Tibetan
ཆོག་ཁ་ཅིག་ལས་སྟ་གོན་གྱི་སྐབས་སུ་གསུངས། ཁ་ཅིག་ལས་དངོས་གཞིའི་འཇུག་པའི་སྐབས་སུ་གསུངས་ཏེ། གཉིས་ཀའི་དགོས་པ་ཡང་། དབང་གི་དངོས་གཞིའི་ཆོ་ག་ལས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་འཛིན་པར་ ཁས་བླངས་པ་ཡིན་པས་ཁས་བླངས་གི་སྡོམ་པ་ཞེས་བྱ་ལ། འདི་ལ་ལེགས་རྟོག་ནི་གོང་དུ་སྨོས་པའི་གསང་སྔགས་རང་བཟོར་སྤྱོད་པ་དེས་ནི། སྟ་གོན་གྱི་སྐབས་སུ་རིགས་ལྔའི་སྡོམ་བཟུང་ལན་ གསུམ་བྱས་པས། སྔགས་སྡོམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཐོབ་རྗེས་བྱ་བ་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དགག་པ་མཛད་ཅིང་། དོན་ལ་གསང་སྔགས་མི་ཤེས་པའི་རྟགས་དེ་ཀས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། རིགས་ལྔའི་སྡོམ་བཟུང་ མེད་པའི་སྟ་གོན་དུ་མ་བཤད་པས། ཕྱོགས་དེ་ལ་སྔགས་སྡོམ་བསྟན་ནས་ཐོབ་རྒྱུ་མེད་པ་སོགས་སྐྱོན་གྱི་ཕུང་པོར་སྣང་ངོ་།། །། དྲི་བ་ཉི་ཤུ་པ་ནི། ཁྱད་པར་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་དབང་བསྐུར་གྱི་ཚེ། 1-261 རྣལ་འབྱོར་རྫོགས་ཕྲེང་། དཀྱིལ་ཆོག་རྡོར་ཕྲེང་། སྦྱིན་སྲེག་འོད་ཀྱི་འཕྲེང་བ་སྟེ། ཕྲེང་བ་སྐོར་གསུམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲེང་བ་ཡིན་ཟེར། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་གཙུག་དགུ་སོགས་དང་། སྤྱོད་རྒྱུད་ཀྱི་ འབྱུང་འདུལ་གྱི་རྒྱུད་ནས་བཤད་པའི་འབྱུང་པོ་འདུལ་བྱེད་དང་། བྱ་རྒྱུད་རིག་པའི་རྒྱལ་མོ་དང་རྣམ་རྒྱལ་འོད་ཟེར་ཅན་མ་སོགས་ལ། བླ་མེད་ཀྱི་དབང་བཞི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་སྦྱར་ནས་བསྐུར་ ཅིང་འདུག་པ་འདི། རྒྱུད་སྡེ་བཞི་ཡི་སྒྲུབ་པ་ཡང་། །འཁྲུལ་པར་བྱས་པ་དངོས་གྲུབ་རིགས། །ཞེས་རབ་དབྱེར་བཤད་པ་དང་། དབང་བཞི་དང་ནི་རིམ་པ་གཉིས། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན། །ཞེས་པ་ དང་མི་འགལ་བ་ཨེ་ཡིན་ལགས། ཞེས་པའི་ལན་ནི། རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་དབང་བསྐུར་ལ། སྔ་མོ་དར་དུས་ནས་ས་བཟང་འཕགས་པ་མ་བྱོན་བར་ལ། ཕྲེང་བའི་དངོས་བསྟན་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་བཅུ་ཞེ་ གཉིས་ཡིན་ལགས། འཕགས་པས་བལ་པོ་མཧཱ་བོ་དྷི་ལ་གསན་པའི་ཕྲེང་བ་དང་མཐུན་པར། ཀྲི་ཡ་ས་མུཉྩའི་དབང་རྒྱུན་ཡང་གསན་པས། དེ་ལ་ཕྲེང་བར་མེད་པའི་དགེ་ལེགས་སུ་བྱེད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ གསུམ་བསྣན་པས་བཞི་བཅུ་ཞེ་ལྔ་བྱུང་། ཕྲེང་བ་དངོས་བསྟན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རྡོར་དབྱིངས་སོགས་ལ་ཕྱི་དྲུག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐ་སྙད་དགེ་ལེགས་སུ་བྱེད་པ་གསུམ་དང་བཅས་པའི་རྒྱུད་སྡེ་ཕྱི་མ་དགུའི་དབང་འདྲེན་མཆོག་ཀུན་དགའ་བཟང་པོ་ལ་བཀའ་བབ་ཚུན་ཆད། 1-262 དབང་བཞི་ལ་སོགས་པའི་འཆོལ་པ་དེ་འདྲ་མི་མཛད་པ་འདུག་པས། ཁོང་བྱེད་མཁན་ཚོ་ལ་གསུང་རྒྱུ་ཡིན་ནའང་འདིར་ཐལ་འདུག ཁོང་དག་ལ་གསུངས་ཀྱང་རབ་དབྱེ་ལ་རྩིས་འཇོག་མི་བྱེད་པ་འདྲ་ ལགས།། །། ༄། །དྲི་བ་ཉེར་གཅིག་པ་ནས། ཉེར་ལྔ་པའི་བར། དྲི་བ་ཉེར་གཅིག་པ་ནི། མདོར་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་
Chinese
在某些仪轨中，于预备阶段宣说；在另一些仪轨中，于正行进入阶段宣说。两者的必要性在于，从灌顶的正行仪轨中获得的誓言，是承诺持守之物，因此称为承诺之誓。对此进行善加思考，即如前所述，自行使用密咒。在预备阶段，三次受持五部誓言，某些精通之人对此举动提出批评，认为在获得圆满的咒誓之后再这样做是不必要的。实际上，这恰恰表明了对密咒的不了解，因为并没有在没有受持五部誓言的预备阶段中进行阐述。因此，从这个角度来看，在没有咒誓的情况下就想获得咒誓等等，看起来就像是一堆错误。 第二十个问题是：特别是在金刚鬘（Vajramala）灌顶时，瑜伽圆鬘（Yoga Purna-mala）、坛城仪轨金刚鬘（Mandala-vidhi Vajramala）、火供光鬘（Homa Jyotir-mala），据说是在三圈鬘之后连接起来的。将瑜伽部的金刚界九尊等，以及行部的《降伏本续》（'byung 'dul gyi rgyud）中所说的降伏部多者，以及事部的明妃和尊胜佛母等，与无上部的四种圆满灌顶结合起来进行灌顶，这是否与以下说法相悖：‘四部之修亦，迷乱所为故，成就各异类。’以及‘四灌与次第，乃瑜伽之特征。’ 回答是：在金刚鬘灌顶中，早期流行时，在萨迦班智达（Sa-bzang 'Phags-pa，1182-1251）出现之前，金刚鬘直接揭示的坛城有四十二个。萨迦班智达从尼泊尔的摩诃菩提处听闻的金刚鬘，也听闻了作密续（Kriya Samuccaya）的灌顶传承。因此，为了使之更加吉祥，增加了金刚鬘中没有的三座坛城，变为四十五个。金刚鬘直接揭示的坛城，如金刚界等，加上作为吉祥象征的六座外坛城，以及三座坛城，总共九座后三部续的灌顶，自从全喜贤（Kun dga' bzang po）获得传承以来，就没有进行过四灌等混乱的做法。即使对他们说，他们似乎也不重视《分别炽燃续》（Rab dbye）。 第二十一个到第二十五个问题： 第二十一个问题是：总而言之，不要说波罗蜜多，即使是下部续部
