Tibetan
ཏེ། །ཤེས་པ་རྣམ་པ་བཅས་པར་སྐྱེ། །ཞེས་པས་སོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱང་དོན་རིག་གི་མངོན་སུམ་མི་འདོད་པ་མ་ཡིན་ན། །འོ་ན་དེ་དག་ཕྱི་དོན་མེད་པར་འདོད་པ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན་མི་འགལ་ཏེ། དོན་འདོད་པའི་རྒྱུ་མཚན། ནང་གི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ནི། །ཕྱི་རོལ་ལྟར་སྣང་གང་ཡིན་དེ། །དོན་ཡིན་ཞེས་འདོན་ཞིང་། 1-727 འོན་ཀྱང་། སྔོན་པོར་སྣང་བ་མཐོང་བ་ཡིན། །ཕྱི་རོལ་ཡན་གར་དོན་ཡོད་མིན། །ཞེས་བཤད་པས། སེམས་ལས་གཞན་པའི་ཕྱི་དོན་མེད་ཟེར་བ་ཡིན་ལ། སེམས་ཉིད་གཟུགས་སོགས་སུ་སྣང་བ་ལ་ཕྱི་རོལ་དང་། དོན་གྱི་ཐ་སྙད་བཞག་པ་འགོག་མི་རིགས་ཏེ་འདི་དག་ཀྱང་དེ་དག་གི་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་ཁས་ལེན། དབང་པོའི་ཤེས་པ་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་གནོད་པ་མེད་པ་ཅན། འཇུག་ཤེས་སུ་ཁས་ལེན་པས་སོ། །དབུ་མ་པ་རྣམས་ནི་གནོད་པ་མེད་པའི་དབང་པོ་དྲུག་རྣམས་ཀྱིས། །གཟུང་བ་གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱིས་རྟོགས་ཏེ། །འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་བདེན་ཡིན་ཞེས་འདོད་པས། དེ་དག་གི་ཐ་སྙད་འཇོག་པའི་ཚེའང་མངོན་སུམ་འདི་གཉིས་འཆད་དོ། །ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ནི། དབང་མངོན་གྱིས་གཟུང་བའི་གཟུགས་ཀྱི་དེ་མ་ཐག་པ་དམིགས་ཡུལ། གཟུགས་འཛིན་པའི་དབང་མངོན་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན། དེ་འགག་མ་ཐག་པ་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་ཡིན་ལ་དེས་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་དང་བདག་རྐྱེན་བྱས་ནས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དབང་ཤེས་ཀྱི་བྱ་བ་མ་འགགས་པ་དེ་སྲིད་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ཁོ་ནའོ། །དབང་ཤེས་རྒྱུན་བཅས་ཞེས་པ་མི་འཐད་དེ། དབང་ཤེས་གཅིག་སྐྱེས་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་དབང་ཤེས་གཉིས་པ་འབྱུང་བ་ནི་མི་སྲིད་དེ། དྲུག་པོ་འགགས་མ་ཐག་པ་ཡི། །རྣམ་ཤེས་གང་ཡིན་དེ་ཡིད་དོ། ། 1-728 ཅེས་པས་དེའི་དེ་མ་ཐག་པ་ཡིད་དབང་ཡིན་ཞིང་། དེ་ནས་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཚོགས་གྲངས་ཚང་བས་དེ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །མ་ཚང་མེད་རྒྱུ་དེ་ལ་ནི། །འབྲས་བུ་གང་གིས་ཟློག་པར་བྱེད། །ཅེས་པའི་རིགས་པས་སོ། །ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་འགགས་མ་ཐག་པ་ཡང་ཡིད་ཡིན་མོད་ཀྱང་། རྒྱུ་གཞན་མ་ཚང་པས། ཡིད་མངོན་མི་སྐྱེ་དབང་ཤེས་ཅི་རིགས་པ་ཞིག་དེའི་ཕྱི་ལོགས་སུ་སྐྱེ་ཞིང་ཡིད་དེ་དེའི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་རོ། །དབང་ཤེས་ཐམས་ཅད་རང་གི་དམིགས་ཡུལ་དང་དུས་མཉམ་པ་ཁོ་ན་ཡུལ་དེའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ཡིད་མངོན་དང་དུས་མཉམ་མོ། །ཡིད་མངོན་རྒྱུན་མཐར་སྐྱེ་ཞེས་པ་ཡང་མདོ་སྡེ་པ། སྐྱེ་འགག་གནས་པ་ཞེས་པའི་གནས་པ་རྒྱུན་ལ་བྱེད་པས་དབང་ཤེས་གནས་པའི་མཐར་སྐྱེ་བ་དང་། དེ་འགགས་མ་ཐག་ཞེས་པ་དོན་གཅིག་གོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཚུར་མཐོང་གི་དབང་དུ་བྱས་ཤིང་རྒྱུད་གཅིག་ལ་བཞག་པའོ། །རང་རིག་མངོན་སུམ་ནི། གང་ཤེས་པར་གྲུབ་ཕན་ཆད་དེ་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡོད་པར་གྲུབ་ལ། ཉམས་མྱོང་བྱས་པ་དང་
Chinese
因此，‘生起具有形象的识’。 经部宗（rnam par rig pa smra ba）也不否认义识的现量。 如果有人认为这与他们主张外境不存在相矛盾，那是不矛盾的，因为他们认为，‘内在的识的自性， 任何显现为外在的， 那就是义’。 然而，他们说：‘见到显现为蓝色的东西， 外境实际上并不存在。’ 因此，他们说心识之外没有外境。 心识本身显现为色等，安立为‘外’和‘义’的名称，这不应被阻止，因为他们也承认这些是他们的外处（skye mched，十二处）。 由于根识是无分别且无害的，所以被认为是入识。 中观派（dbu ma pa）认为，通过无害的六根， 任何被世间所认知的事物， 都被认为是世间本身的真理。 因此，在安立他们的名称时，也阐述了这两种现量。 意现量（yid kyi mngon sum）是：根现量所取之色的紧后刹那为所缘境， 取色的根现量为俱生缘， 它的紧后刹那为意根，由此作为等无间缘和增上缘而生起。 在根识的作用未停止之前，只有根现量。 ‘根识具有相续’的说法是不合理的，因为一个根识生起之后，紧接着第二个根识是不可能的。 因为，‘六根灭尽的紧后刹那， 任何识，那就是意。’ 因此，它的紧后刹那为意根，然后由于意现量生起的因缘聚合数量圆满，所以它会生起。 因为，‘对于不完整的因， 什么果能阻止它呢？’ 即使意现量的紧后刹那也是意，但由于其他因不完整，意现量不生起，相应的根识会在此之后生起，而那个意则成为它的等无间缘。 所有根识都与其自境同时，只有那个境的第二刹那与意现量同时。 ‘意现量持续生起’的说法，经部宗认为，‘生、灭、住’中的‘住’是指相续，因此根识住留的最后和它的紧后刹那意思相同。 所有这些都是从就近的角度，安立在一个相续上的。 自证现量（rang rig mngon sum）是：凡是成立为被认识的，都成立为对其有体验，体验过的事物和
