Tibetan
ཀླ་ཀློའི་མུན་སེལ་ཉི་མ། ཀླ་ཀློའི་མུན་སེལ་ཉི་མ། ཀླ་ཀློའི་མུན་སེལ་ཉི་མ་བཞུགས། ཤཱཀྱ་སེང་གེ་ལྷ་ཡི་ལྷ། །བདུད་ཀྱི་བདུད་དང་དེའི་སྲས་མཆོག །བྱམས་དང་འཇམ་དབྱངས་བཅས་པ་ལ། །བཏུད་ནས་མུན་སེལ་ཉི་མ་བྲི། །བསམ་པ་ཡང་དག་ལྟ་ལྡན་ཅིང་། །སྦྱོར་བ་གཞན་ལ་མི་འཚེ་བར། །ཐར་ལམ་ཡང་དག་ལ་འདུན་པ། །ཤཱཀྱ་པ་ཡི་ཆོས་ལུགས་ཏེ། །འདི་ཟློག་དེ་ནི་ལྷ་མིན་ལུགས། །ཕྱིས་དུས་གཞོན་ནུའི་སྡེ་ཞེས་པ། །བསླབས་འཆལ་གནས་ནས་དབྱུང་བ་དེས། །བསྟན་ལ་གནོད་པའི་བསམ་པ་ཡིས། །རཧྨ་ཎ་བསྒྲུབ་འཚེ་བ་ཉིད། །ཆོས་སུ་སྨྲ་བའི་གཞུང་ལུགས་བརྩམ། །དེ་ལས་ཀླ་ཀློའི་ཆོས་ལུགས་བྱུང་། །ལོག་ལམ་ཤིན་ཏུ་ཚབ་ཆེ་བ། །མཚན་མོའི་སྨག་བཞིན་བདོ་མོད་ཀྱང་། །ཤེས་རབ་ཉི་མའི་སྣང་ལྡན་ལ། །ནམ་ཡང་བརྫི་བར་མི་ནུས་པས། །འདི་ལྟར་ལམ་དང་ལམ་མིན་པ། །ཡང་དག་རིགས་པས་ཕྱེ་ཞིང་གཟུང་། །དེ་ཡང་སྐྱེ་དགུ་ཐམས་ཅད་ནི། ། བདེ་སྲེད་སྡུག་བསྔལ་འདོར་འདོད་པ། །འདི་འདྲའི་ཚུལ་ལ་འདྲ་བ་ཉིད། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྲིད་པ་འདིར། །སྣ་ཚོགས་བདེ་དང་བདེ་མིན་འབྲས། །མ་འདྲེས་ཟ་འོག་རི་མོ་བཞིན། །རྣམ་པར་བཀྲ་བ་འདི་མཐོང་ནས། །རྟོག་དཔྱོད་ལྡན་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས། །གཏན་བདེའི་འདུན་མ་གྲུབ་ཚུལ་ལ། །དཔྱད་ནས་གྲུབ་མཐའ་རྣམ་པར་བཞག ༈ །དེ་ལ་ལ་ལས་རྒྱུ་མེད་པར། །སྲིད་པ་ངོ་བོས་བྱུང་ཞེས་ཟེར། །རྒྱུ་མེད་དངོས་པོ་མ་མཐོང་ཞིང་། །རྒྱུ་ཚོགས་པ་ལས་འབྲས་སྐྱེ་བའི། །འཇིག་རྟེན་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བར། །སྨྲས་ལ་ལེགས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོང་། །གལ་ཏེ་ངེས་པར་རྒྱུ་མེད་བཞིན། །འབྲས་བུ་རྡོལ་ཐབས་འབྱུང་སྲིད་ན། །ཕྱོགས་དང་དུས་ནི་ཐམས་ཅད་དུ། །དངོས་ཀུན་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ། །འབྲས་བུ་རྒྱུ་ཡིས་མི་སྐྱེད་ན། །རྒྱུ་རྣམས་ཚོགས་ཀྱང་དོན་མེད་པས། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ཡི། །མེ་ཏོག་བཞིན་དུ་མི་སྣང་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དངོས་སུ་མཐོང་བ་ཡི། །འཇིག་རྟེན་འདི་ལ་ཕན་པ་ཙམ། །བསྒྲུབས་ཀྱི་དངོས་སུ་མ་མཐོང་བའི། །སྔ་ཕྱིའི་སྲིད་པ་མེད་སྙམ་ན། །དེ་འདྲ་མེད་པར་གང་གིས་ངེས། །མ་མཐོང་བ་ཡི་ཕྱིར་ཞེ་ན། །འཇིག་རྟེན་མུ་མཐའ་མེད་པ་ན། །གནས་པ་ཀུན་གྱིས་མ་མཐོང་ བར། །སྨྲ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ལྷ་དང་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་མཐོང་ཕྱིར། །བློ་མི་གཞན་པས་རྒྱང་ཕན་སོགས། །ཉི་ཙེས་མ་མཐོང་ཀྱང་དེས་ནི། །མེད་པར་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཡུལ་དུས་རང་བཞིན་བསྐལ་པའི་དོན། །མངོན་སུམ་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་པ་གཞན། །ཡོད་པར་ཚད་མས་ངེས་ཕྱིར་རོ།
Chinese
克拉克洛的驱除黑暗之太阳。 克拉克洛的驱除黑暗之太阳。 克拉克洛的驱除黑暗之太阳安住。释迦狮子是天中之天。 魔之魔及其殊胜之子。以及慈氏和妙音。 顶礼之后书写驱除黑暗之太阳。思维正直且具正见， 行为不害及他人。希求真实解脱道。 乃是释迦派之教法。违背此者乃是邪魔之行。后来所谓青年团体， 将行为不端的学徒驱逐出去。以危害佛法之想法， 修持罗睺罗行伤害之事。创作诡辩为法的论典。 由此产生克拉克洛之教法。歧途极其严重。 虽如夜晚之黑暗般增长，然于具智慧太阳之光明者， 任何时候也不能遮蔽。因此如此区分道与非道， 以正确之理智分辨而取舍。一切众生皆是， 欲乐安乐而欲舍痛苦。于此等状态是相同。 即便如此，然于此有，种种安乐与非乐之果， 如不混杂之丝绸图案般。见到如此明显之景象后， 具思维辨别之人们。对于成就恒常安乐之方式， 研究后安立种种宗派。其中一些人说无因而， 世间自性而生。未见无因之事物， 由因集合而生果之。与世间现量相违背， 说了又有何益处？如果必定如无因般， 果以突然之方式可能产生，则于一切方和时， 一切事物皆应恒常存在，或果不由因而生， 则诸因集合亦无意义，故一切事物如虚空之， 鲜花般不显现。如果仅是真实见到之， 对此世间有利益。修成未真实见到之， 前后之世间认为不存在，如此不存在由何确定？ 若说因未见之故，然于世间无边际， 一切存在皆未见， 不能说，因天和瑜伽士所见故。其他智者以遥视等， 太阳未见，然因此，不能确定不存在， 处所、时间、自性、劫之义。非现量行境之其他， 以量确定存在故。
