Tibetan
དེ་དར། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཁ་ཅིག་འཇམ་དཔལ་ལ་སོགས་པས་བསྡུས་ནས་བྱང་སེམས་ཕལ་མོ་ཆེ་ ལས་བརྒྱུད་དེ་མིའི་འཇིག་རྟེན་དུ་དར་བར་མཛད་དོ། །འབྲས་བུ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ནི་མི་ཡུལ་གྱི་གདུལ་བྱ་ཐུན་མོང་པའི་ངོར་སྟོན་པ་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས་ཁྱབ་བརྡལ་དུ་མ་གསུང་བར་རེ་ཞིག་སྦས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྐལ་ལྡན་དབང་པོ་རབ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་བསྟན་པར་མཛད་པ་ཡིན་ལ། དེའི་དབང་གིས་གདུལ་བྱ་ཕལ་པ་དག་གིས་གསང་སྔགས་འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཡིན་མིན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དེ་དུས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་ཐུན་མོང་པའི་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་སྟོན་པ་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས་གསང་སྔགས་ནི་ད་གདོད་མི་ཡུལ་འདིར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་དུ་དངོས་སུ་ལུང་བསྟན་ཏེ། མདོ་སྡེ་གདམས་ངག་འབོག་པའི་རྒྱལ་པོ་ལས། ང་ནི་མྱ་ངན་འདས་འོག་ཏུ། །ལོ་ནི་བརྒྱད་དང་བཅུ་གཉིས་ན། །བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་དམ་པ་ཞིག །རྒྱལ་པོ་ཛ་ཡི་ཁང་ཐོག་ཏུ། །ཐུགས་རྗེ་མཐུན་པའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས། །ལག་ན་རྡོ་རྗེས་སྟོན་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བར་གསུངས་པའི་ཚུལ་དང་མཐུན་པར། སྟོན་པའི་ཐུགས་རྗེས་རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་དང་། རྒྱལ་ཚབ་རྣམས་ལ་བསྐུལ་བ་མཛད་དེ།འབྲས་བུའི་ཆོས་འདི་གསེར་གྱི་གླེགས་བམ་ལ་བཻཌཱུཪྱའི་ཡི་གེར་བྲིས་ནས་ཐུགས་རྗེ་མཐུན་པའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ཛའི་ཁང་ཐོག་ཏུ་རང་བབས་སུ་སྣང་བར་གྱུར་པ་རྒྱལ་པོ་ཛ་དང་སློབ་དཔོན་ཀུ་ཀུ་རཱ་ཛས་དེའི་དོན་ རྣམས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་རྟོགས་ནས་མི་ཡུལ་འདིར་གསང་སྔགས་དར་བ་དང་། གཞན་ཡང་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་ལྷའི་གནས་དང་། སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱིས་ཀླུའི་གནས་དང་། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་གནོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་སུ་སྣང་བར་མཛད། འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་ནི་ཀྲི་ཡ་རྣམས་ཝ་ར་ན་སི་དང་། ཡོ་ག་རྣམས་རི་མ་ལ་ཡ་མེ་རི་འབར་བ་དང་། མ་ཧཱ་དང་ཨ་ནུ་རྒྱལ་པོ་ཛ་ཉིད་ཀྱི་གནས་དང་། ཨ་ཏི་ཡོ་ག་དྷ་ན་ཀོ་ཤའི་གླིང་དུ་བཤད་ཅིང་སྒྲུབ་པར་བྱས་ཏེ་དེ་ལས་ཡུལ་ཀུན་ཏུ་རྒྱ་ཆེར་འཕེལ་བའོ། །བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་གཞན་དུ་ལུང་བཞི་དེ་མས་དང་ལྔ་ནི་བསྐྱེད་རྫོགས་རྫོགས་ཆེན་གསུམ་གྱི་སྤྱི་རྒྱུད་དང་། སྒྱུ་འཕྲུལ་སྡེ་བརྒྱད་ནི་ལྟ་བ་ཨ་ཏི་དང་སྤྱོད་པ་མ་ཧཱར་གཏོགས་པས་ཨ་ནུའི་རྒྱུད་དུའང་གསུངས་ཏེ་བསྐྱེད་རྫོགས་རྫོགས་ཆེན་གྱི་གནད་བསྟན་པའི་ཆ་ནས་ཇི་ལྟར་བཞག་ཀྱང་རུང་ངོ་། །དེ་དག་ནི་བཀའ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ལོ་རྒྱུས་སོ། །བསྟན་བཅོས་
Chinese
