Tibetan
གའི་ཧཱུྃ་ལས་ཧཱུྃ་གི་ཕྲེང་བ་བར་མ་ཆད་དུ་བྱུང་དམིགས་རྟེན་གྱི་རྩ་བ་ནས་རིམ་པར་དཀྲིས་ཏེ་རྩེ་མོར་སླེབ་པ་དང་དར་གཅིག་ཀློད་ལ་ངལ་བསོ། །ཡང་རིམ་བཞིན་བཤིག་ནས་ནང་དུ་བསྡུས་ཏེ་སྙིང་གའི་ཧཱུྃ་ལ་རྫོགས་པར་བསྟིམ་ནས་ངལ་བསོ། །དེ་ལྟར་རླུང་སེམས་ཧཱུྃ་གསུམ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་ཕྱི་ནང་དུ་འགྲོ་ལྡོག་ལ་སྦྱངས་པ་བཞིན་ལམ་དུ་ལོངས་པས་རྣམ་རྟོག་གི་ངར་ཞི་ནས་སེམས་ཤིན་སྦྱངས་ཐོབ་སྟེ་དམིགས་པ་གང་དུའང་བསྒྱུར་ཐུབ་པ་ནི་གཉེན་བཙལ་བའི་དོན་ནོ། །བཞི་ (༥༥༩)པ་ལམ་དུ་འཇུག་པ་ནི། རང་གི་ལུས་དང་རླུང་སེམས་གཅིག་དྲིལ་ཧཱུྃ་ཡིག་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་བྱས་ལ་མདུན་ན་ཕར་སྲིན་འགྲོས་ལྟ་བུའི་ལམ་ལ་ཞུགས་ནས་སོང་སྟེ་འཁྱོག་མཚམས་སུ་ཅུང་ཟད་ངལ་བསོ་ཞིང་། རྒྱང་རིང་པོའི་མཐའ་ཚད་མེད་པའི་ཕ་རོལ་དུ་སོང་བར་བསམ་ཞིང་ཧཱུྃ་རིང་པོར་བརྗོད་ལ་རང་བབས་སུ་ངལ་བསོ། །ཡང་སྔར་བཞིན་ཚུར་ལོག་ནས་རང་སོར་གནས་པ་ལ་ངལ་བསོ། །དེས་ཐོག་མར་དགའ་བ་དང་སྐྱོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉམས་མཐོ་དམའ་ཅན་དུ་སྐྱེ་ཞིང་། མཐར་ལུས་སེམས་ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བས་ཁྱབ་པ་འཆར་རོ། །དེས་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཡང་དག་པའི་ལམ་སྲོལ་དུ་ཆུག་པས་རྣམ་རྟོག་རང་ཤུགས་སུ་ཆོད་ཅིང་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་བོགས་ཆོད་དུ་སྐྱེ་བས་དེའི་རང་ངོ་བསྐྱང་། དེ་དག་གི་དགོས་པ་ནི་གསུམ་སྟེ། ཐུན་མོང་དུ་ངག་གི་སྡིག་པ་འདག་ཅིང་བར་ཆད་ཞི་ (༥༦༠)ཁྱད་པར་ངག་གི་མངོན་ཞེན་ལྡོག་པས་འཁོར་བར་མི་ལྟུང་། མཐར་ཐུག་གསུང་རྡོ་རྗེ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུར་གཉིས་སུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་སེམས་ཀྱི་སྔོན་འགྲོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། སེམས་ནི་དང་པོ་བྱུང་ས་དང་། །བར་དུ་གནས་དང་ཐ་མར་འགྲོ། །དེ་ལྟར་གསུམ་ལ་བརྟག་དཔྱད་ན། །སེམས་སྦྱངས་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་པས། དང་པོ་བྱུང་ས་ལ་བརྟག་པ་ནི། །སེམས་ཞེས་བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་མྱོང་བ་པོ་རིག་རིག་འགྱུ་འགྱུ་པ་འདི་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་སོགས་གང་ལས་བྱུང་། ཕྱི་འབྱུང་བཞིའི་དངོས་པོ་གང་རུང་ལས་བྱུང་ངམ་སྙམ་ན། དེ་རེ་རེ་ནས་རྡུལ་ཕྲན་དུ་བཤིག་ནས་བཙལ་བས་ཨེ་རྙེད་ནང་རང་ལུས་ལས་བྱུང་ངམ་སྙམ་ན། དེ་ཡང་ཆ་ཤས་ནས་བཙལ་ནས་རྙེད་དམ། གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ལས་བྱུང་ངམ་སྙམ་ན་བྱུང་བའི་ཡུལ་ཨེ་གྲུབ། སྣང་བ་ལས་བྱུང་ངམ་སྙམ་ན་དེའི་དམིགས་ཨེ་རྙེད། (༥༦༡)མདོར་ན་འཚལ་བྱའི་སེམས་ལ་ཕར་དཔྱད། འཚོལ་མཁན་གྱི་སེམས་ལ་ཚུར་བལྟས་པས་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་ཐམས་ཅད
Chinese
从喉间的吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字中，不断生出吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字的链条，从所缘的根部开始依次缠绕，直至顶端，然后稍微放松一下，休息片刻。再次依次解开，向内收摄，完全融入心间的吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字中，然后休息。像这样，将气、心、吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）三者合一，练习内外往复，如同在道路上行走一般，烦恼妄念的嚣张气焰得以平息，获得心的调柔，能够随心所欲地转变目标，这就是寻找伴侣的意义。第四（559）进入道路：将自己的身体、气、心融为一体，观想为蓝色吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字，然后进入前方如同蚁行般的道路，前进，在转弯处稍作休息。想象自己到达遥远无垠的彼岸，长声念诵吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字，然后自然放松休息。再次像之前一样返回，安住于原处休息。这样，最初会产生喜悦、悲伤等高低起伏的感受，最终身心会被无漏的喜乐所充满。这能使身、语、意三者进入正确的轨道，烦恼妄念自然而然地断除，能清晰地生起乐明无分别的觉受，保持这种状态。这些的必要性有三点：共同的是，能消除语的罪业，平息障碍（560），特别的是，能消除对语言的执着，不会堕入轮回。最终，语金刚会毫不费力地转变为圆满报身。第三，心的前行有三点。在《现观庄严论》中说：“心之生处初，住于中与末，如是观三者，心调知心性。”因此，首先观察心的生处：所谓的心，是感受一切苦乐的能知能动者，它从何处产生？是从外在的器世界和内在的有情等处产生吗？还是从外在四大种的任何一种物质产生？如果这样认为，那就将它们一一分解成微尘来寻找，看能否找到。或者认为它从内在自身产生？如果是这样，那就在各个部分中寻找，看能否找到。如果认为它从空性中产生，那么产生的处所是否成立？如果认为它从显现中产生，那么它的目标是否能找到？（561）总之，向外观察所要寻找的心，向内观察寻找者的心，这样一切都无法确定其自性。
