Tibetan
་མེད་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། ། རིག་པ་འཛིན་པའི་སྡོམ་པ་ནི། དབང་བསྐུར་བ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཐོབ་ཅིང་། 3-513 སྡོམ་པ་འོག་མ་གཉིས་ཀྱི་རྩ་བ་ཅན་ཡིན་པ་ལས། རྒྱུད་སྡེ་ལས་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་མངའ་བའི་རིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཉིད་ལས་དབང་གི་ ཆུ་བོ་མ་ནུབ་པ་ལེགས་པར་ནོས་ཏེ། ཐ་མལ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བསྐྱེད་པས། སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་སྣང་བའི་འཁོར་ལོར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ལྷ་དང་ཡེ་ ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོར་ཁ་དོག་བསྒྱུར་ནས། དག་པ་རབ་འབྱམས་ཀྱི་སྣང་བ་འབའ་ཞིག་གི་དུས་འདའ་བར་མཛད་པ་ཡིན་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་དང་ཡིད་གཉིས་སུ་གྱུར་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །གཉིས་ པ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་སྤེལ་མར་མཛད་པའི་ཚུལ་ནི། རྗེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་དང་མུས་ཆེན་སེམས་པ་ཆེན་པོ། འཇམ་དབྱངས་ཤེས་རབ་རྒྱ་མཚོ་སོགས་མཁས་གྲུབ་ཀྱི་བླ་མ་རྣམས་ཀྱི་དྲུང་དུ་གསུང་ངག་ རིན་པོ་ཆེ་ཚར་བཅོ་ལྔ་ཙམ་གྱིས་ཐོག་དྲངས་པའི་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་དང་འབྲེལ་བའི་དབང་། རྗེས་གནང་། ལུང་། མན་ངག རྒྱ་བོད་ཀྱི་གཞུང་མང་པོའི་བཤད་པ་སོགས་བགྲང་བའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཞིག་གསན་ ཤིང་། གཞན་ཡང་འདུལ་བ་དང་། མངོན་པ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་ཚུལ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་དག་ནོས་པར་མཛད་དེ། དེ་ལྟར་གསན་པ་རྣམས་ཀྱང་ཚིག་ཙམ་མ་ཡིན་པར་དོན་དང་བཅས་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་ཅིང་། 3-514 ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རེ་རེ་ལ་ཡང་བརྒྱུད་པའི་ཁུངས་དང་བཅས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་སྐབས་སུ་རང་ཉིད་ཀྱི་གསུང་རབ་ལ་གཟིགས་རྟོག་མཛད་པ་ཡང་བསམ་ གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་པར་འདུག་སྟེ། བོད་ཀྱི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གཟིགས་རྒྱ་ཆེ་ཆེ་མོར་བྱེད་པ་ཕལ་ཆེ་བ་ཞིག ཆོས་རྗེ་བུ་སྟོན་གྱི་ཡིག་ཆ་རྣམས་ལ་བལྟས་ནས་རང་གིས་མཐོང་བ་ སྐད་ཟེར་བ་མང་། རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གཟིགས་རྒྱ་ལྟ་བུ་ནི་བོད་དུ་མ་བྱུང་བའི་ཚོད་ཙམ་ཡིན། ངེད་ཀྱིས་ཀྱང་བླ་མའི་ཕྱག་དཔེ་གང་ཡོད་ཚར་བ་གཅིག་དང་། ཡང་ཚར་ཕྱེད་ཙམ་ལྟ་རྟོག་ གྲུབ་ཡོད་གསུངས་ཏེ། བླ་བྲང་ན་བཞུགས་པའི་ཕྱག་དཔེའི་གྲངས་ནི། པོ་སྟི་བདུན་བརྒྱ་ལྷག་པ་ཞིག་དཀར་ཆག་རྙིང་པ་ལ་ཐེབས་སྣང་ངོ་། །གཟིགས་རྟོག་མཛད་པ་རྣམས་ཀྱང་རེ་རེ་ནས་ཐུགས་ལ་གསལ་ བར་དྲན་ཞིང་། ཐ་ན་ལུང་གི་ཁུངས་ཕྲ་མོ་ཙམ་ལ་ཡང་འདི་འདི་ན་ཡོད་བྱ་བ་ལ་སོགས་དན་རྟགས་དང་བཅས་ཏེ་གསུངས་པ་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡ་མཚན་པ་ཞིག་གོ །དེ་ལྟར་ཐོས་ བསམ་དུ་མཛད་ཀྱང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུན་གཅིག་ལས་གཡོ་བ་མེད་པར་ཉིན་མཚན་ཁོར་ཡུག་ཏུ་ཟབ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དུས་འདའ་བ་འདི་ནི་ཐ་མལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དཔག་པར་དཀའོ། །སྤྱི་དོན་གསུམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྙེས་པའི་ཚུལ་ལ།
Chinese
而无有间断。关于持明者的誓言，是恰如其分地获得灌顶， 作为较低两种誓言的根本，圆满了续部中所说的所有特征，从一切部族之主，伟大的金刚持处， 妥善地接受了未曾衰减的灌顶之水，丝毫也不生起庸常的分别念，将身语意三金刚的显现，加持为光明之轮， 并将颜色转变为本尊和智慧的体性，毫不怀疑和犹豫地度过纯净无垠的显现， 第二，关于交替进行闻、思、修的方式：从金刚持、穆钦·桑波钦波（Mus chen sems pa chen po，大心穆钦）、蒋扬·协饶嘉措（'Jam dbyangs shes rab rgya mtsho）等智者和成就者的上师处，首先听闻了大约十五次的口传 与四部续相关联的灌顶、随许、传承、口诀，以及无数的藏印论典的讲解等等， 此外，还接受了如律藏、俱舍论、以及般若波罗蜜多的如海般的法门， 如此听闻的法，并非仅仅是文字，而是通达了其意义， 对于每一个法类，都毫无颠倒地讲述了传承的来源。 在那些时候，自己对经文的研读也是不可思议的， 西藏的大多数格西（dge ba'i bshes gnyen，善知识）都广泛地参考觉囊派大德布顿仁钦珠（Bu ston Rin chen grub），然后说那是他们自己所见。 金刚持的广博见识是西藏前所未有的。据说， 我们自己也曾完整地阅读过一次上师的所有手稿，还有大约一半的手稿， 据旧目录显示，拉章（bla brang，寺院）里有七百多部经书。 对所阅读的内容，每一项都清晰地记在心中，甚至连细微的传承来源，都能清楚地说出在哪里，这真是太神奇了！ 虽然如此进行闻思，但他的心始终安住于三摩地（ting nge 'dzin，定）之中，日夜不离甚深瑜伽，这是凡夫俗子难以想象的。 第三，关于获得特殊功德的方式：
