Tibetan
བལྟོས་ནས། །འགའ་ཞིག་མེད་ཅེས་འབྲས་བུ་ཅན། །དམིགས་བྱའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་ལས་འགའ་ཞིག་མི་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཏེ་སྔ་མ་ལས་ཁྱད་པར་རང་དང་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་ཡོད་པས་འགའ་ཞིག་ཐ་སྙད་དགག་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ནོ། ། 1-739 ངེས་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར། མེད་ན་མི་འབྱུང་ངེས་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཉིད་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ནི་ཚུལ་གསུམ་ལའང་། དེ་ཡི་མ་གྲུབ་ལྡོག་དོན་དང་། །འཁྲུལ་
Chinese
就像‘手持弓箭’这个词一样，例如，就像一个成就事业的人手持弓箭一样，而不是对与他人的关系进行详细分析。因此，‘方面’（paksha，宗派，侧面）是指与所要证明的真实事物相关联的‘部分’，就像一块布的一个角被烧焦了，我们就说这块布被烧焦了一样。它的部分是例子的属性。因此，方面和属性在例子中是相符的。而且，前者变成了特殊，后者变成了被特殊化的事物。‘遍及’（khyappa）是指，只有存在使之遍及的事物，或者只有它存在使之遍及的事物吗？这表明了相符和相反的关系。‘理由’（hetu）是合理的，‘标志’（linga）是使人理解的。使人理解也是证明，并且是了解和记住关联。因此，人们希望通过记忆来理解被中断的标志的含义。就像从一般到特殊，仅仅因为声音被认为是无常的，它并没有成为理由。只有当从那个原因理解或认识到声音是无常的，它才会变成理由。 如果与现在保持一致，那么它就被认为是有效的。仅仅因为被认为是标志，就被称为‘标志执持心’（rtags 'dzin sems）。它与真正的推论之间的区别在于，了解和记住解释是至关重要的。为了显示区别，那就是三种方式。三种方式是：‘原因、自性有多少，没有它就不会产生结果’，没有它就不会产生的结果就是标志。仅仅存在自性，以及具有关联的本质，就像结果的标志一样。通过切断对其他事物的依赖，仅仅与所要证明的事物的存在相关联的本质，也是使自性被理解的自性标志。‘量（pramana，有效认知）不介入，没有它就不会介入结果’，因为没有目标，所以量不介入，这就是不可见（anupalabdhi，无知觉）。那是因为没有自身和相反的原因，所以阻止了存在的术语的结果。考虑到理由的特殊性，‘有些不存在就是结果’，有些不可见的理由，与前者不同的是，因为存在自身和相反的原因，所以有些是阻止术语的结果。 为了显示确定性，‘没有它就不会产生确定性’。即使对于这三种理由的方式，也有未确立、相反的含义和错误。
English
It is like the expression 'holding a bow,' for example, like someone who accomplishes a task holding a bow, rather than analyzing the relationship with others in detail. Therefore, 'paksha' (side, aspect) refers to the 'part' that is related to the truth to be proven, just as when one corner of a cloth is burned, we say the cloth is burned. Its part is the attribute of the example. Thus, the aspect and the attribute are in accordance in the example. Moreover, the former becomes the special, and the latter becomes the thing being specialized. 'Khyappa' (pervading) means, is there only something that makes it pervade, or does only it exist to make it pervade? This indicates the relationship of accordance and opposition. 'Hetu' (reason) is reasonable, and 'linga' (sign) is what makes one understand. Making one understand is also proof, and it is understanding and remembering the association. Therefore, it is desired to understand the meaning of the interrupted sign through memory. Just like from general to specific, merely because sound is considered impermanent, it does not become a reason. Only when from that reason one understands or recognizes that sound is impermanent, it becomes a reason. If it is consistent with the present, then it is considered valid. Merely because it is considered a sign, it is called 'sign-holding mind' (rtags 'dzin sems). The difference between it and the real inference is that understanding and remembering the explanation is crucial. To show the distinction, that is the three ways. The three ways are: 'cause, how much self-nature, without which the result will not arise,' the result of which without it will not arise is the sign. Merely existing self-nature, and the essence of having an association, is like the sign of the result. By cutting off dependence on other things, the essence of merely being associated with the existence of the thing to be proven is also the self-nature sign that makes self-nature understood. 