Tibetan
ཞིང་༔ རང་དང་ཚོམ་བུའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་ཀར་འོད་ཀྱི་ཟེར་ཐག་སྣལ་ཚོན་ལྔ་སྒྲིལ་ལྟ་བུར་འབྲེལ་ནས༔ རང་ལུས་གདོས་བཅས་སུ་སྣང་བ་མེད་པར་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་སྐུར་གྲོལ་བའོ༔ དེའི་ཚེ་སྣང་བ་འོད་གསལ་དུ་གྲོལ་བས༔ གདོས་བཅས་ས་རྡོའི་སྣང་བ་རང་སར་ནུབ༔ ནང་སྒྱུ་ལུས་འོད་གསལ་དུ་གྲོལ་བས༔ ཤ་ཁྲག་གི་ཕུང་པོ་རང་སར་ནུབ༔ གསང་བ་ཉོན་མོངས་འོད་གསལ་དུ་གྲོལ་བས༔ སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་སྣང་བ་རང་སར་ནུབ༔ ཡང་གསང་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་སྣང་བས༔ འོག་མིན་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཞིང་ཁམས་སུ་རང་སྣང་ཞིང་༔ བླ་མེད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱས་པས༔ ཤེས་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་རང་གསལ་ལོ༔ དེ་ལྟ་རིག་པ་ཚད་ལ་ཕེབས་པས༔ གནས་སྐབས་སུ་མ་བསྒོམས་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་ཟང་ཐལ་དུ་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་རྣལ་མར་འབྱུང་ཞིང་༔ མཐར་ལོངས་སྐུ་ངོས་ཟིན་པས་སྐུའི་འཛིན་པ་རང་སར་གྲོལ་ལོ༔ བཞི་པ་ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་སྣང་བ་ནི༔ ཕྱི་ཉམས་སྣང་གི་འཕེལ་ཟད༔ ནང་སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་ཆོས་ཟད༔ གསང་བ་རྟོག་ཚོགས་ཀྱི་སེམས་ཟད༔ ཚིག་དང་འཁྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་རང་ཟད་དེར་སྣང་དུ་འཛིན་པའི་བློ་ཟད་ནས༔ འོད་ཀྱི་ནང་ན་སོར་མོ་ཙམ་སྣང་བ་ལས༔ འཁོར་འདས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་བྲལ་ཏེ༔ སྣང་བ་ཅིའི་ངོ་བོར་ཡང་མ་གྲུབ་བོ༔ དེའི་ཚེ་འབྱུང་བའི་གནོད་པས་མི་ཚུགས༔ ཉི་ཟླའི་སྣང་བ་མེད༔ འགྲོ་འདུག་གི་འདུ་ཤེས་ནུབ༔ དྲན་པ་འལ་པོ་རྗེས་མེད་ཅིང་༔ མངོན་པར་ཤེས་པ་ཐོགས་པ་མེད༔ ཐུགས་རྗེའི་ཆ་གསལ་བ་ཙམ་དུ་གནས་པའོ༔ དེ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་སྣང་བ་མཐོང་བའི་དགོས་པ་ནི༔ གནས་སྐབས་སུ་སྣང་བའི་ཚད་ཟིན་པས་སོ་མཚམས་ཕྱེད་ལ༔ མཐར་ཐུག་ཆོས་ཟད་ཀྱི་སྣང་བ་མཐོང་ནས་ལྷག་མེད་དུ་འཚང་རྒྱ་བར་ཐག་ཆོད་པའོ༔ གཉིས་པ་མཐའ་རྟེན་བཞིའི་གོམས་ཚུལ་ལ༔ མི་འགུལ་བ་གསུམ་ལ་གཞི་བཅའ་བ༔ སྡོད་པ་གསུམ་གྱིས་ཚད་བཟུང་བ༔ ཐོབ་པ་གསུམ་གྱིས་གཟེར་གདབ་པ༔ གདེང་བཞིའི་གྲོལ་ཚད་བསྟན་པ་བཞི་ལས༔ དང་པོ་བཞུགས་སྟངས་གསུམ་ལ་རྒྱུན་དུ་གནས་པ་སྟེ༔ ལུས་མི་འགུལ་བས་རྩ་མི་འགུལ། རྩ་མི་འགུལ་བས་མིག་མི་འགུལ༔ མིག་མི་འགུལ་བས་རླུང་མི་འགུལ༔ རླུང་མི་འགུལ་བས་སེམས་མི་འགུལ༔ དེ་ཉིད་ཀྱི་འགྱུ་བྱེད་རྒྱུན་ཆད་ནས་རིག་པ་གཡོ་འགུལ་མེད་པར་གནས་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ༔ གཉིས་པ་མིག་གཟིགས་སྟངས་གསུམ་ལས་མི་འགུལ་བར་བྱ་སྟེ༔ དེ་ཡང་རིག་པའི་གནད་རྩ༔ རྩའི་གནད་སྒོ༔ སྒོའི་གནད་སྒྲོན་མའོ༔ རྩ་མི་འགུལ་བས་མིག་མི་འགུལ༔ མིག་མ་འགུལ་བས་སྒྲོན་མ་མི་འགུལ༔ སྒྲོན་མ་མ་འགུལ་བས་སེམས་མི་འགུལ༔ སེམས་མ་འགུལ་ཕྱིན་ཆད་རྟོག་ཚོགས་ཀྱི་འདུ་འཕྲོ་འབྱུང་མི་སྲིད་དོ༔ དེས་ནི་དབྱིངས་རིག་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ༔ དེའང་རྟོག་ཚོགས་ནི་བརྟགས་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྩལ་ཡིན་ཡང་༔ རང་ངོ་མ་ཤེས་པས་འཁོར་བའི་ངོ་བོ་སྟེ༔ མེད་བཞིན་སྣང་བ་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲའོ༔ ཐུགས་རྗེའི་རིག་པ་མེ་ལོང་གི་ངོས་ལྟ་བུ༔ དེ་ཕྱིར་གསལ་དུ་ཡོད་རིང་ལ༔ ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་གཟུགས་བརྙན་མི་འགག་པར་འཆར་བས་བློས་ཡོད་མེད་དུ་གཟུང་ན་འཆིང་ལ༔ མ་བཟུང་ན་གྲོལ་ཞིང་༔ གཟུང་ན་ལྟ་སྒོམ་དགེ་བས་ཀྱང་འཆིང་སྟེ༔ གཟུགས་མ་བསྡུས་བར་དུ་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་བཞིན༔ མ་བཟུང་ན་ཉོན་མོངས་དུག་ལྔས་ཀྱང་གྲོལ་ཏེ༔ གཟུགས་བརྙན་གྱི་གནད་ཤེས་པས་མེ་ལོང་ལས་མི་གཡོ་བ་བཞིན་ནོ༔ ཐུགས་རྗེ་ནང་དུ་ཐིམ་དུས་མེ་ལོང་གི་རྒྱབ་ཕྱིར་བསྟན་པ་བཞིན་བཟང་ངན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་གང་ཡང་མི་སྣང་ལ༔ མེ་ལོང་ནང་གསལ་གྱི་ངོས་ལ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་དགོངས་པ་ཉག་གཅིག་མི་གཡོ་བར་བཞུགས་སོ༔ གཉིས་པ་སྡོད་པ་གསུམ་གྱིས་ཚད་བཟུང་བ་ནི༔ དབྱིངས་རིག་ལ་རྒྱུན་རིང་པོར་གནས་པས་བརྟན་པའི་ཚད་སྡོད་པ་གསུམ་འབྱུང་སྟེ༔ ཕྱི་སྣང་བ་བསྐྱོད་པའི་རླུང་ཟད་པས་དབྱིངས་དང་རིག་པ་འགྲོ་འོང་མེད་པར་སྡོད༔ ནང་ཕུང་པོ་བསྐྱོད་བྱེད་ཀྱི་རླུང་ཟད་པས་ལུས་གཡོ་འགུལ་མེད་པར་སྡོད༔ གསང་བ་རྟོག་པ་སྐྱོད་བྱེད་ཀྱི་རླུང་ཟད་པས༔ རྣམ་རྟོག་རང་ཡལ་རང་ཞི་ལ་སྡོད་པའོ༔ སྐབས་འདིར་ཚད་རྨི་ལམ་གྱིས་བཟུང་བ་དང་༔ རྟགས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ་འཆར་བ་གཉིས་ཏེ༔ བརྩོན་འགྲུས་རབ་རྨི་ལམ་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་ནས་རྒྱུན་འཆད༔ འབྲིང་འོད་གསལ་བདེ་བ་ཆེན་པོར་འཆར༔ ཐ་མ་རྨི་ལམ་རྨི་ལམ་དུ་ཤེས་པས་ཟིན་པ་འབྱུང་ངོ་༔ རྟགས་སྒོ་གསུམ་ལ་འཆར་བ་ནི༔ སྣང་བ་བཞི་གསུམ་བཅུ་གཉིས་ལས༔ དང་པོ་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་རྟགས་གསུམ་ནི༔ ལུས་རུས་སྦལ་འཁར་གཞོང་དུ་བཅུག་པ་ལྟར༔ བྱ་བྱེད་གཡོ་འགུལ་མེད་པར་འདུག་ཚུགས་པ་དང་༔ ངག་ལྐུགས་པ་ལྟར་སྨྲ་སྙིང་མི་འདོད༔ སེམས་མཁའ་འགྲོ་སྙི་ལ་ཟིན་པ་ལྟར་འཕྲོ་བར་སྣང་ཡང་གར་གཏད་ལ་ཟིན་པའོ༔ ཉམས་གོང་འཕེལ་གྱི་རྟགས་གསུམ་ནི༔ ལུས་སྐྱེས་བུ་ནད་ཀྱིས་ཐེབས་པ་ལྟར༔ བྱི་དོར་དང་རྒྱན་ཆའི་སྒེག་ཆོས་དང་བྲལ༔ ངག་སྨྱོན་པ་ལྟར་གཏམ་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་ཆལ་ཆོལ་དུ་སྨྲ༔ སེམས་སྐྱེས་བུ་རྩི་དུག་གིས་ཟིན་པ་ལྟར༔ ཁམས་གསུམ་དུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའོ༔ རིག་པ་ཚད་ཕེ
Chinese
啊！自己和眷属的诸神的心间，以光的光束，如五色丝线般相连，自身显现为有质碍之身，解脱为圆满受用大身。那时，显现解脱为光明，有质碍的土石显现自然消逝，内里幻身解脱为光明，血肉之躯自然消逝，秘密烦恼解脱为光明，二障的显现自然消逝，甚深秘密显现为身和智慧，在密严法界中，自显清净，无上智慧增长，所知之轮自然明朗。如此觉性达到极限，暂时即使不修习，法性也通透彻底，自然而然地显现，最终认识到报身，对身的执着自然解脱。第四，法性穷尽的显现是：外在体验显现的增减，内在幻身的法穷尽，秘密分别念的心穷尽，语言和错觉全部自然穷尽，执着于显现的念头穷尽，在光中仅显现指甲盖大小，脱离了轮回和涅槃的观念，显现没有成立任何事物的体性。那时，无法被地水火风的灾害所动摇，没有日月的光明，行走和停留的观念消失，记忆模糊没有痕迹，神通无碍，仅存留慈悲的部分。如此，见到法性穷尽的显现的必要是：暂时掌握显现的程度，从而辨别界限，最终见到法穷尽的显现，从而确定无疑地证得无余涅槃。第二，四种边际的习气：以三种不动为基础，以三种安住来衡量，以三种获得来钉牢，显示四种决定的解脱程度，其中第一，安住于三种坐姿：身体不动，脉就不动。脉不动，眼就不动。眼不动，气就不动。气不动，心就不动。那样的动摇停止，觉性就安住于不动摇，这是有必要的。第二，从三种观看方式中做到不动摇：那就是觉性的要害是脉，脉的要害是门，门的要害是灯。脉不动，眼就不动。眼不动，灯就不动。灯
English
Ah! In the hearts of oneself and the retinue deities, beams of light connect like a bundle of five-colored silk threads, and one's own body, which appears to be substantial, is liberated into the great body of perfect enjoyment. At that time, appearances are liberated into clear light, and the appearances of substantial earth and stones naturally subside. The inner illusory body is liberated into clear light, and the mass of flesh and blood naturally subsides. The secret afflictions are liberated into clear light, and the appearances of the two obscurations naturally subside. The very secret appears as body and wisdom, and in the Akanishta realm of suchness, self-appearance is