English
From the Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: 吽) at the throat, an unbroken chain of Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: 吽) syllables arises, gradually coiling from the root of the support up to the crown, then release it slightly and rest. Again, gradually unravel it, gather it inward, and completely dissolve it into the Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: 吽) at the heart, then rest. In this way, by uniting wind, mind, and Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: 吽) into one and practicing going out and returning within, like traveling on a path, the arrogance of discursive thoughts is pacified, and mental pliancy is attained, enabling one to transform any object of focus at will. This is the meaning of seeking a companion. Fourth (559), entering the path: Unite your body, wind, and mind into one, visualizing them as a blue Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: 吽) syllable, then enter the path in front of you, like an ant's trail, and proceed, resting slightly at the bends. Imagine that you have reached the distant, boundless shore, and recite the Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: 吽) syllable at length, then rest naturally. Again, return as before and rest in your original state. Initially, this will give rise to experiences of varying intensity, such as joy and sorrow, but eventually, body and mind will be pervaded by uncontaminated bliss. This will set body, speech, and mind on the correct path, naturally cutting off discursive thoughts, and giving rise to clear and blissful non-conceptual experiences, so maintain that state. The necessity of these is threefold: commonly, it purifies the sins of speech and pacifies obstacles (560); especially, it reverses the attachment to speech, preventing one from falling into samsara. Ultimately, speech vajra will effortlessly transform into the complete enjoyment body. Third, the preliminaries of mind are threefold. As it is said in the Ornament for Clear Realization: "Mind's place of arising first, Abiding in the middle and last, Thus examining these three, Mind tamed, mind's nature known." Therefore, first examine the place of arising of the mind: What is this so-called mind, the knower and mover that experiences all happiness and suffering? From where does it arise? Does it arise from the external world of containers and the internal world of beings, or from any of the four external elements? If so, then break them down into atoms and search for it, to see if you can find it. Or do you think it arises from within your own body? If so, then search for it in the various parts, to see if you can find it. If you think it arises from emptiness, then is the place of arising established? If you think it arises from appearance, then can its object be found? (561) In short, examine the mind that is to be sought outwardly, and look inwardly at the mind that is searching, and in this way, all its nature cannot be determined.