English
without interruption. The vows of a Vidyadhara (rig pa 'dzin pa，holder of knowledge) are: Having properly received the empowerment without any inversion, Being rooted in the two lower vows, possessing all the qualities spoken of in the Tantras, having properly received the undiminished stream of empowerment from the great Vajradhara (rdo rje 'chang，Diamond Holder), the lord of all families, Without generating even the slightest ordinary conceptualization, blessing the display of the three Vajras (sku gsung thugs rdo rje gsum，body, speech, and mind) into a wheel of light, And transforming the color into the essence of deity and wisdom, spending time solely in the appearance of pure and vast realms, without any doubt or hesitation. Second, regarding the manner of alternating between hearing, contemplating, and meditating: From the masters of wisdom and accomplishment such as Vajradhara, Muschen Sempa Chenpo ('Mus chen sems pa chen po，Great Mind Muschen), Jamyang Sherab Gyatso ('Jam dbyangs shes rab rgya mtsho), etc., first hearing about fifteen times the oral transmissions of empowerments, subsequent permissions, transmissions, and instructions related to the four classes of Tantra, and explanations of countless Tibetan and Indian treatises, etc., Furthermore, he received such oceanic teachings as the Vinaya ( 'dul ba，discipline), Abhidharma (mngon pa，phenomenology), and Prajnaparamita (pha rol tu phyin pa，perfection of wisdom). Thus, what was heard was not merely words, but the meaning was understood, And for each and every category of Dharma, the source of the lineage was spoken of without any inversion. During those times, his own study of the scriptures was also inconceivable, Most of the Tibetan Geshes (dge ba'i bshes gnyen，spiritual friends) with broad views look at the writings of Chöjé Butön (chos rje bu ston，Lord of Dharma Buton) and then say that they have seen it themselves. The breadth of Vajradhara's vision is almost unprecedented in Tibet. It is said that, We ourselves have also read through all of the Lama's manuscripts once, and about half of them again, According to the old catalog, there are over seven hundred volumes of books in the Labrang (bla brang，monastery). Each of the things that were read is clearly remembered in the mind, and even the smallest source of transmission is clearly stated with signs, such as 'it is here,' which is very amazing! Although he engages in such hearing and contemplation, his mind remains unwavering in Samadhi (ting nge 'dzin，concentration), spending day and night in profound yoga, which is difficult for ordinary people to imagine. Third, regarding the manner of attaining special qualities: -------------------------------------------------------------------------------- 3-515
Tibetan
འདིའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་རྫོགས་པར་བདག་ཅག་གི་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་གཙོ་བོར་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ལ་ཐུགས་གཞོལ་བས་རིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟན་པ་ཆེན་ པོ་ཐོབ་པ་ཡིན་པར་ངེས་ཏེ། ཆོས་རྗེ་གློ་བོ་མཁན་ཆེན་པ་དྲུང་ན་བཞུགས་པའི་སྐབས་ཤིག གསུང་ལས། ང་ལ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ཆོས་གྲྭར་དང་པོ་ཕྱིན་པ་ཙམ་ནས་ཅིར་སྣང་ལྷ་ དང་ཡེ་ཤེས་ཡིན་གསུངས་པ་ལ་ངེས་པ་བརྟན་པོ་བྱུང་ཞེས་དངོས་སུ་གསུངས་པར་གྲགས་པ་ལས་ཤེས་སོ། །དེ་ནས་བཤད་པ་མཛད་པ་ནི་རང་གི་བློ་ལ་ཤར་ཚོད་ཀྱི་ཚིག་དང་ཡི་གེ་ སྣ་ཚོགས་བཤད་པ་ལས་བླ་མ་གོང་མ་སངས་རྒྱས་དང་འདྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་གསུང་རབ་འདི་རྣམས་ལག་ཏུ་བཟུང་སྟེ་བཤད་ན་ཚིག་ཙམ་ལ་ཡང་འཁྲུལ་པ་མི་འབྱུང་ཞིང་གཏིང་གི་གོ་དོན་ལོང་ པ་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་ཆེ་བར་འདུག་གསུངས་ནས། རྗེ་བཙུན་གོང་མའི་ཡིག་ཆ་རྣམས་ཀྱི་བཤད་པ་རྒྱས་ལ་མཐའ་ཆོད་པ་དང་། ཆོས་ཇི་སྙེད་ཅིག་གསུངས་པ་རྣམས་ངེས་དོན་གྱི་སྟེང་དུ་འབབ་ཅིང་ གཞོལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོན་པར་མཛད་དེ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བའི་ལེའུ་ལས། ཇི་ལྟར་ཐོས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཟང་ཟིང་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཐོབ་པ་དང་བཀུར་བསྟི་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལ་མི་རེ་བར་གཞན་དག་ལ་རྒྱ་ཆེར་ཡང་དག་པར་སྟོན་ཏོ། ། 3-516 བདག་གི་ཚིག་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པར་གཞན་དག་ལ་ཆོས་མི་སྟོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་དང་ཇི་ལྟར་གནས་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་ལ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་དང་ལེགས་པར་ མཐུན་པས་ན། རྗེ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས། རང་གི་བཟའ་རྒྱུ་ཟ་ཞིང་འབྲེལ་མེད་ཀྱི་མི་གཞན་གྱི་དཔེ་ཆ་ལ་འཆད་ཉན་བྱེད་པའི་དོན་མེད་ཅིང་ཆོས་སུ་འགྲོ་བ་དཀའ། བྱ་རྒྱུའི་ཆོས་དེ་ཆོས་ རྗེ་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏས་རྒྱལ་སྲས་ལམ་བཟང་ལས་བཤད་པ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་རེ་དགོས་པ་ཡིན་གསུངས་བ་ཤིན་ཏུ་མད་པར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གཞུང་དང་དོན་གྱི་ཆ་ གང་ལ་ཡང་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་པའི་ཚུལ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་འཛིན་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དང་དུས་མཚུངས་པའི་མཁས་པའི་སྐྱེ་བོ་མཐའ་དག་གིས་ཞབས་ཀྱི་ཟེ་འབྲུ་སྤྱི་བོས་ལེན་ཞིང་། མངོན་པར་ཁེངས་པའི་མདུད་པ་གྲོལ་ཏེ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དགའ་སྟོན་ལ་སྤྱོད་པས་དམ་པའི་སྐྱེ་བ་གྲངས་ལས་འདས་པ་ཞིག་སློབ་མོ་མཛད་དོ། །གཞུང་རྩོམ་པ་ནི། གཞན་ལ་ཕན་པ་ཉིད་གཙོ་ བོར་མཛད་ཀྱི། སྡེབ་སྦྱོར་ལྷུར་མི་མཛད་མོད། འོན་ཀྱང་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་འཕྲོག་པའི་སྡེབ་སྦྱོར་མཛད་པ་ཞིག་སྟེ། ལམ་དུས་ཀྱི་དབང་གི་ཆོ་ག་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་དང་། བླ་མ་གོང་མའི་བསྟོད་པ་དང་། 3-517 ཉམས་མགུར་ཐོར་བུར་མཛད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྡེབས་སྦྱོར་གྱི་ཚུལ་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་འཕྲོག་པ་ཤ་སྟ
Chinese
虽然他的解脱事迹超越了我们心智的范畴，但可以肯定的是，他主要致力于修行，因此在两种次第的禅定中获得了极大的稳固。当他侍奉在法主格罗沃堪钦巴（chos rje glo bo mkhan chen pa）尊前时，有一次，他说道：‘自从我第一次进入金刚持（rdo rje 'chang，梵文：Vajradhara，金刚的持有者）的法座，我就对所显现的一切都是本尊（lha，梵文：deva，天神）和智慧（ye shes，梵文：jnana，智慧）深信不疑。’据说他亲口这样说过。因此，与其讲述自己脑海中浮现的各种词语和文字，不如手持上师、前辈和佛陀的经典来讲述，这样即使在字句上也不会出错，而且对于深层含义的理解也会有很大的不同。因此，他对至尊前辈的文献进行了详尽而彻底的讲解，并且他所讲授的许多佛法都以确定意义的方式呈现和倾注。正如《如来秘密篇》（de bzhin gshegs pa'i gsang ba'i le'u）中所说：‘无论听到什么样的佛法，都以无杂染的心获得，并且不期望受到尊重和赞美，而是广泛而正确地向他人展示。’ ‘不要追随我的话语向他人展示佛法。’‘无论听到什么，无论如何安住，都如实地向他人展示佛法。’这与他所说的意义非常吻合。因此，他自己说道：‘吃自己的食物，却讲解与自己无关的人的著作是没有意义的，也很难成为佛法。应该做的佛法，需要像法主萨迦班智达（chos rje sa skya paN+Di ta）在《圣子妙道》（rgyal sras lam bzang）中所讲的那样，具有相应的特征。’这似乎非常重要。因此，无论在经文还是意义方面，他所讲述的方式都是对一切智者解脱事迹的把握。因此，所有与他同时代的学者都用头顶来接他的足尘，解开了傲慢的结，享受着神圣佛法的盛宴，从而使无数神圣的生命成为他的弟子。在著作方面，他主要致力于利益他人，而不是专注于文采修饰。然而，他所创作的文采修饰却能吸引智者。例如，《道次第灌顶仪轨如意宝》（lam dus kyi dbang gi cho ga yid bzhin gyi nor bu）、《上师赞》（bla ma gong ma'i bstod pa）和《零星的证道歌》（nyams mgur thor bu）等，其文采修饰都深深吸引着智者。
