Tibetan
མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་ཆོས་གང་ཡང་ཡོངས་སུ་མི་དམིགས་པ་དང་། ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་དམིགས་པ་གཉིས་དོན་གཅིག་ཏུ་དབུ་མ་པས་བཞེད་ལ། དངོས་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས། སྟོང་པ་དང་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་འགལ་ བར་བཟུང་ནས་རྩོད་ཅིང་། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་བཀག་པ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་གཏན་མེད་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཚད་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་མ་བཀག་སྟེ་དགག་གཞི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་ན་དགག་བྱ་ཡན་གར་བ་ཀུན་བརྟགས་པའམ། བདེན་གྲུབ་སོགས་ཀྱི་མིང་ཅན་བཀག་པའི་སྟོང་ཉིད་དང་། དགག་གཞི་སྣང་བ་གཉིས། རི་བོང་རྭ་མེད་དང་གནག་གི་རྭ་ཡོད་ལྟར་ཟུང་འཇུག་ཏུ་འདོད་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་མ་ཡིན་དགག་ཏུ་འདོད་པ་སྟེ་མཐར་དཔྱད་ན་དངོས་སྨྲ་ལས་མི་འདའ་ཞེས་སྔོན་གྱི་རིགས་པ་སྨྲ་བ་དག་གིས་ལེགས་པར་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏོ། །བདག་གཞན་གཉིས་ཅར་ལས་སྐྱེ་བ་ལ་ནི་ཕྱོགས་ཉིས་ཆར་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་འབབ་ཅིང་བདེན་པ་ཉིས་ཅར་དུ་ཡང་མི་འདོད་དོ། །བདག་གཞན་གཉིས་ཀ་ལས་མི་སྐྱེ་ཡང་དངོས་པོ་རྣམས་རྒྱུ་མེད་དུ་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་ནི་གོང་དུ་གྲུབ་མཐའི་སྐབས་བཀག་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་མཐའ་བཞི་སྐྱེ་འགོག་གི་རིགས་པས་དཔྱད་ན་ཆོས་གང་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་ལ། དེའི་ཕྱིར་གནས་པ་དང་འགག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་ཡང་མི་དམིགས་ཏེ་སྣང་ཙམ་མ་འགག་ལ་སྤྲོད་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱས་པར་དབུ་མ་འཇུག་པ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཡང་རྒྱུ་དུ་མས་འབྲས་བུ་གཅིག་སྐྱེད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་དུ་མས་དུ་མ། གཅིག་གིས་དུ་མ། གཅིག་གིས་གཅིག་བསྐྱེད་པའི་མུ་བཞི་པོ་གང་དུ་ཡང་དཔྱད་ན་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཡུལ་དབང་ ཡིད་བྱེད་སྣང་བ་སོགས་རྒྱུ་དུ་མས་འབྲས་བུ་མིག་ཤེས་གཅིག་སྐྱེད་དོ་སྙམ་ན། རྒྱུ་ཐ་དད་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཐ་མི་དད་གཅིག་སྐྱེད་པས་ན། ཐ་མི་དད་རྒྱུ་མེད་དུ་ཐལ་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཐ་དད་མེད་པས་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཐ་དད་མེད་པ་མི་སྐྱེད་པས། ཐ་དད་ཐ་དད་མེད་པའམ་དུ་མ་དང་གཅིག་ནི་རྒྱུ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། དུ་མ་དང་གཅིག་གིས་མ་བསྡུས་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེས་བསྡུས་སོ་ཅོག་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ། ཡང་ན་གང་དུའང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་དུ་མས་འབྲས་བུ་ཡང་དུ་མ་སྐྱེད་དེ། ཡིད་བྱེད་དེ་མ་ཐག་པས་མིག་ཤེས་ཉིད་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དུ་སྐྱེད་ལ། དབང་པོས་ཡུལ་འཛིན་པ་ཅན་དང་། ཡུལ་གྱིས་རང་རང་གི་རྣམ་ལྡན་དུ་སྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། རྒྱུ་སོ་སོས་བསྐྱེད་པའི་བྱེ་བྲག་དེ་དག་དང་ཐ་དད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་ཤེས་ནི་དུ་མར་འགྱུར་རོ། །འདོད་ན་རྒྱུ་དེ་དག་གིས་འབྲས་བུ་མིག་ཤེས་སྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