Tibetan
ད་པའི་མདོ་ལས་བཤད་པ་དེར་འདོད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ། ཞིང་དང་གདུལ་བྱ་དང་སྨོན་ལམ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཏབ་པ་དེ་དག་ནི། 1-731 བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་ཡང་འཚང་མི་རྒྱ་སྟེ། རྫོགས་སྨིན་སྦྱང་བ་མཐར་མ་ཕྱིན་པས་སོ། །དེ་ཡང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་། འཇམ་པའི་དབྱངས་ལྟ་བུའོ་ཞེས་འདོད། དབུ་མ་པས་ཐུན་མོང་མིན་པ་རྣམ་པར་དཔྱད་ན། བུདྡྷ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལའོ། །ཞེས་དེ་ཁོ་ན་རྟོགས་པ་སངས་རྒྱས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་དུ་ཡང་སྨྲ་བར་མ་ནུས་པས་དེའི་ཡུལ་གང་དུ་སྨྲ་བར་ནུས། དེ་མི་ནུས་པས་ན་དེ་རྟོགས་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་བཞག །དེ་བས་ན་འགའ་ཞིག་སངས་རྒྱས་པ་ཞེས་པ་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་ལ་སྤྲོས་པ་ཞི་ཞིང་ཉེ་བར་ཞི་བས་རང་གི་ལུགས་ཞེས་ཁས་ལེན་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་ངག་དོན་གྱི་སྦྱོར་བས་དོན་བསྡུ་བ་ནི། མངོན་སུམ་ཚད་མ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་སྐབས་འདིར་ཆོས་ཅན། རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་བའི་བློ་མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་། དེ་ལ་རབ་དབྱེ་བཞིར་དབྱེ་བ་རང་སྡེ་སངས་རྒྱས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འཐད་པ་ཡིན་ཏེ། སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ལ་མངོན་སུམ་ཚད་མ་དེ་ལྟར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།། །། ༈ མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་། གཉིས་པ་མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་ནི། རྟོག་པ་མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་དང་རྟོག་མེད་མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་གཉིས། དང་པོ་ལ་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་བརྡ་རྟེན་ཅན་དང་། 1-732 དོན་གཞན་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་ཅན་རྣམ་པ་གསུམ། དང་པོ་ནི། མདོར། ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་དང་ཞེས་བསྟན་པ། སྤྱི་འཛིན་སོགས་དག་གོ། །གཉིས་པ་ནི། འཁྲུལ་དང་ཞེས་བསྟན་པ། སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་འཛིན་སོགས་དང་། རྗེས་དཔག་ཞེས་པས་བསྟན་པ་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་འཛིན་སེམས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། རྗེས་སུ་དཔག་ལས་བྱུང་ཞེས་པ། རྟགས་ཅན་རྗེས་དཔག་དང་། དྲན་དང་ཞེས་པ། སྔར་མཐོང་བ་དྲན་པ་དང་། མངོན་འདོད་ཞེས་པ། ཟས་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་འདོད་པ་སྟེ། མདོར། རྟོག་པ་ལ་དྲུག །གཉིས་པ་ནི། མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་རབ་རིབ་བཅས། །ཞེས་རྟོག་མེད་འཁྲུལ་ཤེས་གཅིག་སྟེ། མདོར། བདུན། འདི་ཉིད་དུ། མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་རྣམ་པ་བཞི། །རྟོག་པའི་ཤེས་པ་རྣམ་གསུམ་དང་། །རྟེན་བསླད་པ་ལས་བྱུང་བ་ཅན། །རྟོག་པ་མེད་པ་གཅིག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་གཉིས་སུ་བཤད། །ཅེས་པས་སོ། །དོན་མངོན་སུམ་ལས་གཞན་པའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །གསལ་བར་མ་བསྟན་པ་དག་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཤེས་པ་དེར་འདུའོ། །གཉིས་པ་འབྲས་བུ་ཚད་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ། གཞུང་འབྲེལ་གྱིས་མདོར་བསྟན། མཐའ་དཔྱད་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བཤད། ངག་དོན་གྱི་སྦྱོར་བས་དོན་བསྡུ་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། མདོར། བྱ་དང་བཅས་པས་རྟོགས་པ
Chinese
