Tibetan
ར་ཐུག་པའི་སྐྱབས་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་ ལ། དེ་ལ་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཡང་འདུ་བ་ཡིན་ན། སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་གྱུར་པ་ལ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་སྨོད་མི་མཛད། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བྱམས་ཐུགས་ལྡན། །སྐྱོབ་པའི་རྒྱུ་མཚན། བུ་མ་རུང་ ཀྱང་མ་དེ་ལ་བརྩེ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་བསྐྱབ་པ། སྲིད་པའི་མཚོ་ལས་སྒྲོལ་བར་ཤོག །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གང་བཞུགས་དང་། །གང་དག་འདས་དང་མ་བྱོན་པ། །དེ་དག་རྗེས་སུ་ བདག་སློབ་ཅིང་། །བྱང་ཆུབ་སྤྱད་པ་སྤྱོད་གྱུར་ཅིག །ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་རྫོགས་བགྱིས་ནས། །འགྲོ་དྲུག་སེམས་ཅན་མཐར་བགྱིད་ཤོག །སེམས་བསྐྱེད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོ་ག་དེ་དངོས་གཞིའོ། །ཁྱད་པར་ཅན་མ་ ཡིན་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་གཞུང་ལས་ཀྱང་བཤད་པ་དང་། འདི་དེར་མ་བཤད་པས་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། ཉན་ཐོས་སྡེ་སྣོད་དེ་ལས་ནི། །སྤྱོད་པ་ཡོངས་བསྔོ་མ་བཤད་དེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཤེས་པར་བྱ་ཡི། 7-364 དེའི་གཞུང་ལས་བསྔོ་བ་མ་བཤད་པ་ལྟ་བུར་སེམས་པ་ནི་ནོར་བ་ཡིན་ནོ། །བློ་ལྡན་སེམས་མཆོག་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་ཡང་། །མཐའ་ཡས་ཉེས་པ་བྱེད་ལས་སེམས་རབ་བསྡམས། །ཞེས་པས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་ཀ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པར་སོང་། སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་ཡང་སྒྲུབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་རྫོགས་པར་བྱ་དགོས་པས།། །། ༄། །བསྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་ལ། དོན་དམ་འཛིན་པའི་ཤེས་རབ། གཉིས་པ་བསྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་ལ། དོན་དམ་འཛིན་པའི་ཤེས་ རབ་དང་། ཀུན་རྫོབ་འཛིན་པའི་སྙིང་རྗེ་གཉིས། དང་པོ་ལ། སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཞི་གནས། དེ་ལ་གནས་པའི་ལྷག་མཐོང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། མངོན་ཤེས་དྲུག་པོ་མངོན་བགྱིས་ནས། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ རེག་གྱུར་ཅིག །འདི་ལ་ཨ་ཏི་ཤས། བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་གྱིས། །ཚོགས་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡི། །རྒྱུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དག །མངོན་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་དུ་བཞེད། །ཇི་ལྟར་འདབ་གཤོག་ མ་ཚང་བའི། །བྱ་ནི་མཁའ་ལ་འཕུར་མི་ནུས། །དེ་བཞིན་མངོན་ཤེས་སྟོབས་བྲལ་བས། །སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ནུས་མ་ཡིན། །མངོན་ཤེས་ལྡན་པའི་ཉིན་མཚན་གྱི། །བསོད་ནམས་དག་ནི་གང་ཡིན་པ། །མངོན་ཤེས་ དག་དང་བྲལ་གྱུར་པ། །སྐྱེ་བ་བརྒྱར་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །མངོན་ཤེས་ཀྱང་ཞི་གནས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྲུབ་པ་ལས་ཡིན་པས། ཞི་གནས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ན། །མངོན་ཤེས་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བས། ། 7-365 དེ་ཕྱིར་ཞི་གནས་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ཡང་དང་ཡང་དུ་འབད་པར་བྱ། །དེ་བཞིན། བསོད་ནམས་ཚོགས་ནི་ཡང་དག་རྫོགས། །དེ་ནས་བློ་ལྡན་བསམ་པ་བརྟན། །དད་སོགས་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི། །རྒྱུད་ནི་ཡོངས་ སུ་བགོས་གྱུར་པ། །བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་ངེས་འབྱུང་བས། །ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ནི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཕྱིར། །མངོན་ཤེས་གདམས་ངག་བསྟན་པ་ཡི། །ས
