Tibetan
ང་ལྡན་སེར་པོ། ཐུགས་རྗེས་འགྲོ་དོན་མཛད་པའི་རྟགས་སུ། སྣང་བ་མཐའ་ཡས་དམར་པོ། ཕྲིན་ལས་བཞི་རྫོགས་པས་གཞན་དོན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རྟགས་སུ། དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་སྐུ་མདོག་ལྗང་གུར་བསྟན་པ། འཁོར་སོ་སོས་དེ་བཞིན་དུ་གཟིགས་ཤིང་གོའོ། །ཕྱག་མཚན་རང་གི་ངོ་བོས་བཤད་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པའི་ཤེས་རབ་མངའ་བས་འཁོར་ལོའི་ལྟེ་བ་ལྟར་བསྟན་པ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་འབྱེད་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་མངའ་བས། འཁོར་ལོའི་མུ་ཁྱུད་ལྟར་བསྟན་པ། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལ་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་མངའ་བས། འཁོར་ལོའི་རྩིབས་ (༡༦༣)ལྟར་བསྟན་པ། དེའི་རྟགས་སུ་རྣམ་སྣང་གིས་འཁོར་ལོ་བསྣམས་པས། འཁོར་གྱིས་དེ་ལ་གཟིགས་པས་དེ་བཞིན་དུ་གོའོ། །ཐུགས་རྗེ་སྐུ་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཐིག་ལེ་ཉག་ཅིག་མངའ་བའི་རྟགས་སུ། མི་བསྐྱོད་པ་ཐུགས་ཀར་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་བསྣམས་པ། རིན་པོ་ཆེའི་སྦུབས་ན་ཡོན་ཏན་གྱི་སྣང་ཚུལ་མ་འགགས་པར་འཆར་བའི་རྟགས་སུ། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་རིན་པོ་ཆེ་འོད་འབར་བ་ཐུགས་ཀར་བསྣམས་པ། ཆོས་སྐུ་དངོས་དང་མཚན་མས་མ་གོས། གཟུགས་སྐུ་གདུལ་བྱའི་ལས་དང་བག་ཆགས་ཀྱིས་མ་གོས་པའི་རྟགས་སུ། སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཐུགས་ཀར་པདྨ་བསྣམས་པ། མཐའ་བཞི་རྒྱས་བཏབ་ཅིང་ཕྲིན་ལས་བཞིས་དོན་མཛད་པའི་རྟགས་སུ། དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ཐུགས་ཀར་རྒྱ་གྲམ་བསྣམས་པ། སོ་སོའི་འཁོར་གྱིས་གཟིགས་པས། དེ་བཞིན་དུ་གོའོ། །བཞུགས་ཚུལ་རང་གི་ངོ་བོས་བཤད་པ་ནི། སྣང་ལུགས་ལ་རིགས་ལྔར་སྣང་ཡང་། གནས་ལུགས་ལ་གཞི་ཆོས་སྐུ་རོ་གཅིག་ཐ་དད་མེད་པའི་རྟགས་སུ། ཞབས་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་དུ་བཞུགས་པ་ལས། (༡༦༤)འཁོར་སོ་སོའི་གཟིགས་པས་དེ་བཞིན་དུ་གོའོ། །འཁོར་གྱི་སེམས་དཔའ་དང་སེམས་མ་རྣམས་ཕྱེད་ཀྲུང་དུ་བཞུགས་པ། དོན་གྱི་དགོངས་པའི་ཕྱེད་ཆོས་སྐུའི་རོལ་པར་ཤར་བར་གོའོ། །དེ་དག་ཀྱང་བསྡུས་རྒྱུད་ལས། །སྟོན་པ་ཀུན་རིགས་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། །ཆ་ཉིད་གསལ་བའི་རང་མདངས་ལས། །ཡེ་ཤེས་འགགས་མེད་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས། །རང་ཉིད་དབུས་ཀྱི་གཙོར་གནས་ཏེ། །ཉིད་ལས་མི་གཞན་སྟོན་པ་བཞི། །རང་རང་རིགས་ཀྱི་འཁོར་རྣམས་ལ། །གསུང་གི་ཆོས་རྣམས་མི་འཆད་པར། །བྱིན་རླབས་རང་ངོའི་སྒོ་ནས་སྟོན། །ཞེས་པ་དང་། གསང་བ་རིག་པ་དགོངས་པ་ལས། །ལོངས་སྐུ་རང་གི་ངོ་བོས་བཤད་པའི་དུས། །སྐུ་མཆོག་འོད་གསལ་སྣང་བའི་ཚེ་ན་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེའང་ལྷུན་གྲུབ་རང་སྣང་གི་དུས་ན་འཁོར་རྣམས་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། སྐུའི་རྩལ་ལས་སེམས་དཔའ་དང་སེམས་མ་རིགས་བཞི་སོ་སོར་རྣམ་སྣང་ལས་བཤད་པའི་ཕྱིར། དགོངས་པ་གཅིག་པ་ཡང་ངོ་བོས་བཤད་པར་སྦྱར་ཞིང་། དེའི་གདངས་ས་བཅུའི་སེམས་དཔའ་སྣང་དུས། བརྡ་རྟགས་དེ་དག་ཉིད་ལས་གཞན་སྣང་གི་གདུལ་བྱ་ཉིད་ཀྱང་ངོ་བོས་བཤད་ (༡༦༥)པའོ། །དེ་གཉིས་ཀ་ལའང་ལོངས་སྐུ་རིགས་གཅིག་པས། ལོངས་སྐུ་རང་གི་ངོ་བོས་བཤད་པའི་དུས་ཞེས་བྱའོ། །གསུམ་པ་སྤྲུལ་སྐུ་ཚིག་སྡེབ་སྦྱོར་ལེགས་པའི་སྒོ་ནས་བཤད་པ་ལ། གདུལ་བྱ་སེམས་ཅན་གྱི་ལོ་རྒྱུས་དང་། འདུལ་བྱེད་སྤྲུལ་སྐུའི་ལོ་རྒྱུས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་གདུལ་བྱ་སེམས་ཅན་མེད་ན། འདུལ་བྱེད་སྟོན་པ་མི་འབྱོན་པས། སེམས་ཅན་གྱི་ལོ་རྒྱུས་བཤད་དོ། །རྣ་བརྒྱུད་ལུང་གི་ཕྲེང་བ་ལས། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ནི་འཇིག་རྟེན་བྱོན་པའི་ཚེ། །དེ་ཡིས་གསུངས་པའི་ལུང་ཆེན་རྣམས་ལ་ཡང་། །ཕྱི་རོལ་རྒོལ་བ་ངན་པ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །དང་པོར་སྲིད་པ་ཆོས་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ལོག་ལྟ་ཅན་གྲུབ་མཐའ་ངན་པས་རྒོལ་བ་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་གདུལ་བར་བྱ་སྟེ། ལམ་ལོག་པར་འཇུག་པ་ཉིད་ཐུགས་རྗེའི་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ན། འདུལ་བྱེད་སྟོན་པས་ཆོས་ཀྱི་བདུད་རྩི་བསྟན་དགོས་པས་འབྲེལ་བ་བསྒྲུབ་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཐོག་མའི་གཞི་འཁོར་འདས་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་སྔོན་རོལ་ཆོས་ཉིད་ལ་འབྱུང་བའི་དྲི་ཕྲ་རགས་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་དག་གསལ། མེ་ (༡༦༦)ལོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གསལ་བར་ཕྱིས་པ་ལྟ་བུ། ནང་གསལ་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་བུམ་པའི་མར་མེ་བཞིན་གནས་པ་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རླུང་གཡོས་ཏེ། རླུང་གི་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་རང་གདངས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཀློང་དུ་ཕྱིར་ཤར་བ་ལས། རང་སྣང་དུ་ངོ་མ་ཤེས་པས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པ། གཟུང་འཛིན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པས། ཀུན་ཏུ་བཏགས་པའི་མ་རིག་པ་རང་ཤར་དུས། །མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་རང་བཞིན་གྱི་འོད་ལྔ་གསལ་མ་ནུས། གཟུགས་བརྙན་གྱི་འོད་ལྔ་ལ་བག་ཆགས་པས། ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་དུ་འཁྲུལ་ཏེ། ཕྱི་སྣོད་འཇིག་རྟེན་མཚོ་ལ་དར་ཆགས་པའམ། ཞོ་ལ་སྤྲིས་ཆགས་པ་ལྟར་རི་རབ་གླིང་བཞི་གླིང་ཕྲན་ལ་སོགས་པར་སྣང་ངོ། །ནང་བཅུད་ལ་ཤེས་པས་མ་བཟུང་བ་དང་། བཟུང་བ་གཉིས་ལས། མ་བཟུང་བ་སྣོད་ཀྱི་དངས་མ་བཅུད་དུ་བསྡུས་པ་ལས། རྩིྭ་ཤིང་ནགས་ཚལ་སྨན་མེ་ཏོག་ལོ་ཐོག་འབྲས་བུར་སྨིན་ལ། ཁྱད་པར་འབྱུང་བའི་དངས་མ་འོད་ལྔའི་སྒོ་ང་དང་། སྟོན་པའི་འཁྲུངས་རྟེན་ཨུ་དུམ་ཝཱ་རའི་མེ་ཏོག
Chinese
我，宝生佛，以慈悲行利益众生的象征，显现红色无量光佛。以四种事业圆满，自然成就利他之象征，不空成就佛显现绿色身色。各自眷属也同样如此观见并理解。手印以自性解释是：法身具有无偏颇的智慧，故示现如轮之中心。报身具有无分别的智慧，故示现如轮之轮廓。化身具有个别了知的智慧，故示现如轮之辐条（163）。以此为象征，毗卢遮那佛手持法轮，眷属观见此，也同样理解。以慈悲五身具足五智，唯一明点的象征，不动佛于心间持五股金刚杵。珍宝藏中功德之显现无间断显现的象征，宝生佛于心间持发光珍宝。法身不为实有和名相所染污，色身不为所化众生的业和习气所染污的象征，无量光佛于心间持莲花。四边增长且以四种事业成办意义的象征，不空成就佛于心间持十字金刚杵。各自眷属观见此，也同样理解。安住方式以自性解释是：显现方式显现为五部，然于安住方式，根本法身一味无别之象征，双足跏趺坐。 (164)各自眷属观见此，也同样理解。眷属之菩萨和菩萨母等半跏趺坐，理解为意义之意为一半显现为法身之游舞。这些也出自《总集续》中：导师一切种性以智慧，自性清净之自光芒中，无碍智慧坛城绘制成。自己安住于中央之主尊，从自己不离其他四导师，对各自部族的眷属们，不宣说语言之法，以加持自性之门而示现。如是说。又出自《秘密觉性意》中：解释报身自性之时，乃是圣身光明显现之时。如是说。彼亦于任运自成显现之时，眷属们不异于自身。
