Tibetan
་ངེས་ལམ་མོ། །དཔེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལམ་དང་མཚུངས། །རྩོལ་བྲལ་ལམ་གྱི་མཚོན་དཔེ་ནི། །མཁའ་ལ་ཁྱུང་ཆེན་ལྡིང་བ་འདྲ། །ཞེས་སོ། །བརྩི་ཚུལ་ནི། བླ་མ་དམ་པའི་དྲུང་དུ་སློབ་མ་སྣོད་ལྡན་གྱིས་བརྟེན་ནས་གདམས་ཁྲིད་ངོ་སྤྲོད་ཉམས་སུ་བླངས། མཐར་གདེང་རྙེད་པའི་བར་གྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་དང་སྦྱར་ཏེ། དབྱེ་བ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། ལམ་མེད་ལམ་དུ་འཇུག་པ་རྣམས་ཀྱི་གནད་ཆེ་བ། །ཕྱིན་པར་འདོད་པ་རི་དྭགས་སྨིག་རྒྱུ་རྙེད་པ་འདྲ། །དེ་བས་ངེས་པའི་ལམ་མ་ཡིན། །བགྲོད་མེད་ལམ་ལ་རབ་གནས་པའི། །འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་དགོངས་པ་ལ། །མ་ནོར་ངེས་པའི་ལམ་ཆེན་གཅིག །བགྲོད་དུ་མེད་དེ་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རྩོལ་བས་བགྲོད་པ་ཡེ་ཤེས་མཐའ་ལ་རིང་། །འཇུག་ཏུ་མེད་དོ་ཡེ་ཤེས་རང་རིག་ལམ། །འཇུག་པའི་རྩོལ་བས་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་རུ་ལྷུང་། །འོན་ཀྱང་མ་བཤད་ (༤༣༨)གོ་བར་མི་འགྱུར་བར། །བགྲོད་མེད་ལམ་གཅིག་རང་བཞིན་རྟོགས་པའི་ཐབས། །སྤྱི་དང་སྒྲ་མཐུན་དོན་དཔགས་ལམ་རྣམས་བཤད། །བླ་མའི་བསྙེན་བསྐུར་ཡོངས་རྫོགས་ནས། །དམ་པའི་དྲུང་ན་གནས་པའི་ཚེ། །ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ཞེས་དེ་ལ་བྱ། །བླ་མ་དམ་པས་དོན་བཤད་དེ། །གདམས་ངག་རྣམ་གཉིས་དོན་ལ་སྦྱོར། །སྦྱོར་བའི་ལམ་དུ་ང་ཡིས་བསྟན། །ངོ་སྤྲོད་རྣམ་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས། །ཚེ་འདིར་ངེས་པའི་བདེན་པ་མཐོང་། །མཐོང་བའི་ལམ་དུ་བཤད་པ་ཡིན། །སྒོམ་དུ་མེད་པའི་དགོངས་པ་དང་། །སྒོམ་དུ་ཡོད་པའི་མེད་པ་གཉིས། །འདུ་འབྲལ་མེད་པར་གནས་པ་ནི། །སྒོམ་པའི་ལམ་དུ་ངས་བསྟན་པའོ། །སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་གདོང་ཆེན་བཞི། །མི་གནས་ཚུལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པས། །མཐར་ཕྱིན་ལམ་དུ་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ངོ་བོ། །ངེས་ཚིག །དབྱེ་བ། །དཔེ། བརྩི་ལུགས་དང་ལྔ་ལས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ངོ་བོ་ནི། སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེའི་ཆོས་སུ་གྱུར་པ། ངེས་ཚིག་ནི་འཁོར་བ་ལས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་བྱེད་པ། །དབྱེ་ན་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ། འབྲས་བུ་ཤེས་ (༤༣༩)རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྟ་སྟེ་བཅུའོ། །དང་པོ་ནི་སྦྱིན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས། །བཟོད་པ་བརྩོན་འགྲུས། །བསམ་གཏན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ནི་ངོ་བོ། །ཐབས་ནི་ཁྱད་པར། སྟོབས་ནི་ཡོན་ཏན། སྨོན་ལམ་ནི་ཡན་ལག །ཡེ་ཤེས་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དང་དོན་གཅིག་གོ། །དཔེ་ནི། བཞོན་པ་དང་། གྲུ་དང་། མདའ་ལྟར་འདོད་པའི་སར་ཕྱིན་པ་སྟེ། བཤད་རྒྱུད་ལས། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་ངོ་བོ
Chinese
是为决定道。譬如世间道。无勤道的譬喻是，犹如大鹏鸟翱翔于空。如是说。 计入之理是：于具相上师处，弟子依止而受持窍诀引导，最终与获得定解之间的功德之法相结合。 分类是：彼论中说，无路入于路之要点大，欲往彼岸如鹿寻觅阳焰，故非决定之道。于不可行之道善安住，于无聚散之见，不错谬之决定大路唯一。不可行乃法性菩提心，以勤奋行持智慧边际远。不可入乃智慧自明道，以趣入之勤奋堕入痛苦边际。然不宣说（438）则不能理解，唯一不可行之道，乃证悟自性之方便。宣说共同与语音相同、意义推测之路等。圆满上师之承侍后，于圣者处安住之时，名为积聚道。上师圣者宣说意义，窍诀二种结合于意义，我已开示结合之道。以四种方式之引导，于此生见决定之真谛，是为见道之宣说。无修之见与，有修之无二者，无聚散而安住，是为我所开示之修道。佛陀见解四大面，以不住之方式至究竟，是为究竟道之宣说。如是说。 波罗蜜多的体性，定义，分类，譬喻，计入之理等五者中，波罗蜜多的体性是，成为广大行持之法。定义是从轮回中度到彼岸。分类则有，所有因之波罗蜜多五种，果之智慧（439）波罗蜜多等十种。第一是布施、持戒，忍辱、精进，禅定。第二是智慧是体性，方便是差别，力量是功德，愿是支分，智慧是果，与智慧波罗蜜多意义相同。譬喻是，如乘骑、船只、弓箭般到达想要去的地方。释续中说，波罗蜜多的体性