此后，一些大乘法门由文殊等菩萨收集，通过大多数菩萨的传承，在人间弘扬。果乘密法，释迦牟尼佛并未在人间的共同调伏者面前广泛宣说，而是以暂时隐藏的方式，为了有缘的殊胜根器者而宣说。因此，为了消除普通调伏者对密法是否为佛语的疑惑，当时在共同调伏者的眷属中，释迦牟尼佛亲自预言说，密法现在才开始在人间出现。如《经部教授灌顶王经》云：“我于涅槃后，年为八与十二时，教法精要殊胜者，于国王匝之楼阁中，以慈悲相应之加持，金刚手将示现。” 与此等明确宣说的方式相符，佛陀以慈悲之心劝请五部佛和诸佛子，将此果法写在金册上，用毗琉璃的文字书写，以慈悲相应的加持，在国王匝的楼阁中自然显现，国王匝和导师咕咕ra匝通过金刚萨埵的加持，领悟了其中的含义，从而在人间弘扬了密法。此外，文殊菩萨使其显现在天界，观世音菩萨使其显现在龙界，金刚手菩萨使其显现在夜叉界。在此赡部洲，事部（kriya）在瓦拉纳西（Varanasi），瑜伽部（yoga）在瑞玛拉雅燃烧的山上，摩诃（maha）和阿努（anu）在国王匝的住所，阿底瑜伽（atiyoga）在达那郭夏洲被宣说和修持，并由此广泛传播到各地。另一种说法是，四续是母续，五续是生圆次第和大圆满三者的共同续部。幻化八部属于阿底的见解和摩诃的行为，因此也被认为是阿努的续部，无论从生圆次第和大圆满的要点方面如何安立都可以。这些是佛语如何产生的历史。论著
English
Thereafter, some Mahayana teachings were collected by Manjushri and others, and through the transmission of most Bodhisattvas, they were propagated in the human world. The Fruition Vehicle of Secret Mantra was not widely taught by Shakyamuni Buddha himself to the common disciples in the human realm, but was taught in a temporarily hidden manner for the sake of the fortunate and excellent beings. Therefore, in order to dispel the doubts of ordinary disciples as to whether the Secret Mantra was the word of the Buddha, Shakyamuni Buddha himself, in the assembly of common disciples at that time, explicitly prophesied that the Secret Mantra would now appear in the human realm. As stated in the Sutra of the King of Empowerment of Instructions: "After my Nirvana, in the year twelve after eight, the supreme essence of the teachings, in the palace of King Ja, through the blessing of compassion, Vajrapani will reveal it." In accordance with such clear pronouncements, the Buddha, with compassion, urged the Buddhas of the Five Families and the Regent Lords to write this Fruition Dharma on golden tablets with lapis lazuli letters, and through the blessing of compassion, it naturally appeared in the palace of King Ja. King Ja and the teacher Kukuraja realized its meaning through the blessing of Vajrasattva, and thus the Secret Mantra spread in the human realm. Furthermore, Manjushri made it appear in the realm of the gods, Avalokiteshvara made it appear in the realm of the nagas, and Vajrapani made it appear in the realm of the yakshas. In this Jambudvipa, the Kriya tantras were practiced in Varanasi, the Yoga tantras on the burning mountain of Rimala, the Maha and Anu tantras in the abode of King Ja himself, and the Atiyoga tantras in the island of Dhanakosha, and from there they spread widely to all places. Another explanation is that the four tantras are the Mother Tantras, and the five tantras are the common tantras of the Generation Stage, Completion Stage, and Great Perfection. The Eight Classes of Illusion belong to the view of Ati and the conduct of Maha, and are therefore also considered to belong to the Anu tantras. However, it can be arranged in any way from the point of view of the Generation Stage, Completion Stage, and Great Perfection. These are the histories of how the Buddha's words came to be. Treatises.
