Tibetan
པྱིད་དུས་ས་བོན་བཏབ་ན་ཡང་། །སྐབས་དེར་བཀྲེས་པ་མི་སེལ་ལ། །ཁོང་དུ་དུག་སོང་བ་དག་ཀྱང་། །རེ་ཞིག་བདེ་བར་གནས་པ་བཞིན། །ལྷ་ཀླུ་གནོད་སྦྱིན་མཐུ་བོ་ཆེས། །གནས་སྐབས་བདེ་བའི་མཆོག་སྦྱིན་པའང་། །རང་ལ་ལས་མེད་སྦྱིན་མི་ནུས། །ནུས་ན་ཀུན་ལ་ཅིས་མི་སྦྱིན། །དེས་ན་རྨོངས་པའི་ངག་གིས་ནི། །བསླུས་གང་ནད་མེད་བདེ་བའི་ཕྱིར། །དུག་ཆེན་ཟ་བ་ལྟ་བུ་ཡི། །འཚེ་བ་ཆོས་སུ་སྨྲ་བ་སྤོངས། ༈ །གང་ཞིག་ཁྱོད་ཀྱིས་སྐྱབས་གྱུར་པའི། །ལྷ་དེ་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ལས། །གཏན་དུ་ཐར་པ་ཡིན་ནམ་གཞན། །ཁྱོད་བཞིན་སླར་ཡང་དམན་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་གཏན་གྱི་སྐྱབས་རུང་ན། །དེ་ལ་མི་འཇིགས་སུ་ཡིས་བྱིན། །དངོས་རྣམས་མི་རྟག་རང་བཞིན་དེ། །དེ་ ཡང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་མཐོང་བས། །སྐྱེ་ཀུན་རང་དབང་མེད་པ་ལ། །འདི་ནི་རང་དབང་གིས་འཇུག་ཅིང་། །རྒུད་པ་བྲལ་བའི་རྒྱུ་གང་ཡིན། །གསལ་པོར་སྨྲོས་ཤིག་བདེན་རློམ་ཅན། །རིགས་པས་ངེས་པ་མི་དགོས་པར། །ངག་ཙམ་གྱིས་ནི་ཁྱོད་འཛིན་ན། །ཅི་ཡང་རུང་སྟེ་བཟུང་བས་ཆོག །དེ་ལ་ཞེན་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། །གཏན་ཚིགས་བཟང་པོ་མི་ཤེས་བཞིན། །སྲེད་པའི་ལུས་ཀྱིས་ཁྱོད་གནས་ན། །ཁྱོད་ལ་གྲུབ་མཐས་ཅི་ཞིག་བྱ། །ལྟོ་འགྲང་ཙམ་གྱི་འབད་པ་བརྟེན། །ཁྱོད་ཉིད་བདག་ལ་ཆགས་པ་ལྟར། །ངར་འཛིན་མ་སྤང་ལྷ་གང་ཞིག །མཆོད་པས་མགུ་ཞིང་མ་མཆོད་པས། །མི་དགའ་དེ་ཡང་འཚེ་བ་ཡིས། །གཞན་བསད་ཤ་ཁྲག་ལ་དགའ་བ། །གཅིག་ཏུ་ཕན་པར་མི་བརྩོན་ཞིང་། །སྲིད་པའི་དབང་གིས་འཇུག་པ་ཅན། །འདི་ལ་རང་དབང་ཇི་ལྟར་ཡོད། །ཤ་ཟ་དེ་འདྲ་མཆོད་སྦྱིན་གྱིས། །རེ་ཞིག་མགུ་ཡང་འདོད་ལྡན་དེས། །ནམ་ཕུགས་ཁྱོད་ཀྱང་ཟར་བགྱིད་པ། །གཏོལ་མེད་འདི་ཀོ་སུ་ཡི་སྐྱབས། །དེ་འདྲའི་ལྷ་རུ་གཟུང་བྱ་དེར། །མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་པ་ཡོད་དམ་མེད། །མཁྱེན་པས་ཕྱོགས་དང་དུས་གང་ན། །མཆོད་བསྟོད་སུས་བྱེད་དེས་མཐོང་ངམ། ། མི་ཤེས་ན་ནི་དེ་མཆོད་པ། །འགའ་ཞིག་ཏུ་ནི་འབྲས་མེད་འགྱུར། །མཐོང་ན་ཤེས་བྱ་ཀུན་མཁྱེན་པའི། །རྒྱུ་མཚན་དེ་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲོས། །བརྩེ་བའི་བསམ་པ་ཅན་ཡིན་ན། །གསོད་པས་འདི་ཉིད་མགུ་བ་ཅི། །བརྩེ་བ་རིས་སུ་ཆད་ན་ནི། །ཀུན་གྱིས་མཆོད་བྱར་མི་རུང་ངོ་། །འདི་ལ་ནུས་པ་མེད་ན་ནི། །མཆོད་ཀྱང་འདི་ཡིས་ཅི་ཞིག་བྱ། །གཏན་དུ་སྐྱོབ་པའི་ནུས་ཡོད་ན། །ཐོག་མར་རང་ཉིད་གཏན་དུ་ནི། །བདེ་བའི་གནས་ཉིད་མ་ཐོབ་པར། །གཞན་དག་གཏན་བདེར་མི་ནུས་པས། །འདི་ཉིད་གཏན་དུ་བདེ་བ་ཡི། །གཏན་ཚིགས་དེ་
Chinese
即使春天播种，当时也无法消除饥饿。 即使吞入腹中的毒药，也只是暂时感到安乐一样。 天、龙、夜叉等具有大威力的神灵，也只是给予暂时的安乐。 自己没有业力，也无法施与，如果能施与，为何不施与给一切众生呢？ 因此，为了被愚痴之语所欺骗，为了无病安乐，像吃剧毒一样，舍弃说损害为正法的行为。 凡是你所皈依的，那个神能从一切痛苦中，永远解脱吗？或者像你一样再次变得低劣？ 如果能够永远救护，那么是谁给予它无畏的？ 事物都是无常的自性，而且也看到它是从因缘所生。 一切生者都是没有自主的，而这个神却是自主的，并且是什么远离衰败的原因？ 请清楚地说出来，自以为是的人啊！不需要以理智来确定，仅仅以言语来执持你，无论如何，抓住就可以了，执着它有什么用呢？ 在不了解良好理由的情况下，如果你的身体被贪欲所占据，那么你的宗派对你有什么用呢？ 仅仅依靠填饱肚子的努力，就像你执着于我一样，哪个神不舍弃我执，以供养而喜悦，不供养而不悦，那也是因为损害。 喜欢杀害其他生命，喜欢血肉，不努力唯一地利益众生，并且是被轮回所支配的。 这个神怎么会有自主呢？供养像那样吃肉的神，即使暂时感到满足，那个有欲望的神，将来也会吃掉你，这个无法预料的事情，是谁的救护呢？ 像那样被视为神的那位，有智慧、慈悲和能力吗？ 如果具有智慧，在哪个方向和时间，谁在做供养和赞颂，他能看到吗？ 如果不知道，那么供养他，在某些时候就会变得没有结果。 如果能看到，请你说出他是遍知一切所知的原因。 如果具有慈悲之心，为何以杀戮来使他喜悦呢？ 如果慈悲有分别，那么就不应该被一切众生所供养。 如果这个神没有能力，那么即使供养他，他又能做什么呢？ 如果具有永远救护的能力，首先自己要永远，在没有获得安乐的境地之前，不能使其他众生获得永远的安乐，因此，这个神是永远安乐的，那个理由是什么？
