Tibetan
དགོས། མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་དགེ་བ་བཅུ་ལ་སོགས་པ་སྤྱད་པ་ལས་བྱུང་བས་བླང་དགོས་སྙམ་དུ་བསམ་པའོ། །དེས་ནི་དགེ་སྡིག་བླང་དོར་དུ་ཤེས་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ནས་དད་པ་ལ་སེམས་སྦྱོང་བ་ནི། དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་གོང་མ་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལ་མོས་པས་དད་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་ཤེས་པས་དག་སྣང་ཁྱད་པར་དུ་བསྒོམ་པའོ། །དེས་ནི་སྣོད་ལས་སུ་རུང་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ནས་སྙིང་རྗེ་ལ་ (༡༩༥)སེམས་སྦྱོང་བ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཕ་མ་དྲིན་ཆེན་ཡིན་པ་ལ། འཁོར་བ་ན་འཁྱམས་ཤིང་ད་དུང་ཐར་མི་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་དང་བྲལ་བ་འདི་སྙིང་རེ་རྗེ། བདག་གི་བདེ་བས་འདི་དག་བདེ་བར་གྱུར་ལ། །འདི་དག་གི་སྡུག་བསྔལ་བདག་ལ་སྨིན་ཞིང་། བདག་གི་དགེ་བས་འདི་དག་འཁོར་བ་ལས་མྱུར་དུ་ཐར་བར་ཤོག་ཅིག། སྙམ་པ་སེམས་ཅན་གཅིག་ནས་ཀུན་གྱི་བར་བསྒོམ་པའོ། །དེས་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་དུ་འགྱུར་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ནས་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལ་སེམས་སྦྱོང་བ་ནི། འདི་ལྟར་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མདང་གི་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བ་མེད་པ་གསལ་སྣང་ཙམ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་དུས་ན་བདེན་པར་མ་གྲུབ་ལ། ལུས་ངག་སེམས་སུ་སྣང་བའི་ཆོས་ཀྱང་མེད་ཅིང་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། ཕྱི་ནང་གི་ཡུལ་སེམས་ཐམས་ཅད་བདེན་སྟོང་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མར་བསྒོམ་པའོ། །དེས་ནི་ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ནས་མི་རྟོག་པའི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་སེམས་སྦྱོང་པ་ལ་གཉིས་ (༡༩༦)ལས། རླུང་གི་པྲ་ཁྲིད་ནི། ལུས་ཆོས་བདུན་ལས། མཇིང་པ་ཅུང་ཟད་དགྱེད་དེ། །རྩ་གསུམ་གྱི་མར་སྣ་ལྟེ་འོག་ནས་དབུ་མར་གུག་པ། ཡར་སྣ་མཛོད་སྤུ་ལས་རོ་རྐྱང་དཀར་དམར་གཉིས་སྣ་བུག་གཡས་གཡོན་གྱི་ནང་། དབུ་མ་ཚངས་བུག་ལ་ཟུག་པའི། སྣ་བུག་ནས་རླུང་དུ་བ་ལྟར་ཕྱིར་སོང་ཇེ་རིང་ལས། ནང་དུ་འོང་དུས་བརྟན་གཡོ་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ཚུར་རྔུབས་རོ་རྐྱང་དབུ་མར་གྱུར་པ་ལ་སེམས་ལ་རླུང་ཡང་དལ་བུས་བཟུང་བར་བྱའོ། །དེས་ནི་གསལ་སྟོང་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འཆར་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ནས་ཐིག་ལེའི་པྲ་ཁྲིད་ནི། ལྟེ་བའི་རྩ་ནང་ན་ཨ་ཐུང་ལས་མེ་འབར་བས། སྤྱི་བོའི་ཧཾ་ཞུ། དངས་མ་དཀར་དམར་གྱི་རྒྱུན་བབས་པས། རྩ་གསུམ་འཁོར་ལོ་བཞི་དང་ལུས་ནང་ཀུན་རིམ་གྱིས་གང་། བདེ་ཁྲི་ལི་ལི་བ་ལས་སྙིང་ག་ན་བཾ་སྲན་མ་ཙམ་ལ་སེམས་བཟུང
Chinese
需要。所有天界和解脱的安乐，都来自于行持十善等善法，因此要生起必须修持的想法。因此，需要了知善恶取舍。之后，修心向信心：对三宝和上师们的功德生起信心的信，以及了知一切众生都具有菩提心藏而特别修持清净观。因此，具有成为法器的必要。之后，修心向慈悲（195）：一切众生从无始以来都是慈爱的父母，在轮回中漂泊，至今仍未解脱，远离佛法的光明，真是可怜。愿我的安乐使他们安乐，愿他们的痛苦成熟于我，愿我的善行使他们迅速从轮回中解脱。如此从一个众生到所有众生之间修持。因此，具有转变为大乘道的必要。之后，修心向梦幻：如此，显现为外境的一切法，都像昨天的梦一样，只是虚幻的显现。在显现的时候，并非真实存在，显现为身语意的法也并不存在，显现是如幻如空的自性。内外的一切境和心都观修为空性、梦幻和幻象。因此，具有证悟法与补特伽罗二种无我的必要。之后，修心向特殊的无分别之方便，有二（196）：风的引导是：身体七法中，颈部稍微抬起。三脉的下端从脐下弯曲到中脉，上端从眉间到左右鼻孔内，红白二脉。中脉插入梵穴。从鼻孔呼出的气息像烟一样越来越长。吸气时，一切稳固和运动都融入一个虚空，吸入时红白二脉融入中脉，用心缓慢地控制气息。因此，具有生起明空无分别智慧的必要。之后，明点的引导是：在脐脉中，短阿（藏文：ཨ་ཐུང་，梵文天城体：अ थुं，梵文罗马拟音：a thung，汉语字面意思：短阿）中燃烧火焰。顶轮的吽（藏文：ཧཾ་，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：ham，汉语字面意思：吽）融化。降下红白明点的精华。三脉、四轮和身体内部逐渐充满。从安乐中产生喜悦，心专注于心间的వం（藏文：བཾ་，梵文天城体：वं，梵文罗马拟音：vam，汉语字面意思：వం）如豆大。
