Chinese
认为名识断灭，即使轮转之因断绝，也没有像蜡烛熄灭一样的心永远断绝的道理。获得无漏的五蕴，那些依靠暂时止息的力量，使心和心所的显现之因止息，也进入断除所知障的大乘道而想要现证佛陀，依靠真实力就能成就。如果是这样，心的自性是光明，垢染都是暂时的。这句话的意思，有从胜义空性的角度来解释，有从世俗心的自性的角度来解释，有从二谛无别心的究竟实相的角度来解释三种，第一种，心的自性是指以真谛为空性的空性无遮，没有混入错乱。那上面有什么错乱混入呢？因为没有心。就像成立木头没有我执一样，即使那样成立，对心本身没有混入杂质也没有任何帮助。第二，解脱和错乱都要从心的上面安立，如果心的自性或者状态被错乱所染污，那就永远无法解脱，但是错乱被成立是暂时产生的。如果错乱的心是暂时的，那就不得不承认有一个没有被暂时的错乱所染污的基础心。如果是那样，就会出现也承认一个叫做无垢识的第九识的宗派。但是，那种没有能取所取的识，无论是和八识有差别还是没有差别，两种都不合理，所以成立为没有。因此，心的自性是指想到心的相续或者习性而那样说的，对于现在的错乱心来说，没有必要另外去认定一个没有被错乱染污的，但是后来错乱止息的心，是没有被错乱染污的，所以，总的来说，心的自性没有染污，这样成立是没有过失的。在名言中，心的自性和心不是他体，如果自性和有自性是他体，那就会变成没有热度的火。第三，心的自性是指本然或者实相，它的究竟实相就是明空双运，那本身。
English
If one believes that the stream of consciousness ceases, even if the cause of cyclic existence is cut off, there is no reason for the mind to cease permanently like a candle being extinguished. Those who have attained the five uncontaminated aggregates, by the power of temporarily stopping them, cause the manifest cause of mind and mental factors to cease, and also enter the Mahayana path of abandoning the obscurations to knowledge and want to realize Buddhahood, will be accomplished by the power of reality. If that is the case, the nature of the mind is luminosity, and all defilements are adventitious. The meaning of this statement can be explained from the perspective of ultimate emptiness, from the perspective of the nature of conventional mind, and from the perspective of the ultimate reality of the indivisibility of the two truths. The first, the nature of the mind, refers to emptiness without negation, which is empty of truth and not mixed with delusion. What delusion can be mixed into that? Because there is no mind. It is like establishing that wood has no self-grasping. Even if it is established in that way, it does not help the mind itself in any way without being mixed with impurities. Second, both liberation and delusion must be established on the basis of the mind. If the nature or state of the mind is contaminated by delusion, then there is no way to be liberated. However, delusion is established as arising temporarily. If the deluded mind is temporary, then one must admit that there is a basis mind that is not contaminated by temporary delusion. If that is the case, then the school that also admits a ninth consciousness called the immaculate consciousness will arise. However, it is not reasonable for such a consciousness without subject and object to be either different from or not different from the eight consciousnesses, so it is established as non-existent. Therefore, the nature of the mind is said in consideration of the continuum or nature of the mind. For the present deluded minds, there is no need to separately identify one that is not contaminated by delusion. However, the mind that later reverses delusion is not contaminated by delusion. Therefore, in general, it is established without fault that the nature of the mind is not contaminated. In conventional terms, the nature of the mind and the mind are not different entities. If the nature and the possessor of nature are different entities, then it will become a fire without heat. Third, the nature of the mind refers to the natural state or reality, and its ultimate reality is the union of clarity and emptiness, that itself.