་བྱེ་བྲག་སོ་སོར་སྐྱེད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཅན་མིག་ཤེས་ལ་རྒྱུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །བྱེ་བྲག་དེ་རྣམས་རྣམ་ཤེས་གཅིག་ལས་ཐ་དད་དུ་མེད་ཅེ་ན། རྒྱུ་དུ་མས་འབྲས་བུ་དུ་མ་བྱེད་པར་བཏགས་པ་དོན་མེད་དེ་གཅིག་བྱེད་པར་འགྱུར་ལ་དེར་སྐྱོན་གོང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ངོ་བོ་གཅིག་ཀྱང་ལྡོག་པས་ཐ་དད་དུ་བཏགས་པས་སྐྱོན་མེད་ཅེ་ན། རྒྱུ་རྣམས་ཀྱིས་བཏགས་ཆོས་ལ་བྱ་བ་བྱས་ནས། རྫས་ཡོད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་མི་སྐྱེད་པས་རྣམ་ཤེས་ནི་རྒྱུ་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །འབྲས་བུའི་ ངོ་བོ་ནི་གཅིག་ཡིན་ལ་བྱེ་བྲག་རྣམས་དུ་མ་ཡིན་ན་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་དུ་ཡང་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་མེ་ཏོག་སྔོན་པོ་ལྟ་བུ་རྒྱུ་གཅིག་གིས། རང་གི་རིགས་འདྲ་བསྐྱེད་པ་དང་། གཞན་གྱི་མིག་ཤེས་སྐྱེད་པ་སོགས་འབྲས་བུ་དུ་མ་བྱེད་པ་ཡོད་དོ་སྙམ་ན། རྒྱུ་གཅིག་པུ་དེ་ཁོ་ནས་བྱེད་དམ། གཞན་དང་བཅས་ནས་བྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན་ཐ་དད་པ་རྒྱུ་མེད་དུ་འགྱུར་ཞིང་། རྒྱུ་གཅིག་གིས་ཀྱང་གཅིག་མི་བྱེད་པས་གཅིག་དང་དུ་མ་རྒྱུ་མེད་དུ་ཐལ་བ་སྔར་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡུལ་སྔོན་པོ་ལྟ་བུ་དེས་ཀྱང་། སྣང་དབང་ཡིད་བྱེད་ལ་ལྟོས་ནས་མིག་ཤེས་སྐྱེད་པ་ལྟ་བུས་ན། གཞན་གྱིས་ཀྱང་སྐྱེད་དོ་ཟེར་ན། བསྐྱེད་བྱའི་འབྲས་བུ་དེ་གཅིག་པུར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུའི་ཁྱད་པར་སོ་སོས་སྐྱེད་པའི་ཁྱད་པར་དུ་མ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་གཅིག་གིས་རང་གི་འབྲས་བུ་གཅིག་སྐྱེད་དོ་ཟེར་ན། མིག་དབང་ལྟ་བུས་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྐྱེད་པ་ཙམ་ལས་མིག་ཤེས་སོགས་སྐྱེད་པའི་བྱ་བ་མི་བྱེད་པས། འགྲོ་བ་རྣམས་འོན་ལོང་དུ་ཐལ་བ་སོགས་གནོད་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་དབུ་མ་བདེན་གཉིས་ལས་གསུང་པའི་རིགས་པའོ། །གཞན་ཡང་རྒྱུ་དུ་མས་འབྲས་བུ་གཅིག་སྐྱེད་ན། འབྲས་བུ་ལ་ཆོས་དུ་མ་མེད་པར་རིགས་ན་ཡང་དུ་མ་མེད་པའི་ཆོས་གཅིག་བདེན་མི་སྲིད་དོ། །དུ་མས་དུ་མ་བསྐྱེད་ན་རྒྱུ་དུ་མས་འབྲས་བུ་གཅིག་སྐྱེད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་མི་སྲིད་པས་རྒྱུ་དུ་ མ་ཚོགས་པ་དོན་མེད་དོ། །གཅིག་གིས་དུ་མ་བསྐྱེད་པ་ལ་ཡང་རྒྱུ་གཅིག་པུ་ཆ་མེད་པ་མི་སྲིད་ལ། རྒྱུ་གཅིག་གིས་གཞན་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་གིས་གཅིག་སྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འབྲས་བུ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་
Chinese
因为不可能的缘故。胜义中任何法都完全不可得，以及世俗中仅是假立安立，中观派认为这两者意义相同。而实事师们，执着空性和缘起的显现相违而争论。以胜义理论遮破的，在世俗中也绝对不存在，以及世俗中存在的一切，胜义理论并未遮破，而是在应破的世俗法之上，臆造了应破的遍计所执，或者以真实现立等名称所遮破的空性，以及应破的显现二者，如同兔角和牛角一样，认为是双运，这是认为空性是非遮，如果最终分析，不会超出实事师的范畴，这已经被以前的理智者们很好地证实了。从自他二者产生，会犯两方面都说的过失，也不承认是二者都是真谛。如果认为不是从自他二者产生，而是诸法无因而生，如同前面在宗义时所遮破的一样。如是，以四边生灭的理智分析，任何法都不产生。因此，安住和坏灭等其他差别也不可得，应当了知仅是显现不灭而安立，是寂灭自性，如《入中论》中所广说的那样。又，众多因产生一个果，同样，众多产生众多，一个产生众多，一个产生一个的四句，无论在哪一方面分析都不能成立。如果认为，境、根、作意、显现等众多因产生眼识一个果。因是各别的，但果不是各别的，产生一个，那么，不各别的因会成为无因。同样，因为没有各别，也不会产生不各别的果，各别和不各别或者众多和一个会成为无因。因为没有不被众多和一个所包括的法，因此，被它们所包括的一切要么恒常存在，要么什么也不存在。如果众多因也产生众多果，比如，紧随其后的作意产生眼识的自知自性，根产生执取境的，境产生各自的相，如果这样认为，因各自产生的差别和那些没有各别的缘故。
English