English
Therefore, 'Consciousness arises with aspects.' The Sautrāntikas (rnam par rig pa smra ba) also do not deny the direct perception of meaning consciousness. If one thinks that this contradicts their assertion that external objects do not exist, it does not, because they believe that 'the nature of inner consciousness, whatever appears as external, that is the meaning.' However, they say, 'Seeing what appears as blue, external objects do not actually exist.' Therefore, they say that there is no external object apart from consciousness. The mind itself appears as form, etc., and establishing the names 'external' and 'meaning' should not be prevented, because they also acknowledge these as their external sources (skye mched, twelve sources). Since sense consciousness is non-conceptual and harmless, it is considered an entering consciousness. The Madhyamikas (dbu ma pa) believe that through the harmless six senses, whatever is cognized by the world is considered the truth of the world itself. Therefore, when establishing their names, these two types of direct perception are also explained. Mental direct perception (yid kyi mngon sum) is: the immediately preceding moment of the form taken by sense direct perception is the object, the sense direct perception that takes the form is the co-emergent condition, its immediately preceding moment is the mental faculty, and from this, it arises as the immediately preceding condition and the dominant condition. As long as the function of sense consciousness has not ceased, there is only sense direct perception. The statement 'sense consciousness has a continuum' is unreasonable, because it is impossible for a second sense consciousness to arise immediately after one sense consciousness has arisen. Because, 'the immediately preceding moment when the six senses cease, whatever consciousness, that is the mind.' Therefore, its immediately preceding moment is the mental faculty, and then, because the aggregation of causes for the arising of mental direct perception is complete in number, it will arise. Because, 'For an incomplete cause, what result can prevent it?' Even though the immediately preceding moment of mental direct perception is also the mind, because other causes are incomplete, mental direct perception does not arise, and the corresponding sense consciousness will arise after that, and that mind becomes its immediately preceding condition. All sense consciousnesses are simultaneous with their own objects, and only the second moment of that object is simultaneous with mental direct perception. The statement 'mental direct perception arises continuously,' the Sautrāntikas believe that 'arising, ceasing, abiding,' where 'abiding' refers to the continuum, so the end of the sense consciousness abiding and its immediately preceding moment have the same meaning. All of these are from a close perspective, established on one continuum. Self-awareness direct perception (rang rig mngon sum) is: whatever is established as being known is also established as having experience of it, and things that have been experienced and --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
