Tibetan
ཛད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཚིག་གང་ཞིག་བརྗོད་བྱའི་དོན་ལ་ཡང་དག་པར་ངེས་པ་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་གཞལ་བྱ་སྟོན་བྱེད་དུ་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་སྐབས་ཀྱི་བདག་རྒོལ་བའི་ཚིག་དང་གཞན་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པ་པོའི་ཚིག་ གཉིས་ཀར་བདེན་པའི་དོན་ཅན་དུ་ཡིད་ཆེས་པ་མཚུངས་པ་ཡི་ཕྱིར་ན་རྒོལ་བ་རང་གི་ཚིག་དང་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཚིག་གཉིས་ཀ་ཡིད་ཆེས་ཀྱིས་བསལ་བ་ཞེས་གཅིག་ཏུ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་སྟོབས་ཀྱི་སྐབས་སུ་དེ་གཉིས་ཀ་ནུས་པ་མཚུངས་ཤིང་ཡིད་ཆེས་པའི་དབང་གིས་སྒྲུབ་བྱེད་དུའང་མཚུངས་ལ། འགལ་ན་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་གེགས་ཕྱེད་པའང་མཚུངས་པས་དེས་བསལ་བ་ནི་ཁས་བླངས་ཀྱི་དབང་ཙམ་ལས་ཡིན་པར་དོན་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དགོས་པ་ནི། ཇི་ལྟར་ཚིག་སྨྲ་བ་པོས་བདག་རང་ཉིད་ནི་དོན་དེ་ཚུལ་བཞིན་སྨྲ་བ་ལ་ཚད་མར་འདོད་པ་མིན་ན་དོན་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་དམ་བཅའ་བའི་ཚིག་ནི་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གཞན་གྱིས་དྲིས་ཀྱང་བདག་གིས་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསྟན་བཅོས་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་མི་བརྟེན་ན་བསྟན་བཅོས་དེར་གྲགས་པའི་ལུང་གི་དོན་དག་ལ་དེ་ནས་དེ་ལྟར་བཤད་པས་དེ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དཔྱོ༷ད་པ་ཡང་མི་འཇུག་ལ། དེ་ལྟར་རང་གིས་དམ་བཅའ་པའམ་བསྟན་བཅོས་ནས་བཤད་པས་དེ་ལྟར་དམ་བཅའ་བ་ཡིན་ཀྱང་རུང་ཡིད་ཆེས་པའི་དབང་གིས་ཚིག་དེ་འཇུག་པ་མཚུངས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རང་ཚིག་དང་འགལ་ན་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་གེགས་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་ནས་དེ་དང་འགལ་ན་བསྟན་བཅོས་དེའི་སྐབས་ཀྱིས་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱ་ཆོས་ཅན་ནམ་རྟེན་དེ་ཉིད་ལ་གནོད་པར་བྱེད་དོ་ཅེས་པའི་དོན་འདི་བསྟན་པའི་ཆེད་དུ་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་བསལ་བ་འདི་རང་གི་ཚིག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་སྟོབས་མེད་ན་ལུང་དུ་འདོད་ཀྱང་རང་ཚིག་ལས་ལྷག་པར་སྟོབས་ཆེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་དེ། ཁས་ལེན་པ་པོས་བདེན་ནོ་སྙམ་དུ་ཡིད་ཆེས་པའི་ཚིག་ཙམ་ཡིན་པར་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ། ཡིད་ཆེས་པའི་དབང་གིས་ལུང་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ལེན་པ་ནི་རང་ཚིག་འཇུག་པ་དང་ཚུལ་གཅིག་པ་དེས་ན་འདི་གཉིས་པོ་ལ་དཔེ་དག་ཀྱང་མཚུངས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། གཞལ་བྱའི་དོན་ཅན་གྱི་ཚད་མ་མེད་ཅེས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་དཔེར་འགྲོ་བའི་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། གཞལ་བྱ་མ་ནོར་བར་འཇལ་བའི་དོན་ཅན་གྱི་ཚད་མ་རྣམས་ནི་ཡོད་པ་མིན་ན་བསྟན་བཅོས་དང་རང་གི་ཚིག་གིས་གཞལ་བྱ་སྟོན་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཚིག་དེས་དོན་མ་ནོར་བར་སྟོན་པ་མེད་པ་ནི་རང་གིས་མི་སླུ་བའི་ཚད་མ་སྤྱིར་མེད་ཅེས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་དཔེ་དེ་རང་ཚིག་གི་འགལ་བས་བསལ་བ་ལ་ནི་གསལ་བའི་དཔེ་སྟེ་དངོས་ཀྱི་དཔེ་ཡིན་ལ། ལུང་ལ་ཕྱོགས་ཙམ་ཞིག་མཚོན་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ་བཤད་མ་ཐག་པ་བཞིན་ནོ། །ལུང་བསལ་དེ་ལ་དངོས་ཀྱི་དཔེ་གང་ཞེ་ན། ཚེ་སྔ་ཕྱི་དང་རྒྱུ་འབྲས་འདོད་པའི་ལུང་ཁས་བླངས་ནས་མ་འོངས་པ་ན་སྦྱིན་སོགས་དཀར་ཆོས་ནི་བདེ་བ་མི་འགྲུབ་པ་སྟེ་བདེ་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་པར་འདོད་ཅེས་བྱ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། དེ་འདྲའི་དམ་བཅའ་ལ་ཁས་བླངས་པའི་ལུང་དེས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལུང་བསལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ། དངོས་དང་རྩོད་སྤང་དོན་བསྡུ་གསུམ། །དང་པོ་ལ། གཞལ་བྱ་གཉིས་ལ་ལུང་མི་གནོད། །གསུམ་པར་ཡང་དག་ལུང་བསལ་འཇུག །དང་པོ་ལ། ཚད་མས་མ་ངེས་འགལ་ཀྱང་གེགས། །དེས་ན་ཚད་ཡོད་ཕྱོགས་གནོད་བྱེད། །དང་པོ། ལུང་གིས་བསལ་བ་དངོས་ནི། གནས་གསུམ་པའི་དོན་གྱི་དམ་བཅའ་གཞན་དུ་བྱས་པ་ལ་འབབ་ཀྱི་དང་པོ་གཉིས་ལ་ལུང་དང་འགལ་ཡང་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་འགལ་བར་ཐ་སྙད་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། ལུང་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ རྟོགས་དགོས་པ་མིན་པའི་དངོས་པོ་གང་ཞིག་མངོན་རྗེས་ཀྱིས་གཞལ་བར་ནུས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པའི་རིགས་པས་ངེས་པ་མེད་པར་བསྟན་བཅོས་ནས་བཤད་པ་དང་འགལ་བར་བརྗོད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་རིགས་པ་ཅན་པའི་ལུང་ཁས་ལེན་པ་དག་གིས། སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ་གཞལ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ལྟ་བུ་སོགས་སམ་བྱས་པ་བཀོད་ཀྱང་དེའི་དོན་ལ་ཚུལ་བཞིན་ངེས་པ་མ་སྐྱེས་པར་ཡིན་རློམ་ཙམ་གྱི་ཚེ་ན་ཡང་བསྟན་བཅོས་དང་འགལ་བ་ཡིན་པས་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་རང་ཚིག་ལ་ངེས་པར་གནོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ན་རང་ཚིག་དེ་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཚིག་དེ་གཉིས་པོ་དག་ཕན་ཚུན་ནུས་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་འདི་ལས་གང་ཡིན་ནམ་སྙམ་དུ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་ཞིང་། གང་རུང་རེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འགྲུབ་པ་མེད་པར་ཕན་ཚུན་གེགས་བྱེད་པ་ཙམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ངའི་མ་མོ་གཤམ་མོ་ཞེས་བརྗོད་པའི་རང་གི་ཚིག་བཞིན་ཏེ། རང་ཚིག་འགལ་བ་དེས་མ་ཡིན་པ་དང་མོ་གཤམ་ཡིན་པ་གང་དུའང་ངེས་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་དེ་ཡང་བདེན་ཞེན་གྱིས་ཁས་ལེན་པ་དེ་ཚེ་རང་གི་ཚིག་གི་བདག་ཉིད་ཙམ་དུ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བརྗོད་ཀྱི་བརྗོད་པ་ཙམ་གྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པའི་ནུས་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ། དེ་ལྟར་རང་གིས་ཁས་བླངས་པའི་དོན་དང་བསྟན་བཅོས་
Chinese
造作的原因是：任何言辞，如果想以对所说之义具有正确认识和具备的方式，作为衡量对境的指示者来说，那么，这是因为当时的自方和对方的言辞，以及其他论著作者的言辞，都同样相信具有真实的意义。因此，自方自己的言辞和论著的言辞，都被相信所排除，这被说成是一体的。在现量的情况下，这两者能力相同，并且由于相信的缘故，作为能立也相同。如果相违，则对自己的所立造成障碍也相同，因此，由它排除仅仅是承许的势力，因为意义相同。第二，必要是：正如说话者如果不认为自己是如实陈述该意义的量，那么“这个意义是这样的”的立宗之词就不会出现，就像别人问时会说“我不知道”一样。同样，如果不依靠对论著的信任，那么对于论著中著名的教证的意义，也不会认为“从那里这样说，所以是这样”。即使自己立宗，或者从论著中说而这样立宗，由于相信的缘故，词句的运用是相同的。为了显示与自己的言辞相违，就像对自己的所立造成障碍一样，如果承许了论著而与它相违，那么论著的那个章节就会损害自己的所立的法或者所依。为了显示这个意义，论著的排除与自己的言辞一起宣说。如果没有现量，即使认为是教证，也没有比自己的言辞更具力量的理由，为了知道这仅仅是承许者认为真实而相信的言辞。 第三，由于相信的缘故，将教证作为能立来接受，与自己的言辞运用方式相同，因此显示了这两者的例子也是相同的，例如“没有衡量对境意义的量”等等。那么，它作为例子的方式是怎样的呢？如果不具有无误衡量对境意义的量，那么论著和自己的言辞就不会指示衡量对境，
