Tibetan
པ་འཆད་ཉན་བྱ་བའི་མིང་གོང་དུ་སོང་། བསམ་པ་ལ་རིགས་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་ལེགས་པར་དཔྱད་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་། ཛྙཔྟཿ ཤེས་པ། ཙེ་ཏ་ནཱ། སེམས་པ། མ་ནས྄། ཡིད། པྲ་ཏི་བད྄། གོ་བ། སཾ་ཀལྤཿ ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ། ཙརྩྩ། དཔྱོད་པ། སཾ་ཁྱཱ། བགྲང་བ། བི་ཙཱ་ར་ཎཿ རྣམ་པར་དཔྱོད་པ། ཀརྐྐཿ རྟོག་གེ་པ། ཨཱུ་ཧཿ མནོ་བསམ་སྟེ། ལྷག་པར་དཔྱོད་པའི་མིང་ངོ་། །དེ་ལྟར་དཔྱད་པ་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་མིང་ལ། ནི་རྣྣ་ཡཿ གཏན་ལ་ཕེབ་པ། ནིཤྩ་ཡཿ ངེས་པ། སཾ་བིད྄། ལེགས་པར་རྟོགས་པ། བུ་དྡྷིཿ རྟོགས་པའམ་བློ་གྲོས། དྷཱིཿ བློའམ་སེམས་བྱེད། མ་ཏིཿབློ་གྲོས། ཙི་ཏྲཿ ཤེས་པའམ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ག་ཏིཿ རྟོགས་པ། མ་ཏཾ། བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པའམ་རྟོགས་པ། དྲྀཥྚཾ། མཐོང་བ། ཨ་བྷི་ས་མི་ཏཱ་བཱི། མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ། སམྱཀྶཾ་བོ་དྷཿ ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའམ་ཡང་དག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ། སུ་པྲ་ཏི་བིདྡྷཿ ལེགས་པར་རྟོགས་པ། ཨ་བྷི་ལཀྵི་ཏཿ མངོན་པར་རིག་པའམ། མངོན་པར་སྣང་བའམ་ངོ་ཤེས་པ། ག་ཏིཾ་ག་ཏཿ རྟོགས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའམ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ། ཨ་བ་བོདྷཾ། རྟོགས་པའམ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ། པྲ་ཏྱཱ་བྷིཛྙཱ། ངོ་ཤེས་པ། མེ་ནི་རེ། ཤེས་པར་གྱུར། ཞེས་སོ། ༈ །རིགས་པ་བཞི་ནི། ཀཱ་ར་ཀཱ་རོ་ནྱཱ་ཡཿ བྱ་བ་བྱེད་པའི་རིགས་པ། པེ་ཀྵིནྱཱ་ཡཿ ལྟོས་པའི་རིགས་པ། དྷརྨ་ཏྭ་ནྱཱ་ཡཿ ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ། ཨུ་པ་པཏྟི་ནྱཱ་ཡ། འཐད་པ་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་དང་བཞིའོ། ། དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་ཇི་ལྟ་བར་རྟོགས་པ་དང་། དོན་དམ་པར་དེ་གསུམ་རང་བཞིན་མེད་པའི་རྣམ་ཐར་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་ཤེས་པའོ། །འཐད་སྒྲུབ་ལ་མངོན་སུམ་རྗེས་དཔག་གཉིས་ཀྱི་མིང་ཚད་མའི་སྐབས་དང་འདྲ། དེ་ལ། པ་ར་མརྠ་པྲ་ཪྻ་ཀྵཾ། དོན་དམ་པ་མངོན་སུམ། སམྟྲིཏི། པྲ ཏྱཀྵཾ། ཀུན་རྫོབ་མངོན་སུམ། རྗེས་དཔགས་ལའང་། སཾ་པྲྀ་ཏེ་ནུ་མ་ནཾ། ཀུན་རྫོབ་པ་རྗེས་སུ་དཔགས་པ། པ་ར་མཱ་ནུ་མ་ནཾ། དོན་དམ་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྟེ་གཉིས། མཐར་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་པ་ན་མཐར་ཕྱིན་པ་སྟེ། དོན་དམ་མཐར་ཐུག་པ་དེའི་མིང་ལ། པ་ར་མཪྤཾ། དོན་དམ་པ། ཏ་ཏྭཾ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད། བྷཱུ་ཏ་ཀོ་ཊིཿ ཡང་དག་པའི་མཐའ། ཏ་ཐ་ཏཱ། དེ་བཞིན་ཉིད། ཨ་བྷྲི་ཏ་ཐ་ཏཱ། མ་ནོར་བ་དེ་བཞིན་ཉིད། ཨ་ན་ནྱ་ཏ་ཐ་ཏཱ། གཞན་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད། ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ།སྟོང་པ་ཉིད། དྷརྨ་དྷཱ་ཏུཿ ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། དྷ
Chinese
以上是关于讲说和听闻的名称。对于思考，应当通过四种理路进行善妙的观察。也就是：ཛྙཔྟཿ（藏文）ཤེས་པ།（梵文天城体，jñaptah，梵文罗马拟音，知识），知识；ཙེ་ཏ་ནཱ།（藏文）སེམས་པ།（梵文天城体，cetanā，梵文罗马拟音，意念），意念；མ་ནས྄།（藏文）ཡིད།（梵文天城体，manas，梵文罗马拟音，意），意；པྲ་ཏི་བད྄།（藏文）གོ་བ།（梵文天城体，pratibadh，梵文罗马拟音，理解），理解；སཾ་ཀལྤཿ（藏文）ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ།（梵文天城体，saṃkalpaḥ，梵文罗马拟音，遍计），遍计；ཙརྩྩ།（藏文）དཔྱོད་པ།（梵文天城体，carcca，梵文罗马拟音，审查），审查；སཾ་ཁྱཱ།（藏文）བགྲང་བ།（梵文天城体，saṃkhyā，梵文罗马拟音，计数），计数；བི་ཙཱ་ར་ཎཿ（藏文）རྣམ་པར་དཔྱོད་པ།（梵文天城体，vicāraṇaḥ，梵文罗马拟音，分别审查），分别审查；ཀརྐྐཿ（藏文）རྟོག་གེ་པ།（梵文天城体，karkkaḥ，梵文罗马拟音，论理家），论理家；ཨཱུ་ཧཿ（藏文）མནོ་བསམ་སྟེ།（梵文天城体，ūhaḥ，梵文罗马拟音，推论），推论，这些是特别审查的名称。 像这样，从审查中领会的名称有：ནི་རྣྣ་ཡཿ（藏文）གཏན་ལ་ཕེབ་པ།（梵文天城体，nirṇayaḥ，梵文罗马拟音，决定），决定；ནིཤྩ་ཡཿ（藏文）ངེས་པ།（梵文天城体，niścayaḥ，梵文罗马拟音，确定），确定；སཾ་བིད྄།（藏文）ལེགས་པར་རྟོགས་པ།（梵文天城体，saṃvid，梵文罗马拟音，完全理解），完全理解；བུ་དྡྷིཿ（藏文）རྟོགས་པའམ་བློ་གྲོས།（梵文天城体，buddhiḥ，梵文罗马拟音，智慧），理解或智慧；དྷཱིཿ（藏文）བློའམ་སེམས་བྱེད།（梵文天城体，dhīḥ，梵文罗马拟音，智），智或心所；མ་ཏིཿ（藏文）བློ་གྲོས།（梵文天城体，matiḥ，梵文罗马拟音，智慧），智慧；ཙི་ཏྲཿ（藏文）ཤེས་པའམ་རིག་པ།（梵文天城体，citraḥ，梵文罗马拟音，知识），称为知识或明觉。ག་ཏིཿ（藏文）རྟོགས་པ།（梵文天城体，gatiḥ，梵文罗马拟音，理解），理解；མ་ཏཾ།（藏文）བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པའམ་རྟོགས་པ།（梵文天城体，mataṃ，梵文罗马拟音，意见），区分或理解；དྲྀཥྚཾ།（藏文）མཐོང་བ།（梵文天城体，dṛṣṭaṃ，梵文罗马拟音，见），见；ཨ་བྷི་ས་མི་ཏཱ་བཱི།（藏文）མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ།（梵文天城体，abhisamitāvī，梵文罗马拟音，现观者），具有现观；སམྱཀྶཾ་བོ་དྷཿ（藏文）ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའམ་ཡང་དག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ།（梵文天城体，samyaksaṃbodhaḥ，梵文罗马拟音，正等觉），正等觉或完全理解；སུ་པྲ་ཏི་བིདྡྷཿ（藏文）ལེགས་པར་རྟོགས་པ།（梵文天城体，supratibiddhaḥ，梵文罗马拟音，善理解），善理解；ཨ་བྷི་ལཀྵི་ཏཿ（藏文）མངོན་པར་རིག་པའམ། མངོན་པར་སྣང་བའམ་ངོ་ཤེས་པ།（梵文天城体，abhilakṣitaḥ，梵文罗马拟音，现知），现知，或现见，或认识；ག་ཏིཾ་ག་ཏཿ（藏文）རྟོགས