English
I, Ratnasambhava, as a symbol of benefiting beings with compassion, manifest as Amitabha in red. As a symbol of spontaneously accomplishing the benefit of others through the perfection of the four activities, Amoghasiddhi appears in green. Each retinue also sees and understands it in the same way. The hand symbols are explained by their own nature: The Dharmakaya possesses impartial wisdom, hence it is shown as the center of a wheel. The Sambhogakaya possesses non-discriminating wisdom, hence it is shown as the circumference of a wheel. The Nirmanakaya possesses individually discerning wisdom, hence it is shown as the spokes of a wheel (163). As a symbol of this, Vairochana holds a wheel, and the retinue sees this and understands it in the same way. As a symbol of the five bodies of compassion possessing the five wisdoms, the single bindu, Akshobhya holds a five-pronged vajra at his heart. As a symbol of the uninterrupted manifestation of qualities in a jewel-filled vessel, Ratnasambhava holds a radiant jewel at his heart. As a symbol of the Dharmakaya not being defiled by reality and names, and the Rupakaya not being defiled by the karma and habitual tendencies of those to be tamed, Amitabha holds a lotus at his heart. As a symbol of increasing the four directions and accomplishing meaning through the four activities, Amoghasiddhi holds a crossed vajra at his heart. Each retinue sees this and understands it in the same way. The manner of sitting is explained by its own nature: Although the manner of appearance manifests as the five families, as a symbol of the fundamental Dharmakaya being of one taste and undifferentiated in the manner of abiding, the feet are in the vajra posture. (164) Each retinue sees this and understands it in the same way. The bodhisattvas and bodhisattva mothers of the retinue sit in the half-lotus posture, understanding that half of the meaning of the intention manifests as the play of the Dharmakaya. These also come from the Condensed Tantra: The teacher, the source of all families, with wisdom, from the self-luminous radiance of pure nature, draws the unobstructed wisdom mandala. One's self abides as the chief in the center, from one's self, the four teachers are not different, to the retinues of their respective families, without explaining the teachings of speech, they show through the door of the blessing of their own nature. Thus it is said. Also from the Secret Awareness Intention: When explaining the nature of the Sambhogakaya, it is the time when the supreme body is luminous and clear. Thus it is said. Also, at the time of spontaneous self-manifestation, the retinues are not different from oneself.