Tibetan
ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་ནི། སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་ལྷག་ཙམ་ན། ཡུལ་ཡངས་པ་ཅན་དུ་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་ཐ་དད་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ་འདུས་ནས་བསྟན་བཅོས་བྱེ་བྲག་བཤད་མཛོད་ཆེན་པོ་བམ་པོ་སུམ་བརྒྱ་པ་མཛད་པ་བསྟན་པ་འདིའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཐོག་མ་ཡིན་ལ། དེ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་བཀའ་ཡི་དགོངས་དོན་འགྲེལ་བའི་ཤིང་ རྟ་ཆེན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་ཐོག་མེད་རྣམ་པ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་འཛམ་གླིང་རྒྱན་མཆོག་སློབ་མ་དང་བཅས་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་བརྩམས་པའི་བསྟན་བཅོས་དང་། སྔགས་ཀྱི་ལུགས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འགྲེལ་པ་སྐོར་གསུམ་དང་། གྲུབ་པ་སྡེ་བདུན་དུ་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པས་མཚོན་ཏེ་གྲུབ་ཆེན་རིག་འཛིན་རྣམས་ཀྱིས་མཛད་པའི་བསྟན་བཅོས་དུ་མ་རྣམས་བྱུང་བའོ། །བསྟན་བཅོས་ཞེས་པ་རྒྱལ་བའི་བཀའ་ཡི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས་རྩོམ་པ་པོ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པས་ལེགས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡི་དབྱེ་བ་ལུང་བཏུས་པའི་བསྟན་བཅོས། ལུང་འགྲེལ་བའི་བསྟན་བཅོས། ལུང་དོན་རིག་པའི་བསྟན་བཅོས་གསུམ། དང་པོ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་ཚོམ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ། གཉིས་པ་འབུམ་ཊི་ཀ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ། གསུམ་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ། དོན་མེད་དོན་ལོག་དོན་དང་ལྡན། །ངན་གཡོ་བརྩེ་བྲལ་སྡུག་བསྔལ་སྤོངས། །ཐོས་རྩོད་སྒྲུབ་པ་ལྷུར་ལེན་པ། །བསྟན་བཅོས་དྲུག་བྲལ་གསུམ་དུ་འདོད། །ཅེས་པ་ལྟར་ངན་པ་དྲུག་བྲལ་ཞིང་ཡོན་ཏན་གསུམ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། རིག་ཚོགས་དྲུག་དང་བྱམས་ཆོས་སྐོར་ལྔ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་སྤྱིའི་བྱུང་ཚུལ་མདོར་བསྡུས་སུ་བརྗོད་ནས། ད་ནི་གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུད་སྒྲུབ་པ་བཀའ་བརྒྱད་ཀྱི་ཆོས་རིན་པོ་ཆེ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་བརྗོད་ན། ཆོས་ ཟབ་མོ་འདི་ནི་འོག་མིན་གྱི་གནས་སུ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་འཁོར་རྣམས་ལ་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་ཏུ་གསུངས་པ་རྣམས་སྡུད་པ་པོ་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ལ་སོགས་པས་བསྡུས་ཤིང་། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཡི་གེར་སྣང་བ་རིན་པོ་ཆེའི་སྒྲོམ་དུ་བཅུག་སྟེ་མཆོད་རྟེན་ཆེན་པོ་བདེ་བྱེད་བརྩེགས་པར་མཁའ་འགྲོ་མ་ལས་ཀྱི་དབང་མོ་ཆེ་མཁའ་འགྲོ་རྒྱ་མཚོའི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་ལ་གཉེར་དུ་གཏད་པར་མཛད་པ་དང་།གང་གི་ཚེ་དུར་ཁྲོད་རོ་གླིང་བསིལ་བའི་ཚལ་ཞེས་འཇིགས་སུ་རུང་བའི་གནས་སུ་སློབ་དཔོན་ཧཱུྃ་ཀ་ར། འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན། ནཱ་གརྫུ་ན། པདྨ་འབྱུང་གནས། དྷ་ན་སཾ་ཀྲྀ་ཏ། བི་མ་ལ་མི་ཏྲ། རོམ་བུ་གུ་ཡ། ཤཱནྟིང་གརྦྷ་དང་བ
Chinese
事情是这样的：释迦牟尼佛涅槃后一百多年，在广严城（ཡངས་པ་ཅན།）有五百位不同部派的声闻阿罗汉聚集，编纂了《大毗婆沙论》（བྱེ་བྲག་བཤད་མཛོད་ཆེན་པོ།）三百卷，这是本教（བསྟན་པ།）论著的开端。从那以后，为了解释深奥广大的佛语（བཀའ།）的含义，出现了伟大的车乘，如龙树（ཀླུ་སྒྲུབ་）和无著（ཐོག་མེད།）二尊等，由赡洲（འཛམ་གླིང་།）的殊胜庄严，包括师徒众们所著的论典，以及密咒（སྔགས།）方面，有菩提心（བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ།）的释论三篇，和被称为成就者七部（གྲུབ་པ་སྡེ་བདུན།）等等，以这些为代表，众多由大成就者持明（གྲུབ་ཆེན་རིག་འཛིན།）们所著的论典也相继出现。所谓论典（བསྟན་བཅོས།），是指追随佛陀的教言（རྒྱལ་བའི་བཀའ།），由具足功德的作者所善说的。它的分类有三种：引经论典（ལུང་བཏུས་པའི་བསྟན་བཅོས།），释经论典（ལུང་འགྲེལ་བའི་བསྟན་བཅོས།），经义理智论典（ལུང་དོན་རིག་པའི་བསྟན་བཅོས།）。第一种如《法句经》（ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་ཚོམ།）等；第二种如《十万颂般若经》（འབུམ་）的注释（ཊི་ཀ་）等；第三种如所说： “无义倒义与义合， 恶谄无悲舍弃苦， 闻思修持勤精进， 论著离六具三德。” 