Tibetan
་པས་དེ་འཛིན་མེད། ཅེས་བཤད་པ་བཞིན། ཡུལ་བདེན་མེད་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཚེ། ཡུལ་ལ་བདེན་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་འཇིག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་གཏན་ ཚིགས་ཀྱི་རིགས་པས་ཆགས་སྡང་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་བདེན་མེད་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས། ཐ་སྙད་ལ་ནི་མ་བརྟེན་པར། དམ་པའི་དོན་ནི་རྟོགས་ མི་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པ་ལས། ཡིད་ཉེ་བར་རྟོགས་ཤིག །སྐྱེ་མེད་ཅེས་པ་ལྟ་བས་ཐག་གཅོད་པ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་ནས། ས་བོན་ཞིག་དང་མ་ཞིག་ལས། མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། 12-499 ཁྱོད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ནི། སྒྱུ་མ་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་གསུངས། ཞེས་པས་འབྲས་བུ་དོན་དམ་པར་དཔྱད་ན་མ་སྐྱེ་བ་སྟེ་རང་རྒྱུ་ཞིག་པའི་ཚེ་ན་ཡང་མ་སྐྱེས། རང་རྒྱུ་མ་ཞིག་ པའི་ཚེའང་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་གྲུབ་སྟེ་དེའི་ཚེ་དེ་འདས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་རང་རྒྱུར་འགྱུར་བས་ཧ་ཅང་ཐལ་ལོ། །ཕྱི་མ་གྲུབ་སྟེ་དེ་དང་དེ་གཉིས་དུས་མཉམ་དུ་འགྱུར་ བའི་ཕྱིར། །རྒྱུ་དུས་སུ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་ན་དུས་མཉམ་དང་། འབྲས་དུས་སུ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་ན་དེའི་རྒྱུ་མེད་པས་རྒྱུ་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། ཡོད་པ་ཡོད་ཕྱིར་མི་སྐྱེ་སྟེ། མེད་པ་ ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་གི་བཞིན། ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་དངོས་པོ་ཞིག་སྐྱེའམ་དངོས་མེད་ཅིག་སྐྱེ། དང་པོ་ལྟར་ན་དེ་སླར་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་དེ། དངོས་པོ་ཡིན་ན་འདུས་བྱས་པ་ ཁྱབ། །འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ནི་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ་བཏགས་ཟིན་མི་འཐག་པ་བཞིན་སྐྱེས་ཟིན་སྐྱེ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་མ་ལྟར་ན་རྐྱེན་ལ་བལྟོས་པ་དང་འགལ་ལ། དེ་ དངོས་མེད་དངོས་པོར་འགྱུར་བ་ཡོད་ན་རྟག་པ་མི་རྟག་པར་འགྱུར་པ་ཡོད་དགོས་པ་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་མཆིས་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། དངོས་པོ་ཡོད་པར་གྱུར་པ་ལ། རྒྱུ་ཡི་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། 12-500 ཅེས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཞིས་བསྟན་པས་སོ། །གཞན་ཡང་འཛིན་པ་སྔོ་འཛིན་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་རང་གི་གཟུང་དོན་ལས་སྔར་སྐྱེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེའམ་ཕྱིས་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་པ་ལའང་ གནོད་བྱེད་རིགས་བསྒྲེའོ། །མདོར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་ལྟར་དཔྱད་པས་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་ནས་སྟོང་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། སྐྱེ་བ་ རྟོགས་པར་འཐུར་མ་ཡིན། ཞེས་དང་། དེ་ལྟར་འགག་པ་ཡོད་མིན་ཞིང་། །དངོས་པོའང་ཡོད་མིན་དེ་ཡི་ཕྱིར། །འགྲོ་བ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། །རྟག་ཏུ་མ་སྐྱེས་མ་འགགས་ཉིད། །འགྲོ་བ་རྨི་ལམ་ལྟ་ བུ་སྟེ། །རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ཆུ་ཤིང་འདྲ། །མྱ་ངན་འདས་དང་མ་འདས་ང་། །དེ་ཉིད་དུ་ནི་ཁྱད་པར་མེད། །ཅེས་ག
Chinese
