Tibetan
ཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཡེ་ཇི་བཞིན་པའི་གནས་ལུགས་ཡིན་པས་ངོ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །ཅེས་བརྗོད་ལ། སློབ་མ་རྣམས་ལངས་ཏེ་ཕྱོགས་བཞིའི་ནམ་མཁའ་ལ་རིམ་གྱིས་བལྟ་བཅུག་ནས་བླ་མས་བརྗོད་པ། ཀྱེ་མ་ཀྱེ་མ་རིགས་ཀྱི་བུ། །མིག་རྩེ་ནམ་མཁའི་ཤར་དུ་ལྟོས། །ཤར་གྱི་ (༢༠༧)བར་སྣང་དག་ལ་ནི། །ཐོགས་པ་མེད་པར་འགྲོ་བར་སྒོམས། །ཀྱེ་མ་ཀྱེ་མ་རིགས་ཀྱི་བུ། །མིག་རྩེ་ནམ་མཁའི་ལྷོ་རུ་ལྟོས། །ལྷོ་ཡི་བར་སྣང་དག་ལ་ནི། །ཐོགས་པ་མེད་པར་འགྲོ་བར་སྒོམས། །ཀྱེ་མ་ཀྱེ་མ་རིགས་ཀྱི་བུ། །མིག་རྩེ་ནམ་མཁའི་ནུབ་ཏུ་ལྟོས། །ནུབ་ཀྱི་བར་སྣང་དག་ལ་ནི། །ཐོགས་པ་མེད་པར་འགྲོ་བར་སྒོམས། །ཀྱེ་མ་ཀྱེ་མ་རིགས་ཀྱི་བུ། །མིག་རྩེ་ནམ་མཁའི་བྱང་དུ་ལྟོས། །བྱང་གི་བར་སྣང་དག་ལ་ནི། །ཐོགས་པ་མེད་པར་འགྲོ་བར་སྒོམས། །འགྲོ་བར་བསམས་ན་འགྲོ་མཁན་མེད། །གང་དུ་འགྲོ་བསམ་ཕྱིན་པ་མེད། །འགྲོ་བར་བསམ་པ་རང་གི་སེམས། །སེམས་ནི་མཐའ་བྲལ་སྟོང་པ་ཡིན། །ཞེས་བརྗོད་ནས་ཡང་། ཀྱེ་མ་རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས། །སེམས་ནི་དང་པོ་གང་ནས་བྱུང་། །རྒྱུ་རྐྱེན་ཅི་ལས་བྱུང་བར་ལྟོས། །ཞེས་པས་མ་རྙེད་པའི་ཚེ། ཡང་བརྗོད་པ། ཀྱེ་མ་རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཉོན། །རྩ་བ་བྲལ་བའི་སེམས་ཉིད་ལ། །གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་དངོས་པོ་མེད། ཁ་དོག་དབྱིབས་མེད་ངོས་གཟུང་མེད། །གང་ནས་མ་བྱུང་སོང་བ་མེད། །ད་ལྟ་མི་གནས་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད། །འདི་ཉིད་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཏེ། ། (༢༠༨)བརྗོད་དུ་མེད་པར་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་བརྗོད་པའི་དོན་བཤད་ལ། ཡང་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ན་རིགས་ལྔའི་སྐུ་གཟུགས་བསྒོམ་དུ་བཅུག་ལ་བླ་མས་བརྗོད་པ། ཀྱེ་མ་རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱི། །རྒྱལ་བའི་སྐུ་གཟུགས་འདི་ལ་ལྟོས། །རྒྱན་དང་ཆ་ལུགས་དུ་མར་སྣང་། །སྣང་བ་འཛིན་པ་རང་གི་སེམས། །དེ་ལ་ལྟོས་དང་གཞི་རྩ་བྲལ། །དེ་བཞིན་ཡིད་ཡུལ་སྣང་བའི་གཟུགས། །ཡུལ་ཉིད་གསལ་ལ་མཁན་པོས་སྟོང་། །དེ་ནི་གསལ་སྟོང་ཆོས་སྐུ་ཡིན། །ཞེས་བརྗོད་ནས། དབྱུག་པ་རིང་པོ་ལ་དྲིལ་བུའི་ཕྲེང་བ་བརྒྱུས་ལ། ས་ལ་དབྱུག་པའི་རྩ་བ་བརྡུང་ཞིང་བརྗོད་པ། ཀྱེ་མ་རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས། །འདི་ཡི་སྒྲ་ནི་སྙན་མི་སྙན། །ལེགས་པར་ཐོས་སམ་ངོ་བོར་ལྟོས། །སྒྲ་རུ་འཛིན་པ་རང་གི་སེམས། །སེམས་ནི་གྲགས་སྟོང་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ། །དེ་ལ་ལྟོས་དང་གཞི་རྩ་བྲལ། །དེ་བཞིན་སྒྲ་རུ་གྲགས་པ་ཀུན། །སྣ་ཚོགས་ཐོས་ཀྱང་ངོ་བོས་སྟོང་། །གསལ་པོར་གྲགས་ཀྱང་རང་བཞིན་སྟོང་། །ཤར་དུས་གཞི་མེད་རྩ་བ་བྲལ། །ངོ་བོ་ངོས་གཟུང་མ་རྙེད་པ། །དེ་ནི་གྲགས་སྟོང་བྱ་བ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་ཡང་། སྤོས་དང་སྨན་ལ་སོགས་པའི་དྲི་སྣོམ་དུ་བཅུག་ལ། ཀྱེ་མ་རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས། །སྤོས་དང་སྨན་སོགས་དྲི་ཞིམ་དང་། །དེ་བཞིན་མི་ (༢༠༩)ཞིམ་དྲི་རྣམས་ལ། །དགའ་དང་མི་དགའ་སྐྱེས་པའི་ཚེ། །རང་གི་སེམས་ལ་ཚུར་ལྟོས་དང་། །གང་ལས་འབྱུང་ཞིང་གང་དུ་སོང་། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་ཅི་འདྲ་ཞིག །དགག་སྒྲུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོར་ལྟོས། །དེ་ནི་རྐྱེན་སྣང་ཤེས་པ་སྟེ། །གཉིས་འཛིན་ཤེས་པ་གློ་བུར་ཡིན། །རྐྱེན་ཕྱིར་སྣང་ཡང་ངོ་བོས་སྟོང་། །ཞེས་བརྗོད་ནས། ཡང་རོ་མངར་སྐྱུར་མྱོང་དུ་བཅུག་ལ། ཀྱེ་མ་རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས། །བཟའ་བཏུང་རོ་མཆོག་མྱོང་བར་གྱིས། །མངར་སྐྱུར་ལན་ཚྭ་ཚ་ཁ་བསྐ། །རོ་དྲུག་མྱོང་བའི་མཁན་པོར་ལྟོས། །བལྟས་པས་མི་རྙེད་སྐྱེ་བ་མེད། །མཐའ་བྲལ་དབུ་མ་སྤྲོས་བྲལ་དང་། །རང་གྲོལ་ཆོས་སྐུར་ཤེས་པར་མཛོད། །ཡང་ཕྲག་པའི་གོས་ཕུད་ལ་རེག་བྱ་འཇམ་རྩུབ་རེག་ཏུ་བཅུག་ནས་བརྗོད་པ། ཀྱེ་མ་རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ལ། །རེག་ལ་དགག་སྒྲུབ་སྐྱེས་པའི་སེམས། །དེ་ལ་གཉིས་འཛིན་གང་སྐྱེས་ཀྱང་། །རྣམ་པར་གསལ་ལ་རང་བཞིན་སྟོང་། །རང་གི་སེམས་སུ་ཤེས་པར་གྱིས། །སེམས་ནི་སྟོང་གསལ་ཆོས་སྐུའི་ངང་། །གདོད་ནས་རྩ་བ་བྲལ་བ་ཡིན། །ཞེས་བརྗོད་ནས་ཡང་། སྐྱིད་སྡུག་དགའ་མི་དགའ་ཆགས་སྡང་ལ་སོགས་པ་སྒོམས་ཤིག་བྱས་ལ། བརྗོད་པ། ཀྱེ་མ་རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས། །རང་གི་སེམས་ (༢༡༠)ལ་ཕར་ལྟོས་དང་། །སྐྱིད་སྡུག་དགག་སྒྲུབ་ཅིར་སྣང་ཡང་། །སྣང་མཁན་སེམས་ལ་ཆུར་ལྟས་དང་། །དགའ་དང་མ་དགའ་སེམས་ལས་བྱུང་། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་གང་བྱུང་ཡང་། །གསལ་ལ་ངོ་བོ་རིག་སྟོང་ཡིན། །དཔེར་ན་ཆུ་ཟླ་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་དང་། ཡང་དུག་ལྔ་དུག་གསུམ་རང་ག་མའི་སེམས་སྐྱེར་བཅུག་ལ། བརྗོད་པ། ཀྱེ་མ་རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ལ། དུག་ལྔ་དུག་གསུམ་ཅི་སྐྱེས་ཀྱང་། །མེ་ལོང་ནང་གི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །སེམས་ལ་སྣང་ཡང་ངོས་གཟུང་མེད། །ཉོན་མོངས་གཞི་མེད་རྩ་བ་བྲལ། །ཁ་དོག་དབྱིབས་མེད་ངོས་གཟུང་མེད། །གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་ཆོས་སྐུ་ཡིན། །ཉོན་མོངས་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ནི། །སེམས་ལས་ཤར་ཞིང་སེམས་ལ་ནུབ། །སྐྱེས་དང་གྲོལ་མཉམ་དབའ་རླབས་བཞིན། །ངགས་དང་ཕྲ་བའི་རྣམ་རྟོག་ཀུན། །དེར་འཛིན་མེད་པར་རང་སར་ཞི། །དེ་ལྟར་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ། །ཉོན་མོངས་རྟོགས་པའི་མཚང་རྟོགས་ན། །གཉེན་པོ་སྤང་བླང་མེད་པར
Chinese
ཞིན་大圆满是如实之实相，故当认识之。如是说。令诸弟子起立，依次观看四方虚空，上师说：奇哉奇哉具种姓之子！眼观虚空之东方。于东方之（207）虚空中，观想无碍而行。奇哉奇哉具种姓之子！眼观虚空之南方。于南方之虚空中，观想无碍而行。奇哉奇哉具种姓之子！眼观虚空之西方。于西方之虚空中，观想无碍而行。奇哉奇哉具种姓之子！眼观虚空之北方。于北方之虚空中，观想无碍而行。若思行则无行者，若思去何处则无所至，思行者乃自心，心乃离边空性。如是说后又说：奇哉具种姓之子汝，心最初从何而来？观其从何因缘而生。如是说而未能寻得之时，又说：奇哉具种姓之子汝谛听，于离根之心性中，本来无生之事物亦无，无颜色形状亦无可指认，从何处来亦无所去，现在不住亦无因缘，此乃心之实相，当知不可言说。如是说后解释其义。又令观想虚空中央之五部佛身，上师说：奇哉具种姓之子汝，观此诸佛之身，显现众多庄严服饰，显现执着乃自心，观彼则离根基。如是意境显现之形色，境自明而空性，彼乃明空法身。如是说后，以长杖贯穿铃铛之串，杖之根部击打于地而说：奇哉具种姓之子汝，此之声音悦耳不悦耳？善听闻或观其体性。执着于声音乃自心，心乃声空法之声，观彼则离根基。如是凡所显现之声音，虽听闻种种，然体性空，虽清晰显现，然自性空，生起时无基