Tibetan
ལ་འཁྲུལ་བས་བསླད་པ་ཡེ་ནས་མེད་པ་བཞིན་རྟག་ཏུ་དེའི་ངང་ཚུལ་ལས་མི་གཡོ་ནའང་། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པས་སེམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འཛིན་པའི་འཁོར་བ་པ་རྣམས་སམ། སྟོང་པ་ཕྱང་ཆད་ཙམ་དུ་འདོད་པའི་རྟོག་གེ་བ་གཉིས་ཀ །དང་པོ་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་ཁེགས་ལ། གཉིས་པ་མཐར་ཐུག་ཟུང་འཇུག་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་ཁེགས་ཤིང་། སྟོང་རྐྱང་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་མོད། གྲོལ་བའང་མེད་པས་ཆོས་ཉིད་དེ་འདྲས་ཆོས་ཅན་སེམས་གཉེན་པོ་བདག་མེད་པའི་ཕྱོགས་དང་བྲལ་མི་རུང་ལ་བདག་འཛིན་དང་འབྲལ་རུང་དུ་ཅི་ལྟར་འགྲུབ་སྟེ་མི་རིགས་སོ། །འོན་ཏེ་སེམས་མི་སྟོང་ན་བདག་འཛིན་དང་འབྲལ་མི་རུང་ཡང་། སེམས་ལ་བདག་མེད་པས་བདག་མེད་ཀྱི་ཕྱོགས་འཛིན་སྙམ་ན་དེ་ཡིན་མོད་སེམས་ལ་བདག་མེད་ཅེས་པ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བདག་མེད་པ་ཡིན་པས། རང་བཞིན་དེ་དང་རང་བཞིན་ཅན་སེམས་གཉིས་ལྡོག་པ་ཙམ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་མེད་དགོས་ཀྱི། ངོ་བོ་ཐ་དད་ན་སེམས་བདག་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བདག་མེད་པ་དང་། སེམས་གཉིས་ངོ་བོ་མི་གཅིག་པས། སྟོང་ངོས་ནས་མེད་པས་མེད་གོ་མི་ཆོད་ལ། སྣང་ངོས་ནས་ཡོད་པས་ཡོད་གོ་ཆོད་པ་སོགས་སུ་འགྱུར་རོ། །རང་བཞིན་བསླད་པ་མེད་པའི་དཔེ། ནམ་མཁའ་དང་། ཆུ་དག་པ་དང་། གསེར་གྱི་དཔེས་ཆོས་ཉིད་རྣམ་འབྱེད་སོགས་སུ་གསུངས་པ། སྒྲུབ་ཚུལ་དང་པོ་དང་བསྟུན་ན་རུང་ལ། གཉིས་པ་དང་བསྟུན་ན་མི་རུང་སྟེ། རང་བཞིན་སྟོང་རྐྱང་ཙམ་ཆོས་དེ་སྐྱེས་པ་དང་མཉམ་དུ་ཡོད་དགོས་ལ། ཕྱིས་དྭངས་བའི་ཚེ་ན་སྟོང་རྐྱང་དེ་བཞིན་ཡིན་མོད། ཆུ་རྙོགས་པའི་ཚེ་དང་། དྭངས་བའི་དུས་ཀྱི་དཔེ་དེ་ཆོས་ཅན་སེམས་རང་གི་དཔེར་འོས་ཀྱི། ཆོས་ཉིད་སྟོང་རྐྱང་ལ་རྙོགས་དུས་དང་སྟོང་དུས་གཉིས་ག་ལ་ཡོད། གསུམ་པ་དང་བསྟུན་ན་ཤིན་ཏུ་འགྲིགས་སྟེ། གནས་ཚུལ་གྱི་དབང་ནི་སེམས་ཡེ་ནས་བསླད་བཞུགས་རྒྱུ་མེད་པས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཡིན་ཡང་། སྣང་ཚུལ་ལ་གནས་ཚུལ་བཞིན་མ་རྟོགས་པ་གནས་སྣང་མི་མཐུན་པའི་འཁྲུལ་བ་བྱུང་སྲིད་དེ། ནམ་མཁའ་སྤྲིན་སྒྲིབ་དང་། ཆུ་རྙོགས་པ་སོགས་བཞིན་ནོ། །ཕྱིས་འཁྲུལ་བ་ལོག་ནས་གནས་སྣང་མཐུན་པའི་དུས་ན། ནམ་མཁའ་སྤྲིན་མེད། ཆུ་རྙོགས་དྭངས་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཡང་། སྤྲིན་དང་རྙོགས་པའི་དུས་ནའང་གཤིས་ལ་སྒྲིབ་བསླད་མ་ཞུགས་སོ། །གལ་ཏེ་གཟུང་འཛིན་གྱི་བསླད་མ་ཞུགས་པའི་དྲི་མེད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཡོད་པར་འདོད་པ་ལྟར་ན། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་ཐ་མའི་བར་གཟུང་འཛིན་ མེད་པའི
Chinese
虽然如同从未被错乱所染污一般，恒常不离其本性，但由于未能如是了悟，执着心为自性成立的有轮者们，或者认为仅仅是空无所有的思辨者二者，前者被以胜义谛的理智所破斥，后者被以究竟双运的理智所破斥。虽然对于空性本身没有错乱，但也没有解脱，因此这样的法性与具有法性的心，不可分离于亲近无我的方面，又如何能成立与我执分离呢？这是不合理的。然而，如果心不是空性的，则不可与我执分离，如果认为心是无我的，因此执持无我的方面，那倒是可以的，但所谓心是无我的，是指心的自性是无我的。因此，自性与具有自性的心二者，必须仅仅是反体，而不能是本体各异的。如果本体各异，心就不会变成无我的，因为心的自性是无我的，而心二者本体不相同。从空性的角度来说，因为没有而不能理解为没有，从显现的角度来说，因为有而可以理解为有等等。自性未被染污的比喻，如虚空，清水，黄金的比喻在法性分别等中有所阐述，如果与第一种论证方式相符则可以，如果与第二种相符则不可以，因为自性仅仅是空性，必须与该法产生的同时存在，后来清净的时候也是如此。浑浊的水和清澈的时候的比喻，适合作为有法的心自身的比喻，而法性仅仅是空性，哪里会有浑浊时和空性时两种情况呢？如果与第三种相符则非常合适，就实情而言，心本来就没有被染污的余地，因此如同虚空一般，自性是完全清净的，但在显现上，由于未能如实了悟实情，可能会产生实情与显现不符的错乱，如同虚空被云遮蔽，水变得浑浊等等。后来错乱消除，实情与显现相符的时候，如同虚空无云，浑浊的水变得清澈一般，但在有云和浑浊的时候，本性上也没有进入遮蔽和染污。如果像认为存在未进入能取所取染污的无垢识那样，从无始以来直到最终，没有能取所取的
English