English
This is the definitive path. It is like a worldly path. The example of the effortless path is like a great garuda soaring in the sky. Thus it is said. The method of reckoning is: at the feet of the holy guru, the qualified disciple relies on and takes to heart the instructions and introductions, and finally combines them with the qualities of the Dharma until confidence is gained. The divisions are: It says in that very text, "The key point of entering the pathless path is great. To wish to go to the other shore is like a deer finding a mirage. Therefore, it is not the definitive path. Abiding well on the impassable path, in the view without gathering and scattering, there is one great definitive path without error. The impassable is the Dharmata Bodhicitta. To travel with effort, wisdom is far away. The unenterable is the self-knowing path of wisdom. By the effort of entering, one falls to the edge of suffering. However, without explaining (438), it cannot be understood. The one impassable path is the means of realizing one's own nature. The common and the paths of similar sounds and inferred meanings are explained. After the complete service of the guru, when abiding at the place of the holy one, it is called the path of accumulation. The holy guru explains the meaning, and the two kinds of instructions are combined with the meaning. I have shown the path of combination. Through the introduction of the four aspects, one sees the definitive truth in this life. This is the explanation of the path of seeing. The view without meditation and the non-existence with meditation, abiding without gathering and scattering, is the path of meditation that I have shown. The four great faces of the Buddha's view, having reached the end of non-abiding, is the explanation of the ultimate path. Thus it is said. Among the five aspects of the Paramita, namely, nature, definition, division, example, and method of reckoning, the nature of the Paramita is to become a Dharma of great conduct. The definition is to cross over from Samsara to the other shore. The divisions are the five Paramitas of all causes and the ten Paramitas such as the wisdom of the fruit (439). The first is generosity, ethics, patience, diligence, and meditation. The second is that wisdom is the nature, means is the distinction, power is the quality, aspiration is the limb, and wisdom is the fruit, which is the same in meaning as the wisdom Paramita. The example is like reaching the desired place by riding, boat, and arrow. It says in the Explanatory Tantra, the nature of the Paramita
Tibetan