正如经部所说的那样，菩萨（Bodhisattva，梵文，觉有情）发愿要利益无量世界的众生，但即使经过无数劫（Kalpa，梵文，时间单位）也无法成佛，这是因为他们没有完成圆满和成熟的修行。就像普贤菩萨（Samantabhadra，梵文，具一切功德者）和文殊菩萨（Manjushri，梵文，妙吉祥）一样。中观派（Madhyamaka，梵文，中观）对非共同之处进行分析，即领悟佛陀（Buddha，梵文，觉悟者）的境界。因此，证悟真如（Tathata，梵文，如是）就被称为成佛。因为真如无法用语言表达，所以它的境界也无法描述。既然无法描述，又如何确立对它的证悟呢？因此，所谓‘某某成佛’也只是世俗的说法。实际上，真如是超越一切戏论，寂静涅槃（Nirvana，梵文，灭）的境界，与所有执着和主张都无关。 第三，通过语言的运用总结要义：在确立现量（Pratyaksha，梵文， प्रत्यक्ष， प्रत्यक्ष，现量）的场合，作为论题，无分别、无错乱的意识是现量的定义，并且将其分为四种，这对于所有佛教宗派都是合理的，因为在释迦牟尼佛（Shakyamuni Buddha，梵文，释迦族圣者）的教法中，现量就是这样成立的。 显而易见的假现量： 第二，假现量分为两种：有分别的假现量和无分别的假现量。第一种包括三种：有分别的意识依赖于符号、对其他事物妄加臆测、以及具有隐蔽的对境。第一种情况，如经文所说：‘世俗的意识’，指的是执着于共相（Samanya，梵文，共性）等。第二种情况，如经文所说：‘错乱’，指的是将海市蜃楼（Mirage，英语，虚幻景象）误认为水等，以及经文所说的‘比量’，指的是执着于具有三种特征的宗（Paksha，梵文， पक्ष， पक्ष，有法）。第三种情况，如经文所说：‘从比量产生’，指的是有法比量；以及‘回忆’，指的是回忆起以前见过的事物；以及‘显现的欲望’，指的是对食物等的欲望。总之，有分别的假现量有六种。第二种情况，如经文所说：‘与假现量和眼花缭乱有关’，指的是一种无分别的错乱意识。总之，有七种。在此处，‘假现量有四种，有分别的意识有三种，由依赖性所产生，无分别的意识有一种’。以及‘假现量有两种’。因此，所有不同于真实现量的意识都是假现量。没有明确说明的都属于世俗的意识。 第二，关于果和现观果的分类，分为三个部分：通过与论典的关联进行简要说明、通过详细分析进行广述、以及通过语言的运用总结要义。首先，如经文所说：‘通过行为来理解’
English
As stated in the Sutra Pitaka, Bodhisattvas (Bodhisattva, Sanskrit, beings striving for enlightenment) vow to benefit countless beings in countless worlds, but even after countless eons (Kalpa, Sanskrit, unit of time) they may not attain Buddhahood because they have not completed the perfect and mature practice. This is like Samantabhadra (Samantabhadra, Sanskrit, the all-good one) and Manjushri (Manjushri, Sanskrit, gentle glory). The Madhyamaka (Madhyamaka, Sanskrit, the Middle Way) school analyzes the uncommon aspects, which is the realization of the Buddha (Buddha, Sanskrit, the awakened one). Therefore, realizing Suchness (Tathata, Sanskrit, thusness) is called becoming a Buddha. Because Suchness cannot be expressed in words, its realm cannot be described. Since it cannot be described, how can we establish the realization of it? Therefore, the so-called 'so-and-so became a Buddha' is just a worldly saying. In reality, Suchness is beyond all conceptual elaboration, a state of peaceful Nirvana (Nirvana, Sanskrit, cessation), and is free from all attachments and claims. Third, summarizing the essence through the application of language: In the context of establishing direct perception (Pratyaksha, Sanskrit, प्रत्यक्ष, प्रत्यक्ष, direct perception), as a topic, non-conceptual and non-erroneous consciousness is the definition of direct perception, and dividing it into four types is reasonable for all Buddhist schools, because in the teachings of Shakyamuni Buddha (Shakyamuni Buddha, Sanskrit, sage of the Shakya clan), direct perception is established in this way. Apparent Direct Perception: Second, apparent direct perception is divided into two types: conceptual apparent direct perception and non-conceptual apparent direct perception. The first includes three types: conceptual consciousness that relies on symbols, speculates on other things, and has hidden objects. The first case, as the text says: 'conventional consciousness,' refers to clinging to universals (Samanya, Sanskrit, generality), etc. The second case, as the text says: 'delusion,' refers to mistaking a mirage (Mirage, English, illusory appearance) for water, etc., and the 'inference' mentioned in the text refers to the mind that clings to signs with three characteristics. The third case, as the text says: 'arising from inference,' refers to inferential topics; and 'memory,' refers to remembering things seen before; and 'manifest desire,' refers to the desire for food, etc. In short, there are six types of conceptual apparent direct perception. The second case, as the text says: 'related to apparent direct perception and dizziness,' refers to a single non-conceptual confused consciousness. In short, there are seven types. Here, 'there are four types of apparent direct perception, three types of conceptual consciousness, arising from dependence, and one type of non-conceptual consciousness.' And 'there are two types of apparent direct perception.' Therefore, all consciousnesses other than true direct perception are apparent direct perceptions. Those not explicitly stated belong to conventional consciousness. Second, regarding the classification of results and the results of clear realization, it is divided into three parts: briefly explaining through association with the treatise, elaborating through detailed analysis, and summarizing the essence through the application of language. First, as the text says: 'understanding through action' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
