Tibetan
ཅིག་བསྐྱུར་ཚུར་ལོག་གཅིག་ (༡༢༨)བསྐྱུར་ཏེ་ཉིན་ཞག་ཕྲུགས་གཅིག་གི་གྲངས་གཟུང་བ་ལས། གཞན་དུ་མ་ཡེངས་པར་བྱས་པས་རྣམ་རྟོག་འཕྲོ་བ་ཇེ་ཉུང་ལ་སོང་བ་བཞིན་དུ་རླུང་ཡང་གྲངས་ཇེ་ཉུང་ལ་འགགས་ཏེ། ཉིན་ཞག་གཅིག་ལ་ཁྲི་ཕྲག་གཅིག་ལས་གཞན་མི་རྒྱུ་བའི་ཚེ། ཕར་སོང་དུས་རིང་པོར་སོས་དལ་ལ་ཚུར་ཇུབ་དུས་ལྟོ་བ་མེར་ཁེངས་སུ་གཞུག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པས་ཉིན་མཚན་གང་རུང་རེ་ལ་རླུང་རྒྱུ་བ་ཕྱེད་དང་བཅུ་གཉིས་བཅུ་གཉིས་འཆད་དེ། ཡང་ནས་ཡང་དུ་དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས། ཐ་མ་རླུང་གི་འགྲོ་འོང་ཆད་ནས་ཤེས་པ་གར་གཏད་དུ་སྡོད་ཅིང་། མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་ནི་འབྱོངས་པའི་ཚད་དེ། ལས་རླུང་ཟད་པས་རྣམ་རྟོག་ཟད། རྟོག་པ་ཟད་པས་སྣང་བ་ཟད། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངང་ལ་རྒྱུན་དུ་གནས་སོ། །དེ་དུས་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་ཞིང་། ཆུ་ལ་མི་བྱིང་བ་དང་འཇག་མའི་རྩེ་ལ་སྐྱིལ་ཀྲུང་འཆོས་ཤིང་ཁབ་ཀྱི་མིག་ཏུ་ལུས་ཤོང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་དང་མངོན་ཤེས་མང་པོ་འཆར་རོ། །དེའི་སྐབས་ན་ཤེས་པ་གཡེངས་ཤིང་འཐས་ན། སྐབས་སུ་རྩ་གཉིད་ལོག་གཏེམས་པས། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ངང་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་ (༡༢༩)པ་རླུང་གི་འགྲོ་འོང་ལ་བསླབ་པ་ནི། སྙིང་གི་ནང་ན་ཨ་དམར་པོ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་གཅིག་བསྒོམས་ནས། རླུང་ཕྱིར་འགྲོ་དུས་ཨ་དེ་ལས་ཨ་གཅིག་བྱུང་གཉིས་བྱུང་ནས། ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་གི་བར་ཕར་ཕར་མཆེད་ནས་འདོམ་གང་ལ་སོགས་པར་སྒྲེང་ནས་ཡོད་པར་བསམ་ལ། རླུང་ཐུབ་ཐང་ཕྱིར་གཟུང་ཞིང་། ནང་དུ་རྔུབ་དུས་གཅིག་ལ་གཅིག་ཐིམ་ནས། རྩ་བའི་ཨ་ལ་གཏད་དེ་རླུང་ནང་དུ་ཐུབ་ཐང་དུ་བཟུང་བས། ཞག་བདུན་ནས་ལུས་ཡང་པ། ངག་གསལ་བ། སེམས་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེའོ། །དེ་ནས་ལུས་མི་སྐྱེ་བའི་བརྡར་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ་སྙམ་པ་དང་། ངག་མི་སྐྱེ་བའི་བརྡར་གཏམ་ཐམས་ཅད་བཅོས་འགྲུས་སུ་འོང་བ་དང་། སེམས་མི་སྐྱེ་བའི་བརྡར་དྲན་བསམ་འཕྲོ་འདུའི་རྟོག་པ་རང་འགགས་ལ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་རླུང་གི་དབྱིབས་ལ་བསླབ་པ་ནི། མཛོད་སྤུར་རླུང་སེམས་འདུས་པའི་ཐིག་ལེ་ཟླུམ་པོ་དཀར་ལ་དྭངས་པ་ཤེལ་སྒོང་ལྟ་བུ་ལ་སེམས་གཟུང་ནས་རླུང་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་ཚེ་ཐིག་ལེ་དང་ལུས་ཀྱང་ཕར་ཕར་སོང་ཞིང་། སེམས་ཀྱང་བར་སྣང་ལ་ (༡༣༠)ན་བུན་ལྟར་སྟོང་སངས་ཡལ་བར་བསྒོམ། ཚུར་རྔུབ་དུས་ཐིག་ལེ་དེ་ཉིད་ཚུར་ཧྲི་ལི་ལི་བྱུང་ནས་དཔྲལ་བར་འདུག་པར་བསྒོམ་མོ། །དེ་ཡང་གྲང་བ་ཤས་ཆེ་དུས་སུ་ཐིག་ལེ་དེ
Chinese