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའམ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ།（梵文天城体，gatiṃgataḥ，梵文罗马拟音，已理解），理解或已理解；ཨ་བ་བོདྷཾ།（藏文）རྟོགས་པའམ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ།（梵文天城体，avabodhaṃ，梵文罗马拟音，觉悟），理解或已理解；པྲ་ཏྱཱ་བྷིཛྙཱ།（藏文）ངོ་ཤེས་པ།（梵文天城体，pratyābhijñā，梵文罗马拟音，再认），再认；མེ་ནི་རེ།（藏文）ཤེས་པར་གྱུར།（梵文天城体，menire，梵文罗马拟音，认为），被认为。等等。 ༈ 四种理路是：ཀཱ་ར་ཀཱ་རོ་ནྱཱ་ཡཿ（藏文）བྱ་བ་བྱེད་པའི་རིགས་པ།（梵文天城体，kārakāro nyāyaḥ，梵文罗马拟音，作用理），作用理；པེ་ཀྵིནྱཱ་ཡཿ（藏文）ལྟོས་པའི་རིགས་པ།（梵文天城体，pekṣiṇyāyaḥ，梵文罗马拟音，观待理），观待理；དྷརྨ་ཏྭ་ནྱཱ་ཡཿ（藏文）ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ།（梵文天城体，dharmatva nyāyaḥ，梵文罗马拟音，法性理），法性理；ཨུ་པ་པཏྟི་ནྱཱ་ཡ།（藏文）འཐད་པ་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ།（梵文天城体，upapattinyāya，梵文罗马拟音，成立理），成立理，这四种理路。 也就是，在世俗中，如实理解因、果、自性这三者；在胜义中，了知这三者是无自性的，是三种解脱的自性。 成立理的名称与量论中的现量、比量相同。其中：པ་ར་མརྠ་པྲ་ཪྻ་ཀྵཾ།（藏文）དོན་དམ་པ་མངོན་སུམ།（梵文天城体，paramārtha pratyakṣaṃ，梵文罗马拟音，胜义现量），胜义现量；སམྟྲིཏི།（藏文）པྲ ཏྱཀྵཾ།（梵文天城体，saṃtṛti pratyakṣaṃ，梵文罗马拟音，世俗现量），世俗现量。比量也有：སཾ་པྲྀ་ཏེ་ནུ་མ་ནཾ།（藏文）ཀུན་རྫོབ་པ་རྗེས་སུ་དཔགས་པ།（梵文天城体，saṃpṛte numānaṃ，梵文罗马拟音，世俗比量），世俗比量；པ་ར་མཱ་ནུ་མ་ནཾ།（藏文）དོན་དམ་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པ།（梵文天城体，paramānumānaṃ，梵文罗马拟音，胜义比量），胜义比量，这两种。最终，当证悟到二谛无别，各自是自证自明的行境，是法界时，就达到究竟。胜义究竟的名称是：པ་ར་མཪྤཾ།（藏文）དོན་དམ་པ།（梵文天城体，paramārthaṃ，梵文罗马拟音，胜义），胜义；ཏ་ཏྭཾ།（藏文）དེ་ཁོ་ན་ཉིད།（梵文天城体，tattvaṃ，梵文罗马拟音，真实），真实；བྷཱུ་ཏ་ཀོ་ཊིཿ（藏文）ཡང་དག་པའི་མཐའ།（梵文天城体，bhūtakoṭiḥ，梵文罗马拟音，真实际），真实际；ཏ་ཐ་ཏཱ།（藏文）དེ་བཞིན་ཉིད།（梵文天城体，tathatā，梵文罗马拟音，如是），如是；ཨ་བྷྲི་ཏ་ཐ་ཏཱ།（藏文）མ་ནོར་བ་དེ་བཞིན་ཉིད།（梵文天城体，abhrita thatā，梵文罗马拟音，无颠倒如是），无颠倒如是；ཨ་ན་ནྱ་ཏ་ཐ་ཏཱ།（藏文）གཞན་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད།（梵文天城体，ananya tathatā，梵文罗马拟音，不异如是），不异如是；ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ།（藏文）སྟོང་པ་ཉིད།（梵文天城体，śūnyatā，梵文罗马拟音，空性），空性；དྷརྨ་དྷཱ་ཏུཿ（藏文）ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།（梵文天城体，dharmadhātuḥ，梵文罗马拟音，法界），法界；དྷ
English