Although it is always unmoving from its nature, as if never tainted by delusion, those who are trapped in samsara, clinging to the mind as inherently existent because they have not understood it as such, or those speculative thinkers who believe in mere emptiness, both are refuted. The former is refuted by the wisdom that investigates ultimate truth, and the latter is refuted by the reasoning that investigates the ultimate union. Although there is no delusion in mere emptiness, there is also no liberation. Therefore, such a nature of reality cannot be separated from the aspect of being close to selflessness, which is the nature of the mind. How can it be established that it can be separated from self-grasping? This is unreasonable. However, if the mind is not empty, it cannot be separated from self-grasping. If one thinks that the mind is selfless, and therefore holds onto the aspect of selflessness, that would be acceptable. But the statement that the mind is selfless means that the nature of the mind is selfless. Therefore, the nature and the mind that possesses the nature must be merely opposites, and cannot be different entities. If they are different entities, the mind will not become selfless, because the nature of the mind is selfless, and the two minds are not the same entity. From the perspective of emptiness, because it is non-existent, it cannot be understood as non-existent. From the perspective of appearance, because it exists, it can be understood as existent, and so on. Examples of the nature not being tainted, such as the sky, clear water, and gold, are explained in the differentiation of the nature of reality, etc. If it is in accordance with the first method of proof, it is acceptable, but if it is in accordance with the second, it is not acceptable, because the nature is merely emptiness, and it must exist simultaneously with the arising of that phenomenon. Later, when it is purified, it is still the same emptiness. The examples of muddy water and clear water are suitable as examples of the mind itself, which is the subject of the example. But how can the nature of reality, which is merely emptiness, have two states, a muddy state and an empty state? If it is in accordance with the third method, it is very appropriate. In terms of the actual state, the mind has no room for being tainted at all, so like the sky, its nature is completely pure. However, in terms of appearance, because the actual state is not understood as it is, there may be a delusion of the actual state and appearance being inconsistent, like the sky being obscured by clouds, water becoming muddy, and so on. Later, when the delusion is reversed and the actual state and appearance are consistent, it is like the sky being without clouds, and muddy water becoming clear. But even in the time of clouds and muddiness, the essence is not affected by obscuration or taint. If, as it is believed, there is a stainless consciousness that has not been affected by the taint of grasping and being grasped, then from beginningless time until the end, there is no grasping and being grasped.