Tibetan
འ་དྲིན་དྲན་པས་གདུང་གི་དྲུང་དུ་ཞག་བཅུ་གཅིག་གི་བར་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་ཀྱིན་བསྡད་པས། ངེས་འབྱུང་དང་སྐྱོ་ཤས་དྲག་པོ་གཅིག་སྐྱེས་ཏེ། སྟོད་རྩེའམ། ལྷོ་མོན་སོགས་དགེ་སྦྱོར་འཕེལ་བ། དཀའ་ཐུབ་དང་བཅུད་ལེན་གྱིས་རྫས་མང་ལ་ཆུ་བཟང་ས་གཅིག་ཏུ་འགྲོ་ (༦༠༣)དགོས་བསམ་ཙ་ན། གྲོགས་མཆེད་མང་པོ་ཞིག་ལྷོ་མོན་ལ་འབྱོན་ཟེར་བས། དེ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཟང་ཟིང་ཆ་ཅི་ཡོད་རྣམས་ལྷན་དུ་ཟ་ལ། དགེ་སྦྱོར་ཡང་མཉམ་དུ་བྱེད་ཅིང་སྐྱིད་སྡུག་ཅི་བྱུང་བསྲེ་བ་ཡིན་ཟེར་བ་ཁ་འཆམ་དུ་བྱས་ཏེ་ཕྱིན་པ་ལ། མོན་ཁར་སླེབས་དུས་སྒྲུབ་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པའི་འདུན་པ་དང་ཅུང་ཟད་བྲལ་ཏེ། གྲོགས་མཆེད་ལ་ལ་དངོས་པོ་ཁོ་ནའི་ཆེད་དུ་སོང་། རེ་ཞིག་ཆོས་འདོན་དང་རིམ་གྲོ་འདྲ་བྱེད་དུ་སོང་སྟེ། དགུན་ལོ་དེར་ང་རང་གཅིག་པུས་བུམ་ཐང་རྒྱ་ལེ་མཁར་བྱ་བའི་བྲག་ལ་སྒྲུབ་པ་ཁོ་ན་བྱེད་ཀྱིན་བསྡད། དེ་ནས་མོན་ནུབ་ཕྱོགས་སྔ་ལོང་བྱ་བར་ཕྱིན་པས་ནགས་དད་པ་རྣམས་ན་རེ། བླ་མ་གུ་རུ་བཟང་པོ་ཡིན་ཟེར་བས། གུ་རུའི་མིང་དུ་གྲགས། དེའི་དུས་གསོན་པོའི་དགེ་བ་འབུལ་བ་ལ། རྟ་དང་། སྟག་གཟིག་དང་། ནས་དང་འབྲས་ལ་སོགས་པ་མང་པོ་བྱུང་ཞིང་། བླ་མ་དམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་པ་བུམ་ཐང་དུ་ཕེབས་ཟེར་བའི་སྙན་གྲགས་ཆེ་བ་ལ་བརྟེན་ཏེ། མཇལ་དུ་འགྲོ་བསམ་པའི་འདུན་པ་སྐྱེས་པ་ལ། མོན་ཡུལ་ནུབ་ཕྱོགས་པ་ (༦༠༤)རྣམས་ཀྱིས་བསོད་ནམས་དང་དགེ་བ་ཡང་འཕེལ་དུ་བསྒྱུར་བ་དང་། བདག་གི་དད་པའི་གདུང་ཤུགས་མ་ལོག་པ་ལ་བརྟེན་ནས། སྔ་ལོང་དུ་ཕྱགས་ཕེབས། ཡུལ་དེ་ན་འཁྲུག་པ་ཆེན་པོ་ཡོད་ཅིང་། མི་སྤྱོད་ཤིན་ཏུ་རྩུབ་པ་ལས་མེད་ནའང་། ཆོས་རྗེའི་དྲུང་དུ་མཇལ་དུ་ཕྱིན་པས། ཆོས་རྗེའི་གསུང་གིས་ཡུལ་ཁམས་འདི་ན་གཡུལ་ངོ་དྲག་པོ་ཡོད་དམ་གསུང་། ནང་འཁྲུག་བྱེད་ཅིང་གདའ་ལགས་ཞུས་ཤིང་། ངེད་ཀྱི་ཚེས་བཅུ་གཅིག་གི་ཉིན་འདེགས་པས། ཐུགས་རྗེས་འཛིན་པར་ཞུ་ཞུས་པས། ཡུལ་ཁམས་ན་འཁྲུག་ལོངས་ཆེན་པོ་འདུག་པས། མི་མང་པོ་འདུས་ནས་འཁྲུག་རྩོད་འབྱུང་དོགས་ཡོད་གསུང་པས་ངེད་ཀྱི་གྲོང་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་སར་ཕྱིན་ནས་འཁྲུག་པ་མི་ཡོང་བའི་གཉའ་བྱེད་ལགས། ཁོང་རང་རྣམས་ལ་ཡང་འབུལ་བ་ཅི་ཡོད་ཁྱེར་ཤོག་ཟེར་བ་བྱས་པས་ཆོག་ལགས་ཟེར་བ་ཞུས་ཏེ། གོང་བཞིན་དུ་མི་རྣམས་ལ་གཉའ་ཁྲིགས་རྣམས་བྱས་ནས་འདམས་ལྷ་ཁང་བྱ་བའི་ནག་ཆེན་པོ་གཅིག་ཏུ་ཚེས་བཅུ་མཛད་དེ། དེའི་ཞབས་ཏོག་རྣམས་བསྒྲུབས་ཤིང་། འཁོར་གསུམ་ཡོངས་དག་ (༦༠༥)གི་སྤྱད་
Chinese
啊，因为忆念恩德，所以在古董（音译）的跟前，长达十一天的时间里，一直祈祷着，生起了强烈的出离心和悲伤。想着去上部山顶或者珞门（Lhomon）等地增进善行，通过苦行和服食精华，带着许多物品去一个水好地好的地方（603）。恰巧许多道友说要去珞门，就和他们一起商量好，把所有零零碎碎的东西一起吃掉，善行也一起做，无论发生什么快乐或悲伤都共同承担，然后就出发了。到达珞门的时候，稍微偏离了一心一意修行的愿望，有些道友只是为了财物而去。暂时做一些念经和法会之类的事情。那年冬天，我独自一人在名为布姆唐嘉列卡尔（Bumthang Gyalekhar）的岩石上，只是修行。之后去了珞门西部的名为萨隆（Salong）的地方，那里的信徒们说：“是古汝（Guru）喇嘛桑布（Zangpo）”，于是就有了古汝的名字。那时，为了活人的善事而供奉的，马、豹、青稞、稻米等等很多。因为听到尊贵的昆钦（Kunchen）喇嘛要来布姆唐（Bumthang）的消息，就想去拜见他。珞门西部（604）的人们也增加了福德和善行，而且我的信心和热情也没有减退，所以就去了萨隆。那个地方有很大的冲突，人们的行为非常粗暴，除此之外什么也没有。去拜见法王的时候，法王说：“这个地方有激烈的战争吗？”我回答说：“有内战。”并请求说：“我们在十一那天举行（法会），请您慈悲摄受。”法王说：“这个地方有很大的骚乱，人聚集多了恐怕会发生冲突。”于是我就去村长们那里，让他们保证不会发生冲突。并对他们说：“把你们的供品都拿来。”他们说：“好的。”就这样，像之前一样，约束了人们，然后在名为丹拉康（Dam Lhakhang）的大黑屋里举行了十斋日（法会），做了那些侍奉，并使用了三轮清净（605）之物。