English
In some rituals, it is recited during the preparatory stage; in others, it is recited during the actual entry stage. The necessity of both is that the vows obtained from the actual empowerment ritual are promises to uphold, hence they are called vows of commitment. To contemplate this well, as mentioned above, the self-made use of mantras. In the preparatory stage, the three-time taking of the five families of vows. Scholars criticize this action, considering it unnecessary after obtaining the complete mantra vows. In reality, this precisely indicates a lack of understanding of tantra, as there is no explanation in the preparatory stage without taking the five families of vows. Therefore, from that perspective, trying to obtain mantra vows without having them seems like a pile of errors. The twentieth question is: Especially during the Vajramala (Diamond Garland) empowerment, the Yoga Purna-mala (Complete Garland of Yoga), the Mandala-vidhi Vajramala (Diamond Garland of Mandala Ritual), the Homa Jyotir-mala (Garland of Light of Fire Offering), it is said to be connected after three rounds of garlands. Taking the Vajradhatu nine deities of the Yoga Tantra, etc., and the subduers of bhutas (elemental spirits) mentioned in the 'byung 'dul gyi rgyud (Tantra of Taming the Elements) of the Action Tantra, and the Vidyarajni (Queen of Knowledge) and Ushnishavijaya (Victorious Ushnisha) of the Performance Tantra, etc., and combining them with the complete four empowerments of the Anuttara Tantra, is this not contradictory to the following statements: 'The practice of the four tantras, is a confused act, the attainments are of different kinds.' and 'The four empowerments and the order, are the characteristics of the Great Yoga.' The answer is: In the Vajramala empowerment, in the early days of its prevalence, before the arrival of Sakya Pandita (Sa-bzang 'Phags-pa, 1182-1251), the mandalas directly revealed by the Vajramala were forty-two. Sakya Pandita, having heard the Vajramala from Mahabodhi in Nepal, also heard the empowerment lineage of the Kriya Samuccaya. Therefore, to make it more auspicious, three mandalas not present in the Vajramala were added, making it forty-five. The mandalas directly revealed by the Vajramala, such as the Vajradhatu, etc., plus the six outer mandalas as auspicious symbols, and the three mandalas, totaling nine later tantras, since Kunga Zangpo (Kun dga' bzang po) received the lineage, there have been no such chaotic practices as the four empowerments. Even if you were to tell them, they do not seem to value the Rab dbye (Distinction of Flames). Questions twenty-one to twenty-five: The twenty-first question is: In short, not to mention the Paramitas, even the lower tantras --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