正如所说，‘因为没有执着’。在确定境（yul，object）无有真实存在时，是为了摧毁对境的真实执着的戏论。那么，通过推理来确定产生贪嗔之境无有真实存在，这不合理吗？圣者龙树菩萨说：‘不依赖世俗，不能证得胜义。’所以，要用心领会。所谓‘无生’，是通过见解来决定的。伟大的论师龙树说：‘从已坏和未坏的种子中，都不会生出苗芽。’因此，你所说的所有生，都如幻术般显现。’因此，如果从胜义谛的角度来观察果，它是无生的。因为当自因坏灭时，它不会产生；当自因未坏灭时，它也不会产生。首先，当自因坏灭时，果已经消失了。如果它仍然是自因，那就太过分了。其次，如果自因未坏灭，那么自因和果会同时存在。如果在因存在时就产生果，那么因果同时；如果在果存在时才产生果，那么就没有因了，变成了无因。就像经文所说：‘已有的不会再生，没有的就像虚空中的花朵。’此外，从因中产生的是实有之物还是非实有之物？如果是前者，那么它不可能再次产生，因为如果是实有，那么它一定是无常的。一切无常的事物都是已经产生的。既然已经产生，再次产生是不合理的，就像织好的布不能再织一样。如果是后者，那么它就与依赖条件相矛盾。如果非实有可以变成实有，那么就存在常变成无常等过失。正如《入行论》所说：‘实物若已实，何需复待因？’等等偈颂已经说明了这一点。此外，对于执着，比如眼识执着蓝色等，对于它是否先于、同时或后于其所执着的境，都可以用类似的推理来驳斥。总之，通过这样观察一切法，就能从生、住、灭三者中解脱，从而证悟空性。正如经文所说：‘如是诸法皆不应，以生而能证得生。’又说：‘如是灭亦非有，以无实物之故。一切诸有情，恒常不生灭。有情如梦幻，若能善观察，犹如芭蕉树。涅槃与不涅槃，于彼二者无差别。’ 正如所说，‘因为没有执着’。在确定境（object）无有真实存在时，是为了摧毁对境的真实执着的戏论。那么，通过推理来确定产生贪嗔之境无有真实存在，这不合理吗？圣者龙树菩萨说：‘不依赖世俗，不能证得胜义。’所以，要用心领会。所谓‘无生’，是通过见解来决定的。伟大的论师龙树说：‘从已坏和未坏的种子中，都不会生出苗芽。’因此，你所说的所有生，都如幻术般显现。’因此，如果从胜义谛的角度来观察果，它是无生的。因为当自因坏灭时，它不会产生；当自因未坏灭时，它也不会产生。首先，当自因坏灭时，果已经消失了。如果它仍然是自因，那就太过分了。其次，如果自因未坏灭，那么自因和果会同时存在。如果在因存在时就产生果，那么因果同时；如果在果存在时才产生果，那么就没有因了，变成了无因。就像经文所说：‘已有的不会再生，没有的就像虚空中的花朵。’此外，从因中产生的是实有之物还是非实有之物？如果是前者，那么它不可能再次产生，因为如果是实有，那么它一定是无常的。一切无常的事物都是已经产生的。既然已经产生，再次产生是不合理的，就像织好的布不能再织一样。如果是后者，那么它就与依赖条件相矛盾。如果非实有可以变成实有，那么就存在常变成无常等过失。正如《入行论》所说：‘实物若已实，何需复待因？’等等偈颂已经说明了这一点。此外，对于执着，比如眼识执着蓝色等，对于它是否先于、同时或后于其所执着的境，都可以用类似的推理来驳斥。总之，通过这样观察一切法，就能从生、住、灭三者中解脱，从而证悟空性。正如经文所说：‘如是诸法皆不应，以生而能证得生。’又说：‘如是灭亦非有，以无实物之故。一切诸有情，恒常不生灭。有情如梦幻，若能善观察，犹如芭蕉树。涅槃与不涅槃，于彼二者无差别。’
English
As it is said, 'Because there is no grasping.' When establishing that objects (yul, object) have no true existence, it is to destroy the proliferation of grasping at the truth of objects. Then, is it not reasonable to establish that the objects that give rise to attachment and aversion have no true existence through reasoning? The noble Nagarjuna (Klu sgrub) said: 'Without relying on the conventional, the ultimate cannot be realized.' Therefore, understand it closely. The so-called 'ungenerated' is determined by view. The great teacher Nagarjuna said: 'From a seed that is broken and unbroken, a sprout does not arise. Therefore, all your births are said to be like the arising of illusion.' Therefore, if one examines the result from the ultimate point of view, it is unborn. Because it does not arise when its own cause is destroyed, and it does not arise when its own cause is not destroyed. First, it is established that at that time, it has already passed away. If it becomes its own cause, it is too extreme. Secondly, it is established that the two occur simultaneously. If the result arises at the time of the cause, then cause and result are simultaneous; if the result arises at the time of the result, then there is no cause, and it becomes causeless. As it is said: 'That which exists does not arise because it exists; that which does not exist is like a flower in the sky.' Furthermore, does a real thing or a non-real thing arise from the cause? If it is the former, then it is impossible for it to arise again, because if it is real, then it is conditioned. All conditioned things are born. Since it has already been born, it is not reasonable to be born again, just as woven cloth cannot be woven again. If it is the latter, then it contradicts dependence on conditions. If that non-real thing can become real, then there are faults such as permanence becoming impermanence. As the Bodhicaryāvatāra (Spyod 'jug) says: 'What need has an existing thing for a cause?' and so on, as explained in the verses. Furthermore, regarding grasping, such as the eye consciousness grasping blue, one can also use similar reasoning to refute whether it arises before, simultaneously with, or after its object of grasping. In short, by examining all phenomena in this way, one will be liberated from the three—arising, abiding, and ceasing—and realize emptiness. As it is said: 'Thus, all phenomena should not be understood as arising.' And: 'Thus, cessation is also not existent, because there is no real thing. All these beings are constantly unborn and unceasing. Beings are like dreams; if one examines them well, they are like banana trees. There is no difference between Nirvana and non-Nirvana.' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
སུངས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་དཔྱད་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དོན་དམ་ དང་། སྐྱེ་བ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་རྫོབ་བོ། །ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། མི་སྐྱེ་བ་ནི་བདེན་པའོ། །སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གཞན་ནི་བདེན་པ་བརྫུན་པ་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ནོ། ། ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་པ་དེ་ཡང་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་རྟག་ཏུ་གནས་པ་ཉིད་དེ་སློབ་དཔོན་གྱིས། མྱ་ངན་འདས་པ་བདེན་གཅིག་པུར། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ། 12-501 དེ་ཚེ་ལྷག་ས་ལོག་པ་ཞུས། མཁས་པ་སུ་ཞིག་རྟོག་མི་བྱེད། ཅེས་གསུངས་པ་དང་། སྨྲ་བའི་སེང་གེ་ཟླ་བ་གྲགས་པས། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་འདི་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། ཆོས་ རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ། ངོ་བོ་འདི་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །རང་བཞིན་མེད་པ་འདི་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན་ ཞེ་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཉིད་དང་རྟག་ཏུ་གནས་པ་ཉིད་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེ་ བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་བཅོས་མ་མིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་ལ་བལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མེ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ངང་ལ་གཞོག །ཅེས་པ་ནི་སྒོམ་པས་ཉམས་སུ་བླངས་ པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཐོག་མར་ཞི་གས་ནི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞི་ནས། དམིགས་པ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པས་ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བའི་སྒོ་ནས་ཤིན་ཏུ་ སྦྱངས་པ་ཐོབ་པ་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དེས་ན་དེ་ཡི་ལུས་དང་སེམས། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཆེ་ཐོབ་ནས། ཡིད་ལ་བྱེད་དང་བཅས་ཞེས་བྱ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ལྷག་མཐོང་གི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེའི་སྟེང་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པར་འཇུག་པ་དང་། 12-502 མ་འདྲེས་པར་འབྱེད་པ་དང་། རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་ངེས་པ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པའི་རིགས་བས་འཇལ་ཞིང་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དོན་ལ་ ཞུགས་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཅེས་སམ། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ལ་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟར་མགོན་པོ་བྱམས་པས་མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ། ཡང་དག་གནས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ། སེམས་ལ་སེམས་ནི་འཇོག་ཕྱིར་དང་། །ཆོས་རབ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཕྱིར། །ཞི་གནས་དང་ནི་ལྷག་མཐོང་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།། །། ༈ སྡུག་བསྔལ་བྱང་སེམས་སུ་བློ་སྦྱོང་བས་སྙིང་རྗེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་རྒྱ་ཆེན་སྤྱོད་པའི་ཕྱོགས། གཉིས་པ་སྡུག་བསྔལ་བྱང་སེམས་སུ་བློ་སྦྱོང་བས་སྙིང་རྗེ་བྱེ་བྲག་ ཏུ་བཤད་པ་རྒྱ་ཆེན་སྤྱོད་པའི་ཕྱོགས་ནི། ཆགས་སྡང་གི་དབང་དུ་ཞེས་པ་གོང་ད
