Tibetan
ད་མེད་དང་འཕྲད་པའམ་སྦྱོར་བའི་སྔགས་སོགས་མི་བྱེད་པ་ད༧ང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་ཐོབ་ཀྱང་རང་བསྒྲགས་པའི་ཕྱིར་འདོད་པའི་ལས་ཅན་ཕོ་མོར་འགྱུར་བ་སོགས་ལུང་མི་སྟོན་པ་ད༨ང་། ཆོས་རྡུལ་ཙམ་མ་དམིགས་པས་རབ་ཏུ་དབེན་པ་ཤེར་ཕྱིན་ལ་བརྩོན་པ་ད༩ང་། རྟག་ཏུ་འཐབ་རྩོད་དང་བྲལ་ལ་བྱམས་པའི་སེམས་བརྟན་པས་ཐེག་པ་དམན་པ་ལས་ལོག་པ་ད ༡ང༠་། ཀུན་མཁྱེན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ད ༡ང༡་། དེ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་བསྟན་པ་ལ་རྟག་ཏུ་གཞོལ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་ད༡ང༢་། དགེ་རྩ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྟོབས་སཾ་ཐོབ་པས་ཆོས་མི་དར་བ་མཐའ་འཁོབ་ཀླ་ཀློའི་ཡུལ་རྣམ་པར་སྤངས་ པ་ད ༡ང༣་། རང་གིས་ཏེ་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་གནས་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་ངེས་པ་ཉིད་ཐོབ་ནས་དོགས་མེད་རྟག་ཏུ་རི་རབ་དང་འདྲ་བ་ད༡ང༤་། ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་སྲོག་འདོར་བ་ལ་མི་ནུས་པ་མེད་པ་ད༡ང༥་། རྟག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་ཟབ་མོ་ལ་བརྩོན་པས་ཐ་མལ་གཟུགས་སུ་མངོན་ཞེན་གྱི་འདུ་ཤེས་ལྡོག་པ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་གོ། དེ་ཡང་མདོ་གཞན་དུ་ཕུང་ཁམས་རྟེན་འབྲེལ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བས་གནས་པ་བཀག་པ་དང་། རྐུན་པོའི་གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་ལ་མི་གནས་པ་དང་ཞེས་པ། དགེ་བའི་ནོར་འཕྲོག་པའི་རྐུན་པོ་སྟེ་བར་ཆད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་རྐུན་པོའི་མིང་གིས་བསྟན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དམག་གི་སྒྲས་སྦྱིན་པ་སོགས་ཚོགས་ཀྱི་དཔུང་ལ་མང་ཉུང་དུ་ཞེན་པ་དང་། གྲོང་གི་སྒྲས་དབང་པོ། གྲོང་ཁྱེར་གྱིས་དབང་རྟེན། གྲོང་རྡལ་གྱིས་དབང་ཡུལ། རྒྱལ་བློན་གྱི་སྒྲས་བདག་དང་བདག་གི་བ། གཡུལ་འགྱེད་པའི་གཏམ་ཞེས་པས་སྤང་གཉེན་སྤྲད་པ་བསྟན་ལ། འདི་རྣམས་ལ་གཏམ་ཞེས་པས་མིང་ཙམ་ལས་དོན་མ་གྲུབ་པ་ལ་དེར་ཞེན་མི་བྱ་བའི་སླད་དུ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བཤད་ལ། མངོན་ཞེན་མེད་པའི་གནད་ཀྱིས་དངོས་བསྟན་གྲོང་སོགས་དང་མཚོན་དོན་དབང་པོ་སོགས་ཀྱི་མངོན་འདོད་ཞིག་པས་དེ་གཏམ་དུ་ཡང་ཡང་སྨྲ་ཞིང་ལུས་ཀྱིས་དེའི་ཆེད་དུ་འཇུག་པ་ལྷུར། མི་བྱེད་པ་ཡང་དོན་གྱིས་བསྟན་ཏམ་སྙམ་སྟེ།གཏམ་ཞེ་འདོད་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པས་ནང་གི་རྣམ་པ་མཚོན་པའི་རྟགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་སྦྱོར་ནི་ཡུལ་དེ་ལ་མངོན་ཞེན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལ་གནས་པ་དང་། དེ་ལ་རྒྱུན་དུ་ཞེན་ནས་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བས་གནས་པ་ཡིན་ལ་དེ་དག་མེད་པར་བསྟན་ པའོ། །དེ་རྣམས་འདིར་མ་གསུངས་ལ་འདིར་ནི་དེའི་དོད་དུ་དྲག་ཤུལ་སྤྱོད་སྔགས་མི་བྱེད་པ་སོགས་གཞན་གསུངས་པ་རྣམས་ནི་དབྱེ་བསྡུའི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་དོན་ལ་རྟགས་སུ་འདྲ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་སྒོམ་ལམ་གྱི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་བཤད་པ་ལ། རྟགས་ཅན་སྒོམ་ལམ་དང་དེའི་རྟགས་གཉིས། དང་པོ་ལ་རྒྱས་པར་སྒོམ་ལམ་གྱི་ངོ་བོ། ངེས་ཚིག་གམ་རྒྱུ་མཚན། རབ་དབྱེ་གསུམ་གྱིས་གསུངས་པའི་དང་