English
Even if you plant seeds in the spring, it will not eliminate hunger at that time. Even if poison enters the stomach, it only feels comfortable for a while. Gods, dragons, yakshas, and other powerful beings only grant temporary happiness. If you don't have the karma, you can't give it. If you could give it, why wouldn't you give it to all beings? Therefore, in order to be deceived by foolish words, for the sake of being free from illness and happy, like eating highly toxic substances, abandon speaking of harming as Dharma. Whatever you take refuge in, can that deity liberate you from all suffering forever? Or will you become inferior again like you? If it can truly be a refuge forever, then who gave it fearlessness? Since things are impermanent by nature, and it is seen that they arise from causes and conditions, Since all beings are without self-control, and this one enters with self-control, what is the cause of being free from decline? Please speak clearly, you who are self-righteous! Without needing to be certain with reason, if you hold on to me with mere words, whatever it may be, it is enough to hold on. What is the use of being attached to it? If your body is possessed by craving without knowing good reasons, what is the use of your philosophical system to you? Just relying on the effort to fill your stomach, just as you are attached to me, which god does not abandon self-grasping, is pleased by offerings, and displeased by not offering, that is also because of harm. He likes to kill other beings, likes flesh and blood, does not strive to benefit beings solely, and is controlled by existence. How can this one have self-control? Offering such a meat-eating god, even if he is temporarily satisfied, that desirous one will eventually eat you. Whose refuge is this unpredictable thing? Does that one who is regarded as a god have wisdom, compassion, and power? If he has wisdom, in which direction and time, who is making offerings and praises, can he see it? If he does not know, then offering to him will become fruitless at some point. If he can see, please tell me the reason why he is omniscient of all knowable things. If he has a compassionate mind, why is he pleased by killing? If compassion is divided, then he should not be worshiped by all beings. If this one has no power, then even if you offer to him, what can he do? If he has the power to protect forever, first he himself must be forever, before he has attained the state of bliss, he cannot bring other beings to eternal bliss. Therefore, this god is eternally blissful, what is that reason?