་དང་། །ངེས་ཚིག་དབྱེ་བ་མཐུན་དཔེ་རྣམས། །བསྡུས་ཏེ་དོན་རྣམས་གསལ་བར་བཤད། །དང་པོ་ངོ་བོ་བཤད་བྱ་བ། །རྣམ་གྲངས་ངེས་པའི་དོན་ལ་བཞག །དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ཡིན། །ངེས་ཚིག་གཏན་ཚིགས་བཅས་པ་ནི། །མི་གནས་མཐར་རྫོགས་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །དབྱེ་ན་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདུས། །རྒྱུ་ཡི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དང་། །འབྲས་བུའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དཔེར་ན་དོན་གཉེར་ལམ་ཞུགས་པས། །འདོད་པའི་ལམ་དུ་ཕྱིན་པ་བཞིན། །གྲུ་ལ་བརྟེན་པ་མཚོ་ལས་ཐར། །སྐྱེས་བུའི་མཐེབ་མོས་མདའ་བསྐྱོད་བཞིན། །ཞེས་སོ། །བརྩི་ཚུལ་ནི་དང་པོ་རྩོལ་བསྒྲུབ་ལས་འདས་པར་དབྱེར་མེད་ཀྱང་། ཡོན་ཏན་ཆ་ཤས་ (༤༤༠)བཅུ་བརྩི་བ་ནི། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཆེན་པོ་བཅུ། །ཟིན་པས་རྩོལ་བའི་ནད་སྤངས་བ། །ལྷུན་གྱིས་གནས་པས་བཞག་པ་ཡིན། །སྙིང་པོ་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ལ། །རྩོལ་བའི་བསམ་པས་དབྱིངས་མི་བསྐྱོད། །བསམ་གཏན་ཏིང་འཛིན་སྐུ་ལ་བསྒྲིབས། །སངས་རྒྱས་སྐུ་ནི་མ་བསྒྲིབས་གསལ། །ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོ་མ་གཏོགས་པ། །ངེས་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡིན། །ཡང་དག་ངེས་པའི་དོན་ཆེན་དེ། །ངོ་བོ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ། །ཡོན་ཏན་སྣང་བ་ཕྱོགས་མེད་ཤར། །ཤར་བས་རང་རིག་རྣམ་པར་དག །སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡིན། །དྲི་མེད་རྣམ་དག་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །འགྲན་ཟླ་མེད་པས་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །བརྗེད་པ་མེད་པས་བརྩོན་འགྲུས་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །གཡོས་པ་མེད་པས་བསམ་གཏན་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །འགགས་པ་མེད་པས་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །གཏི་མུག་མ་རིག་མེད་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །བྱ་རྩོལ་མེད་པས་ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཡོན་ཏན་ཀུན་འབྱུང་སྟོབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་བསྐྱོད་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཡོན་ཏན་རང་རྫོགས་སྨོན་ལམ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ (༤༤༡)ཕྱིན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་བཤད་པ་ལ་སྣང་བ། །སྦུབས། སྤྱན། མཚོན་དཔེ། མུ་བཞི། བརྒལ་ལན་དང་དྲུག་ལས། དང་པོ་ལ་ངོ་བོ་ངེས་ཚིག །དབྱེ་བ། དཔེ་དང་བཞི་ལས། སྣང་བའི་ངོ་བོ་ནི་རིག་པའི་རང་གདངས་སུ་ཤར་བ། ངེས་ཚིག་འགག་མེད་ཡུལ་དུ་མཐོང་བ། དབྱེ་ན་བཞིར་དབྱེ་བ་དང་། གསུམ་དུ་དབྱེ་བ་གཉིས་སོ། །བཞིར་དབྱེ་ན་འགྲོ་དྲུག་ཞེན་པའི་སྣང་བ་བདེ་སྡུག་སྣ་ཚོགས། །རྒྱུ་འབྲས་བློ་ཡི་སྣང་བ་གྲུབ་པ་མཐའ་སོ་སོ། །རྟོགས་ལྡན་དོན་གྱི་སྣང་བ་རྒྱན་ཤར། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྣང་བ་གཞི་སྣང་ལྷུན་གྲུབ་བོ། །གསུམ་དུ་ཕྱེ་ན་མ་དག་འཁྲུལ་བ
Chinese
以及，定义、分类和比喻等，总括起来清楚地阐述意义。首先，要阐述本体，安立为名称的定义，通过分类的方式来展示。定义和确立的理由是：不住于（轮回）而最终圆满，是到彼岸（波罗蜜多）。如果分类，则归纳为两种：因的波罗蜜多和果的波罗蜜多。例如，追求意义而踏上道路，就像到达渴望的道路一样。依靠船只而从大海中解脱，就像人的拇指推动箭一样。如是说。计算方式是，最初虽然与超越努力修行没有区别，但计算十种功德部分（440）是：又是从那里面说，以掌握十大波罗蜜多，从而舍弃了努力的疾病，安住于自然而然的状态。心髓本来就是佛，以努力的念头无法动摇法界。禅定和三摩地遮蔽了（世俗的）身体，佛身却没有被遮蔽而显明。除了任运成就的伟大之外，就是确定的波罗蜜多。那个真正确定的伟大意义，本体如同虚空一般，功德显现无偏颇。因为显现而使自性智慧完全清净，这就是布施的波罗蜜多。无垢清净是持戒的波罗蜜多。无可匹敌是忍辱的波罗蜜多。没有遗忘是精进的波罗蜜多。没有动摇是禅定的波罗蜜多。没有阻碍是智慧的波罗蜜多。没有愚痴无明也是如此。没有造作是方便的波罗蜜多。功德皆生是力量的波罗蜜多。一刹那间移动也是如此。功德自圆满是愿力的波罗蜜多。因为是智慧，所以是智慧的波罗蜜多（441）。如是说。第三，阐述自己的宗派，关于显现、空性、眼睛、譬喻、四句、辩驳和回答等六个方面。第一个方面包括本体、定义、分类和比喻四个方面。显现的本体是作为觉性的自性光芒而显现，定义是无碍地见到对境。如果分类，则分为四种和三种两种情况。如果分为四种，则是六道众生执着的显现，有苦有乐，各种各样；因果之理的显现，是成立的各个边；证悟者的意义的显现，是庄严显现；普贤王如来的显现，是基础显现任运成就。如果分为三种，则是不清净的错乱