English
The reason for the creation is that any word, if one wants to express it as a means of indicating the object to be measured, in a way that has a correct understanding and possession of the meaning of what is said, then this is because the words of the self and opponent at the time, and the words of other treatise authors, all equally believe that they have a true meaning. Therefore, one's own words and the words of the treatise are both said to be excluded by belief, which is said to be one. In the case of direct perception, both of these have the same ability, and because of belief, they are also the same as proof. If they contradict, then obstructing one's own thesis is also the same, so its exclusion is only due to the power of acceptance, because the meaning is the same. Second, the necessity is: just as the speaker does not consider himself to be a valid measure for speaking the meaning as it is, then the word of the proposition "this meaning is like this" will not appear, just as one would say "I do not know" when asked by others. Similarly, if one does not rely on trust in the treatise, then one will not think that the meaning of the famous teachings in that treatise is "it is said like that from there, so it is like that." Even if one makes a proposition oneself, or makes a proposition like that because it is said in the treatise, the use of the words is the same because of belief. In order to show that contradicting one's own words is like obstructing one's own thesis, if one accepts the treatise and contradicts it, then that chapter of the treatise will harm one's own thesis, the subject or the basis. In order to show this meaning, the exclusion of the treatise is proclaimed together with one's own words. If there is no direct perception, even if it is considered a teaching, there is no reason why it is more powerful than one's own words, in order to know that it is only the words that the acceptor believes to be true. Third, because of belief, accepting the teaching as proof is the same as the way one's own words are used, so it is shown that the examples of these two are also the same, such as "there is no measure of the meaning of the object to be measured," and so on. So, how is it that it goes as an example? If there is no measure of the meaning of measuring the object without error, then the treatise and one's own words will not indicate the object to be measured,
Chinese
这是因为，如果这句话不能毫无错误地表达意义，那就等于承认根本不存在不欺骗自己的量。即使如此，这个例子本身就是通过自相矛盾的言辞来消除的，这是一个清晰的例子，是真实的例子。它只是象征性地代表了经文的一个方面，就像刚才所说的那样。那么，对于经文的消除，什么是真实的例子呢？例如，在承认了前世后世和因果关系的经文之后，却认为未来布施等善行不能带来快乐，即不是快乐的促成因素。因为这样的承诺会被所承认的经文所否定。第二，详细解释经文的消除，分为真实、辩驳和总结三部分。第一部分，对于可衡量的两种事物，经文不会造成损害。第三部分，正确的经文消除适用。第一部分，即使与量相矛盾，如果不能确定，也会造成阻碍。因此，有确定性的方面会造成损害。第一，经文消除的真实情况是：对于第三种情况的意义的承诺被改变，前两种情况虽然与经文相矛盾，但却被认为是由于事实的力量而矛盾。对于那些能够通过现量和比量来衡量，而不需要依赖经文来理解的事物，如果说它们与经文中没有通过正确的推理来确定的内容相矛盾。例如，逻辑学家承认的经文说：声音是无常的，因为它是可衡量的。或者即使陈述了“所作”，如果在其意义上没有产生正确的确定性，而只有一种自以为是的想法，那么它仍然与经文相矛盾，但经文并不一定会损害自己的言辞。因为那时，自己的言辞和经文的言辞具有相同的力量，因此会产生怀疑，认为哪一个是正确的，并且没有任何一方能够完全成立，而只是互相阻碍。例如，就像说“我的母亲是妓女”这句话一样。就像自相矛盾的言辞无法确定是“不是母亲”还是“是妓女”一样。因此，如果以真实的执着来接受经文，那么它只能被说成是自己言辞的本质的论证，而仅仅是陈述并没有能力使所要证明的事物成立。第二，像这样，自己所承认的意义和经文