Tibetan
ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་སྟོན། །འདི་ཉིད་གཏན་དུ་བདེ་བ་ལ། །རྒྱུ་མེད་པ་ནི་མི་སྲིད་ཅིང་། །རྒྱུ་ཡོད་ན་ནི་དེ་ཡི་རྒྱུ། །གང་ཡིན་དེ་ཡང་ཅིས་མི་སྨྲ། །བདེ་སྡུག་བྱེད་པོ་གཞན་ཡོད་ན། །འདི་ལ་རང་དབང་ཡོད་པ་མིན། །འདི་འདྲ་གཅིག་པུ་བྱེད་པོ་ནི། །ཡིན་པ་སྔར་ཉིད་རིགས་པས་བཀག །སྒྲུབ་བྱེད་མེད་ལ་གནོད་པ་ཅན། །ངག་རྒྱུན་ཙམ་ལ་ཡིད་རྟོན་ན། །ངག་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱོད་བསླུས་པར། །ལེགས་པར་དཔྱད་ན་ཅེས་མི་རྟོགས། །དངོས་སྟོབས་རིགས་པས་མ་གྲུབ་ན། །ཐབས་དང་འཕྲུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཡིས། །བྱིས་པ་བསླུ་བའི་གཡོ་སྒྱུ་ཀུན། །བསྟན་ཀྱང་དེ་དོན་སྒྲུབ་མི་ནུས། །ཡང་དག་རིགས་པས་ གྲུབ་པ་ཡིས། །སྒྲོ་འདོགས་ནང་ནས་ཆོད་པ་དེར། །ཕྱི་ནས་ལྷར་བཅས་འཇིག་རྟེན་གྱིས། །གཞན་དུ་དྲངས་ཀྱང་བསླུ་བར་ཤེས། །མཁྱེན་པ་མེད་དང་བརྩེ་མེད་པ། །ནུས་མེད་དེས་ཀོ་སུ་ལ་ཕན། །འབྱུང་པོ་ཕལ་བཞིན་འགའ་ཞིག་ཏུ། །ཕན་ཀྱང་གཏན་གྱི་སྐྱབས་མ་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་ན་རྒྱུ་བ་ཡི། །གདོན་ཆེན་རྣམས་ནི་སྣ་ཚོགས་པའི། །གཟུགས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་སླུ་བྱེད་པ། །རྨོངས་པས་དེ་ལ་ལྷ་ཞེས་འཛིན། ༈ །འདི་ལྟར་ཉེས་པ་མ་ལུས་པའི། །རྩ་བ་བདག་ཏུ་ཆགས་པའི་བློ། །དེ་ཡང་ཡུལ་ལ་མངོན་ཞེན་ལས། །བྱུང་ཕྱིར་བདག་དེ་བརྟག་པ་ན། །ཐོ་ཡོར་ལ་ནི་མི་བློ་བཞིན། །འཁྲུལ་པར་ཤེས་ཤིང་དེ་གོམས་པས། །འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བ་ལྡོག་པ་ན། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་ཀུན། །ལྡོག་པར་དངོས་སྟོབས་རིགས་པས་གྲུབ། །བདག་མེད་དེ་འདྲ་མཐོང་བ་ནི། །བུད་ཤིང་ཟད་པའི་མེ་བཞིན་དུ། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་ལས་གཏན་དུ་འདའ། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ཡིན། །འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱུར་པའི་ཕྱོགས། །སུ་ཡང་རུང་སྟེ་ཐར་པ་མེད། །གང་ཕྱིར་བདག་ལ་ཆགས་པའི་བློ། །ཡོད་པ་སྲིད་དུ་རྨོངས་པ་ཡིས། །ཉོན་མོངས་ལས་དང་དེའི་འབྲས་བུ། །སྲིད་པའི་ཕུང་ པོ་རྒྱུན་འཇུག་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་བདག་མེད་ལམ་སྟོན་པ། །སྟོན་པ་མཚུངས་པ་མེད་པ་དེ། །གཏན་གྱི་སྐྱབས་སུ་གྲུབ་པ་ན། །དེ་ཡི་བསྟན་དང་དེ་འཛིན་ཉིད། །མཆོག་གསུམ་ཡང་དག་གྲུབ་པ་ཡིན། །ཡང་དག་ལྷ་དང་འཚེ་མེད་ཆོས། །ཐར་པའི་ལམ་ནི་གང་ཡིན་པ། །ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་མི་སྲིད་པས། །ཁྱོད་ལ་སྐྱབས་གསུམ་མེད་པར་ཤེས། །ལམ་ནི་ཡང་དག་མ་གྲུབ་ན། །དེ་སྟོན་པ་དང་དེར་ཞུགས་པ། །དག་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། །དུག་ཅན་ཤིང་གི་འབྲས་བུ་བཞིན། །འཇིག་རྟེན་ལས་ལས་སྐྱེས་པ་དང་། །ལས་ཀྱང་དགེ་དང་མི་དགེ་བ། །རིམ་པས་བདེ་སྡུག་དག་གི་
Chinese
再者，你宣称：此乃恒常安乐之境。然无因之事绝不可能，若有因，那它的因是什么，为何不说？若有他者作为苦乐的制造者，则于此无有自主。如是独一的制造者，先前已被理智驳斥。无有成立之因，且有损害，若仅信赖口头传说，若善加考察，岂不觉察到那口头传说已欺骗了你？若非以真实力量的理智所成立，则以方法和幻术的形态，一切欺骗孩童的诡计，纵然展示，亦不能成立其义。以真确的理智所 成立者，于断除增益之边后，纵使从外由天神所率领的世间，引向他处，亦知是欺骗。无有知晓且无有慈悲，无有能力，彼能利益谁？如同寻常的生灵一般，纵然于某些时候有所利益，亦非恒常的救护。于世间界中游荡的，众多的大鬼们，以各种各样的形相欺骗众生，愚昧者执彼为天神。༈ 如此一切过失的，根本在于执著于我的心。彼亦从对境的显现执著而生，因此当考察我时，如于托约尔的凡夫之心一般，知晓是错乱，且串习之，当坏聚见止息时，从彼所生的所有烦恼，以真实力量的理智成立为止息。如是见无我者，如薪尽之火一般，从一切痛苦中恒常解脱。此乃是佛陀的教法。从此外道之方，无论何者皆无有解脱。何以故？因有执著于我的心，有者以愚昧于轮回，烦恼、业以及彼之果，轮回的蕴 聚相续不断之故。是故，开示无我道的，无与伦比的导师彼者，当成立为恒常的救护时，彼之教法与彼之执持者，即是殊胜三宝如实成立。真实的天神与无害之法，解脱之道为何者，于你的宗派中不可能有，因此知晓你无有三宝。若道非为真实成立，则彼之导师与入彼者，不会转变为清净，如毒树之果。世间从业而生，业亦有善与不善，次第为安乐与痛苦的