'Pramana (valid cognition) does not intervene, without which the result will not intervene,' because there is no object, so pramana does not intervene, which is non-apprehension (anupalabdhi). That is because there is no cause of self and opposite, so it is the result of preventing the term of existence. Considering the specificity of the reason, 'some non-existence is the result,' some non-apprehension of the reason, different from the former, because there is a cause of self and opposite, so some are the result of negating the term. To show certainty, 'without it, certainty will not arise.' Even for these three ways of reason, there are unestablished, opposite meanings, and errors. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
པ་ཅན་གྱི་གཉེན་པོར་ནི། །ངེས་པ་བརྗོད་པར་མཛད་པ་ཡིན། །ཞེས་པས་བཤད་དེ། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས། གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་གི་ཚུལ་གསུམ་ལ་ངེས་པར་བརྗོད་པར་མཛད་དོ། །དགོས་པ་གང་གི་ཕྱིར་ན། མ་གྲུབ་པ་དང་། ལྡོག་དོན་དེ་འགལ་བ་དང་། མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་འཁྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་རོ། །ངེས་པ་ཞེས་པ་ཡང་། ཕྱོགས་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ངེས་པ། རྗེས་འགྲོའི་ཚུལ་ངེས་པ། ལྡོག་པའི་ཚུལ་ངེས་པ། དེ་དག་ཀྱང་རིམ་པ་བཞིན་དུ། རིགས་ཐིགས་སུ། རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དང་། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་ལ་ཡོད་པ་དང་། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའོ། །ཞེས་པས་བསྟན་ནོ། ། གཉིས་པ་མཐའ་དཔྱད་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། ཚུལ་གསུམ་པ་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་རྟགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད། དབྱེ་ན་འབྲས་བུའི་རྟགས་ཡང་དག །རང་བཞིན་གྱི། མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཡང་དག་གསུམ། ཚུལ་གསུམ་པ་ཅན་གྱི་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས། འབྲས་རྟགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད། དབྱེ་ན། སྤྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ནས་བརྗོད་པའི་འབྲས་རྟགས། རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལ་བལྟོས་པའི་འབྲས་རྟགས། 1-740 ཡིད་ཆེས་པའི་འབྲས་རྟགས་གསུམ། དང་པོ་ནི། དུ་ལྡན་གྱི་ལར་ཆོས་ཅན། མེ་ཡོད་དེ་དུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུ། རྣམ་ངེས་ལས། གལ་ཏེ་ཆ་ཤས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང་། སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་དང་། རྟགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྤྱི་རྣམ་པར་གཟུང་ན་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱི་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པར་བརྗོད་པར་འདོད་ན་ནི་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་མི་འདོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྒྲ་ཆོས་ཅན་མི་རྟག་སྟེ་རྩོལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུ། དེས་འདིར་འབྲས་བུའི་རྟགས་ཀྱི་ནི། རང་བཞིན་ཕྱོགས་གཅིག་རྟེན་པའང་བཤད་ཅེས་པས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པ་བསྟན་པའི་སྐབས་འདིར་ཆོས་ཅན། གཏོང་བ་ལོངས་སྤྱོད་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ་སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་ཅེས་པའི་ལུང་གིས་བསྟན་པ། དེ་ལ་ཁས་བླངས་འབྲས་རྟགས་ཏེ་ཞེས་པས་སོ། །ཚུལ་གསུམ་པ་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད། དབྱེ་ན། ཁྱད་པར་གཞན་ལ་བལྟོས་པའི་གཏན་ཚིགས། དག་པའམ་འབའ་ཞིག་པའི་གཏན་ཚིགས། རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལ་བལྟོས་པ་གསུམ། འདི་ལ་བྱིས་པ་འཇུག་པའི་རྟོག་གེར་དུ་མར་དབྱེ། 1-741 རྣམ་ངེས་སུ། ཁྱད་པར་བལྟོས་དང་དག་པ་ཞེས་སམ། འདི་ཉིད་དུ། རང་བཞིན་ཁྱད་པར་བྱེ་བྲག་ལ། །བལྟོས་པའམ་འོན་ཏེ་འབའ་ཞིག་པ། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཁར་གྲགས་པའི་རྟགས་བསྣན་པས་བཞི་སྟེ། འགྲོ་ལ་གྲགས་པས་རང་བཞིན་རྟག
Chinese