purified. As the supreme wisdom of knowledge expands, the mandala of knowable things becomes self-illuminating. Thus, when awareness reaches its limit, even without cultivation in the intermediate state, the nature of reality is thoroughly transparent, naturally arising in all directions, and ultimately, by recognizing the sambhogakaya, the clinging to the body is naturally liberated. Fourth, the appearance of the exhaustion of reality is: the increase and decrease of external experiential appearances, the exhaustion of the dharma of the inner illusory body, the exhaustion of the mind of secret conceptual thoughts, all words and delusions naturally exhaust themselves, and the mind that clings to appearances as such exhausts itself. Only a fingernail-sized appearance remains in the light, and one is separated from the concepts of samsara and nirvana, and appearances are not established as the nature of anything. At that time, one is not disturbed by the elements, there is no appearance of the sun and moon, the concepts of going and staying disappear, memory is faint and without trace, and direct knowledge is unobstructed. Only a clear aspect of compassion remains. Thus, the necessity of seeing the appearance of the exhaustion of reality is: to grasp the extent of appearances in the intermediate state, thereby distinguishing boundaries, and ultimately, to see the appearance of the exhaustion of reality, thereby decisively attaining nirvana without remainder. Second, the practice of the four extremes: establishing the foundation on the three immovables, measuring with the three abidings, nailing down with the three attainments, and showing the degree of liberation of the four confidences. First, abiding constantly in the three postures: when the body does not move, the channels do not move. When the channels do not move, the eyes do not move. When the eyes do not move, the wind does not move. When the wind does not move, the mind does not move. The activity of that itself ceases, and awareness abides without wavering, which is necessary. Second, one should not move from the three ways of looking with the eyes: that is, the vital point of awareness is the channel, the vital point of the channel is the door, and the vital point of the door is the lamp. When the channels do not move, the eyes do not move. When the eyes do not move, the lamp does not move. The lamp
Chinese
身不动则心不动，心不动之后，分别念的散乱不可能产生。因此，有必要使法界智慧无有分离。而且，分别念如果观察，虽然是智慧的妙用，但因为不认识自性，所以是轮回的体性，如无而显现的影像一般。慈悲的觉性如同镜子的表面。因此，在光明存在期间，由于各种境的因缘，影像不会停止地显现，如果以心识执著为有或无，则会束缚；如果不执著，则会解脱；如果执著，即使是见修行善也会束缚；如同不收摄形体，影像就会显现一样；如果不执著，即使是五毒烦恼也会解脱；如同了知影像的要点，就不会从镜子上动摇一样。慈悲融入内心时，如同将镜子的背面朝外，任何好坏的影像都不会显现；在镜子内明亮的表面上，身和智慧无有分离的唯一见解，不会动摇地安住。第二，以三种安住来衡量，因为长期安住在法界智慧中，所以产生稳固的量度，即三种安住：外在显现运行的风耗尽，法界和智慧没有来去地安住；内在蕴聚运行的风耗尽，身体没有摇动地安住；秘密分别念运行的风耗尽，分别念自灭自寂地安住。此时，以梦境来衡量，以及显现在身语意三门上的征兆有两种：上等精进者，梦境融入法界而中断；中等者，显现光明大乐；下等者，能够觉知梦境是梦境。征兆显现在三门上：四种显现的三种，共十二种。首先，法性现前的三种征兆是：身体如同乌龟放入壳中，没有作为和摇动地安住；语如同哑巴，不想说话；心如同空行母被迷住，虽然看似散乱，但已专注在某个目标上。体验增长的三种征兆是：身体如同病人，没有洗漱和装饰；语如同疯子，所有的话语都是无意义的闲聊；心如同中了毒药的人，不会再返回三界。觉性达到