English
The Sun that dispels the darkness of the Klaklo. The Sun that dispels the darkness of the Klaklo. The Sun that dispels the darkness of the Klaklo abides. Shakya Simha is the God of Gods. The Mara of Maras and his supreme son. And Maitreya and Manjushri. Having prostrated, I write the Sun that dispels the darkness. Thinking correctly and possessing the right view, Acting without harming others. Aspiring to the true path of liberation. Is the Dharma of the Shakya school. Opposing this is the way of the Asuras. Later, the so-called youth group, Expelled the immoral students from the monastery. With the intention of harming the Dharma, Practicing Rahula and doing harm. Composing treatises that distort the Dharma. From this arose the Dharma of the Klaklo. The wrong path is extremely serious. Although it grows like the darkness of night, it can never obscure the light of the sun of wisdom. Therefore, in this way, distinguish between the path and the non-path, Discern and take with correct reasoning. All beings are, Wishing for happiness and wanting to abandon suffering. In this kind of state, they are the same. Even so, in this world, various results of happiness and unhappiness, Like the patterns of silk that are not mixed. Having seen such a clear sight, People with discerning minds. Regarding the way to achieve lasting happiness, Having researched, they establish various tenets. Among them, some say that without cause, The world arises from its own nature. Not seeing things without cause, From the collection of causes arises the fruit. Contradicting the direct perception of the world, What good comes from speaking? If it is certain that like without cause, The fruit could arise in a sudden way, then in all directions and times, All things should always exist, or if the fruit does not arise from cause, Then the collection of causes is also meaningless, so all things are like the, Flowers of the sky, they do not appear. If it is only the benefit of what is actually seen, For this world. Having cultivated what is not actually seen, Thinking that the previous and subsequent worlds do not exist, how is it certain that such does not exist? If you say because it is not seen, but in the world without end, All existence is not seen, It cannot be said, because it is seen by gods and yogis. Other wise people with remote viewing, etc., The sun has not seen, but therefore, it cannot be determined that it does not exist, The meaning of place, time, nature, and kalpa. Other than the object of direct perception, It is determined by valid cognition that it exists.