པོ་སྐབས་འདིར་གཟུགས་དང་ཚོར་དང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་བསྟན་ཏེ། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཏིང་ངམ་གནས་མི་རྙེད་པས་ཟབ་པ་སྟེ་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དམིགས་པའི་བློ་སྐྱེད་པའི་མཚན་མ་མེད་ཅིང་། དེས་ན་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཡུལ་ཅན་སྐྱེ་བ་རབ་ཏུ་ཞི་བ་རྣམ་ཐར་གསུམ་ལྡན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་དེ་ནི་སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་བའི་དེ་ཁོ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ལ་རྗེས་སུ་སོན་པའི་སྒོམ་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཟབ་པའོ། །དེ་ཡང་འདིར་ཟབ་མོར་འཇོག་པ་ངེས་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་བཤད་དེ། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་གི་སྐབས་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་དེ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་སེམས་པ་དང་། མཐོང་ལམ་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་འཇལ་བ་ཡིན་ལ། སྒོམ་ལམ་རྟོགས་ཟིན་ཡང་ཡང་གོམས་པས་སྔར་ལས་ཇེ་བས་ཇེ་ཟབ་ཏུ་སོང་ནས་ཆེས་ངེས་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་པས་ན། འདིའི་རྟོགས་པ་ལ་ཟབ་པར་བཞག་སྟེ་མཐོང་ཟིན་གོམས་པའི་ལམ་ཡིན་པས་སོ་ཞེས་སོ། །དེ་དག་མདོ་འདིར་མ་བསྟན་ཏེ་དབྱེ་བ་ བསྟན་པའི་དོན་གྱིས་བསྟན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སྒོམ་ལམ་གྱི་དབྱེ་བ་ལ་དངོས་དང་རྩོད་སྤོང་གཉིས་ལས་དང་པོ། སྒོམ་ལམ་དེ་མཐོང་ལམ་ལྟར་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་ཞིང་རྒྱུན་ཆགས་པ་ཡིན་པས་སྤང་བྱ་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་ལ་ནང་གསེས་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་དགུའི་གཉེན་པོ་རིམ་བཞིན་སྐྱེ་བ་ཡིན་པས། མདོ་རྒྱས་པ་ན་སྤང་བྱ་རྣམ་རྟོག་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཤེར་ཕྱིན་དང་བྲལ་བར་བསྐལ་པ་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དུ་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་བས་ཞེས་དེ་དང་དེའི་གཉེན་པོ་ཆུང་ངུ་ཆུང་ངུའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཤེར་ཕྱིན་ཉན་པ་ཕན་ཡོན་ཆེ་བས་བསྟན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་འབྲིང་པོ་སོགས་གོང་འཕེལ་དུ་གླག་སྟེ་གསུངས་ནས་མཐར་རྣམ་རྟོག་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་གྲངས་ཡོད་པ་གཞལ་དུ་ཡོད་པ་ཚད་ཡོད་པ་ཞེས་དང་། དེའི་གཉེན་པོ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་གྲངས་མེད་གཞལ་མེད་ཚད་མེད་པས་བསྟན་ལ། དེ་ཡང་སྒོམ་ལམ་དགུ་པོ་རེ་རེའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་གཞལ་མེད་ཚད་མེད་པར་གསུངས་ཏེ། མདོ་ནི། ཇི་ལྟར་བདག་གིས་སྟོན་པས་གསུངས་པའི་དོན་འཚལ་བ་ལྟར་ན་ཆོས་ཀུན་སངས་རྒྱས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་སོགས་ཏེ། ཞིབ་པར་མདོ་རྒྱས་པ་རྣམས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་གསུམ་དུ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའི་དང་པོ་སྒོམ་ལམ་ཆུང་ངུ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་དེ་ལྟར་ཟབ་སོགས་དོན་དང་དཔེའི་ཤོ་ལོ་ཀ་གཉིས་ཏེ། ཉིན་གཅིག་གི་རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་པ་གྲངས་མང་པོ་དེ་སྙེད་ཀྱི་བསྐལ་པའི་ཚོགས་ཤེར་ཕྱིན་ཉིན་གཅིག་ལ་བསྒོམས་པས་འདུམས་ན་ཡུན་རིང་པོར་སྒོམ་པ་ལྟ་ཅི་ སྨྲོས་ཞེས་སོ། །སྒོམ་ལམ་འབྲིང་པོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་བསྐལ་མང་བྱེ་སྟོང་དུ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་དང་། ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་ཤེས་རབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་སོ། །རྩོད་སྤང་ལ་གྲངས་ལ་རྩོད་སྤང་དང་། བྱེད་ལས་ལ་རྩོད་སྤང་གཉིས་ལས། དང་པོ་སྒོམ་ལམ་རེ་རེར་ཡང་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་ཚད་མེད་པར་གསུངས་ན་དེའི་རྒྱུ་སྒོམ་ལམ་ཡང་གྲངས་དགུར་མ་ངེས་ཏེ། འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་སྤང་བྱ་སྤངས་པའི་རྟོགས་པ་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན། སྤང་བྱ་ཡང་ཚད་མེད་དགོས་པས་སྤང་བྱ་དགུར་གྲངས་མ་ངེས་ལ། དེ་མ་ངེས་ན་གཉེན་པོའི་རྟོགས་པ་ཡང་དགུར་མ་ངེས་པ་དང་ཡང་འབྲས་བུ་ཚད་མེད་པ་སྐྱེད་ན་རྒྱུ་ཡང་ཚད་མེད་ཡིན་དགོས་ཀྱི། རྒྱུ་ཐུག་བཅས་སམ་གྲངས་ཀྱི་ཚད་བཟུང་སྟེ་དགུར་འཇོག་པ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་རྩོད་པ་ལ་སྒོམ་ལམ་རེ་རེར་ཡང་འབྲས་བུ་གྲངས་མེད་གཞལ་མེད་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པ་རྣམས་ནི། དམ་པའི་དོན་དུ་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་གཅིག་ལས། བདེན་པར་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་གྲངས་མེད་པར་འབྱུང་ངོ་ཞེས་མང་ཉུང་གི་གྲངས་ཀྱིས་དབྱེ་བར་བཟོད་པའམ་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཆར་མ་གྲུབ་པས་མང་ཉུང་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་འབྲས་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཞིག་ན་ཚད་ཡོད་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་ཚད་མེད་ཀྱི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་མི་འཐད་པར་རྟོགས་སུ་ཆུག་ནའང་འདིར་དེ་ལྟར་མི་འདོད་དོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་སྒོམ་ལམ་རེ་རེ་ལའང་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་མཐའ་ཡས་པ་འབྱུང་བ་ནི། ཐུགས་བརྩེ་བའི་རྒྱུ་མཐུན་མདོ་ལས་བསྟན་པ་དེ་དག་དེ་ལྟར་དུ་ ཡིན་པར་ངེས་པ་ཐུབ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཞེད་པ་སྟེ། དོན་ལ་དེ་ལྟར་ཡིན་པར་གཟིགས་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི་དགོངས་པ་ཅན་མིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྒྱུ་གཅིག་ལས་འབྲས་བུ་དུ་མ་སྐྱེ་བ་ཙམ་ནི་ས་བོན་གཅིག་ལས་འབྲུ་དུ་མར་ཡང་ནས་ཡང་དུ་འཕེལ་བ་སོགས་ཀྱི་གྲུབ་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་མུ་མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་ན
Chinese
第七，不做没有意义和合的咒语等。第八，即使获得了神通，也不宣扬自己，不说会变成有欲望的男女等预言。第九，不执着于微小的法，努力修持完全寂静的般若波罗蜜多。第十，常远离争斗，以坚定的慈悲心，远离小乘。第十一，希望获得圆满正等觉的佛果。第十二，常以专注的心来阐述获得佛果的方法。第十三，由于没有获得殊胜功德的力量，完全舍弃不弘扬佛法、边鄙野蛮的地区。第十四，自己对三智的处所获得坚定的信念，像须弥山一样毫不动摇。第十五，为了佛法不惜牺牲生命。第十六，常精进于甚深瑜伽，从而转变对平凡色身的执着，以上是十六种。此外，在其他经典中，阻止了与蕴、界、处、缘起结合和随顺而住。经中说，不住于盗贼之语的结合和随顺。偷盗善财的盗贼，是指以盗贼之名来表示障碍。同样，以军队之名，执着于布施等资粮的多寡。以村庄之名，指根。以城市之名，指根所依。以城镇之名，指根所缘。以国王和大臣之名，指我和我所。以战争之语，表示舍弃怨亲。经中说，对这些以“语”来表示的，只是名称而没有实际意义的事物，不要执着。通过没有执着的要点，直接指出了村庄等和所代表的根等，因为对它们的执着消失了，所以反复地说这些是“语”，并且身体力行地为此而努力。不做这些，也暗示了这一点，因为“语”是随顺欲望的，是表示内在状态的标志。结合和随顺，是指安住于对该境的执着，并持续执着于该境而安住，经中说没有这些。这些在这里没有说，而在这里代替它们说的是不做猛烈行为的咒语等其他内容，这些是分类和总结。