Chinese
唯一的皈依处是三宝（佛、法、僧），其中也包含了法和僧。对于心灵的污垢，诸佛不会加以责备，他们对众生怀有慈悲之心。救护的原因在于，如同母亲疼爱不听话的孩子一样。如何救护呢？愿我能从轮回的苦海中解脱。所有圆满的佛陀，无论是已住世的、已逝去的还是未来将要出现的，我都要追随他们学习，实践菩提之道。愿我圆满六度波罗蜜，度尽六道轮回的众生。生起殊胜菩提心的仪轨是正行。不殊胜的菩提心，在声闻乘的经典中也有记载，而这里没有记载，因此圣者龙树说：‘在声闻乘的经典中，没有讲到回向。’要知道这一点。认为他们的经典中没有讲到回向，这是错误的。有智慧的人，在生起殊胜菩提心的当下，就能约束自己不做无边的恶业。’因此，生起菩提心本身就成为了菩萨戒。生起菩提心也要通过圆满的修持来使其圆满。 修持的行持包括：证悟空性的智慧和执持世俗的慈悲。第二，修持的行持包括：证悟空性的智慧和执持世俗的慈悲这二者。首先，证悟空性的智慧，需要先修止，然后在止的基础上修观。首先是止：愿我能显现六神通，证得无上菩提。对此，阿底峡尊者说：‘通过福德和智慧的自性，圆满积聚资粮，这就是所有佛陀显现神通的原因。’如同翅膀未丰满的鸟儿无法在空中飞翔一样，没有神通的力量，就无法利益众生。拥有神通的人，日夜所积累的福德，是没有神通的人百世也无法获得的。神通也来自于成就止的禅定，因此，没有成就止，神通也不会成就。所以，为了成就止，要反复努力。同样，福德资粮圆满后，有智慧的人心意坚定，信心等善法在心中生根发芽。无数劫的修行，为了成就智慧资粮，要听闻神通的教诲。
English
The only refuge is the Three Jewels (Buddha, Dharma, Sangha), which also includes the Dharma and Sangha. For the defilements of the mind, the Buddhas do not scold, they have compassion for sentient beings. The reason for protection is that, like a mother loves a naughty child. How to protect? May I be liberated from the ocean of samsara. All the perfect Buddhas, whether they have lived, passed away, or will appear in the future, I will follow them to learn and practice the path of Bodhi. May I perfect the six paramitas and liberate all sentient beings in the six realms of samsara. The ritual of generating the special Bodhicitta is the main practice. The non-special Bodhicitta is also recorded in the scriptures of the Shravakas, but it is not recorded here, so the Holy Nagarjuna said: 'In the scriptures of the Shravakas, there is no mention of dedication.' Know this. It is wrong to think that their scriptures do not mention dedication. 'A wise person, at the moment of generating the supreme Bodhicitta, can restrain himself from doing boundless evil deeds.' Therefore, generating Bodhicitta itself becomes the Bodhisattva vow. Generating Bodhicitta must also be perfected through complete practice. The practice of cultivation includes: the wisdom of realizing emptiness and the compassion of holding on to the conventional. Second, the practice of cultivation includes: the wisdom of realizing emptiness and the compassion of holding on to the conventional. First, the wisdom of realizing emptiness requires first cultivating Shamatha (calm abiding), and then cultivating Vipassana (insight) on the basis of Shamatha. First is Shamatha: May I manifest the six superknowledges and attain unsurpassed Bodhi. To this, Atisha said: 'Through the nature of merit and wisdom, completely accumulating the collections, this is the reason for all Buddhas to manifest superknowledges.' Just as a bird with incomplete wings cannot fly in the sky, without the power of superknowledges, one cannot benefit sentient beings. The merit accumulated day and night by those who possess superknowledges cannot be obtained by those who do not possess superknowledges even in hundreds of lifetimes. Superknowledges also come from the samadhi of achieving Shamatha, therefore, without achieving Shamatha, superknowledges will not be achieved. Therefore, in order to achieve Shamatha, one must make repeated efforts. Similarly, after the accumulation of merit is complete, the wise person's mind is firm, and virtuous dharmas such as faith take root and sprout in the heart. After countless eons of practice, in order to achieve the accumulation of wisdom, one must listen to the teachings of superknowledges. