Tibetan
གླིང་ལྟ་བུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་དང་མཇལ་བའི་དུས་འདིར་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་བྱ་དགོས་ཀྱི། དཔེར་ན་ཚོང་པ་དག་རིན་ཆེན་གྱི་གླིང་དུ་སོང་ནས་ནི་སྔར་གྱི་ཚོང་ཟོང་ཟད་ལ་གསར་དུ་རིན་པོ་ཆེའི་ཁེ་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་པར་སླར་ལག་སྟོང་དུ་ལོག་པ་ལྟ་བུར་གྱུར་ན་མི་རུང་ངོ་། །དེ་ཡང་ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོའི་ནོར་བུ་ལག་ཏུ་མཆིས་ཀྱང་དེ་ལ་མ་མོས་པར་དོར་ནས། ཆོས་སྤངས་པའི་རྒྱུས་སྔར་གྱི་བསོད་ནམས་ཟད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་མི་བྱའོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་མཉམ་བཞག་ཏུ་བསྒོམ་ཚུལ་ལ། རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ། དེའི་བྱེད་ལས། སྤྱོད་ཡུལ། རྣམ་པ་བཞི་ལས། དང་པོ་ངོ་བོ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་དག་པ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དང་། ཡེ་ནས་མ་སྐྱེས་མ་འགགས་པའི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་ཐམས་ཅད་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཆོས་དབྱིངས་འོད་གསལ་ སྒྲིབ་བྲལ་ཆེན་པོར་རོ་མཉམ་དུ་སྒོམ་པ་ནི་མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །དེའི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་གཟུགས་ཀྱི་དག་པ་ཞེས་པས་མཚོན་ཏེ་ཤེས་བྱའི་ཡུལ་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་དབར་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཡེ་ནས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཀུན་ཉོན་དང་རྣམ་བྱང་བདག་དང་གཞན་དངོས་དང་དངོས་མེད་ལ་སོགས་པའི་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པ་ཆོས་དབྱིངས་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་གདོད་ནས་སྐྱེ་འགག་དང་བྲལ་བའི་མཉམ་པ་ཉིད་རང་བཞིན་རྣམ་དག་སྒྲིབ་བྲལ་ཆེན་པོར་གནས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་འཁྲུལ་པ་གློ་བུར་བ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ན་བདག་དང་ཆོས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་བློ་དྲི་མ་ཅན་གྱི་ངོར་ཡུལ་ཡང་མ་དག་པ་ལྟར་སྣང་ལ་བློས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བཟུང་བས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དྲི་མ་དང་སྒྲིབ་པ་ཡོད་པ་ལ་མ་དག་པའི་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་བསྟན་པ་དེ་ལ་ཞུགས་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་དེ་ཇེ་གསལ་དུ་མཐོང་བའི་ཚུལ་ལས་འདི་ལྟར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བཞི་དང་རང་རྒྱལ་གྱི་འབྲས་བུ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐོང་ལམ་དང་སྒོམ་ལམ་ས་དགུའི་རྟོགས་པ་སྐྱེས་ ཏེ་སྤང་བྱའི་དྲི་མ་རྣམས་སྤང་བའི་ཆ་ནས་དག་པ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་ཞེས་སུ་བརྗོད་དེ་དེ་དག་ནི་དྲི་མ་ཅི་རིགས་པར་དག་པའི་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་གཟུག
Chinese
值遇如岛屿般的如来教法之时，必须有所收获。譬如商人们前往珍宝岛，耗尽了之前的货物，却未能新获得任何珍宝利益，最终空手而归，这种情况是不允许发生的。虽然手中持有甚深般若波罗蜜多的珍宝，却不珍视而舍弃。因为舍弃佛法，会导致之前的福德耗尽，不应如此行事。第二，关于入定时的修习方式，分为完全清净的智慧的本体、作用、行境、相状四种。第一，本体是“色之清净”等一颂。一切法原本就是完全清净的，自性涅槃，现证圆满正等觉，自性光明，从一开始就是不生不灭的平等性之本体，一切法皆为唯一明点，法界光明，无有遮障的大平等中，修习为一体，这就是入定智慧的本体。那样的状态是怎样的呢？就像“色之清净”所表示的那样，从所知境的色法到一切种智之间的所有法，原本就没有任何能取和所取、杂染和清净、自和他、有和无等等二元对立的自性，法界唯一明点，原本就远离生灭的平等性，自性清净，安住于无有遮障的大平等之中。即便如此，在尚未证悟的情况下，由于突发的错觉产生时，在以我和法进行虚妄分别的染污心识面前，境也显得不净，心识也如此执取，因此具有杂染方面的污垢和遮障，这就被称为不清净的有情。为了消除突发的污垢，通过进入三乘道，使法性的实相自性清净越来越清晰地显现，因此，声闻的四果、独觉的果位、菩萨的见道和修道九地的证悟生起，从断除应断除的污垢的角度来说，就被称为小、中、大清净，那些就是各种程度清净的有情。那也是境，色...