The above are names for teaching and listening. For thinking, one should thoroughly examine through the four types of reasoning. That is: jñaptah (Sanskrit): knowledge; cetanā (Sanskrit): intention; manas (Sanskrit): mind; pratibadh (Sanskrit): understanding; saṃkalpaḥ (Sanskrit): conceptualization; carcca (Sanskrit): examination; saṃkhyā (Sanskrit): counting; vicāraṇaḥ (Sanskrit): investigation; karkkaḥ (Sanskrit): logician; ūhaḥ (Sanskrit): inference; these are names for special examination. Like that, names for what is understood from examination are: nirṇayaḥ (Sanskrit): decision; niścayaḥ (Sanskrit): certainty; saṃvid (Sanskrit): complete understanding; buddhiḥ (Sanskrit): understanding or intelligence; dhīḥ (Sanskrit): intelligence or mind; matiḥ (Sanskrit): intelligence; citraḥ (Sanskrit): called knowledge or awareness. gatiḥ (Sanskrit): understanding; mataṃ (Sanskrit): distinguishing or understanding; dṛṣṭaṃ (Sanskrit): seeing; abhisamitāvī (Sanskrit): possessing direct realization; samyaksaṃbodhaḥ (Sanskrit): perfect enlightenment or perfect understanding; supratibiddhaḥ (Sanskrit): well understood; abhilakṣitaḥ (Sanskrit): directly known, or directly appearing, or recognized; gatiṃgataḥ (Sanskrit): understood or has understood; avabodhaṃ (Sanskrit): understanding or has understood; pratyābhijñā (Sanskrit): recognition; menire (Sanskrit): it is thought. And so on. ༈ The four types of reasoning are: kārakāro nyāyaḥ (Sanskrit): the reasoning of action; pekṣiṇyāyaḥ (Sanskrit): the reasoning of dependence; dharmatva nyāyaḥ (Sanskrit): the reasoning of the nature of phenomena; upapattinyāya (Sanskrit): the reasoning of establishing validity; these are the four. That is, in conventional truth, to understand the three—cause, effect, and essence—as they are. In ultimate truth, to know that these three are without inherent existence, and are the nature of the three liberations. The names for establishing validity are similar to those for direct perception and inference in the context of valid cognition. Among them: paramārtha pratyakṣaṃ (Sanskrit): ultimate direct perception; saṃtṛti pratyakṣaṃ (Sanskrit): conventional direct perception. For inference as well: saṃpṛte numānaṃ (Sanskrit): conventional inference; paramānumānaṃ (Sanskrit): ultimate inference; these are the two. Ultimately, when one realizes the dharmadhātu, where the