English
This is because, if that statement cannot express the meaning without error, then it is tantamount to admitting that there is no generally non-deceptive valid cognition. Even so, that example itself is eliminated by self-contradictory words, which is a clear example, a real example. It only symbolically represents one aspect of the scriptures, just as was said. So, for the elimination of scripture, what is the real example? For example, after admitting the scriptures that assert past and future lives and cause and effect, one then asserts that future generosity and other virtuous deeds do not bring happiness, i.e., are not conducive to happiness. Because such a commitment is contradicted by the admitted scriptures. Second, explaining the elimination of scripture in detail, divided into three parts: real, refutation, and summary. First part, for the two things that can be measured, scripture does not cause harm. Third part, correct scripture elimination applies. First part, even if it contradicts valid cognition, if it cannot be determined, it will cause an obstacle. Therefore, the aspect with certainty will cause harm. First, the real situation of scripture elimination is: for the commitment to the meaning of the third situation is changed, the first two situations, although contradictory to the scripture, are considered contradictory due to the power of fact. For those things that can be measured by direct perception and inference, without needing to rely on scripture to understand, if it is said that they contradict what is not determined by correct reasoning in the scriptures. For example, the scriptures admitted by logicians say: sound is impermanent, because it is measurable. Or even if "made" is stated, if a correct certainty is not produced in its meaning, but only a self-righteous idea, then it is still contradictory to the scriptures, but the scriptures will not necessarily harm one's own words. Because at that time, one's own words and the words of the scriptures have the same power, so doubt arises as to which one is correct, and neither side can be fully established, but only hinder each other. For example, just like saying "my mother is a prostitute." Just as self-contradictory words cannot determine whether it is "not a mother" or "is a prostitute." Therefore, if one accepts the scriptures with real attachment, then it can only be said to be an argument of the essence of one's own words, and merely stating it does not have the power to establish what is to be proven. Second, like this, one's own admitted meaning and the scriptures