English
Ah, remembering the kindness, I stayed in front of the relics for eleven days, praying continuously, and a strong sense of renunciation and sorrow arose. Thinking of going to places like the upper peak or Lhomon to increase virtuous deeds, and through asceticism and essence extraction, taking many things to a place with good water and good land (603). Coincidentally, many Dharma friends said they were going to Lhomon, so I discussed with them to eat up all the odds and ends together, do virtuous deeds together, and share whatever happiness or sorrow might arise, and then we set off. When we arrived in Lhomon, we deviated slightly from the desire to practice single-mindedly, and some Dharma friends went only for wealth. For a while, we did things like reciting scriptures and performing rituals. That winter, I stayed alone on a rock called Bumthang Gyalekhar, just practicing. After that, I went to a place called Salong in western Lhomon, and the forest devotees there said, "It's Guru Lama Zangpo," so I became known by the name Guru. At that time, many offerings were made for the good of the living, such as horses, leopards, barley, and rice. Because I heard the news that the venerable Kunkhyen Lama was coming to Bumthang, I wanted to go and see him. The people of western Lhomon (604) also increased their merit and virtue, and my faith and enthusiasm did not diminish, so I went to Salong. There was great conflict in that place, and the people's behavior was very rough, and there was nothing else. When I went to see the Dharma Lord, the Dharma Lord said, "Is there a fierce war in this place?" I replied, "There is civil war." And I requested, "We will hold (a Dharma assembly) on the eleventh, please have compassion and accept us." The Dharma Lord said, "There is great turmoil in this place, and there is a danger of conflict if too many people gather." So I went to the village chiefs and had them guarantee that there would be no conflict. And I said to them, "Bring all your offerings." They said, "Okay." In this way, as before, I restrained the people, and then held the tenth day (Dasha) in a large black house called Dam Lhakhang, performed those services, and used the three-circle pure (605) items.
