Tibetan
ས་ཀྱིས་བཟོད་པ་ མཚོན་པ་དང་། གླིང་བཞི་༡པ་སྟོང་གསུམ༢་འཇིག་རྟེན་དང་། སྟོང་གཉིས་པ་བར་མའི་འཇིག་རྟེན༣་དང་། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི༤་འཇིག་རྟེན་གྱིས་སོགས་སྲང་ལ་གཞལ་རུང་གིས། སེམས་དང་༡པོ་བསྐྱེད་པ་དང་། སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་༢པ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་༣པ་། སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་བྱང་སེམས༤་བཞིའི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དགེ་རྩ་ལ་ཡི་རང་བ་ཚད་གཞལ་དུ་མེད་པ་དཔེ་དོན་རིམ་བཞིན་སྦྱར་ཏེ་གསུངས་པས་བསོད་ནམས་མང་པོ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས། སེམས་གཉིས་མེད་ལ་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་ཆོས་མཆོག་པའི་ཏིང་འཛིན་བསྒྲགས་པར་མཛད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཡུལ་དེ་བཞིའི་དགེ་རྩ་ལ་ཆོས་མཆོག་པས་ཡི་རང་མཛད་པའི་དགེ་བ་དེ་ལྟར་ཚད་མེད་པ་ནི། སེམས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཀུན་ཏུ་གནས་པའི་ཏིང་འཛིན་ཁྱད་པར་ཅན་ཡོད་པའི་དབང་གིས་གཞན་གྱི་ཡི་རང་ལས་འཕགས་པའི་ཡོན་ཏན་དེས། རང་གི་རྟེན་ཏིང་འཛིན་མཚོན་པར་ཡང་གཞན་ལས་བཤད་ལ། ཡང་ན་ཆོས་མཆོག་པའི་དགེ་རྩ་ལ་ཡི་རང་བ་སྐབས་འདིའི་བཤད་བྱ་ཡིན་པས། དེའི་ཐུགས་བསྐྱེད་ལ་གཞན་གྱིས་ཡི་རང་བ་ཙམ་ལའང་ཕན་ཡོན་དེ་ལྟ་བུ་སྐྱེད་ནུས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་ཏིང་འཛིན་ཁྱད་པར་ཅན་ནོ་ཞེས་ཆོས་མཆོག་གི་རྩེ་མོ་མཚོན་པའོ། །སྐབས་འདིར་ནི་བཟོད་པ་དང་ཆོས་མཆོག་སྟབས་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ། མི་ལྡོག་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ལ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། མི་ལྡོག་པར་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ལ་ཞུགས་པ་བཟོད་པ་དང་ཆོས་མཆོག་ལ་གནས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ལ་ཡི་རང་བྱས་ན་ཕན་ཡོན་ཚད་མེད་འབྱུང་སྟེ། དེའི་དགེ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་ངེས་པ་ཡིན་པས། དེ་ལ་ ཡི་རང་བྱས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགེ་བ་ལའང་ཡི་རང་བྱས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་སངས་རྒྱས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་བདེ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། འདིའི་དགེ་རྩ་ནི་གཞན་ཉན་རང་སོགས་དང་མི་མཉམ་སྟེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའོ། །དེ་དག་མི་ལྡོག་པ་ནི་བརྟན་པ་དང་སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ད་ནི་མཐོང་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་བཤད་པ་ལ། སྤང་བྱ་རྟོག་པ་དང་། གཉེན་པོ་མཐོང་ལམ་གཉིས།དང་པོ་སྤང་བྱའི་རྟོག་པ་རིགས་བསྡུས་ཏེ་གཟུང་བའི་ཡུལ་དང་འཛིན་པ་པོ་གཉིས། དང་པོ་ལ་སྐབས་འདིར་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ལ་འཇུག་ཡུལ་དུ་གཟུང་བའི་རྟོག་པ་དང་། ཉན་རང་གི་ལམ་འབྲས་ལྡོག་བྱའི་ཡུལ་དུ་གཟུང་བ་སྟེ་གཉིས་དང་། སོ་སྐྱེའི་གང་ཟག་ལ་དམིགས་ནས་རྫས་སུ་འཛིན་པ་དང་། འཕགས་
Chinese
以地象征忍辱。 并以四大洲第一，三千大千世界第二，二千中千世界第三，三千大千世界的第四大世界等，可以衡量。 第一发起心，第二入于行，第三不退转，一生补处菩萨四者的发心善根，随喜其无量功德，以比喻和意义依次结合而说，以具有众多福德之门。 于无二心中恒常安住，宣说殊胜的法性禅定。也就是说，对于那四个境地的善根，殊胜法性随喜所作的善业如此无量，是因为心恒常安住于真如法性中的特殊禅定之力的缘故，以胜过他人随喜的功德，也从其他方面阐释了自身所依之禅定。或者说，随喜殊胜法性的善根是此时的阐释对象，因此，仅仅是他人随喜其发心，也能生起如此利益的功德，是具有特殊禅定的殊胜法性之顶峰的象征。此时，将忍辱和殊胜法性合二为一，以不退转菩提等两句偈颂来阐述。如果随喜不退转而入于殊胜菩提，安住于忍辱和殊胜法性的发心，则会产生无量的利益。因为其善根必定是菩提之因，所以对它 随喜，也等同于随喜一切众生的善根。因为其成佛后会利益安乐一切众生。此善根不同于其他声闻缘觉等，因为其会成为一切众生的利益。这些不退转，应当理解为是依靠稳固和心恒常安住的力量。现在阐述见道顶加行，所断为分别念，对治为见道二者。首先，将所断之分别念归纳为所取之境和能取者二者。首先，在此处，有将大乘道及其果作为趣入之境的分别念，以及将声闻缘觉之道果作为应断之境的分别念这二者。以及以凡夫为对境而执著实有，以及