English
Although his liberation narrative transcends the scope of our minds, it is certain that he was mainly devoted to practice, and therefore gained great stability in the samadhi of the two stages. Once, when he was attending upon the Dharma Lord Glowo Khenchenpa (chos rje glo bo mkhan chen pa), he said: 'From the moment I first went to the Dharma seat of Vajradhara (rdo rje 'chang, Sanskrit: Vajradhara, the holder of the vajra), I had a firm conviction that whatever appears is deity (lha, Sanskrit: deva, god) and wisdom (ye shes, Sanskrit: jnana, wisdom).' It is said that he said this directly. Therefore, instead of narrating various words and letters that arise in one's own mind, it is much better to hold the scriptures of the gurus, predecessors, and Buddhas in hand and narrate them, so that there will be no errors even in the words, and the understanding of the deep meaning will be very different. Therefore, he gave detailed and thorough explanations of the documents of the supreme predecessors, and the many teachings he gave were presented and poured out in a way that settled on the definitive meaning. As it is said in the 'Secret Chapter of the Tathagata' (de bzhin gshegs pa'i gsang ba'i le'u): 'Whatever Dharma is heard, it is obtained with an undefiled mind, and without expecting respect and praise, it is widely and correctly shown to others.' 'Do not show the Dharma to others by following my words.' 'Whatever is heard and however it is abided, show the Dharma to others in the same way.' This is very much in accordance with the meaning of what he said. Therefore, he himself said: 'Eating one's own food and lecturing on the books of people who are unrelated to oneself is meaningless and difficult to become Dharma. The Dharma that should be done needs to have the corresponding characteristics, as explained by Dharma Lord Sakya Pandita (chos rje sa skya paN+Di ta) in 'The Excellent Path of the Holy Sons' (rgyal sras lam bzang).' This seems very important. Therefore, in terms of both scripture and meaning, the way he taught was to grasp the liberation narrative of the omniscient one. Therefore, all the scholars of his time took the dust of his feet on their heads, untied the knot of arrogance, and enjoyed the feast of the sacred Dharma, thus making countless sacred beings his disciples. In terms of writing, he mainly focused on benefiting others, rather than focusing on literary embellishment. However, the literary embellishments he created were able to attract the wise. For example, 'The Empowerment Ritual of the Path Stage, the Wish-Fulfilling Jewel' (lam dus kyi dbang gi cho ga yid bzhin gyi nor bu), 'Praises to the Gurus' (bla ma gong ma'i bstod pa), and 'Scattered Songs of Experience' (nyams mgur thor bu), etc., their literary embellishments deeply attract the wise. --------------------------------------------------------------------------------