འི་ཕྱིར། །ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་འདོད། ། 1-733 ཚད་མ་ཉིད་དུ་འདོགས་པ་སྟེ། །བྱ་བ་མེད་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པས་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་རྣམ་འགྲེལ་དུ་ཚད་འབྲས་རྣམ་པར་གཞག་འཇོག་ཏུ་བསྒྲུབས་ནས་དོན་རིག་གི་ཚད་འབྲས་སྟོན་པའི་ཕྱིར། བྱ་བ་བསྒྲུབ་པ་བྱེད་ཅེས་ཏེ། །ལས་ཀུན་གྱི་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་དག །ཐམས་ཅད་མ་ཡིན་གང་ལས་འབྲས། །གང་ཡིན་དེ་ནི་དེ་སྒྲུབ་བྱེད། །ཅེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཞིང་། རང་རིག་གི་ཚད་འབྲས་རྣམ་པར་གཞག་ནས་གཉི་གའི་སྒྲུབ་བྱེད། རྒྱས་པར་སྟོན་པ་ལ། དེ་ཚེ་གཞན་རིག་མེད་པའི་ཕྱིར། །རང་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་སོགས་ཀྱིས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། མདོ་སྡེ་པས། དོན་ནི་གཞལ་བྱ། གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ཚད་མ། དོན་རིག་པ་འབྲས་བུ་ཞེས་སམ། དོན་འདྲ་བ་ཚད་མ་ཞེས་པ་རྣམ་གྲངས་པ་ཡིན། ཤེས་པ་དེའི་འདྲ་བ་ནི་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་བ་ནི། གཞལ་བྱ་མྱོང་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གཞག་འཇོག་གཉི་ག་ཤེས་པ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །དོན་འདྲ་བས་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས། ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པས་ཤེས་པ་ངེས་དོན་རྟོགས་པར་བཞག་གོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པའམ། དོན་འདྲ་བ་ཞེས་པ་ཡང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡུལ་གང་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་ཡུལ་དེ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྔོན་པོའི་དོན་ལས་སྐྱེས་པ་སྔོན་པོ་དང་འདྲ་བ་བཞིན་ནོ། ། 1-734 འདྲ་བ་དེ་ཁ་རྣམ་པའམ་སྣང་བ་ཞེས་བྱའོ། །འདྲ་བའི་མཐུས་དོན་རྟོགས་པའོ། །རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་གྱི། མངོན་སུམ་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་དོན་རྟོགས་པ་འཇོག་མི་ནུས་སོ། །དེ་བས་ན་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པས་རྣམ་པར་མ་གཞག་པ་ནི་དོན་རྟོགས་པའི་ངོ་བོའི་ཤེས་པ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་མེད་པ་དང་འདྲ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཙམ་པས། རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཡུལ་ཤེས་པ་ཡང་། ཡུལ་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་འབྲེལ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རང་རིག་པའི་ཤེས་པར་རུང་གི་ཡུལ་གཞན་ཡིན་པར་འདོད་ན་ནི་ཤེས་པ་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པས་རིག་པར་མི་ནུས་སོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་སྣང་བ་ཡང་། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་ན་མཐོང་བ་རྣམས་ཡུལ་མེད་ཀྱི་སེམས་ཉིད་མཐོང་བ་དང་འདྲ་བས་རྣམ་བདེན་པ་ཚད་འབྲས་འཇོག་པ་ནི། ཇི་ལྟར་སྣང་བཞིན་པའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ནི་གཞལ་བྱ། འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ནི་ཚད་མ། སེམས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་མྱོང་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཞེས་དོན་ཁས་ལེན་ལ། ཕྱི་རོལ་དུ་གྲུབ་པ་མི་འདོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་སོ། །གཞན་དུ་བདག་ཉིད་གཞལ་བྱ། འཛིན་པ་ཚད་མ། 1-735 བདག་ཉིད་རིག་པ་འབྲས་བུ་ཞེས་སོ། །མདོ་སྡེ་པ་ལ་ཡང་རང་རིག་གི་ཚད་འབ
Chinese