English
If the body doesn't move, the mind doesn't move. Once the mind doesn't move, the scattering of discursive thoughts cannot arise. Therefore, it is necessary to have the need for the inseparable union of the expanse and awareness. Moreover, if discursive thoughts are examined, although they are the play of wisdom, because one does not recognize their own nature, they are the nature of samsara, like an appearance that is there but not there, like a reflection. The awareness of compassion is like the surface of a mirror. Therefore, as long as it is clear, due to the causes of various objects, reflections appear without ceasing. If one grasps them with the mind as existing or not existing, one is bound. If one does not grasp them, one is liberated. If one grasps them, even seeing, meditating, and virtue will bind one. Just as reflections appear as long as forms are not gathered in, if one does not grasp them, even the five poisons of affliction will liberate one. Just as knowing the key point of reflections, one does not move from the mirror. When compassion dissolves into the inner self, it is like turning the back of the mirror outwards, and no good or bad reflections appear. On the clear surface of the mirror, the single, unwavering intention of the inseparable union of body and wisdom abides. Secondly, measuring with the three abidings: because one abides in the expanse and awareness for a long time, the measure of stability, the three abidings, arises. When the wind that moves external appearances is exhausted, the expanse and awareness abide without coming or going. When the wind that moves the internal aggregates is exhausted, the body abides without moving. When the wind that moves secret discursive thoughts is exhausted, discursive thoughts abide in self-dissolution and self-pacification. At this time, there are two ways to measure: by dreams and by signs appearing in the three doors of body, speech, and mind. For the superior practitioner, dreams dissolve into the expanse and cease. For the intermediate practitioner, clear light and great bliss appear. For the inferior practitioner, one realizes that dreams are dreams. The signs appearing in the three doors are: three of the four appearances, totaling twelve. First, the three signs of the manifestation of the nature of reality are: the body is like a turtle placed in its shell, abiding without activity or movement. Speech is like a mute person, not wanting to speak. The mind is like a dakini being captivated, appearing to wander but being focused on a certain object. The three signs of increasing experience are: the body is like a sick person, devoid of grooming and ornaments. Speech is like a madman, all words being meaningless chatter. The mind is like a person poisoned by poison, not returning to the three realms. Awareness reaches