像这样，远离六种过失，具足三种功德，如理智聚六论（རིག་ཚོགས་དྲུག）和慈氏五论（བྱམས་ཆོས་སྐོར་ལྔ།）等。以上简略叙述了佛语（བཀའ།）和论典（བསྟན་བཅོས།）总体的出现情况。现在讲述第二部分，即特别殊胜的续部修法，八大嘿噜嘎（བཀའ་བརྒྱད།）的珍贵法是如何产生的。这个甚深法（ཆོས་ཟབ་མོ།）是在色究竟天（འོག་མིན།）的处所，由普贤王如来（ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ།）吉祥嘿噜嘎（དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ）对清净的眷属们以金刚语（རྡོ་རྗེའི་ཚིག）宣说，由结集者金刚法（རྡོ་རྗེ་ཆོས།）等结集。显现为神通文字（རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཡི་གེ）后，装入珍宝盒中，交付给大尸陀林寒林（དུར་ཁྲོད་རོ་གླིང་བསིལ་བའི་ཚལ།）中空行母事业自在母（མཁའ་འགྲོ་མ་ལས་ཀྱི་དབང་མོ་ཆེ།）和空行海众，保存在大塔善逝积聚塔（མཆོད་རྟེན་ཆེན་པོ་བདེ་བྱེད་བརྩེགས་པ།）中。在那个时候，于罗刹食肉寒林等恐怖之地，邬金莲花生大士（པདྨ་འབྱུང་གནས།）的老师吽嘎Ra（ཧཱུྃ་ཀ་ར，梵文：Hūṃkāra，种子字：吽，藏文：ཧཱུྃ།），文殊友（འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན།），龙树（ནཱ་གརྫུ་ན།），达那桑吉达（དྷ་ན་སཾ་ཀྲྀ་ཏ，梵文：Dāna Saṃkṛta），毗玛拉米扎（བི་མ་ལ་མི་ཏྲ།），容布古雅（རོམ་བུ་གུ་ཡ།），寂藏（ཤཱནྟིང་གརྦྷ），以及
English
This is how it happened: More than a hundred years after the passing of the Teacher, in the city of Vaishali, five hundred Arhats from different Sravaka schools gathered and composed the Great Treatise Abhidharma-mahāvibhāṣā-śāstra, a work of three hundred fascicles, which was the beginning of the treatises of this teaching. From then on, to explain the meaning of the profound and vast words of the Buddha, great chariots such as Nagarjuna and Asanga, along with the assembly of students, the supreme ornaments of Jambudvipa, composed treatises. In terms of the Mantrayana, there were three commentaries on Bodhicitta, and the seven classes of siddhas, and so on, represented by these, many treatises composed by the great accomplished vidyadharas also appeared. A treatise is defined as that which follows the words of the Buddha and is well-spoken by an author who possesses the qualities. Its divisions are three: treatises that collect sutras, treatises that explain sutras, and treatises that are philosophical treatises on the meaning of sutras. The first is like the Dhammapada, and so on. The second is like the commentaries on the Hundred Thousand Verse Prajnaparamita Sutra, and so on. The third is as it is said: "Meaningless, distorted, and meaningful, Malice, deceit, lack of love, abandon suffering, Hearing, debating, and practicing diligently, A treatise is considered to be free from six faults and possess three qualities." Like this, it is free from six faults and possesses three qualities, such as the six collections of logic and the five treatises of Maitreya. Having briefly described the general origin of the Buddha's words and treatises, now I will speak about the second part, how the particularly special tantra practice, the precious Dharma of the Eight Herukas, came about. This profound Dharma was spoken in the Akanishta heaven by Samantabhadra, the glorious Heruka, in vajra words to the pure retinue, and collected by the collector Vajradharma and others. Appearing as miraculous letters, it was placed in a precious box and entrusted to the Dakini Karma Wangmo Che, the ocean of Dakinis, in the great stupa Deche Tsekpa. At that time, in the terrifying place called the charnel ground Roling Silwai Tsal, the teacher of Padmasambhava, Humkara (ཧཱུྃ་ཀ་ར, Sanskrit: Hūṃkāra, Seed Syllable: Hūṃ, Tibetan: ཧཱུྃ།), Manjushrimitra, Nagarjuna, Dhanasamskrita (དྷ་ན་སཾ་ཀྲྀ་ཏ, Sanskrit: Dāna Saṃkṛta), Vimalamitra, Rombu Guhya, Shantigarbha, and