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ྤྱོད་པའི་ས་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག །ཅེས་གསུངས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ། ཤེས་རབ་ དངོས་སུ། དེའི་བྱ་བ་ཁོངས་ནས་བསྟན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྡུད་པར། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་ནས། །ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་པ་ལས་ཡང་དག་འདའ་བར་འགྱུར། །ཞེས་པས་ སོ། །མ་སྐྱེས་པ་དང་མི་འབྱུང་དང་། །ཤེས་རབ་ནི། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་ནས་བཞག །དབྱེ་ན། ཐོས་བྱུང་དང་བསམ་བྱུང་སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་གསུམ། ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ ནས་བསམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་དེ། དེ་ལ་གནས་པས་སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་རྙེད་པ་ཡིན་ནོ། །དང་པོ་ནི། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་ནས་དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པ་ལས་འབྱུང་། དགེ་ བའི་བཤེས་གཉེན་ཀྱང་། དང་པོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལ་མཁས་པ་ལ་བརྟེན་པའམ་ཡང་དག་པའི་གདམས་ངག་འབོགས་ནུས་པ་ཙམ་ལ་བརྟེན་ལ། ཕྱིས་སངས་རྒྱས་དང་མངོན་སུམ་དུ་མཇལ་ཏེ། དེས་ཡང་དག་པའི་ལམ་གྱི་གདམས་ངག་བསྟན་པར་མཛད་དོ། ། 7-366 ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་དེའི་ཚིག་དང་དོན་ལ་བསམ་གཞིག་ལེགས་པར་གཏོང་བ་ནི་བསམ་པ་ཡིན་ལ། ལུང་དང་རིགས་པའི་ལམ་དང་མཐུན་པར་གོ་བའི་ཚེ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཚུལ་ཡང་ དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་རག་ལུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གང་ན་ཡང་མ་བྱུང་བ་དང་། རང་བཞིན་མ་མཆིས་གནས་མ་མཆིས། །སྒྱུ་མ་ཉིད་ཀྱི་རང་ བཞིན་མེད་པ་དང་། དབུས་མཐའ་མེད་པས་ཕྱོགས་དང་ཆ་གང་ལའང་མི་གནས་པ་དང་། རྣམ་རིག་མ་མཆིས་དངོས་མ་མཆིས། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་འདས་པས་རྣམ་རིག་མེད་པ་དང་། གཟུང་བ་དང་འཛིན་ པའི་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པ་དང་། སྟོང་པའི་ཆོས་ནི་རྟོགས་པར་ཤོག །དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ཆོས་ལ་ བདག་མེད་པ་ཞེས་བྱ། ཆོས་ཀྱི་བདག་ནི། ཆོས་སུ་རུང་བ་སྟེ། བརྟགས་པས་དེར་རུང་བ་མི་རྙེད། དེས་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་འཇིག་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ཞེས་ ཀྱང་བྱའོ། །མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ཀྱིས་བདག་རྟག་པ་གཅིག་པུ་རང་དབང་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་བཏགས་ནས། དེ་ལ་སེམས་ཅན། སྲོག །གང་ཟག །གསོ་བ་སོགས་སུ་འདོགས་པས། དེ་ནི་དོན་དང་ཐ་སྙད་གཉིས་ཀས་སྟོང་པས། 7-367 སངས་རྒྱས་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་ལྟར། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལྟར། སེམས་ཅན་མ་མཆིས་སྲོག་མ་མཆིས། །གང་ཟག་མ་མཆིས་གསོ་མ་མཆིས། །བདག་མ་མཆིས་པའི་ཆོས་རྟོགས་ཤོག །དེ་ལྟར་དོན་ལ་གནས་སོ་ ཞེས་བསྟན་ཞིང་། འདིས་གང་ཟག་བདག་གཉིས་ལས་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་བདག་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་འཛིན་བདག་གིར་འཛིན་པ་ནི། །དངོས་པོ་ཀུན་ལ་མི་གནས་པ། །བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། དངོས་པོ་རང་མ་ ཡིན། དེ་ལས
Chinese