将“一舍一取”（128）舍弃，以一日一夜为单位计数。不向其他处散乱，这样念头散乱的情况就会减少，同样气息的次数也会减少而停止。当一日一夜只呼吸一万次时，呼气时要长久舒缓，吸气时要让腹部充满。这样做了，无论白天黑夜，每次呼吸都会减少十二又十二次。反复这样修习，最终气息的运行停止，觉知停留在专注之处。安住于无分别的禅定，这就是成就的标志。业气耗尽，念头就耗尽；念头耗尽，显现就耗尽；恒常安住于无分别的智慧之中。那时，就能在空中行走，不会沉入水中，能在芦苇尖上结跏趺坐，身体能进入针孔等等，会出现许多神通和预知。在那时，如果觉知散乱和迟钝，有时脉会昏睡堵塞，就会安住于乐明无分别的状态中。 第二，（129）修习气息的运行：观想心中有一个非常明亮的红色“阿”（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）。当气息呼出时，从这个“阿”中生出一个又一个“阿”，直到二十一个，向外延伸，观想它们竖立着，长达一箭左右。尽力将气息呼出。当吸气时，一个“阿”融入一个“阿”中，回归到根本的“阿”上，尽力将气息吸入并屏住。七天之后，身体会变得轻盈，语言会变得清晰，心中会生起无分别的禅定。之后，身体不生的征兆是感觉能在空中行走；语言不生的征兆是所有言语都变成加持；心不生的征兆是念头、思绪、散乱和收摄的分别念自然停止。 第三，修习气息的形状：观想眉间有气息和心识融合的明点，圆而白净，像水晶球一样。当气息呼出时，观想明点和身体也向外延伸，心识也像（130）空中的雾气一样，空旷清明地消散。当吸气时，观想那个明点慢慢地收回来，停留在额头上。在寒冷的时候，那个明点
English
Having abandoned the "one discarding, one returning" (128), count in units of one day and one night. By not being distracted elsewhere, the occurrence of discursive thoughts will decrease, and similarly, the number of breaths will also decrease and cease. When only 10,000 breaths occur in one day and night, exhale slowly and leisurely, and when inhaling, fill the abdomen completely. By doing so, the breath will decrease by twelve and twelve each time, whether day or night. By meditating in this way repeatedly, eventually the movement of breath will cease, and awareness will remain focused on where it is directed. Abiding in non-conceptual samadhi is the measure of accomplishment. When karmic winds are exhausted, discursive thoughts are exhausted; when thoughts are exhausted, appearances are exhausted; one constantly abides in the state of non-conceptual wisdom. At that time, one can walk in the sky, not sink in water, sit in lotus posture on the tip of a reed, fit the body into the eye of a needle, and many other miraculous powers and clairvoyance will arise. At that time, if awareness is distracted and dull, sometimes the channels will fall asleep and become blocked, and one will abide in the state of bliss, clarity, and non-conceptuality. Second, (129) training in the movement of breath: Meditate on a very clear red "Ah" (藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：Ah) in the heart. When the breath goes out, from that "Ah" one "Ah" arises, then two arise, until twenty-one, extending outwards, visualizing them standing upright, about an arm's length or so. Exhale as much breath as possible. When inhaling, one "Ah" merges into one "Ah", returning