English
When encountering the Tathagata's teachings, which are like an island, one must achieve some fruit. For example, it is not permissible for merchants to go to a treasure island, exhaust their previous goods, and fail to gain any new treasure benefits, ultimately returning empty-handed. Although one holds the jewel of profound Prajnaparamita in hand, one should not discard it without cherishing it. Because abandoning the Dharma will lead to the exhaustion of previous merits, one should not act in this way. Second, regarding the method of cultivating in meditative equipoise, there are four aspects: the essence, function, object, and appearance of completely pure wisdom. First, the essence is one verse, such as "the purity of form." All dharmas are originally completely pure, self-natured nirvana, manifest complete perfect enlightenment, self-natured luminosity, and from the beginning, the essence of equality that is unborn and unceasing. All dharmas are a single bindu, the luminous dharmadhatu, in the great equality free from obscurations, cultivating as one taste, which is the essence of meditative equipoise wisdom. What is that state like? Just as "the purity of form" indicates, all dharmas from the object of knowledge, form, to omniscient wisdom, originally have no nature of dualistic opposites such as grasper and grasped, defilement and purification, self and other, existence and non-existence. The single bindu of the dharmadhatu, originally free from arising and ceasing, the equality of self-nature purity, abides in the great equality free from obscurations. Even so, when a sudden delusion arises in the state of non-realization, in the face of the defiled mind that imputes self and dharma, the object also appears impure, and the mind also grasps it as such. Therefore, it has the stains and obscurations of the defiled side, which is called an impure sentient being. In order to eliminate the sudden defilements, by entering the three vehicles, the reality of dharmata, self-nature purity, becomes clearer and clearer. Therefore, the four fruits of the Hearers, the fruit of the Solitary Realizer, and the realization of the Bodhisattva's path of seeing and path of cultivation on the nine bhumis arise. From the perspective of abandoning the defilements to be abandoned, they are called small, medium, and great purity, and those are sentient beings who are pure to varying degrees. That is also the object, form...
Tibetan
ས་སོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་ཡེ་ནས་མ་དག་པ་མེད་ཀྱང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཟུང་བའི་དྲི་མ་གློ་བུར་བ་རྣམས་དག་པའི་རིམ་པ་དང་མཚུངས་པས་མིག་སྐྱོན་དག་པས་ཡུལ་ཇེ་གསལ་དུ་མཐོང་བ་ལྟར་ཡུལ་ཅན་དེས་ཡུལ་གྱི་དག་པ་མཐོང་ལ་དེ་མཐོང་བའི་དབང་གིས་ཡུལ་ཅན་དེའང་དག་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལས་ཐ་དད་དུ་དག་ཚུལ་གཞན་མེད་དེ་འདི་ལྟར་སྣང་ཚུལ་ལ་ནི་ཡུལ་ཅན་ཇེ་དག་ཏུ་སོང་བ་དང་ཡུལ་ཡང་གསར་དུ་དག་པར་སྣང་བ་ལྟར་ཡོད་ཀྱང་། གནས་ཚུལ་ལ་ནི་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡེ་ནས་དག་པ་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་ཡུལ་ཅན་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ལས་གྲོལ་བ་འབྲས་བུ་ཡེ་དག་པ་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཡེ་ནས་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་སུ་མེད་པར་དག་པ་ཆེན་པོར་གནས་པའི་གནད་ལ་དོན་གཅིག་པས་དག་པ་དེ་གཉིས་ངོ་བོ་ཐ་མི་དད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་དག་པ་དང་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་དག་པ་དེ་ཉིད་གློ་བུར་བྲལ་དག་གི་མཐར་ཐུག་པ་སྒྲིབ་གཉིས་ཡོངས་སུ་སྤང་ པའི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་དག་པར་འགྱུར་ཏེ་དག་པ་དེ་ཐམས་ཅད་རྩ་བ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་དོན་ལ་གནད་གཅིག་པ་བཤད་མ་ཐག་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དག་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་དག་པ་དང་། གནས་སྐབས་ཀྱི་ལམ་སོ་སོའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་དག་པ་དང་། གཞི་གཟུགས་སོགས་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དག་པ་གསུམ་པོ་འདི་ནི་སྣང་ཚུལ་ལ་ཐ་དད་དུ་བཞག་ཀྱང་། གནས་ཚུལ་ལ་ནམ་མཁའི་ཁམས་ལ་ཐ་དད་མེད་པ་དང་མཚུངས་ཏེ་ཆོས་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་གཅིག་གི་ངོ་བོར་དབྱེར་མེད་ལ་བློས་ཀྱང་ཐ་དད་དུ་གཅད་དུ་མེད་དེ། ཆོས་ཉིད་རྣམ་དག་དེའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་གཟིགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོར། ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པའམ་གདོད་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གཟིགས་ཀྱི་མ་དག་པ་མེད་ལ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེའང་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་གཏན་ནས་སྤངས་པའི་དག་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པས། དེས་ཇི་ལྟར་གཟིགས་པ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡུལ་ དང་ཡུལ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་མེད་པར་གཉིས་མེད་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་ཡེ་ནས་དག་ཅིང་སངས་རྒྱས་པ་ཉིད་དུ་དབྱེ་བ་མེད་པར་རོ་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ལ། གཤིས་རྣལ་མ་དེའི་དོན་བབ་ཀྱིས་ཅོག་བཞག་ཏུ་སྐྱོང་བའི་ཚུལ་ཡ
Chinese
地的自性等本来没有不净，但与颠倒执着的垢染是暂时的清净次第相同，就像眼疾痊愈后能更清晰地看到事物一样，有境者能看到境的清净，并且由于看到它的缘故，有境者也被称为清净，除此之外没有其他不同的清净方式，这样在显现上，似乎有境者变得更加清净，境也显得焕然一新，但在实情上，看到境色等自性本来清净，那本身就是有境者从暂时的垢染中解脱出来的果，要知道这本来就是清净的，因为二者本来不是境和有境，而是安住于大清净的要点上，意义相同，所以要知道这二者的清净在本质上没有差别。同样，果的清净和色等的清净，那本身就是脱离暂时的究竟，完全断除二障的极度清净，会变成一切智智的清净，所有这些清净，都与根本自性清净的意义要点相同，正如刚才所说的那样。因此，究竟的清净，就是一切智者的清净，以及获得各个阶段道路果位的清净，还有作为基础的色等蕴、界、处等诸法的清净这三者，虽然在显现上有所不同，但在实情上，却与虚空界没有差别一样，在法界自性清净的一个本体中没有分别，心识也无法将它们区分开来，因为如实照见法性清净自性的，在佛陀智慧的面前，一切法都显现证悟，或者照见其本初涅槃的自性，没有不净。如此证悟的智慧，也是彻底断除暂时的垢染，包括习气在内的所有障碍的究竟清净。因此，正如它所见到的那样，一切法都没有境和有境等二元对立的自性，而是在无二大平等中本来清净和成佛，没有分别，成为一体，要知道这就是般若波罗蜜多的究竟密意，也是以本性真实的意义自然而然地守护的方式。
English
The nature of earth and so on is originally without impurity, but it is the same as the gradual purification of temporary stains that are grasped in a reversed manner. Just as one can see things more clearly after an eye disease is cured, the subject sees the purity of the object, and because of seeing it, the subject is also said to be pure. Apart from this, there is no other different way of purification. Thus, in appearance, it seems that the subject becomes more pure and the object also appears newly pure. But in reality, seeing that the nature of objects such as form is originally pure, that itself is the fruit of the subject being liberated from temporary stains. It should be known that this is originally pure, because the two are originally not object and subject, but abide in the key point of great purity, and the meaning is the same. Therefore, it should be known that the purity of these two is not different in essence. Similarly, the purity of the fruit and the purity of form and so on, that itself is the ultimate separation from the temporary, the extreme purity of completely abandoning the two obscurations, will become the purity of the omniscient wisdom. All these purities have the same key point in the meaning of the root nature's purity, just as it was said just now. Therefore, the ultimate purity is the purity of the omniscient one, and the purity of obtaining the fruits of the various stages of the path, and the purity of the phenomena of the aggregates, elements, and sources, such as the base form, although these three are different in appearance, in reality, they are the same as the space element without difference, and there is no distinction in the essence of one self-nature pure Dharmadhatu, and the mind cannot separate them either. Because the nature of the pure Dharmadhatu is directly seen as it is, in the face of the Buddha's wisdom, all phenomena are manifestly enlightened, or see their original nature of Nirvana, and there is no impurity. The wisdom of such realization is also the ultimate purity of completely abandoning all temporary stains, including habitual tendencies. Therefore, just as it sees, all phenomena do not have the nature of duality such as object and subject, but are originally pure and enlightened in the non-dual great equality, without distinction, becoming one taste. It should be known that this is the ultimate secret meaning of the Prajnaparamita, and it is also the way of naturally guarding the meaning of the true nature.