Tibetan
།སྔ་མའི་སྲིད་པ་འགག་པ་དང་། །འདི་ཡི་སྣང་བ་གསར་སྐྱེ་ཞིང་། །ལས་སྣང་ཤིན་ཏུ་དབང་བཙན་པས། །བློ་ཡི་མཐུ་ནི་ཆུང་བ་རྣམས། །སྔ་ཕྱིའི་སྲིད་པ་མི་ཤེས་ཏེ། །མངལ་ན་གནས་དང་བཙས་དུས་ཀྱི། །བདག་གི་གནས་སྐབས་ཇི་འདྲ་བ། །ད་ལྟ་གསལ་པོར་མི་ཤེས་བཞིན། །དངོས་སུ་མཐོང་བ་འདི་ཙམ་ལས། །མ་མཐོང་བ་ཡི་སྲིད་པ་ཡི། །དོན་ལ་འཇུག་པར་མི་འོས་ན། །སང་གི་དུས་སོགས་མ་འོངས་པར། །བདག་གིས་ལོངས་སྤྱོད་བྱ་སྙམ་དུ། །ཟས་དང་ཡོ་བྱད་ཅི་ཕྱིར་འཚོལ། །བདག་ལ་སྲེད་པ་མ་བྲལ་བཞིན། །བདག་གི་དོན་ལ་བསླུས་གྱུར་པའི། །གྲུབ་མཐའ་ངན་པའི་གདོན་དེ་ཡང་། །རིགས་པའི་མེ་ཆེན་མཐོང་ན་འཚིག ༈ །གལ་ཏེ་རྒྱུ་ནི་ཡོད་ན་ཡང་། །ཚངས་སོགས་རྟག་པའི་རྒྱུ་གཅིག་གིས། །འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་བྱས་སྙམ་ན། །བྱེད་པོ་སྐྱེས་སམ་མ་སྐྱེས་གྲང་། །སྐྱེས་ན་དེའི་རྒྱུ་ཐུག་མེད་འགྱུར། །མ་སྐྱེས་པ་ལ་ དོན་བྱེད་པའི། །དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ཡོད་ཅེ་ན། །ནམ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡི། །མོ་གཤམ་བུ་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི། །བྱེད་པོ་ཉིད་དུ་ཅིས་མི་འདོད། །རྟག་པའི་རྒྱུ་ཡིས་འབྲས་སྐྱེད་ན། །ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་སྐྱེད་འགྱུར་ཏེ། །རྟག་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །སྔ་ཕྱིའི་རིམ་པ་མི་འཐད་དོ། །རྟག་ཀྱང་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་ན། །གཞན་དབང་ཉིད་དང་མི་རྟག་པར། །འགྱུར་ཞིང་རྟག་པ་དེ་མེད་ཀྱང་། །རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་ཕྱིར་དེས་ཅི་བྱས། །སྣ་ཚོགས་སྣང་བའི་དངོས་པོ་རྣམས། །རིམ་གྱིས་འབྱུང་བར་མངོན་སུམ་པ། །འདི་ཡིས་རྟག་གཅིག་བྱེད་པོ་གཞན། །ཅི་ཡང་རུང་སྟེ་བསལ་བ་ཡིན། ༈ །རྟག་པས་དོན་བྱེད་མི་སྲིད་ལ། །དོན་བྱེད་ན་ནི་མི་རྟག་ཤེས། །དེ་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི། །མི་རྟག་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བར་གྲུབ། །དེ་འདྲའི་མི་རྟག་རྐྱེན་དེ་ཡང་། །གཅིག་པུ་བ་ཞིག་མི་སྲིད་དེ། །ཐ་དད་རྒྱུ་ཡིས་ཐ་དད་པའི། །འབྲས་བུ་བྱེད་པར་ཡང་དག་ཤེས། །དེ་ཡང་ཕྱི་ཡི་དངོས་པོ་རྣམས། །ས་བོན་ལས་ནི་མྱུག་སོགས་བཞིན། །རང་རང་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་སྟེ། །རྒྱུ་མེད་སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་མིན། །ནང་གི་སྲིད་པའི་ཕུང་པོ་ནི། །སྔ་མ་སྔ་མ་རྒྱུ་ཡིན་ཅིང་། །ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་འབྲས་བུ་སྟེ། །དེ་ཡང་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས། །མར་མེ་སོགས་ བཞིན་འདི་ཡི་རྒྱུན། །རྒྱུ་ཚོགས་སྲིད་དུ་འགོག་མེད་སྣང་། །སྲིད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་སྣ་ཚོགས་པ། །སྣ་ཚོགས་ལས་ཀྱིས་སྤྲུལ་ལོ་ཞེས། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་གཟིགས་ཤིང་གདམས། །འདི་ལ་ཡིད་ཆེས་སྒོ་ཡང་སྣང་། །གང་ཕྱིར་སྐྱེ་བོ་
Chinese
前世灭尽之时，此世新相生；业力显现极强盛，心识微弱诸有情；不知前后诸世事，如于胎中及生时，自身处境为何状，如今亦复不能明。唯见眼前此少许，未见诸世之实义，既不应理入其义，来日等及未来时，我将受用如是想，何故觅食及资具？于我贪执未断除，为我之事所欺诳，邪见恶魔若见此，理智大火亦焚毁。若谓有因亦如是，梵天等常一因造，若谓一切世间成，作者已生抑未生？若已生者因无穷，若谓未生能作事，如是实事若有者，石女之子亦应是，世间作者岂不欲？常因生果若如是，一切应顿然生起，常者无有转变故，先后次第不应理。若谓常亦待缘者，成他自在及无常，转变常者虽非有，由缘所生彼何为？种种显现诸事物，次第生起极明显，此能遮遣常一作者，无论如何皆如是。常者不能作事理，能作事者即无常，是故一切诸事物，无常因生乃成立。如是无常之缘起，唯一亦复不应理，以诸各别之因故，能作各别之果生。是故外境诸事物，如从种子生苗芽，从自之因生自果，无因而生终非有。内有诸蕴之相续，前前即是为因性，后后即是为果性，亦以缘起十二支，如灯等之相续般，此之相续因缘聚，无碍显现于世间。世间生处有种种，种种业力所化现，如是遍知所见且教诫，于此生信之门亦显现，何以故，诸众生