to the root "Ah", hold the breath inside as much as possible. After seven days, the body will become light, speech will become clear, and non-conceptual samadhi will arise in the mind. Then, the sign of the body not being born is the feeling of being able to walk in the sky; the sign of speech not being born is that all speech becomes blessings; the sign of the mind not being born is that thoughts, ideas, scattering, and gathering of concepts naturally cease. Third, training in the shape of breath: Focus the mind on a bindu at the brow center, where breath and mind are combined, round, white, and clear, like a crystal ball. When the breath goes out, visualize the bindu and the body also extending outwards, and the mind also like (130) a mist in the sky, empty, clear, and dissolving. When inhaling, visualize that bindu slowly coming back and staying on the forehead. When it is very cold, that bindu
Tibetan
་ཉིད་ཚ་བར་བསྒོམ་ཞིང་། ཚ་དུས་སུ་གྲང་སིལ་བ་ལ་གཏད་པས་འདུ་བ་ཆ་སྙོམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་ཕྱིའི་རྟགས་སུ་ལུས་ཡོད་པ་མི་ཚོར་བ་དང་། འབུ་སྲིན་ལ་སོགས་པའི་སྲོག་ཆགས་མི་འབྱུང་བ་དང་། སྣང་བ་གཞན་ལ་སེམས་མི་འཕྲོ་བའོ། །ནང་རྟགས་སུ་ནད་ཀྱི་རིགས་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །གསང་རྟགས་སུ་ཐིག་ལེ་སོང་དུས་ལུས་སོང་བར་བསྒོམས་པས་ལུས་དངོས་ཀྱང་འཕགས་པ་དང་། ཚ་གྲང་གང་སྒོམ་གྱི་ནད་ཞི་ནས་གོས་མི་དགོས་པ་དང་། ཚ་བའི་གནས་སུ་ཡང་རྡུལ་མི་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་འཆར་ངེས་སོ། །བཞི་པ་རླུང་གི་ཁ་དོག་ལ་བསླབ་པ་ནི། ལྟེ་བར་ཐོད་པ་ཕྱི་དཀར་ལ་ནང་དམར་བའི་ནང་དུ་རྡོ་རྗེ་སྔོན་པོ་ནས་ཙམ་ཞིག་བསྒོམས་ཏེ། རླུང་འགྲོ་དུས་རྡོ་རྗེ་དེ་ཡང་སྔོ་རྒྱང་གིས་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་རིང་བར་སོང་། ནང་དུ་རྔུབ་དུས་སྔར་ཤུལ་དུ་གནས་པར་བསྒོམས་པས། སྔར་གྱི་རྟགས་ལས་ཁྱད་ (༡༣༡)པར་དུ་ཕར་སོང་དུས་ཤེས་པ་སང་སེང་ཕྱ་ཕྱོ་བྱ་སྒྲོ་རླུང་གིས་བཏེག་པ་ལྟ་བུ་དང་། ཚུར་རྔུབ་དུས་ལྟོ་བ་ན་རྡོ་རྗེ་དངོས་ཡོད་པ་སྙམ་ཞིང་། མི་བདེ་བ་དང་ཟས་མི་དགོས་པར་ཉིན་ཞག་ཏུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་འབྱུང་ངོ་། །ལྔ་པ་རླུང་བུམ་པར་གཞུག་པའི་མན་ངག་ནི། ལྟེ་བ་ན་ཧ་སྔོ་ལྗང་བསམ་ལ་རླུང་ཁ་སྦྱར་ལ་བཟུང་བས་ལྟོ་བ་སྔོ་མེར་གྱིས་ཁེངས་ཕར་འགྲོ་དུས་སྔོ་ན་ར་ར་དུ་བ་ལྟར་སོང་བ་བར་སྣང་ལ་ཡལ་བས། སེམས་ཀྱང་ཡལ་བར་བསྒོམ་སྟེ་རྔུབ་ནས་བཟུང་བས། ལུས་ཁ་ཟས་ལས་གྲོལ་བ་དང་། སེམས་བདེ་སྟོང་དུ་གྲོལ་བ། རིག་པ་རྣམ་རྟོག་ལས་གྲོལ་བ་གསུམ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ཡང་ནང་གི་དུ་བ་ལྟར་སོང་ནས་ཡལ། ཕྱིའི་ནམ་མཁའ་ཐམས་ཅད་སྔོ་ནར་གྱིས་ནང་དུ་བྱུང་བར་བསྒོམས་པ་ནི། ཚེ་རིང་བ་དང་། ནད་མེད་པ་དང་། ཟག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ།། །།དོན་གསུམ་པ་རྗེས་ལ། གེགས་བསལ་བ། འཆི་བ་བརྟག་པ། དེ་ལས་བསླུ་བ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བྱིང་ན་ཧ་དང་ཕཊ་མང་དུ་གདོན་ནོ། །རྒོད་ན་རླུང་ནང་དུ་སྡོམ་ཞིང་། །མུན་ཁང་དུ་གནས་པ་ལ་བསླབ་བོ། །སྙིང་མི་ (༡༣༢)དགའ་བ་དང་ཁམས་འདུ་བའི་ཚེ། རླུང་ཕྱིར་དྲག་ཏུ་བརྩེགས་མར་ཕུལ་ལ་ཧ་བརྗོད་ཅིང་། གྲུ་མོས་མཆན་ཁུང་གཉིས་བསྡམ་ལ། སླར་བརྐྱང་བའི་ཁུ་ཚུར་གྱིས་བྲང་བརྡུངས་པས་སེལ་ལོ། །དད་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་དུས་ནང་དུ་གཟུང་ངོ་། །རླུང་སྤྱི་བོར་འཕྲོས་ཏེ་ཤེས་པ་འགྱུར་ཞིང་། ལུས་ལ་ཐོར་བ་དང་། ཤ་ལ་ཐིག་ལེ་དང་། སྐབས་སུ་སེམས་འཐོམ་པ་དང་
Chinese
思维自身为热，在热时专注于凉爽，以此平衡诸元素。如此修习，外在的征象是感觉不到身体的存在，不会出现昆虫等生物，心识不会被其他显现所动摇。内在的征象是所有疾病都会平息。秘密的征象是，当明点消融时，观想身体也随之消融，身体实际上也会变得高贵，无论修习冷热哪一种，疾病都会平息，不需要穿衣服，在炎热的地方也不会产生灰尘等等功德必定会显现。第四，学习风的颜色：在脐轮处观想一个外白内红的颅骨之中，有一个绿松石色的金刚杵，如豌豆大小。当风外出时，观想金刚杵也向外伸展，变得非常细长。当吸气时，观想它回到原来的位置。与之前的征象相比，特别之处在于，当风外出时，感觉意识清明，如羽毛被风吹起一般；当吸气时，感觉腹部有真实的金刚杵存在，感到不适，不需要食物，可以日夜安住于禅定之中。第五，将风纳入宝瓶的口诀：在脐轮处观想一个蓝绿色的“ཧ” （藏文，梵文天城体：ह，梵文罗马拟音：ha，汉语字面意思：哈），然后合拢嘴唇屏住呼吸，腹部充满蓝绿色的气息，当气息外出时，观想蓝绿色的气息如烟雾般消散在空中，心识也随之消散，然后吸气并屏住呼吸。这样，身体可以摆脱食物的束缚，心识可以摆脱乐空的束缚，觉性能摆脱分别念的束缚，这三种解脱将会出现。也就是说，观想内在的气息如烟雾般消散，外在的所有天空都变成蓝绿色，然后进入自身。这样做，可以长寿、无病，并从所有遗漏中解脱出来。第三部分，关于后续：包括消除障碍、观察死亡以及从中解脱三个方面。第一，如果昏沉，就念诵大量的“ཧ” （藏文，梵文天城体：ह，梵文罗马拟音：ha，汉语字面意思：哈）和“ཕཊ” （藏文，梵文天城体：फट्，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪）。如果散乱，就将气息纳入体内并屏住呼吸，学习住在黑暗的房间里。当心情不好或元素不调时，用力地将气息分层呼出，念诵“ཧ” （藏文，梵文天城体：ह，梵文罗马拟音：ha，汉语字面意思：哈），用手肘夹紧腋窝，然后用伸展的拳头捶打胸部，以此消除。当生起信心和禅定时，就将气息纳入体内。气息冲到头顶，意识发生变化，身体出现皮疹，皮肤出现斑点，有时心识会变得迟钝
English
Meditate on oneself as being hot, and when it is hot, focus on coolness, thereby balancing the elements. By meditating in this way, the external signs are that one does not feel the presence of the body, insects and other creatures do not appear, and the mind is not distracted by other appearances. The internal sign is that all kinds of diseases will be pacified. The secret sign is that when the bindu dissolves, one visualizes the body also dissolving, and the actual body will also become noble, and whether one meditates on heat or cold, diseases will be pacified, one will not need to wear clothes, and virtues such as dust not appearing in hot places will definitely arise. Fourth, learning the color of the wind: In the navel, visualize a skull that