English
Shin Dzogchen is the reality of suchness, so recognize it. Thus he spoke. He had the students stand up and look at the four directions of the sky in turn, and the lama said: Alas, alas, son of lineage! Look with your eyes to the east of the sky. In the eastern (207) space, Meditate on going without obstruction. Alas, alas, son of lineage! Look with your eyes to the south of the sky. In the southern space, Meditate on going without obstruction. Alas, alas, son of lineage! Look with your eyes to the west of the sky. In the western space, Meditate on going without obstruction. Alas, alas, son of lineage! Look with your eyes to the north of the sky. In the northern space, Meditate on going without obstruction. If you think of going, there is no one who goes. If you think of where to go, there is nowhere to go. The thought of going is your own mind. The mind is emptiness, free from extremes. After saying this, he said again: Alas, son of lineage, where did your mind first come from? Look at what causes and conditions it came from. When he could not find it, he said again: Alas, son of lineage, listen. In the nature of mind, which is without root, There is no thing that has not been born from the beginning. There is no color or shape, and nothing to grasp. It has not come from anywhere, and there is nowhere to go. It does not abide now, and there are no causes or conditions. This is the nature of mind, Know it to be inexpressible. After saying this, he explained the meaning. Then he had them meditate on the forms of the five families in the center of the sky, and the lama said: Alas, son of lineage, Look at this form of the Victorious Ones. It appears with many ornaments and attire. The appearance and grasping is your own mind. Look at it, and it is without foundation. Likewise, the form of appearance in the realm of mind, The realm itself is clear and empty of substance. That is the clear and empty Dharmakaya. After saying this, he strung a rosary of bells on a long stick, and struck the base of the stick on the ground, saying: Alas, son of lineage, Is the sound of this pleasant or unpleasant? Listen well or look at its essence. Grasping at the sound is your own mind. The mind is the sound of the Dharma, empty of sound. Look at it, and it is without foundation. Likewise, all sounds that appear, Although you hear various things, they are empty in essence. Although they appear clearly, they are empty in nature. When they arise, they have no basis.