English
7th, not performing meaningless or combining mantras, etc. 8th, even if one obtains clairvoyance, not proclaiming oneself, and not prophesying about becoming desirous men and women, etc. 9th, not clinging to even a particle of dharma, striving to cultivate the completely secluded Prajnaparamita. 10th, constantly being free from strife and having a firm mind of loving-kindness, turning away from the Hinayana. 11th, wishing to attain the state of a fully enlightened Buddha. 12th, constantly having a mind devoted to explaining the causes for attaining that. 13th, because of not obtaining the power of special virtuous roots, completely abandoning the border regions of barbarians where the Dharma does not flourish. 14th, having obtained firm conviction in the place of the three wisdoms, being unwavering like Mount Meru. 15th, being able to give up one's life for the sake of the Dharma. 16th, constantly striving in profound yoga, thereby reversing the perception of clinging to ordinary form, these are the sixteen. Furthermore, in other sutras, it is prohibited to abide by combining and following the skandhas, dhatus, ayatanas, and dependent origination. The sutra says that one does not abide in combining and following the words of thieves. The thief who steals virtuous wealth refers to obstacles, which are indicated by the name of thief. Similarly, by the term "army," one clings to the quantity of the accumulation of merit such as generosity. By the term "village," it refers to the senses. By the term "city," it refers to the basis of the senses. By the term "town," it refers to the objects of the senses. By the term "king and minister," it refers to "I" and "mine." By the term "words of battle," it indicates abandoning enemies and relatives. The sutra says that one should not cling to these things that are indicated by the term "words," which are merely names without actual meaning. Through the key point of non-clinging, it directly points out that the clinging to villages, etc., and the senses, etc., which they represent, disappears, so it repeatedly says that these are "words," and one diligently engages in them with one's body. Not doing these also implies this, because "words" follow desire and are a sign of representing the inner state. Combining and following refers to abiding in the clinging to that object, and continuously clinging to that object and abiding. The sutra says that these are absent. These are not mentioned here, but instead of them, what is said here is not performing mantras that involve violent actions, etc. These are classifications and summaries.