English
It is necessary. All the happiness of heavens and liberation arises from practicing the ten virtues and other good deeds, so one should think that it is necessary to practice them. Therefore, it is necessary to know what to adopt and abandon in terms of virtue and vice. Then, training the mind in faith: faith arises from admiring the qualities of the Three Jewels and the superiors, and cultivating pure perception by knowing that all sentient beings possess the essence of enlightenment. Therefore, it is necessary to become a suitable vessel. Then, training the mind in compassion (195): all sentient beings have been kind parents from beginningless time, wandering in samsara, and still unable to be liberated, separated from the light of the Dharma, how pitiful. May my happiness make them happy, may their suffering ripen upon me, and may my virtue quickly liberate them from samsara. Thus, meditate from one sentient being to all. Therefore, it is necessary to transform into the path of the Great Vehicle. Then, training the mind in dreams and illusions: Thus, all phenomena that appear as objects are like yesterday's dream, merely clear appearances. They are not truly established at the time of appearance, and the phenomena that appear as body, speech, and mind do not exist, the appearance is the nature of illusion and emptiness. Meditate on all internal and external objects and minds as emptiness, dreams, and illusions. Therefore, it is necessary to realize the two selflessnesses of phenomena and persons. Then, training the mind in the special means of non-conceptualization, there are two (196): The guidance of wind is: among the seven dharmas of the body, the neck is slightly raised. The lower end of the three channels curves from below the navel to the central channel, the upper end from between the eyebrows to the inside of the left and right nostrils, the red and white channels. The central channel penetrates the Brahma aperture. The breath exhaled from the nostrils is like smoke, becoming longer and longer. When inhaling, all that is stable and moving merges into one space, inhaling the red and white channels merges into the central channel, and the mind should slowly control the breath. Therefore, it is necessary to give rise to the wisdom of clear light non-conceptualization. Then, the guidance of bindu is: in the navel channel, fire blazes from the short A (Tibetan: ཨ་ཐུང་, Devanagari: अ थुं, Romanized Sanskrit: a thung, Literal Chinese meaning: short A). The Hum (Tibetan: ཧཾ་, Devanagari: हं, Romanized Sanskrit: ham, Literal Chinese meaning: Hum) at the crown of the head melts. The essence of the white and red bindus descends. The three channels, four chakras, and the entire body gradually fill. Joy arises from bliss, and the mind focuses on the vam (Tibetan: བཾ་, Devanagari: वं, Romanized Sanskrit: vam, Literal Chinese meaning: vam) the size of a bean in the heart.