Chinese
无根。本体无法确定。那就是名为空性。又，让闻熏香和药物等的味道。唉，具种性的孩子，你，对于熏香和药物等香味，以及不香的气味等，产生喜欢和不喜欢的时候，回头看看自己的心，从哪里产生又到哪里去？它的本体是什么样的？观察对治和建立之心的本体。那是缘起显现的意识，二取意识是突然的。因为缘起而显现，但本体是空性。说完后，又让品尝甜酸的味道。唉，具种性的孩子，你，品尝食物的美味。观察品尝甜酸咸辣涩六味的行家。观察也找不到，没有生。了知为无边中观，无戏论，以及自解脱法身。又脱下肩膀上的衣服，让触摸柔软粗糙的触感后说，唉，具种性的孩子，你，对于触摸产生对治和建立之心，无论产生什么二取，都是清晰而自性空。在自己的心中了知。心是空明法身的自性，本来就无根。说完后，又让修习快乐痛苦，喜欢不喜欢，贪嗔等。说完，唉，具种性的孩子，你，回头看看自己的心，无论显现快乐痛苦，对治和建立什么，观察显现者之心。喜欢和不喜欢从心中产生，无论产生快乐和痛苦，都是明而本体觉性空性。譬如水月一般。又，让生起五毒三毒自发的心的生起。说完，唉，具种性的孩子，你，无论生起五毒三毒什么，都如镜子中的影像一般。虽然显现在心中，但无法确定。烦恼无基无根。没有颜色形状，无法确定。本来就是不生法身。烦恼分别的自性，从心中升起又在心中消失。生起和解脱平等，如波浪一般。所有粗细分别念，都在不执着中自然寂灭。如是不成立自性，如果了悟烦恼的弱点，就不需要对治断除
English
Rootless. The essence cannot be determined. That is what is called emptiness. Also, let the smell of incense and medicine etc. be smelled. Alas, son of a noble family, you, when you have pleasant and unpleasant feelings about the fragrance of incense and medicine, as well as unpleasant smells, look back at your own mind, where does it come from and where does it go? What is its essence like? Observe the essence of the mind of refutation and establishment. That is the consciousness that arises from conditions, and the dualistic consciousness is sudden. It appears because of conditions, but its essence is emptiness. After saying that, he let them taste sweet and sour tastes. Alas, son of a noble family, you, taste the deliciousness of food. Observe the expert who tastes the six flavors of sweet, sour, salty, spicy, bitter, and astringent. Even if you look, you cannot find it, there is no birth. Understand it as the Middle Way without boundaries, without elaboration, and the self-liberated Dharmakaya. Also, take off the clothes on your shoulders and let them touch the smooth and rough textures, and then say, Alas, son of a noble family, you, the mind that arises from refutation and establishment upon touch, no matter what dualistic grasping arises from it, is clearly empty in nature. Understand it in your own mind. The mind is the nature of the empty and clear Dharmakaya, and it is rootless from the beginning. After saying that, he let them meditate on happiness and suffering, like and dislike, attachment and aversion, etc. After saying that, Alas, son of a noble family, you, look back at your own mind, no matter what happiness and suffering, refutation and establishment appear, observe the mind that appears. Like and dislike arise from the mind, no matter what happiness and suffering arise, they are clear and the essence of awareness is emptiness. It is like the moon in the water. Also, let the spontaneous arising of the five poisons and three poisons arise in the mind. After saying that, Alas, son of a noble family, you, no matter what five poisons and three poisons arise, they are like the image in a mirror. Although they appear in the mind, they cannot be determined. Afflictions are baseless and rootless. There is no color or shape, and it cannot be determined. It is originally the unborn Dharmakaya. The nature of afflictive thoughts arises from the mind and disappears in the mind. Arising and liberation are equal, like waves. All gross and subtle thoughts naturally subside in their own place without clinging to them. Thus, if the nature is not established, if you realize the weakness of afflictions, there is no need to refute and abandon the opponent.