is white on the outside and red on the inside, and inside it, a turquoise vajra the size of a pea. When the wind goes out, visualize the vajra also extending outwards, becoming very long. When inhaling, visualize it returning to its original position. Compared to the previous signs, the special thing is that when the wind goes out, one feels that consciousness is clear, like a feather being lifted by the wind; when inhaling, one feels that there is a real vajra in the abdomen, feels uncomfortable, does not need food, and can abide in samadhi day and night. Fifth, the instructions for putting the wind into a vase: In the navel, think of a blue-green "ཧ" (Tibetan, Devanagari: ह, Romanized Sanskrit: ha, Literal Chinese meaning: ha), and hold the breath with the mouth closed, so that the abdomen is filled with blue-green air. When the air goes out, visualize the blue-green air disappearing into the sky like smoke, and the mind also disappearing with it, then inhale and hold the breath. In this way, the body can be freed from the bondage of food, the mind can be freed from the bondage of bliss and emptiness, and awareness can be freed from the bondage of discursive thoughts. That is to say, visualize the inner air disappearing like smoke, and all the outer sky turning blue-green and entering oneself. By doing this, one can have longevity, be free from disease, and be liberated from all outflows. The third part, about the aftermath: It includes three aspects: eliminating obstacles, observing death, and liberating from it. First, if one is drowsy, recite a lot of "ཧ" (Tibetan, Devanagari: ह, Romanized Sanskrit: ha, Literal Chinese meaning: ha) and "ཕཊ" (Tibetan, Devanagari: फट्, Romanized Sanskrit: phaṭ, Literal Chinese meaning: phat). If one is scattered, hold the breath inside and practice living in a dark room. When one is in a bad mood or the elements are imbalanced, forcefully exhale the breath in layers, reciting "ཧ" (Tibetan, Devanagari: ह, Romanized Sanskrit: ha, Literal Chinese meaning: ha), clamp the armpits with the elbows, and then strike the chest with outstretched fists to eliminate it. When faith and samadhi arise, hold the breath inside. The breath rushes to the top of the head, consciousness changes, rashes appear on the body, spots appear on the skin, and sometimes the mind becomes dull.