English
The earth symbolizes patience. And with the four continents first, the three thousand great thousand worlds second, the two thousand middle thousand worlds third, the great fourth world of the three thousand great thousand worlds, etc., can be measured. First, generating the mind, second, entering into practice, third, non-retrogression, the aspiration of the four bodhisattvas who are one birth away from enlightenment, rejoicing in their immeasurable roots of virtue, speaking by combining metaphors and meanings in order, through the gate of having many merits. Constantly abiding in the non-dual mind, proclaiming the supreme Dharma nature samadhi. That is to say, regarding the roots of virtue of those four realms, the merit of the supreme Dharma nature's rejoicing is so immeasurable, because of the power of the special samadhi of the mind constantly abiding in suchness, with the virtue surpassing others' rejoicing, it also explains the samadhi of one's own basis from other aspects. Or rather, rejoicing in the roots of virtue of the supreme Dharma nature is the object of explanation at this time, therefore, even if others only rejoice in its aspiration, it can generate such beneficial merits, it is the symbol of the peak of the supreme Dharma nature with special samadhi. At this time, patience and the supreme Dharma nature are combined into one, and it is explained with two verses such as non-retrogressive Bodhi. If one rejoices in the aspiration of non-retrogression and entering into supreme Bodhi, abiding in patience and the supreme Dharma nature, then immeasurable benefits will arise. Because its root of virtue is definitely the cause of Bodhi, therefore to it Rejoicing is also equivalent to rejoicing in the roots of virtue of all sentient beings. Because after it becomes a Buddha, it will benefit and bring happiness to all sentient beings. This root of virtue is different from other Shravakas and Pratyekabuddhas, because it will become the benefit of all sentient beings. These non-retrogressions should be understood as relying on the power of stability and the mind constantly abiding. Now explaining the joining of the peak of the path of seeing, what is to be abandoned is conceptual thought, and the antidote is the two paths of seeing. First, the conceptual thoughts to be abandoned are summarized into the two, the object to be grasped and the grasper. First, here, there are the conceptual thoughts that take the Mahayana path and its fruit as the object of entry, and the conceptual thoughts that take the path and fruit of the Shravakas and Pratyekabuddhas as the object to be abandoned. And focusing on ordinary beings and clinging to substance as real, and