Tibetan
་དང་བྲལ་བའི་རང་ངོ་མ་མཐོང་གི་བར་དུ་བཙད་བཅད་ཅིང་བསྐྱར་རོ། །གཉིས་པ་གནས་ས་ལ་བརྟག་པ་ནི། སྔར་བཞིན་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ལུས་ཀྱི་ཆ་ཤས་སོགས་གང་ལ་གནས། དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་བྱེད་ལས་ངོ་བོ་གང་གིས་མཚོན་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པས་དེ་དག་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་ན། རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་ཚུར་བལྟས་པས་ཤེས་པ་གསལ་ཞིང་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པས་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་ཀྱི་བར་དུ་བསྐྱར་རོ། །གསུམ་པ་འགྲོ་ས་ལ་བརྟག་པ་ནི། སེམས་ཝལ་གྱིས་ཤར་ནས་ཡལ་གྱི་སོང་སྙམ་བྱེད་པ་འདི་གང་དུ་འགྲོ་བརྟགས་པས་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་སྣང་སྟོང་ཡོད་མེད་སོགས་གང་དུ་ཡང་འགྲོ་བའི་ཡུལ་མེད། ཡུལ་ཅན་གྱི་སེམས་ཉིད་ཀྱང་འདི་ཞེས་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་ཐམས་ (༥༦༢)ཅད་དང་བྲལ་བས་འགྲོ་བའི་ཡུལ་དང་འགྲོ་མཁན་གྱི་སེམས་ཞེས་མ་གྲུབ་པས་རིག་སྟོང་འགྲོ་འོང་དང་བྲལ་བར་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་ཀྱི་བར་དུ་བསྐྱར་རོ། །དེ་དག་གི་དགོས་པ་ནི་གསུམ་སྟེ། ཐུན་མོང་དུ་ཡིད་ཀྱི་སྡིག་པ་འདག་ཅིང་བར་ཆད་ཞི། ཁྱད་པར་ཡིད་ཀྱི་མངོན་ཞེན་ལྡོག་པས་འཁོར་བར་མི་ལྟུང་། མཐར་ཐུག་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་གཉིས་སུ་མེད་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཀློང་གསལ་ལས། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་སྔོན་འགྲོ་ནི། །ཐུན་མོང་ཁྱད་པར་མཐར་ཐུག་གི། །དགོས་པ་གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དང་། ཡང་བཤད་མ་ཐག་པའི་དགོས་པ་སྔ་མ་གཉིས་ཐུན་མོང་དང་། ཕྱི་མ་མཆོག་ཏུ་བྱས་ནས་གཉིས་སུ་ཡང་བཤད་དེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། འདི་ལ་དགོས་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །ཐུན་མོང་མཆོག་གི་དབྱེ་བས་བརྟག །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་རྣལ་དུ་དབབ་པ་ལ་གཉིས། རྣལ་ (༥༦༣)དབབ་དངོས་དང་། སོར་འཇུག་པའོ། །དང་པོ་ལ་རྣལ་དུ་དབབ་དགོས་པར་བསྟན་པ་དང་། ཇི་ལྟར་དབབ་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ཀློང་གསལ་ལས། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་འབྱུང་འཁྲུགས་པ། །དེ་དག་གྲོལ་ཕྱིར་རྣལ་དུ་དབབ། །ཅེས་གསུངས་པས། དེ་ཡང་འཁོར་བའི་ཆོས་སྤང་བྱའི་རྣམ་རྟོག་དང་། གཉེན་པོའི་ཆོས་དགེ་བའི་རྣམ་རྟོག་གང་ཤར་ཡང་རྣམ་པ་གང་གསལ་བ་དེ་ལ་ཤེས་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཏད་ནས་བསྒོམས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གནས་འགྱུར་ནས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ཆུ་རྙོག་མ་ཅན་དེ་ཉིད་གཡོ་མེད་དུ་བཞག་པས་དངས་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཐོག་མར་རྟོག་པ་ནན་གྱིས་བགག་ན་སེམས་མི་གནས་པའི་ཁར་སླར་གེགས་སུ་འགྲོ་ཞིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་དཀའ་བར་དགོངས་ནས། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་ཀྱང་། གང་
Chinese
在未见到远离（一切）的自性面目之前，要强制截断并反复进行。第二，考察处所：如前一样，内外、器情、身体的组成部分等，它住在哪里？以形状、颜色、作用、本体何者来表示？通过考察和分析，如果这些在任何地方都不成立，那么反观能认识的觉识，觉识清晰而显现，但自性不成立，所以在未彻底确定为无根无基之前，要反复进行。第三，考察去处：心念突然生起又消失，感觉它去了哪里？通过考察，内外、器情、显空、有无等任何地方都没有去处。能取境的心性，也与此（心性）为何物的本体、确定的一切都相离，因此没有所去的处所和能去的心，所以在未彻底确定为离于明空、去来之前，要反复进行。这些的必要是三点：共同的是，消除意之罪业，平息障碍；特别的是，由于意的执着颠倒，不会堕入轮回；究竟的是，心成为金刚法身，变为无二。如是《虚空光明》中说：身语意三之前行，共同、特别、究竟的，要知道有三种必要。如是所说。又，将刚才所说的必要，前两个作为共同，后一个作为殊胜，也分为两种来说，如《分别炽燃论》中说：对此必要有两种，以共同殊胜的差别来衡量。如是所说。第三，安住于本性中有二：安住于（５６３）本性之本体，以及复原。第一，显示必须安住于本性，以及如何安住之方式。第一是，如《虚空光明》中说：身语意的生起错乱，为了解脱这些而安住于本性。如是所说。也就是，无论是轮回之法应断除的分别念，还是对治之法善的分别念，无论生起何种显现，都将觉识专注于那显现之上进行禅修，分别念就会转变，从而变为无分别，例如浑浊的水，保持不动就会变得清澈一样。也就是，最初如果强制阻止念头，不仅心无法安住，反而会成为障碍，考虑到难以生起等持。因此，《经庄严论》中也说：谁