为了对治似是而非的推理，需要明确地陈述（正因）。正如经文所说：‘为了对治似是而非的推理，需要明确地陈述。’论师陈那（Dignāga）明确地陈述了正确推理的三相。这是为了对治未成立（asiddha）、相违（viruddha）和不定（anaikāntika）的错误推理。所谓‘明确’，是指周遍于所立（pakṣadharmatva）之相的确定、随同（anvaya）之相的确定、周遍于非所立（vyatireka）之相的确定。这些分别在《理滴论》（Hetubindu）中指出：‘存在于可推知的事物本身’，‘仅仅存在于相似的事物’，‘仅仅不存在于不相似的事物’，这些都是确定的。 第二，通过详细分析来扩展说明。具有三相的推理，即正确之相的定义。如果分类，则有果之正因（kārya-hetu）、自性之正因（svabhāva-hetu）和不可得之正因（anupalabdhi-hetu）三种。具有三相的果之推理，即果之正因的定义。如果分类，则有以一般和特殊方式表达的果之正因，依赖于成为自性的法之差别的果之正因，以及可信的果之正因三种。第一种，例如：在具有烟的地方，有火，因为有烟。在《集量论》（Pramāṇasamuccaya）中说：‘如果说是由部分产生或成为产生者，那是不对的，因为这是被产生的差别，并且是特殊之相的一般形式。’如果不以一般和特殊的方式表达，那就是错误的，所以不被接受。第二种，例如：声是无常的，因为它是努力产生的。因此，这里也说明了果之相的自性是单方面的。第三种，例如：在解释名言谛时，布施是享受的因，因为经文说布施带来享受。这就是所承诺的果之相。 具有三相的自性推理，即自性之正因的定义。如果分类，则有依赖于其他差别的推理，纯粹或唯一的推理，以及依赖于成为自性的法之差别的推理三种。对此，儿童会进行各种推测。在《集量论》中说：‘依赖于差别和纯粹’，或者‘依赖于自性、差别、差别’。此外，加上名声之相，则有四种，即通过名声来了解自性之相。
English
To counteract fallacious reasoning, it is necessary to state (valid reasons) explicitly. As the text says: 'To counteract fallacious reasoning, it is necessary to state explicitly.' Master Dignāga explicitly stated the three aspects of correct reasoning. This is to counteract the fallacies of the unestablished (asiddha), the contradictory (viruddha), and the uncertain (anaikāntika) reasons. 'Explicit' means the certainty of the aspect of being present in the subject (pakṣadharmatva), the certainty of the aspect of concomitance (anvaya), and the certainty of the aspect of being absent from the non-subject (vyatireka). These are respectively pointed out in the Hetubindu: 'existing in the very thing to be inferred,' 'existing only in similar things,' 'existing only not in dissimilar things,' these are certain. Second, expanding the explanation through detailed analysis. Reasoning with three aspects is the definition of a valid sign. If classified, there are three types: the valid sign of effect (kārya-hetu), the valid sign of nature (svabhāva-hetu), and the valid sign of non-apprehension (anupalabdhi-hetu). Reasoning with three aspects of the effect, which is the definition of the valid sign of effect. If classified, there are the effect sign expressed in general and specific ways, the effect sign that relies on the difference of the dharma that has become its nature, and the credible effect sign. The first one, for example: in a place with smoke, there is fire, because there is smoke. In the Pramāṇasamuccaya, it says: 'If it is said to be produced by a part or to become a producer, that is not right, because it is the difference of what is produced, and it is the general form of the special sign.' If it is not expressed in a general and specific way, it is wrong, so it is not accepted. The second one, for example: sound is impermanent, because it is produced by effort. Therefore, here it also explains that the nature of the effect sign is one-sided. The third one, for example: when explaining conventional truth, giving is the cause of enjoyment, because the scripture says that giving brings enjoyment. This is the promised effect sign. Reasoning with three aspects of nature, which is the definition of the valid sign of nature. If classified, there are the reasoning that relies on other differences, the pure or unique reasoning, and the reasoning that relies on the difference of the dharma that has become its nature. To this, children make various speculations. In the Pramāṇasamuccaya, it says: 'relying on difference and pure,' or 'relying on nature, difference, difference.' In addition, adding the sign of fame, there are four types, which is understanding the sign of nature through fame. --------------------------------------------------------------------------------