Chinese
因此，如果这样分析，一切法无生是胜义谛，一切有生则是世俗谛。正如经中所说：‘无生是真谛，生等其他法则是虚妄、欺骗的法。’ 经中广为宣说。所谓‘无生’，就是不变且恒常存在，正如论师所说：‘诸佛所说的涅槃是唯一的真谛，此时若有人提出异议，哪位智者不会加以驳斥呢？’ 语狮子月称菩萨说：‘诸法的法性是什么呢？是诸法的自性。自性又是什么呢？是空性。空性又是什么呢？是无自性。无自性又是什么呢？是真如。真如又是什么呢？是真如的自性不变且恒常存在，因为在一切情况下都不是生，不是造作，不依赖于其他，是如火一般的自性。’ ‘调伏自心’，是指通过禅修来体验。首先，通过如理作意使止观平息分别念，然后心专注于所缘境，通过身心堪能而获得极大的轻安。正如经中所说：‘因此，他的身心获得极大的轻安，并伴随着如理作意。’ 在毗钵舍那（梵文：Vipaśyanā，内观）的如理作意之上，无碍地进入一切法的门径，不混淆地辨别，完全确定自相和共相的行境，用正确的理智来衡量和思考，进入不颠倒的意义，这就是所谓的‘分别智’，或者说是‘善于分别诸法的智慧’。 因此，慈氏菩萨在《经庄严论》中说：‘依靠正确的止观，为了将心安住于心，为了善于分别诸法，所以说有止观。’ 修习痛苦转为菩提心，是广行派慈悲的特殊教授 第二，修习痛苦转为菩提心，是广行派慈悲的特殊教授。‘受制于贪嗔’，是指上面所说的内容。
English
Therefore, if analyzed in this way, the unborn nature of all dharmas is the ultimate truth, and all that is born is the conventional truth. As stated in the sutra: 'The unborn is the truth, while other dharmas such as birth are false, deceptive dharmas.' It is widely proclaimed in the sutras. The so-called 'unborn' is unchanging and eternally existent, as stated by the teacher: 'The Nirvana spoken of by the Buddhas is the only truth. If someone raises objections at this time, which wise person would not refute them?' The Lion of Speech, Chandrakirti (月称菩萨) said: 'What is the nature of things? It is the essence of dharmas. What is the essence? It is emptiness (空性，Śūnyatā, Shunyata, Emptiness). What is emptiness? It is selflessness (无自性). What is selflessness? It is Suchness (真如，Tathātā, Tathata, Suchness). What is Suchness? It is the unchanging and eternally existent nature of Suchness, because in all circumstances it is not birth, not fabrication, not dependent on others, but is like the nature of fire.' 'Taming the Mind' refers to experiencing through meditation. First, through proper mindfulness, the calm abiding (止观，Śamatha，Shamatha，Calm Abiding) pacifies conceptual thoughts, and then the mind focuses on the object of focus. Through the pliancy of body and mind, great pliancy is attained. As stated in the sutra: 'Therefore, his body and mind attain great pliancy, accompanied by proper mindfulness.' Upon the proper mindfulness of Vipassanā (毗钵舍那，内观), one enters the gateway of all dharmas without obstruction, distinguishes without confusion, fully ascertains the scope of self-characteristics and general characteristics, measures and contemplates with correct reasoning, and enters into the non-inverted meaning. This is what is called 'discriminating wisdom,' or 'the wisdom that skillfully distinguishes all dharmas.' Therefore, Maitreya (慈氏菩萨) said in the Ornament of the Sutras: 'Relying on correct abiding, in order to settle the mind on the mind, in order to skillfully distinguish all dharmas, it is said that there is calm abiding and insight.' Transforming suffering into Bodhicitta (菩提心) is a special instruction on compassion in the Extensive Conduct School. Secondly, training the mind to transform suffering into Bodhicitta (菩提心) is a special instruction on compassion in the Extensive Conduct School. 'Being controlled by attachment and aversion' refers to the content mentioned above. --------------------------------------------------------------------------------