Because it is impossible. In ultimate truth, no phenomenon is found at all, and Madhyamikas consider that the two, namely, merely nominal designation in conventional truth, have the same meaning. However, the proponents of realism argue by holding that emptiness and the appearance of dependent origination are contradictory. What is refuted by ultimate analysis is absolutely non-existent even in conventional truth, and everything that exists in conventional truth is not refuted by ultimate analysis. On top of the objects of refutation, which are conventional phenomena, they conceptually construct the object to be refuted as a completely fabricated entity, or emptiness that is refuted by names such as truly established. They consider the object of refutation and appearance to be a union, like a rabbit's horn and a cow's horn. This is considered to be emptiness as a non-affirming negation, and if analyzed in the end, it does not go beyond the scope of realism. This has already been well proven by previous logicians. To say that something arises from both self and other is to incur the fault of asserting both sides, and it is not accepted that both are true. If it is thought that things do not arise from both self and other, but rather arise without cause, as refuted above in the context of tenets. Thus, if analyzed by the logic of the four extremes of arising and ceasing, no phenomenon arises at all. Therefore, other distinctions such as abiding and ceasing are also not found. It should be understood that merely appearing without ceasing and establishing it is the very nature of peace, as explained in detail in the Madhyamakavatara. Furthermore, it is not established no matter how one analyzes the four possibilities of many causes producing one effect, similarly, many producing many, one producing many, and one producing one. If one thinks that many causes such as object, faculty, attention, and appearance produce one effect, which is eye consciousness, then, although the causes are different, the effect is not different, and produces one. Therefore, it would follow that the non-different cause is without cause. Similarly, because there is no difference, it does not produce a non-different effect. Difference and non-difference, or many and one, would become without cause. Because there is no phenomenon that is not included by many and one, everything included by them would either always exist or not exist at all. If many causes also produce many effects, such as the immediately preceding attention producing the self-knowing nature of eye consciousness, the faculty producing the one that apprehends the object, and the object producing its own aspect, then, because the distinctions produced by each cause are not different
Chinese