‘进入修行之地。’如是说。第二，关于智慧的真实体性，分为从其作用方面进行阐述的两部分。第一部分，在《摄颂》中说：‘智慧能完全了解诸法的自性，从而完全超越三界。’这是指未生和不生。智慧是从对法进行彻底辨别的角度安立的。如果进行区分，则有闻所生慧、思所生慧和修所生慧三种。依靠闻所生慧，通过思所生慧进行分析，安住于此，就能获得修所生慧。第一种（闻所生慧）是从依止善知识听闻正法而产生的。善知识也分为两种：最初是依止精通菩萨藏者，或者仅仅是能传授正确诀窍者；之后是与佛陀亲自相见，由佛陀开示正确的修行诀窍。 如何思维所听闻的词句和意义，就是思慧。当与经文和理路相符时，就称为断除增益。其方式是：一切事物都依赖于因缘，因此是未生的；因为是未生的，所以在任何地方都没有产生；自性不存在，处所也不存在。如幻的自性不存在，没有中心和边际，因此不住于任何方向和部分。没有识，没有事物。超越了识，因此没有识；因为远离了能取和所取的对境，所以没有事物。愿能证悟空性之法！因为这就是空性，所以如此确定。这就是所谓的法无我。法的我，是指可以成为法的，但经过观察却找不到。因此，它能摧毁一切对境。所以，它也被称为能摧毁一切事物。外道徒们虚构了一个常、一、自在的‘我’，并称之为有情、命、补特伽罗、滋养者等。因此，它在意义和名言上都是空性的。 如伟大的佛陀贤哲所说：‘有情不存在，命不存在，补特伽罗不存在，滋养者不存在，愿能证悟无我的法！’如此安住于意义之中。这表明，通过这种方式，可以遮止人我和法我中的俱生我。执著于我和我所，不住于一切事物。所谓‘我’，不是事物本身，而是……
English
'Entering the realm of practice.' Thus it is said. Secondly, regarding the actual nature of wisdom, there are two parts, explaining it from the perspective of its function. The first part, in the 'Compendium,' states: 'Wisdom completely understands the nature of all phenomena, thereby completely transcending the three realms.' This refers to the unborn and the unarising. Wisdom is established from the perspective of thoroughly distinguishing phenomena. If we differentiate, there are three types of wisdom: that arising from hearing, that arising from thinking, and that arising from meditation. Relying on the wisdom arising from hearing, analyzing through the wisdom arising from thinking, and abiding in this, one can attain the wisdom arising from meditation. The first (wisdom arising from hearing) arises from relying on a virtuous spiritual friend and listening to the sacred Dharma. Virtuous spiritual friends are also of two types: initially, relying on someone skilled in the Bodhisattva's teachings, or merely someone capable of imparting correct instructions; later, meeting the Buddha directly, who then reveals the correct instructions for practice. How one contemplates the words and meanings that have been heard is thinking. When it aligns with scripture and reason, it is called severing exaggerations. The manner of this is: all things depend on causes and conditions, therefore they are unborn; because they are unborn, they have not arisen anywhere; nature does not exist, place does not exist. The nature of illusion does not exist, there is no center or edge, therefore it does not abide in any direction or part. There is no consciousness, there are no things. Transcending consciousness, therefore there is no consciousness; because it is separated from all objects of grasping and being grasped, there are no things. May one realize the Dharma of emptiness! Because this is emptiness, it is thus ascertained. This is called the selflessness of phenomena. The self of phenomena refers to what can become phenomena, but upon examination, it cannot be found. Therefore, it destroys all objects. Thus, it is also called that which destroys all things. Non-Buddhists fabricate a permanent, singular, independent 'self,' and call it sentient being, life, person, nourisher, etc. Therefore, it is empty in both meaning and expression. As the great Buddha sage said: 'Sentient being does not exist, life does not exist, person does not exist, nourisher does not exist, may one realize the Dharma of no-self!' Thus abiding in meaning. This shows that, in this way, one can negate the self-grasping of persons and the self-grasping of phenomena. Grasping at self and grasping at what belongs to self, not abiding in all things. The so-called 'self' is not the thing itself, but... --------------------------------------------------------------------------------