English
And, definitions, classifications, and metaphors, etc., are summarized to clearly explain the meanings. First, the essence is to be explained, established as the definition of the name, and shown through the method of classification. The definition and the established reason are: not abiding in (samsara) and ultimately complete, it is going to the other shore (paramita). If classified, it is summarized into two types: the paramita of cause and the paramita of result. For example, pursuing meaning and embarking on the path is like reaching the desired path. Relying on a boat to be freed from the ocean is like a person's thumb propelling an arrow. Thus it is said. The method of calculation is that although initially there is no difference from transcending effort and practice, calculating the ten qualities parts (440) is: again, it is said from that, by grasping the ten great paramitas, thereby abandoning the disease of effort, abiding in a state of naturalness. The essence is originally Buddha, the realm of reality cannot be moved by the thought of effort. Meditation and samadhi obscure the (mundane) body, but the Buddha's body is not obscured but clear. Apart from the great spontaneously accomplished, it is the definite paramita. That truly definite great meaning, the essence is like space, qualities appear without bias. Because of appearance, self-awareness is completely purified, this is the paramita of generosity. Immaculate purity is the paramita of discipline. Unrivaled is the paramita of patience. Without forgetting is the paramita of diligence. Without wavering is the paramita of meditation. Without obstruction is the paramita of wisdom. Without delusion and ignorance is also the same. Without fabrication is the paramita of skillful means. All qualities arise is the paramita of power. Moving in a single instant is also the same. Qualities self-perfected is the paramita of aspiration. Because it is wisdom, it is the paramita of wisdom (441). Thus it is said. Third, explaining one's own doctrine, regarding appearance, emptiness, eyes, metaphors, four phrases, refutation and response, etc., six aspects. The first aspect includes four aspects: essence, definition, classification, and metaphor. The essence of appearance is appearing as the self-radiance of awareness, the definition is seeing the object without obstruction. If classified, there are two cases: divided into four types and divided into three types. If divided into four types, it is the appearance of the six types of beings' clinging, with happiness and suffering, various kinds; the appearance of the reasoning of cause and effect, are the established various extremes; the appearance of the meaning of the realized ones, is the adornment appearing; the appearance of Samantabhadra, is the basis appearance spontaneously accomplished. If divided into three types, it is impure delusion.