Chinese
无论如何区分，都要明白在意义上是相似的。然后，为了修道，解释不退转的征象。有征象的修道和它的征象两种。第一种，详细阐述修道的体性、定义或原因、分类三种。第一种，此处以“色、受等”一颂来表示，色等的自性，以所缘的方式，无法找到深处或处所，所以是深邃的，即是空性。因此，没有能生起缘念它的心的相状。因此，依于它的有境生起，极度寂静，安住于具足三解脱的自性，这就是离于增益和损减的真如。随之而来的修道之智慧也是如此深邃。而且，这里安立为深邃，是从定义的角度来解释的。在决择分的阶段，断除对真如的增益和妄加，反复思惟。在见道时，现量证悟真如。修道证悟后，通过反复串习，比以前越来越深，从而最为确定地证悟。因此，将此证悟安立为深邃，因为是见后串习之道。这些在经中没有明示，但应通过所示的分类之义来理解。修道的分类有正说和破诤两种，第一种，修道不像见道一样是刹那的，而是持续的，因此，对于大、中、小三种所断，分为九种，依次生起对治。在广经中，以所断大烦恼之大烦恼为例，说布施远离般若波罗蜜多，胜过恒河沙数劫的布施。同样，以对治小烦恼之小烦恼为例，说听闻般若波罗蜜多的利益更大。同样，将中等逐渐增上来说，最终说小烦恼之小烦恼是可数的、可量的、有量的。而它的对治大烦恼之大烦恼是无数的、不可量的、无量的。而且，对于九种修道中的每一种，都说果报福德是无数的、不可量的、无量的。经中说：如我导师所说之义，
English
However one distinguishes, one should understand that they are similar in meaning as signs. Then, in order to cultivate the path of meditation, the signs of non-retrogression are explained. There are two types: the path of meditation with signs and its signs. The first, in detail, explains the nature of the path of meditation, its definition or reason, and its three divisions. The first, here, is indicated by the verse "form, feeling, etc." The nature of form, etc., is profound because it cannot find depth or place by way of an object of focus, that is, it is emptiness. Therefore, there is no sign that generates a mind that focuses on it. Therefore, the arising of objects dependent on it is extremely peaceful, abiding in the nature of possessing the three liberations, which is the suchness free from addition and subtraction. The wisdom of the path of meditation that follows it is also so profound. Moreover, here, being established as profound is explained from the perspective of definition. In the stage of the decisive factor, cutting off the addition and imputation to suchness, repeatedly contemplating. In the path of seeing, directly realizing suchness. After realizing the path of meditation, through repeated practice, it becomes deeper and deeper than before, thereby realizing it most definitely. Therefore, this realization is established as profound, because it is the path of practice after seeing. These are not explicitly stated in the sutra, but should be understood through the meaning of the divisions shown. The divisions of the path of meditation are twofold: direct statement and refutation of objections. The first, the path of meditation is not momentary like the path of seeing, but continuous, therefore, for the three types of objects to be abandoned, great, medium, and small, it is divided into nine, and the antidotes arise sequentially. In the extensive sutra, taking the great affliction of great afflictions as an example, it is said that giving alms without prajnaparamita is better than giving alms for as many kalpas as there are grains of sand in the Ganges River. Similarly, taking the small affliction of small afflictions as an example, it is said that listening to prajnaparamita is more beneficial. Similarly, the medium is gradually increased, and finally it is said that the small affliction of small afflictions is countable, measurable, and limited. And its antidote, the great affliction of great afflictions, is countless, immeasurable, and unlimited. Moreover, for each of the nine paths of meditation, it is said that the fruit of merit is countless, immeasurable, and unlimited. The sutra says: As I, the Teacher, have spoken, seeking the meaning,