English
Furthermore, you assert: This is a state of perpetual bliss. However, something without a cause is impossible, and if there is a cause, what is that cause, and why don't you speak of it? If there is another who is the maker of happiness and suffering, then there is no autonomy here. Such a singular maker has already been refuted by reason. Lacking a means of proof and being subject to harm, if you rely solely on oral tradition, wouldn't you realize, upon careful examination, that that very oral tradition has deceived you? If it is not established by the power of valid cognition, then by means of methods and illusions, all the deceptive tricks that deceive children, even if shown, cannot establish that meaning. That which is established by correct reasoning, after severing the extremes of superimposition, even if led elsewhere from the outside by the world together with the gods, is known to be deceptive. Lacking knowledge and lacking compassion, lacking power, who can he benefit? Like ordinary beings, even if he benefits at times, he is not a constant refuge. The great demons who wander in the world realms, deceiving beings with various forms, are mistakenly regarded as gods by the ignorant. ༈ Thus, the root of all faults is the mind that clings to self. That also arises from attachment to the appearance of objects, therefore, when examining the self, like the mind of an ordinary person in Toyor, it is known to be mistaken, and by familiarizing with that, when the view of the aggregates ceases, all the afflictions that arise from that are established by the power of valid cognition to cease. Seeing such selflessness is like a fire when the fuel is exhausted, and one is permanently liberated from all suffering. This is the teaching of the Buddha. Outside of this, in any other direction, there is no liberation. Why? Because there is a mind that clings to self, and those who exist are deluded in samsara, afflictions, actions, and their results, the aggregates of samsara continue without interruption. Therefore, the teacher who shows the path of selflessness, that incomparable teacher, when established as a permanent refuge, his teaching and his followers are the perfectly established supreme Three Jewels. The true god and the harmless Dharma, whatever is the path to liberation, is impossible in your system, therefore it is known that you do not have the Three Jewels. If the path is not truly established, then the teacher who shows it and those who enter it will not become pure, like the fruit of a poisonous tree. The world arises from actions, and actions are virtuous and non-virtuous, successively leading to happiness and suffering.