། རང་རིག་བྱས་པ། རང་མྱོང་བྱས་པ་དོན་གཅིག་དེ་ཡང་ཤེས་པ་དེ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པས་མདོ་སེམས་གཉིས་རང་གི་རང་མྱོང་ཞེས་འདོད་ཅིང་། བྱེ་སྨྲ་དང་དབུ་མ་པ་དེ་མི་འདོད་པས། ཚད་འབྲས་ཀྱི་འཕྲོས་དོན་ལ་རང་རིག་སྒྲུབ་པ་བཤད་པ་དེ་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱི་ལུགས་སོ། ། 1-729 ཕྱི་མ་གཉིས་རང་གི་རང་རིག་མི་འདོད་ལ་རང་རིག་པ་ཙམ་ནི་ཁས་ལེན་ཏེ་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་ཅེས་པའི་སོ་སོར་བརྟགས་པ་སོ་སོ་རིག་པར་འདོད་པས་སོ། །ཤེས་པའི་རང་ལུགས་ལ་མྱོང་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཀྱང་། སྐྱེ་བོས་མི་རིག་པ་ནི་སྐྱེ་འགག་མྱུར་བས་ཏེ། དཔེར་ན་རེང་བུའི་མེའི་གནས་ཚུལ་ཡུངས་འབྲུ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱང་དེ་མྱུར་བར་བསྐོར་བས་འཁོར་ལོར་སྣང་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་རིག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་བྱུང་རབ་ལ་ཡོད་པས། ཅུང་ཟད་རྣམ་དཔྱོད་ཡོད་པ་དག་གི་ཁ་ནང་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཤེས་པ་ཞེས་འདོན་པས་སོ། །དེས་ན་ཤེས་པ་ཡིན་ན་རང་རིག་མངོན་སུམ་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་ལ། ཤེས་པ་ཡིན་ན་རང་རིག་པ་དང་ལྡན་པས་ཁྱབ་སྟེ། ཆོས་ཡིན་ན་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་ལ། དེ་ཡིན་ན་ཆོས་ཉིད་དང་ལྡན་པས་ཁྱབ་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་རིགས་ཐིགས་སུ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་རིག་པ་དང་། ཞེས་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་རང་རིག་པ་ཡིན་ན་དྲུག་སྒྲ་སྦྱར་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །མདོ་རང་འགྲེལ་ལས། གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རང་རིག་པ་མངོན་སུམ་ཡིན་ན་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་ཏེ། རྟོག་པའང་རང་རིག་ཉིད་དུ་འདོད། ། 1-730 དོན་ལ་མ་ཡིན་དེ་རྟོག་ཕྱིར། ། དེ་ཡུལ་ལ་ནི་འདོད་ཆགས་ཉིད་དེ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ཡང་རང་རིག་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་དེ་དག་གི་མངོན་སུམ་མོ་ཞེས་པས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ནི་འཕགས་པ་ཉན་རང་དང་། བྱང་འཕགས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཁྱེན་པ་ལམ་གྱི་བདེན་པས་བསྡུས་པ་དག་ལ་བྱེད་དོ། །བྱང་སེམས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་དྲུང་ན་བདུད་བཏུལ་སྟེ་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་རབ་མཐའ་ལས་སྐད་ཅིག་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་ལ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བཤད་པའི་བར་དེ་ཁོ་ན་བྱང་འཕགས་ཀྱི་རྟོགས་པའོ། །དབུ་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་མྱུར་བ། བསྐལ་ཆེན་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་ན་འཚང་རྒྱ་བའི་གྲངས་མེད་དང་པོ་མོས་སྤྱོད་ཀྱིས། གཉིས་པ་མ་དག་ས་བདུན་གྱིས། གསུམ་པ་དག་ས་གསུམ་གྱིས་བགྲོད་དེ་འོག་མིན་དུ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་རྟེན་ལ་སངས་རྒྱས་ནས་འཛམ་བུ་གླིང་དུ་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་འཚང་རྒྱ་བ་སྟོན་པས། ཡང་དག་སངས་རྒྱས་དེར་སངས་རྒྱས། །སྤྲུལ་པ་པོ་གཅིག་འདིར་འཚང་རྒྱ། །ཞེས་ལུང་ལས་གསུངས་པས་སོ། །འོག་མིན་ཀྱང་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ཁམས་གསུམ་ལས་འདས་པར་རྒྱན་སྟུག་པོ་བཀོ
Chinese
所谓‘自识’和‘自证’实为一回事，而且这种‘识’并非其他，因此，显宗和唯识宗都认为这是自己的亲证。但毗婆沙宗和中观宗并不这样认为。关于量果的引申意义，论述‘自识’的成立，这是前两宗的观点。 后两宗不承认自识，但承认‘自知’，即所谓的‘各别简择’，认为‘各别简择’就是各别的‘识’。虽然‘识’的自性是体验，但众生无法觉察，因为生灭迅速。例如，火花的状态虽然只有芥子那么大，但快速旋转时看起来像一个火轮。这种‘识’存在于世间禅定中，因此，稍微有些智慧的人会说这是‘向内’的‘识’。因此，如果说是‘识’，并不一定意味着显现的‘自识’；但如果说是‘识’，则一定具有‘自知’。正如，如果说是‘法’，并不一定意味着‘法性’；但如果是‘法’，则一定具有‘法性’。 此外，在《宝性论》中说：‘一切心及心所之自知……’如果一切‘识’都是‘自知’，那么加上‘之’字就变得没有意义了。在《解脱经》的自释中说：‘如果贪欲等自识是显现的，那么分别的‘识’也会变成显现的。’这是真实的，因为分别也认为是自识。实际上并非如此，因为它是分别。它本身就是贪欲的对象，即使不显现，也称为‘自识’，意思是它们的显现。 ‘瑜伽现量’是指圣者声闻、缘觉、菩萨和佛陀的智慧，这些都包含在道谛之中。菩萨也像两位声闻弟子一样，在菩提树下调伏魔军，并在三十四个刹那内从第四禅的顶点证得佛果。这期间的证悟就是圣菩萨的证悟。中观宗和唯识宗通过世俗发心而进入道，他们非常迅速。在三大阿僧祇劫中成佛，第一个阿僧祇劫是胜解行地，第二个阿僧祇劫是不净七地，第三个阿僧祇劫是清净三地。然后在色究竟天，在圆满受用身的依处成佛，并在赡部洲示现化身成佛。正如经文所说：‘正等觉于彼成佛，化身于此示现成佛。’ 色究竟天也被称为大自在天的住所，超越了三界。《宝积经》中广述了此事。