two truths are inseparable and each is the object of self-knowing awareness, then one has reached the end. The names for that ultimate ultimate truth are: paramārthaṃ (Sanskrit): ultimate; tattvaṃ (Sanskrit): reality; bhūtakoṭiḥ (Sanskrit): the limit of reality; tathatā (Sanskrit): suchness; abhrita thatā (Sanskrit): non-mistaken suchness; ananya tathatā (Sanskrit): non-other suchness; śūnyatā (Sanskrit): emptiness; dharmadhātuḥ (Sanskrit): the realm of phenomena; dha
Tibetan
རྨ་ནི་ཡཱ་མ་ཏཱ། ཆོས་མི་འགྱུར་བ་ཉིད། ཨ་ཙིནྟྱ་དྷཱ་ཏུཿ བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས། ཨ་བི་པཪྻཱ་ས་ཏ་ཐ་ཏཱ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དེ་བཞིན་ཉིད། ཨ་དྭ་ཡཾ། གཉིས་སུ་མེད། ཨ་དྭཽ་དྷཱི་ཀཱ་རཾ། གཉིས་སུ་བྱར་མེད། དྷརྨ་སྡྱི་ཏི་ཏཱཿ ཆོས་གནས་པ་ཉིད། སྡྱི་ཏཻ་བ་དྷརྨྨ་དྷཱ་ཏུ་སྡྱི་ཏི་ཏཱ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཚུལ་ནི་གནས་པ་ཉིད་དོ། །ཨེ་ཀཻ་བེ་ཥཱ་ཏ་ཐ་ཏཱ། དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །དྷརྨ་དྷཱ་ཏྭ་སམྦྷེ་དཿ ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་འདྲེས་པའམ་དབྱེར་མེད་པ། ཨ་དྭ་ཡ་མེ་ཏྲ་ད་དྭཽ་དྷཱ་ཀཱ་ར་མ་བྷིནྣ་མ་ཙྪིནྣཾ། འདི་ནི་གཉིས་སུ་མེད་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་ཅིང་ཐ་མི་དད་དེ་བཅད་དུ་མེད། ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་གསུངས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་མོ་མཐའ་ཡས་པའི་རྩ་བ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དངོས་སུ་རྟོགས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཀྱི། དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལ་ཡང་། གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དྲང་ངེས་ ལྡེམས་དགོངས་ཚུལ་བཞིན་བྱས་ནས་རྟོན་པ་བཞི་འབྱུང་སྟེ་དེའི་མིང་ནི་འོག་ཏུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ལུང་བསྟན་པ་བཞི་ནི། ཨེ་ཀཱཾ་ཤ་བྱཱ་ཀ་ར་ཎམ྄། མགོ་གཅིག་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ། བི་བྷ་ཛྱ་བྱཱ་ཀ་ར་ཎ་མ྄། རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་ལུང་བསྟན་པ། པ་རི་པྲྀཙྪ་བྱཱ་ཀ་ར་ཎམ྄།དྲིས་ནས་ལུང་བསྟན་པ། སྡྱཱ་པ་ནཱི་ཡ་བྱཱ་ཀ་ར་ཎཾ། བཞག་པར་ལུང་བསྟན་པ། ཞེས་སོ། །མཚན་ཉིད་གསུམ་གྱི་མིང་། པ་རི་ཀལྤི་ཏ་ལཀྵ་ཎཾ། ཀུན་བཏགས་པའི་མཚན་ཉིད། པ་ར་ཏནྟྲ་ལཀྵ་ཎཾ། གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད། པ་རི་ནིཥྤནྣ་ལཀྵ་ཎཾ། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་སོ། །དགོངས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། ས་མ་ཏཱ་བྷི་པྲཱ་ཡཿ མཉམ་པ་ཉིད་ལ་དགོངས་པ། ཀཱ་ལཱནྟ་རཱ་བྷི་པྲཱ་ཡཿ དུས་གཞན་ལ་དགོངས་པ། ཨརྠཱནྟ་རཱ་བྷི་པྲཱ་ཡཿ དོན་གཞན་ལ་དགོངས་པ། པུངྒ་ལཱནྟ་རཱ་བྷི་པྲཱ་ཡཿ གང་ཟག་གཞན་ལ་དགོངས་པ། ཨ་བྷི་སནྡྷིཿ ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ། དེ་ལ་བཞི་ཡོད་དེ། ཨ་བ་ཏཱ་ར་ཎཱ་བྷི་སནྡྷིཿ གཞུག་པ་ལ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ། ལཀྵ་ཎཱ་བྷི་སནྡྷིཿ མཚན་ཉིད་ལ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ། པྲ་ཏི་པཀྵཱ་བྷི་སནྡྷིཿ གཉེན་པོ་ལ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ། པར་ཎཱ་མ་ནཱ་བྷི་སནྡྷིཿ བསྒྱུར་བ་ལ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པའོ། །རྟོན་པ་བཞི་དང་ལྡན་པས་རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་ཀྱི་གནད་མཐར་ཐུག་རྟོགས་པའི་ཚེ། ཨཥྚ་མ་ཧཱ་པྲ་ཏི་བྷཱ་ན་ནི་དྷིཿ སྤོབས་པའི་གཏེར་ཆེན་པོ་བརྒྱད་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཏདྱ་ཐཱ། འདི་ལྟ་སྟེ། སྨྲྀ་ཏི་ནི་དྷིཿ དྲན་པའི་གཏེར། དེ་བཞིན་དུ་སྦྱ
Chinese
玛呢亚玛达。 法不改变之性。 阿চিন্ত雅达图ḥ（藏文，梵文天城体，acintya dhātuḥ，不可思议之界）。 不可思议之界。 阿尾巴尔雅萨达塔达。 颠倒不回是如是。 阿德瓦扬。 无二。 阿德沃提嘎然。 无二可作。 达玛斯底底达ḥ。 法安住之性。 斯底带瓦达玛达图斯底底达。 法界之体性即是安住之性。 诶给贝夏达塔达。 此如是即是一。 达玛达图桑贝达ḥ。 法界混合或无别。 阿德瓦亚麦达达德沃提嘎然玛宾纳玛赤那木。 此乃无二，无二可作，非异体，不可断。 如是。 如是，大雄所说之无边法门之根本，莫说亲证法界，即使以总义之方式领会，亦能如实理解一切经论之正说、不了义及隐义，从而生起四依，其名称将于下文阐述。 四种预言为：诶刚夏比亚嘎然南。 一面预言。 尾巴加比亚嘎然南。 分别预言。 巴日布日恰比亚嘎然南。询问后预言。 斯亚巴尼雅比亚嘎然南。 安立预言。 如是。 三种自性之名称：巴日嘎尔比达拉克沙南。 遍计所执性。 巴拉丹扎拉拉克沙南。 依他起性。 巴日尼西班纳拉克沙南。 圆成实性。 如是。 四种意趣为：萨玛达阿毗布拉雅ḥ。 平等性意趣。 嘎兰达拉阿毗布拉雅ḥ。 异时意趣。 阿尔塔达拉阿毗布拉雅ḥ。 异义意趣。 崩嘎拉达拉阿毗布拉雅ḥ。 异人意趣。 阿毗桑迪ḥ。 隐晦意趣。 此有四种：阿瓦达拉纳阿毗桑迪ḥ。 引入隐晦意趣。 拉克沙纳阿毗桑迪ḥ。 体性隐晦意趣。 扎底巴恰阿毗桑迪ḥ。 对治隐晦意趣。 巴尔纳玛纳阿毗桑迪ḥ。 转变隐晦意趣。 具足四依，通达诸佛经论之究竟要义之时，阿师扎玛哈布拉底巴哈纳尼提ḥ（藏文，梵文天城体，aṣṭamahāpratibhānanidhiḥ，八大辩才宝藏）。 八大辩才宝藏将会开启，即：达雅塔。 如此，斯日底尼提ḥ（藏文，梵文天城体，smṛtīnidhiḥ，忆念宝藏）。 忆念宝藏。 如是修习
English
Mani Yamata. The very nature of Dharma being immutable. Acintya dhātuḥ (藏文，梵文天城体，acintya dhātuḥ，Inconceivable realm). The inconceivable realm. Aviparyāsa tathatā. The suchness that is not inverted. Advayam. Non-duality. Advau dhīkāram. Non-dualizable. Dharma sthiti tāḥ. The very nature of Dharma abiding. Sthitai va