因此，他们认为它是量（pramana）的果， 他们安立它为量本身，但并非无作用。 如《释量论》所示，为了确立量果的区分，并展示认识对象的量果，因此，它执行着作用。 如经文所说：‘一切业之成就者，非皆为果，何者为果，彼即成就者。’ 并且，为了确立自证的量果，并详细展示二者的成就者，经文说：‘彼时无他识故，自识应是果。’ 第二种观点是，经量部认为：‘对象是所量，所取的相是量，认识对象是果’，或者‘与对象相似是量’，这只是名称上的不同。 知识的相似性是安立的基础，而被安立的是所量，即体验的本质。 因此，安立和被安立都是同一个知识的本质。 通过与对象相似的体验，确定性的知识被认为是理解对象意义的知识。 ‘所取的相’或‘与对象相似’，指的是从对象产生的知识与该对象相似，例如，从蓝色对象产生的知识与蓝色相似。 这种相似性被称为相或显现。通过相似性的力量来理解对象。 进行安立的是从现量的力量产生的分别念，因为现量本身不是分别念，因此不能安立对对象的理解。 因此，即使存在没有被确定性知识安立的、理解对象本质的知识，它也几乎等同于不存在。 第二种观点是，唯识宗认为：知识之所以能认识对象，是因为对象本身就是知识的自性，因此存在关联。 自证的知识是可以接受的，如果认为对象是外在的，那么由于与知识没有关联，就无法认识。 外境的缘起显现，例如在梦中看到的事物，就像没有外境而仅仅是心识的显现一样，因此，安立唯识宗的量果是真实的。 正如显现的那样，所取的相是所量，能取的相是量，体验心识等自性是果，这是在承认对象存在的情况下说的。 否则，自性是所量，能取是量， 自性之识是果。 对于经量部来说，也存在自证的量。
English
Therefore, they consider it as the fruit of pramana (means of valid cognition). They establish it as pramana itself, but it is not without function. As shown in the Commentary on Pramana, in order to establish the distinction between pramana and its fruit, and to demonstrate the pramana-fruit of cognizing objects, therefore, it performs a function. As the scripture says: 'That which accomplishes all actions, not all are the fruit; whichever is the fruit, that is the accomplisher.' Furthermore, in order to establish the pramana-fruit of self-awareness, and to extensively demonstrate the accomplisher of both, the scripture says: 'At that time, since there is no other consciousness, self-consciousness should be the fruit.' The second view is that the Sautrantikas consider: 'The object is the object to be measured, the apprehended aspect is the pramana, and cognizing the object is the fruit,' or 'Similarity to the object is the pramana,' these are merely different names. The similarity of knowledge is the basis for establishment, and what is established is the object to be measured, which is the essence of experience. Therefore, both establishing and being established are the essence of the same knowledge. Through experiencing similarity to the object, definitive knowledge is considered as the knowledge that understands the meaning of the object. 'The apprehended aspect' or 'similarity to the object' refers to the knowledge that arises from the object being similar to that object, for example, the knowledge that arises from a blue object being similar to blue. This similarity is called aspect or appearance. Understanding the object through the power of similarity. What performs the establishment is the conceptual thought that arises from the power of direct perception, because direct perception itself is not conceptual thought, therefore it cannot establish the understanding of the object. Therefore, even if there exists knowledge that understands the essence of the object without being established by definitive knowledge, it is almost equivalent to non-existence. The second view is that the Cittamatrins consider: Knowledge is able to cognize the object because the object itself is the nature of knowledge, therefore there is a connection. Self-awareness is acceptable, but if it is considered that the object is external, then since there is no connection with knowledge, it cannot be cognized. The dependent arising of external phenomena, such as things seen in a dream, is like seeing only the mind itself without an external object, therefore, establishing the pramana-fruit of the Cittamatrins is true. As it appears, the apprehended aspect is the object to be measured, the apprehending aspect is the pramana, and experiencing the nature of mind etc. is the fruit, this is said in the case of admitting the existence of the object. Otherwise, self-nature is the object to be measured, the apprehending is the pramana, and the knowledge of self-nature is the fruit. For the Sautrantikas as well, there exists self-aware pramana. --------------------------------------------------------------------------------