Tibetan
པ་རྣམས་ཕུལ་ནས་དགྱེས་པར་མཛད་དོ། །ཡུལ་ཁམས་དེའི་མི་སྐྱེ་ཕོ་མོ་མ་ལུས་པ་འདུས་པས་འབུལ་བ་རྟ་དང་གསེར་གཡུ་དར་རས་འབྲས་ནས་ལ་སོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཕུལ། དེ་ཉིན་འཁྲུག་རྩོད་མེད་ཅིང་། འགྲོ་བ་རྣམས་ཐར་པའི་ས་ལ་འགོད་པར་མཛད། དེའི་དུས་ངེད་ཀྱི་ཕྱི་ལ་འདེངས་གསུང་ནས། མོན་མེན་ལོག་ཀུན་བཟང་གླིང་དུ་ཕེབས་དུས་སྙིང་ཐིག་གི་ཁྲིད་གསུངས་ཏེ། ཁྲིད་པ་ཤིན་ཏུ་མང་བ་གཅིག་གི་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་དབང་བཞི་བྱས། ཁྲིད་རྗེས་གནང་དང་བཅས་པ་ཐུགས་ལ་བཏགས་ཏེ་གནང་། ཨོ་རྒྱན་གླིང་བྱ་བའི་དགོན་ཆུང་གཅིག་ཆོས་རྗེས་བཏབ་ནས་འདིར་སྡོད་གསུངས་པས་བཀའ་མ་ཆོག་པར་ལོ་གཅིག་གི་བར་ལ་བསྡད། བུམ་ཐང་དུ་གཤེགས་དུས་འདིར་ཡང་བསྡད་པར་མི་འཐད་པར་འདུག་འདེངས་གསུངས་པས། དེ་ནས་བཟུང་ནས་ཕྱགས་ཕྱིར་འབྲེངས་ཤིང་ལུས་ངག་གི་ཞབས་ཏོག་རང་སེམས་ཀྱིས་མ་ཁྲེལ་བར་བསྒྲུབས་ཤིང་། བོད་ཀྱི་གདན་འདྲེན་རིམ་པར་བྱུང་བས། བོད་ལ་ (༦༠༦)ཕྱགས་འདེགས་པའི་ཕྱགས་ཕྱི་ལ་ལུས་དང་གྲིབ་མ་བཞིན་དུ་བྱས་ཏེ། དབང་ཁྲིད་ཀྱི་གདམས་པ་བཅས་པ་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་མན་ངག་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པ་རྣམས་རྫོགས་པར་གནང་སྟེ། འབྲི་གུང་དུ་ཕྱགས་ཕེབས། ཞྭ་པདྨ་དབང་ཆེན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ལ་དཀར་མོ་ཅོད་པན་ལ་སོགས་ཀྱི་མཆོད་པས་མཉེས་པར་མཛད་དེ་དུས་སྙུན་གཞི་དུམ་གཅིག་བྱུང་བ་ལ་བརྟེན་ནས། ཞལ་ཆེམས་ལ་སོགས་པའི་ཡིག་རིགས་སོགས་ཀྱང་མཛད་དེ། མཆིམས་ཕུར་འགྲོ་གསུང་བ་ལ་སྟོན་སོ་མཆིམས་ཕུར་ཕྱགས་ཕེབས། ཁྲིད་པ་ཤིན་ཏུ་མང་བ་གཅིག་འཛོམ་ཏེ་ཁྲིད་ཀྱི་སྒང་ལ་སོང་དུས། ཆོས་རྗེ་ཉིད་གདོད་མའི་དབྱིངས་སུ་སྐུ་འཕོ་བའི་ཚུལ་བསྟན་ཏེ། རྗེས་ཀྱི་གཤེགས་རྫོངས། ཁྲིད་འཕྲོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་། ཕྱི་རྟེན་ནང་རྟེན། ཟླ་བ་བྱུང་ངོ་ཅོག་གི་དུས་སུ་མཆོད་པ་དང་བཅས་པ་བསྒྲུབས་ཤིང་། མཆིམས་ཕུ་རིན་པོ་ཆེའི་གནས་དེ་ཉིད་དུ། རི་མིའི་འབེབ་དམ་བཅས་ཏེ་སྒྲུབ་པའི་མཆོད་པས་བླ་མ་མཉེས་པར་བྱ་སྙམ་པ་ལ། བླ་མ་དེ་ཉིད་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་ (༦༠༧)རྣམ་པར་དག་པ་དང་། སྔོན་གྱི་ལས་སྨོན་དག་པའི་འཕེན་པས། རེས་འགའ་ཆོས་རྗེའི་ཕྱག་སྲོལ། གཞན་དོན་ལ་དམིགས་ཏེ་དོན་གཉེར་གྱི་སློབ་མ་རྣམས་ལ་ཁྲིད་ཀ་རེ་ཙམ་བསྟན། རེས་འགའ་རང་དོན་གྱི་སྒྲུབ་པ་ལོ་རེ་ཙམ་ཡང་བྱས་ལ། བར་སྐབས་རྣམས་སུ་ཡང་སོས་དལ་དང་ལེ་ལོར་མ་བསྡད་པར། ཆོས་ཀྱི་རྗེས་རྒྱལ་མཚན་དམ་པ་འཁོན་ས་སྐྱ་པ་འགྲོ་བའི་མགོན་པོ་བསོད་ནམས་རྒྱལ་མཚན་པའི་དྲུང་དུ།
Chinese
供养了这些，使他非常高兴。那个地方所有的男女老少都聚集起来，供养了马、黄金、绿松石、丝绸、布匹、稻米、青稞等无数的供品。那天没有争吵，使众生安住在解脱之地。那时，他说：“请您到外面来。”到门门洛（Mönmenlok）昆桑林（Kunzangling）时，讲授了《心髓》（Nyingthik）的教导。对一位非常多的弟子进行了具有详细仪轨的四种灌顶。将教导、随许等全部放在心上并给予他们。法王建立了一座名为邬金林（Orgyanling）的小寺庙，并说：“住在这里。”但他没有听从，住了一年。去往布姆唐（Bumthang）时，他说：“住在这里也不合适。”从那以后，我一直跟随在他身边，不遗余力地以身语意侍奉他。由于西藏的邀请陆续到来，（606）为了在西藏服侍他，我像身体和影子一样跟随他。他圆满地给予了我灌顶和教导的诀窍，包括深奥和广大的口诀，以及总的和个别的诀窍。之后，他前往直贡（Drigung）。用白色的头饰等供品使夏巴·白玛旺钦（Zhaba Pema Wangchen）的寺庙感到满意。那时，他得了一场小病，因此也写了遗嘱等文件。当他说要去赤普（Chimphu）时，秋天时前往赤普（Chimphu）。聚集了非常多的弟子，当教导进行到高潮时，法王本人示现了融入原始法界的景象。之后进行了送葬仪式。教导的剩余部分，以及外在的供奉、内在的供奉，以及每个月的祭祀等都进行了。在赤普（Chimphu）仁波切的圣地，发誓要遵守山居的誓言，心想用修行的供养使上师高兴。上师的（607）事业完全清净，并且由于过去业力和愿力的清净力量，有时会按照法王的传统，为了他人的利益，给那些有兴趣的学生讲授一些教导。有时也会为了自己的利益进行一年的修行。在这些间隙中，他也没有闲散和懒惰地度过，而是在正法之主、神圣的嘉灿丹巴·昆·萨迦巴（Gyaltsen Dampa Khon Sakyapa）、众生的怙主索南嘉灿巴（Sonam Gyaltsenpa）面前。