dharma dhātu sthiti tā. The nature of the Dharma realm is indeed abiding. Ekai veṣā tathatā. This suchness is indeed one. Dharma dhātu sambhedaḥ. The Dharma realm being mixed or undifferentiated. Advayam etra da dvau dhā kāra mabhinna macchinnam. This is non-dual, non-dualizable, not different, and not severable. Thus. Thus, what to say of directly realizing the root of the infinite Dharma doors spoken by the Great Sage, the very Dharma realm? Even understanding it in terms of its general meaning will lead to the arising of the four reliances after properly understanding the definitive and non-definitive meanings, as well as the hidden intentions, of all scriptures. Their names will be explained below. The four pronouncements are: Ekāṃśa vyākaraṇam. Pronouncing in one aspect. Vibhajya vyākaraṇam. Pronouncing by distinguishing. Paripṛccha vyākaraṇam. Pronouncing after questioning. Sthāpanīya vyākaraṇam. Pronouncing by establishing. Thus. The names of the three characteristics: Parikalpita lakṣaṇam. The imputed characteristic. Paratantra lakṣaṇam. The dependent characteristic. Pariniṣpanna lakṣaṇam. The thoroughly established characteristic. Thus. There are four intentions: Samatā abhiprāyaḥ. Intention towards equality. Kālāntarā abhiprāyaḥ. Intention towards a different time. Arthāntarā abhiprāyaḥ. Intention towards a different meaning. Puṅgalāntarā abhiprāyaḥ. Intention towards a different person. Abhisandhiḥ. Hidden intention. There are four types of this: Avatāraṇā abhisandhiḥ. Hidden intention of introduction. Lakṣaṇā abhisandhiḥ. Hidden intention of characteristic. Pratipakṣā abhisandhiḥ. Hidden intention of antidote. Paraṇāmanā abhisandhiḥ. Hidden intention of transformation. When one possesses the four reliances and thoroughly understands the ultimate essence of the Victorious One's teachings, Aṣṭa mahā pratibhāna nidhiḥ (藏文，梵文天城体，aṣṭamahāpratibhānanidhiḥ，Eight great treasures of eloquence). The eight great treasures of eloquence will be opened, namely: Tadyathā. Like this: Smṛti nidhiḥ (藏文，梵文天城体，smṛtīnidhiḥ，Treasure of mindfulness). Treasure of mindfulness. Likewise, practice.