English
That 'self-awareness' and 'self-experience' are actually the same thing, and this 'awareness' is not other than that, therefore, both the Sutra and Mind-Only schools consider it their own direct experience. However, the Vaibhashika and Madhyamaka schools do not think so. Regarding the extended meaning of the result of valid cognition, the discussion of establishing 'self-awareness' is the view of the former two schools. The latter two schools do not acknowledge self-awareness, but they do acknowledge 'self-knowing,' which is the so-called 'individual discernment,' considering 'individual discernment' to be individual 'awareness.' Although the nature of 'awareness' is experience, beings cannot perceive it because arising and ceasing are rapid. For example, although the state of a spark is only the size of a mustard seed, it appears as a fire wheel when rotated quickly. This 'awareness' exists in worldly meditation, therefore, those with a little wisdom say that it is 'inward-directed' 'awareness.' Therefore, if it is said to be 'awareness,' it does not necessarily mean manifest 'self-awareness'; but if it is said to be 'awareness,' then it necessarily possesses 'self-knowing.' Just as, if it is said to be 'dharma,' it does not necessarily mean 'dharmata'; but if it is 'dharma,' then it necessarily possesses 'dharmata.' Furthermore, in the Ratnagotravibhāga it says: 'The self-knowing of all minds and mental factors...' If all 'awareness' is 'self-knowing,' then adding the word 'of' becomes meaningless. In the self-commentary of the Moksha Sutra it says: 'If the self-awareness of desire and so on is manifest, then the awareness of discrimination will also become manifest.' This is true, because discrimination is also considered self-awareness. In reality, it is not so, because it is discrimination. It itself is the object of desire, and even if it is not manifest, it is called 'self-awareness,' meaning their manifestation. 'Yogic direct perception' refers to the wisdom of noble Shravakas, Pratyekabuddhas, Bodhisattvas, and Buddhas, which are all included in the Truth of the Path. Bodhisattvas, like the two Shravaka disciples, subdued the armies of Mara under the Bodhi tree, and attained Buddhahood in thirty-four moments from the peak of the fourth dhyana. The realization during this period is the realization of the noble Bodhisattva. The Madhyamaka and Mind-Only schools enter the path through conventional bodhicitta, and they are very swift. They attain Buddhahood in three great asamkhyeya kalpas, the first asamkhyeya kalpa being the stage of adhimukticarya, the second asamkhyeya kalpa being the seven impure bhumis, and the third asamkhyeya kalpa being the three pure bhumis. Then, in Akanistha, they attain Buddhahood in the support of the complete enjoyment body, and manifest the nirmanakaya Buddhahood in Jambudvipa. As the scripture says: 'The Samyaksambuddha attains Buddhahood there, the Nirmanakaya manifests Buddhahood here.' Akanistha is also called the abode of the Great Ishvara, which transcends the three realms. The Ratnakuta Sutra extensively describes this. --------------------------------------------------------------------------------