English
He pleased him by offering these. All the men and women of that country gathered and offered countless offerings such as horses, gold, turquoise, silk, cloth, rice, barley, etc. There was no fighting that day, and he placed beings on the path of liberation. At that time, he said, "Please come outside." When he went to Mönmenlok Kunzangling, he gave the teachings of the Nyingthik. He gave the four empowerments with detailed rituals to a very large number of disciples. He placed the teachings, subsequent permissions, etc., in their hearts and gave them. The Dharma Lord established a small monastery called Orgyanling and said, "Stay here." But he did not listen and stayed for a year. When he went to Bumthang, he said, "It is not appropriate to stay here either." From then on, I followed him and served him with body, speech, and mind without any reservation. As the invitations from Tibet came one after another, (606) to serve him in Tibet, I followed him like body and shadow. He completely gave me the key points of empowerment and teachings, including profound and vast instructions, as well as general and specific key points. After that, he went to Drigung. He pleased the temple of Zhaba Pema Wangchen with offerings such as white head ornaments. At that time, he had a minor illness, so he also wrote documents such as wills. When he said he was going to Chimphu, he went to Chimphu in the autumn. A very large number of disciples gathered, and when the teachings reached their climax, the Dharma Lord himself demonstrated the appearance of merging into the primordial realm. After that, the funeral ceremony was performed. The remaining parts of the teachings, as well as the external offerings, internal offerings, and the monthly sacrifices, etc., were performed. In the sacred place of Chimphu Rinpoche, he vowed to keep the vows of mountain dwelling, thinking to please the lama with the offerings of practice. The lama's (607) activities were completely pure, and due to the pure power of past karma and aspirations, sometimes, according to the tradition of the Dharma Lord, for the benefit of others, he would give some teachings to students who were interested. Sometimes he would also do a year of practice for his own benefit. In these intervals, he did not spend his time idly or lazily, but in the presence of the Lord of Dharma, the holy Gyaltsen Dampa Khon Sakyapa, the protector of beings, Sonam Gyaltsenpa.