English
When the previous existence ceases, the appearance of this life newly arises; Because the manifestation of karma is extremely powerful, those whose mental strength is small, do not know the past and future existences. Just as they do not clearly know their own state in the womb and at the time of birth, so too they cannot understand it now. Since it is not appropriate to engage in the meaning of existences that are not seen, based only on what is seen directly, why do they seek food and possessions, thinking, "I will enjoy them in the future, tomorrow, and so on"? While attachment to self has not been abandoned, and they are deceived in their own interests, if the demon of evil views sees the great fire of reason, it will also be burned. If you say that there is a cause, and that a single, permanent cause such as Brahma creates all the worlds, then is the creator born or unborn? If born, then its cause would be endless. If you say that the unborn can act, and that such a real thing exists, then why not also consider the child of a barren woman to be the creator of the world? If a permanent cause produces an effect, then everything should arise simultaneously, because the permanent is without change, and therefore a sequence of before and after is not reasonable. If you say that the permanent also depends on conditions, then it becomes dependent on others and impermanent. Although the unchanging permanent does not exist, what does it do since it arises from conditions? The various phenomena that appear arise sequentially and are very obvious. This refutes a single, permanent creator, no matter what it may be. It is not possible for the permanent to act, and if it acts, then it is known to be impermanent. Therefore, it is established that all things arise from impermanent causes. Such an impermanent condition cannot be singular, because different causes produce different effects. Therefore, it is rightly known that external things, like sprouts and so on from seeds, arise from their own causes, and never arise without a cause. The aggregates of inner existence, the earlier ones are the cause, and the later ones are the effect. This also, through the twelve links of dependent origination, like the continuity of a lamp and so on, the collection of causes appears unceasingly in existence. The various realms of existence are emanated by various karmas. Thus, the All-Knowing One has seen and taught. The door of faith in this is also apparent. Why? Because beings...