Chinese
是的，因为从身的技艺中，勇士和勇母四种各自从种种显现中宣说。相同的密意也应结合自性而宣说。当其音声显现十地菩萨时，仅从那些表相记号中，其他所化有情也应以自性宣说（165）。对于那二者，也因报身是同一种姓，故称为报身以自己的自性宣说之时。第三，以语词组合优美的方式宣说，其中有应调伏有情众生的历史，以及调伏者化身的历史。首先，如果没有应调伏的有情众生，调伏者导师就不会出现，因此宣说有情众生的历史。《耳传教言之鬘》中说：诸佛出世之时，对于彼所说之广大教言，为了不生起外道恶劣的争论，首先讲述世间法的历史。如是说。也就是说，应当调伏具有邪见和恶劣宗派而争论的异教徒，因为将他们引入歧途本身就显现为慈悲的对象，所以调伏者导师必须宣说正法的甘露，因此是为了确立关联而宣说。那也是在最初的基，轮涅未成立之前的本初，法性中生起的三种细微粗大的垢染已远离的清净明澈，犹如擦拭干净的镜子中央。内在明澈，具足五种特征，如瓶中之灯般安住。智慧之风摇动，风的任运自成之音声，从法性的虚空中向外显现，由于未认识到是自显现，故俱生无明，执著于能取所取，故遍计所执的无明自生之时，由于无明的缘故，自性的五光无法显明，对影像的五光产生习气，因此错乱为外内情器，外器世界如海面上生起泡沫，或酸奶上凝结奶皮般，显现为须弥山、四大部洲、小洲等。内情众生分为识未执取和已执取两种，未执取者，器世界的精华凝聚为情众生，生长为草木森林、药材花朵、庄稼果实。特别是精华所生的五光之卵，以及导师的降生之所优昙婆罗花。
English
Yes, because from the skill of the body, the four types of heroes and heroines are each explained from various appearances. The same intention should also be combined with the explanation of essence. When its sound appears as the bodhisattvas of the ten bhumis, other disciples who appear differently should also be explained by their essence from those signs and symbols (165). For both of those, since the sambhogakaya is of the same lineage, it is called the time when the sambhogakaya explains with its own essence. Third, explaining through the excellent combination of words, there are the histories of sentient beings to be tamed and the histories of the nirmanakaya who tames them. First, if there are no sentient beings to be tamed, the tamer, the teacher, will not appear, so the history of sentient beings is explained. In the Garland of Whispered Transmission Teachings, it says: When the victorious ones appear in the world, for the sake of preventing bad external opponents from arising against the great teachings spoken by them, first the history of the world's dharma is told. So it is said. That is, those heretics who argue with wrong views and bad philosophies should be tamed, because leading them into the wrong path itself appears as an object of compassion, so the tamer, the teacher, must show the nectar of the dharma, so it is taught to establish the connection. That is also in the beginning, the basis, before samsara and nirvana were established, the original nature, the purity and clarity that is free from the three subtle and coarse stains that arise in dharmata, like wiping the center of a clear mirror. The inner clarity, possessing five characteristics, abides like a lamp in a vase. The wind of wisdom stirs, and the spontaneously accomplished sound of the wind manifests outward from the space of dharmata, but because it is not recognized as self-appearance, the co-emergent ignorance arises. Because of the imputation of grasping and being grasped, when the imputational ignorance arises, the five lights of self-nature cannot be clarified due to the cause of ignorance. Because of the habituation to the five lights of the image, it is mistaken for outer and inner containers and contents. The outer container, the world, appears like foam forming on the ocean or skin forming on yogurt, as Mount Meru, the four continents, and subcontinents. The inner content is divided into two: that which is not grasped by consciousness and that which is grasped. The ungrasped is the essence of the container condensed into the content, growing into grasses, trees, forests, medicinal flowers, crops, and fruits. Especially, the essence of the elements is the egg of the five lights and the udumbara flower, the place of the teacher's birth.