གསུམ་པོ་རང་རྐང་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས་དངོས་སུ་ཐོབ་པ་མེད་དེ། དེ་རྣམས་སུ་དབང་གསུམ་ པའི་འཁོར་འདས་བསྲེ་བའི་རྣམ་གཞག་མེད་ཅིང་། དེ་མེད་པར་བདེ་སྟོང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་མི་ནུས། དེ་མ་སྐྱེས་པར་སྤང་བྱ་འཕོ་བའི་བག་ཆགས་སྤོང་མི་ནུས། དེ་མ་ནུས་པར་ སངས་རྒྱ་བར་མི་ནུས་པ་འདི་ཆོས་རྗེ་ས་སྐྱ་པའི་གྲུབ་མཐའི་གཙོ་བོར། དེས་ན་འཁོར་འདས་བསྲེ་བའི་ཕྱིར། །རྣམ་པར་དག་པའི་སྤྱོད་པའི་སྤྱོད། །ནང་གི་ས་ལམ་ཀུན་བགྲོད་ནས། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་ པའི་ས་དགེ་བ། །བཅུ་གསུམ་པ་ནི་ཐོབ་པར་གྱུར། །ཞེས་རབ་དབྱེར་བཤད་པ་དང་། རང་རང་གཞུང་བཞིན་བྱེད་ན་ནི། །དེ་ལས་གསུང་པའི་དངོས་གྲུབ་འབྱུང་། །ཞེས་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་པོ་རང་རང་གི་གཞུང་ བཞིན་སྒྲུབ་ན་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་བཤད་པ་འདི་དང་། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་དུ་བསམ་གཏན་གྱི་སྤྱོད་བསྒོམ་བྱས། དེ་ནས་མངོན་བྱང་ལྔ་ལས་ལངས་ནས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་འོག་མིན་དུ་ལོངས་སྐུ་མངོན་དུ་བྱེད་པར་བཤད་པ་དང་མི་འགལ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ལགས། 1-263 ཞེས་པའི་ལན་ལ་གསུམ་སྟེ། རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ཚུལ་བཤད་པ་དང་། བླ་མེད་ཀྱི་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་བཤད་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ཚུལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་ པའོ། །དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་ཡིན་ན་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པས། རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་གསུམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ཡང་བྱ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཐོབ་ཚུལ་ ནི། དམ་ཚིག་གསུམ་བཀོད་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་པཎྜི་ཏ་མུ་ཏཱ་ཀ་རས་མཛད་པ་ལས། སྒྲུབ་པ་པོའི་ཐ་མལ་གྱི་ལུས་རྟེན་འདི་ཉིད་ཀྱིས་རིག་པ་འཛིན་པའི་ལུས་རྟེན་ཐོབ་ལ། རིག་འཛིན་གྱི་རྟེན་ དེས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ལས་གདམས་ངག་ཐོབ་ནས་སངས་རྒྱ་བར་བཤད་ལ། དེ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་རྒྱུད་དང་། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་དུ་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱ་བར་དངོས་སུ་གསུང་ལ། སངས་རྒྱས་དེ་ཡང་ འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱི་ཞལ་ལུང་ལས། རང་གི་རྗེས་མཐུན་བྱང་ཆུབ་བླ་དང་བཅས། །ཞེས་གསུངས་པས། ས་བཅུ་གཅིག་པ་ལ་སངས་རྒྱས་སུ་བྱས་པ་བླ་བྱས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་ པ་ནི། རབ་དབྱེ་ལས་གསུང་པའི་ས་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་ནི། སྐལ་ལྡན་ཚེ་གཅིག་ལུས་གཅིག་གིས་བཅུ་གསུམ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ས་ཐོབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐོབ་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཤེས་ན་འགལ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། ། 1-264 གསུམ་པ་ནི། རྗེ་བཙུན་གོང་མའི་བཞེད་པ་ལ། དཔལ་དེ་ཉིད་འདུས་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུད་ཁ་ཅིག བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སྔོན་རོལ་དུ། སྟོན་པ་འདི་ཉིད་མངོན་པར་རྫོགས་པ་སངས་རྒྱས་ ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་གཞན་དང་རང་ཉིད་ཀྱི་སྤྲུལ་སྐུ་གཞན
Chinese
这三者（指事部、行部、瑜伽部）各自独立并不能真正成佛，因为在这些法门中，没有轮回与涅槃混合的三灌顶之分类。没有这个，就无法生起俱生乐空之智慧。没有生起这个，就无法断除所断之习气。没有断除这个，就无法成佛。这是萨迦派教法的主要观点。因此，为了混合轮回与涅槃，需要行持完全清净的行为，经历内在的道位和阶梯，才能获得金刚持果位，也就是第十三地。正如《胜乐轮根本续》中所说：‘若能如自宗，修行四部续，则能获胜成就。’意思是说，如果按照四部密续各自的经典来修持，就能获得殊胜的成就。瑜伽续中说，通过修习禅定，从五现证中出离，在色究竟天接受诸佛的灌顶，从而现证报身。这与上述观点有何冲突呢？ 对于这个问题，有三点回答：一是关于下三部密续如何成佛的阐述；二是关于无上瑜伽道次第的阐述；三是关于瑜伽续如何成佛的详细阐述。首先，如果说是成佛，那必然是无上圆满正等觉，因此下三部密续无法令人成佛。关于事部的成佛方式，班智达牟达嘎惹所著的《三昧耶三建造法》中说，修行者以凡夫之身获得持明者的身体，然后通过持明者的身体，从十方诸佛处获得教导，从而成佛。同样，在行部和瑜伽部中，也明确指出今生即可成佛。至于所成就的佛，正如妙音天女所说：‘与自己根器相符的菩提及上师。’因此，将第十一地作为成佛的标准，所获得的只是以上师加持而成就的佛。其次，《胜乐轮根本续》中所说的道位和阶梯，是指有缘者在一生一世中获得第十三金刚持地的可能性。如果这样理解成佛的方式，就不会有任何冲突。 第三，按照杰尊·贡玛（贡觉嘉波，萨迦派创始人）的观点，吉祥密集金刚等一些续部，是导师在无数劫之前就已经现证圆满正等觉后宣说的。其他佛陀和自己的其他化身
English
The three (referring to Kriya Tantra, Charya Tantra, and Yoga Tantra) cannot independently achieve Buddhahood, because in these systems, there is no classification of the three empowerments that mix Samsara and Nirvana. Without this, the wisdom of co-emergent bliss and emptiness cannot arise. Without this arising, the habitual tendencies of what is to be abandoned cannot be removed. Without this removal, Buddhahood cannot be attained. This is the main view of the Sakya school. Therefore, in order to mix Samsara and Nirvana, one needs to practice completely pure conduct, traverse the inner paths and stages, and then attain the Vajradhara stage, which is the thirteenth Bhumi. As stated in the Root Tantra of Chakrasamvara: 'If one practices according to one's own tradition, the four classes of tantras, then one can obtain supreme accomplishment.' This means that if one practices according to the respective scriptures of the four classes of tantras, one can obtain supreme accomplishment. In the Yoga Tantra, it is said that through practicing meditation, emerging from the five Abhisambodhis, and receiving empowerments from the Buddhas in Akanishta, one manifests the Sambhogakaya. How does this not conflict with the above view? To this question, there are three answers: first, an explanation of how Buddhahood is attained in the lower three tantras; second, an explanation of the path of Anuttarayoga Tantra; and third, a detailed explanation of how Buddhahood is attained in the Yoga Tantra. First, if it is said to be Buddhahood, then it must be the unsurpassed, perfect, complete enlightenment, therefore the lower three tantras cannot lead to Buddhahood. Regarding the way to attain Buddhahood in the Kriya Tantra, in the 'Construction Method of the Three Samayas' by Pandit Mutakara, it is said that the practitioner obtains the body of a Vidyadhara with his ordinary body, and then through the body of the Vidyadhara, receives teachings from the Buddhas of the ten directions, thereby attaining Buddhahood. Similarly, in the Charya Tantra and Yoga Tantra, it is explicitly stated that Buddhahood can be attained in this very life. As for the Buddha attained, as Manjushri said: 'The Bodhi and Guru that are in accordance with one's own disposition.' Therefore, taking the eleventh Bhumi as the standard for Buddhahood, what is attained is a Buddha accomplished through the blessings of the Guru. Secondly, the paths and stages mentioned in the Root Tantra of Chakrasamvara refer to the possibility of fortunate ones attaining the thirteenth Vajradhara Bhumi in one lifetime. If one understands the way to attain Buddhahood in this way, there will be no conflict whatsoever. Third, according to the view of Jetsun Gongma (Konchog Gyalpo, founder of the Sakya school), some tantras such as the glorious Guhyasamaja, were spoken by the teacher after he had already manifested perfect, complete enlightenment countless eons ago. Other Buddhas and other emanations of oneself --------------------------------------------------------------------------------