, be liberated from samsara and attain Buddhahood.' Meditate until definitive understanding arises. Then, gradually expand the scope and meditate on friends, enemies, and all sentient beings in turn. Then, again, meditate on compassion, thinking that these sentient beings fear encountering unpleasant things, fear being separated from pleasant things, and are tormented only by meaningless suffering. Then, again, meditate on compassion, thinking that all dharmas are empty by nature, but due to ignorance, they grasp them as real, and due to the power of this grasping at reality, they wander in the three realms. As it says in the Ornament of the Sutras: 'Happiness and suffering arise from causes, Bodhi...' --------------------------------------------------------------------------------