如果识是多种，如果这样认为，那些因产生果，不是产生眼识，而是各自产生差别，有差别的眼识就没有因了。如果那些差别不是与一个识相异，那么，多种因不产生多种果的假设就没有意义了，因为会变成产生一个果，而那里的过失前面已经说过了。如果认为，虽然本体是一个，但通过反体假设为不同，就没有过失，那么，因对假设的法起作用后，不产生实有的识，因此识就没有因了。果的 本体是一个，而差别是多种，那么法和有法也会变成不同。如果认为，像蓝莲花一样，一个因，产生自己的同类，以及产生其他的眼识等，有产生多种果的情况。那么，是仅仅由一个因产生呢？还是与其他一起产生？如果像第一种情况那样，不同就会变成无因，并且一个因也不产生一个果，因此一个和多个变成无因，与之前一样。如果像蓝色境那样，也依赖于显现、根、作意而产生眼识，如果说像这样，其他也产生，那么，所产生的果就不会只是一个，因为各个因的差别是产生多种差别的缘故。如果说一个因产生自己的一个果，那么，像眼根一样，仅仅是产生自己的同类，而不做产生眼识等的作用，因此，众生变成又聋又瞎等，会变成很大的损害。这是从《中观真实二谛论》中所说的道理。另外，如果多种因产生一个果，如果认为果没有多种法，那么没有多种的单一法是不可能真实的。如果多种产生多种，多种因产生一个果的作用是不可能的，因此多种因聚集在一起就没有意义了。一个产生多种，也不可能只有一个无分的部分，并且一个因不依赖于其他而产生果是不可能的。不是一个产生一个，因为与因缘聚合的方式产生各种各样的果相违背。因此，
English
If consciousness is multiple, if it is thought that those causes produce results, not producing eye consciousness, but each producing differences, then eye consciousness with differences will have no cause. If those differences are not different from one consciousness, then the assumption that multiple causes do not produce multiple results is meaningless, because it will become producing one result, and the faults there have been mentioned above. If it is thought that although the essence is one, there is no fault in assuming difference through reversal, then after the causes act on the assumed dharma, they do not produce a real consciousness, so consciousness becomes without cause. The fruit's essence is one, but the differences are many, then dharma and the possessor of dharma will also become different. If it is thought that, like a blue lotus, one cause produces its own kind, and produces other eye consciousnesses, etc., there are cases of producing multiple results. Then, is it produced by only one cause? Or is it produced together with others? If it is like the first case, then difference will become without cause, and one cause does not produce one result, so one and many become without cause, as before. If, like a blue object, it also relies on appearance, sense power, and attention to produce eye consciousness, if it is said that others also produce like this, then the fruit to be produced will not be just one, because the differences of each cause are the reason for producing multiple differences. If it is said that one cause produces one of its own fruits, then, like the eye sense, it only produces its own kind, and does not do the work of producing eye consciousness, etc., therefore, beings become deaf and blind, etc., which will become a great harm. This is the reasoning spoken from the Madhyamaka Two Truths. Furthermore, if multiple causes produce one result, if it is thought that the result does not have multiple dharmas, then a single dharma without multiple is impossible to be true. If multiple produce multiple, the action of multiple causes producing one result is impossible, therefore, it is meaningless for multiple causes to gather together. It is also impossible for one to produce multiple to have only one indivisible part, and it is impossible for one cause to produce a result without relying on others. It is not one producing one, because it contradicts the way of causes and conditions gathering to produce various kinds of results. Therefore,