English
Until the very face of one's own nature, which is free from [all limitations], is seen, one must forcefully cut through and repeat [the process]. Secondly, examining the place of abiding: As before, where does it abide—in the external, internal, vessel and essence, parts of the body, etc.? By examining and analyzing what it is represented by—shape, color, function, essence, etc.—if none of these are established anywhere, then by looking back at the consciousness that cognizes, although the consciousness is clear and apparent, its own nature is not established. Therefore, until it is thoroughly determined to be without basis or root, repeat [the process]. Thirdly, examining the place of going: When a thought suddenly arises and vanishes, where does it go? By examining, there is no place of going anywhere—external, internal, vessel and essence, appearance and emptiness, existence and non-existence, etc. The very nature of the mind that possesses an object is also separate from the essence of what this [mind] is, and all that is determined. Therefore, since there is no place to go and no mind that goes, until it is thoroughly determined to be free from awareness-emptiness, going and coming, repeat [the process]. The purpose of these is threefold: In general, it purifies the sins of the mind and pacifies obstacles; in particular, because the mind's clinging is reversed, one will not fall into samsara; ultimately, the mind becomes the vajra dharmakaya, becoming non-dual. As it is said in the Klong gsal: The preliminary practice of body, speech, and mind, common, special, and ultimate, should be known as having three purposes. As it is said. Furthermore, the aforementioned purposes are also explained as two, with the first two being common and the last being supreme. As it is said in the Thal 'gyur: There are two purposes for this, to be measured by the distinction of common and supreme. As it is said. Thirdly, settling into the natural state has two aspects: settling into the (563) natural state itself, and restoring. First, showing the necessity of settling into the natural state, and the manner of how to settle. First, as it is said in the Klong gsal: The arising and disturbance of body, speech, and mind, settle into the natural state in order to liberate them. As it is said. That is, whether it is a conceptual thought to be abandoned, which is a dharma of samsara, or a virtuous conceptual thought, which is an antidote dharma, whatever appearance arises, focus the awareness single-pointedly on that appearance and meditate. The conceptual thought will then transform and become non-conceptual. For example, just as muddy water becomes clear when left undisturbed. That is, if one initially forcefully blocks thoughts, not only will the mind not abide, but it will also become an obstacle, and it is considered difficult to generate samadhi. Therefore, it is also said in the Sutra Ornament: Whoever