Tibetan
་རོལ་པོ་ལའང་གྲུབ་ཟིན་གྱི་ཆོས་ཅན་སེལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་མ་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱ་རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་དང་། ཚིག་ཕྲད་ཉིད་དམ་ཁོ་ནའི་སྒྲ་སྨོས་པ་སྟེ་ངོ་བོ་ཁོ་ན་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ཟིན་པ་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་པ་དེ་རྟོ༷གས་ནུས་པས་དེ་རྟོགས་བཞིན་སླར་ཡང་དེའི་དོན་དུ་རང་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་སྨོས་པ་འབྲས་བུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །རང་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་གྲུབ་ཟིན་གཅོད་པའི་དོན་དུ་མི་འདོད་པ་དེ་ལྟ་ན་བསྒྲུབ་བྱ་གང་ཞིག་སྔར་ནས་གྲུབ་ཟིན་པ་དང་། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོར་ནི་བསྟན་པ་དག་ཀྱང་ནི་ཡོད་དམ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ན་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་གཞན་ལ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ངོ་བོ་དང་ཚིག་ཕྲད་གཉིས་པོ་འདི་སྨས་པ་ནི་རྣམ་གཅོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལྡན་པར་འགྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། རྣམ་གཅོད་སྒྲ་ནི་དོན་མེད་དང་། །དེ་འདྲའི་སྐྱོན་ཡང་ཕྱོགས་སྐྱོན་མིན། །དང་པོ། བསྒྲུབ་བྱ་རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་སྨོས་པས་གཙོ་བོ་སོགས་རང་མཚན་མ་གྲུབ་པ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པ་གཅོད་པའི་དོན་ཡིན་པས་དེ་ལ་ཡང་རྣམ་ བཅད་སོ་སོར་ཡོད་དོ་ཟེར་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས་སྔར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཐམས་ཅད་སྤྱི༷་ཡི་ནི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་བཤད་ཟིན་པ་ཡིན་པས་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འཆད་པའི་སྐབས་འདིར་ནི་རང་མཚན་མེད་པ་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་སྐད་མ་བསྟན་ཀྱང་ཕྱོགས་ཙམ་ལ་ནི་མ་ཁྱབ་པ་དང་ཁྱབ་ཆེས་པའི་འགལ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། དེ་འདྲའི་དམ་བཅའ་བ་སྲིད་ཅིང་བློ་ངོར་གྲུབ་བསལ་མེད་པའང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ། གལ་ཏེ་གཙོ་བོ་ལྟ་བུ་མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱར་བྱས་ན་དེ་ལས་སྐྱོན་ཅིར་འགྱུར་ཞེས་དྲིས་པ་ན། གང་རང་མཚན་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པ་དེ་ནི་སྒྲུབ་མི་ནུས་སོ་ཞེ་ན། ཅི་ཕྱིར་མི་ནུས་ཞེས་དྲིའོ། །དེ་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་པའི་ཚེ་རྟགས་གང་བཀོད་ཀྱང་དཔེ་ལ་རྗེས་འགྲོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། རྗེས་འགྲོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་སྒྲུབ་བྱེད་དེ་དག་གི་སྐྱོན་མིན་ནམ། ཡན་ལག་ཕྱི་མ་སྟེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་དཔེ་དང་རྟགས་རང་ལ་ལྟོས་པ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་འདོད་པ་མིན་ཏེ། ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ནི་ཕྱོགས་རང་ལ་ལྟོས་ནས་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་བྱེད་སྐྱོན་ཅན་དེས་ཕྱོགས་འགྲུབ་མི་ནུས་པས་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ནོ་སྙམ་ན། སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་སྐྱོན་ཡང་ཕྱོགས་ལ་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་ནའང་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་ཡང་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྒྲུབ་བྱེད་སྐྱོན་ཅན་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དམ་བཅའ་སྒྲུབ་མི་ནུས་པ་ཡིན་པས་དེའི་སྐྱོན་གྱིས་ཕྱོགས་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རིགས་པ་ཅན་པའི་ངོར། སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ། གཞལ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཀོད་པ་ན་སྒྲ་མི་རྟག་པ་དེ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ། གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་ཕྱོགས་སྐྱོན་ཅན་དུ་འདོད་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཕྱིར་ཕྱོགས་ནི་ཡན་ལག་ཕྱི་མའི་སྐྱོན་ལ་མི་ལྟོས་པར་དམ་བཅའ་བ་རང་གི་ངོ་བོ་དེ་ཙམ་དང་འབྲེལ་བ་ཡི་སྐྱོན་གང་ཡོད་པ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་ འདོད་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་སྐྱོན་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་མིན་ཏེ། དཔེར་ན་བསྒྲུབ་བྱར་དམ་བཅས་པ་ཙམ་ནས་སྒྲུབ་བྱེད་ལ་མི་ལྟོས་པར་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་སྒྲ་མཉན་བྱ་མིན་པའི་དམ་བཅའ་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བ་དང་། ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་བདག་གི་མ་མོ་གཤམ་ཡིན་ཞེས་པ་རང་ཚིག་དང་འགལ་བ་ལྟ་བུ་སོགས་དམ་བཅས་པ་ཙམ་ནས་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །འདི་སྐོར་ཕྱོགས་སྔས་སྦྱིར་རང་མཚན་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་པར་གོ་བའི་ཆེད་དུ་རང་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་སྨོས་པ་མི་འཐད་པར་སྟོན་པའི་ཚུལ་དུ་འཆད་པའང་སྣང་སྟེ་ཅུང་མི་བདེའོ། །གསུམ་པ་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དབྱེ་བསྡུའི་དགོས་པ་ལ། དངོས་དང་དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་། །དང་པོ་ལ། རྣམ་བཅད་དབང་གིས་ལྔ་རུ་བསྟན། །ཡོངས་གཅོད་དུ་ནི་གཅིག་བསྟན་པའོ། །དང་པོ། རྒྱུ་ཞེས་པ་གཏན་ཚིགས་ཏེ་ཧེ་ཏུའི་སྒྲ་སྤྱིར་རྒྱུ་དང་སྐབས་ཀྱི་དབང་གིས་གཏན་ཚིགས་སུ་ཡང་བསྒྱུར་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱ་གོ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གཏན་ཚིགས་དང་སོགས་སྒྲས་དཔེ་ཡང་བཟུང་སྟེ། དེ་ལྟར་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཡན་ལག་དག་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ལྟོས་པའི་བསལ་བྱ་སྟེ་སྐྱོན་བསལ་བ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཕྱོགས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་བསལ་བར་བྱ་བ་མ་ཁྱབ་པ་དང་ལྡོག་པ་ཁྱབ་ཆེས་པ་དག་ནི་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་རང་ཉིད་དང་ཚིག་ཕྲད་དང་ངོ་བོའི་སྒྲ་དང་མ་བསལ་བ་དང་བཅས་པ་བཞི་པོ་དག་ནི་ལྡོག་པ་ཁྱབ་ཆེས་པ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་མིན་པ་གཞན་བསྟན་བཅོས་མཁན་པོའི་འདོད་ཡུལ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་མ་གྲུབ་པ་སོགས་ཕྱོགས་ཡིན་པ་སེལ་ཏོ། །འདོད་ཅེས་པའི་སྒྲས་ནི་ཕྱོགས་ཡིན་ཀྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཁྱབ་པ་སེལ་བར་བྱེད་དེ། དངོས་སུ་མ་སྨྲས་པའི་ཞེ་འདོད་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་སྐབས་སུ་བཀོད་པའི་རྟགས་དེས་བསྒྲུབ་བྱ་ མི
Chinese
如果说，对于已经成立的事物，也是要排除的，那不是的。因为“所立自性”以及“词缀‘仅’或‘唯’”的说法，即“唯性显现”的说法，就能理解已经成立的不是所立，既然已经理解，再次为了那个意义而说“自己”这个词，就变得没有意义了。如果不希望“自己”这个词是为了断除已经成立的，那么如果对所立的某个事物是否早已成立，以及是否也显现为能成立的自性存在疑问，那么说“于所立本身向他者显现”这句话，这两个自性和词缀的说法，就具有了决断的成果。第二，决断之声无意义，那样的过失也不是宗的过失。第一，如果说因为说了“所立自性”，所以是为了断除主等未成立的自相是所立，因此对于那个也有决断，那么说，论师以前已经说过一切比量都是总的境，因此在解释宗的相的时候，即使没有说无自相不是所立，对于仅仅是宗而言，也没有不遍和遍超的矛盾，因为存在那样的立宗，并且在意识中也有无成立排除的情况。第二，如果有人问，如果像主一样，将未成立的法作为所立，那会产生什么过失？回答说，凡是自相未被量成立的，就无法成立。如果问为什么不能成立？回答说，当它被作为法的时候，无论设定什么因，在例子中都没有随同。如果说，没有随同等是能成立的过失吗？后支，即能成立的例子和因本身所依赖的是宗的过失吗？不是这样认为的，因为宗的过失是依赖于宗本身而安立的。如果认为，能成立有缺陷，因此无法成立宗，所以是宗的过失，那么能成立的过失也变成宗的过失，那么因和例子等的过患也会变成宗的过失，因为
English
If it is said that even for things that are already established, they are to be excluded, that is not the case. Because the statement "the nature of what is to be established" and the statement of the particle 'only' or 'solely', that is, the statement "manifesting only the nature", can understand that what is already established is not what is to be established. Since it is already understood, saying the word "self" again for that meaning becomes meaningless. If it is not desired that the word "self" is to cut off what is already established, then if there is doubt as to whether something to be established has already been established, and whether it also appears as the nature of what can be established, then saying "appearing to others as the thing to be established itself", these two statements of nature and particle, will have the result of decisiveness. Second, the sound of decisiveness is meaningless, and such a fault is not a fault of the subject. First, if it is said that because "the nature of what is to be established" is said, it is to cut off that the unestablished self-characteristics such as the chief are what is to be established, therefore there is also decisiveness for that, then the teacher has already said that all inferences are the object of the general, so when explaining the characteristics of the subject, even if it is not said that the non-self-characteristic is not what is to be established, there is no contradiction of non-pervasion and over-pervasion for the subject alone, because there is such a proposition, and there is also a situation of non-establishment exclusion in the mind. Second, if someone asks, if an unestablished dharma like the chief is made the thing to be established, what fault will arise from that? The answer is, whatever self-characteristic is not established by valid cognition cannot be established. If you ask why it cannot be established? The answer is, when it is taken as the subject, no matter what sign is set, there is no concomitance in the example. If you say, is not the absence of concomitance, etc., the fault of those establishers? Is the later branch, that is, what the establisher's example and sign themselves depend on, considered a fault of the subject? It is not considered so, because the fault of the subject is established in dependence on the subject itself. If you think that the establisher is flawed, so it cannot establish the subject, so it is a fault of the subject, then the fault of the establisher also becomes a fault of the subject, then the faults of reason and example, etc., will also become faults of the subject, because
Chinese
所有导致无法履行承诺的缺陷，都会因其缺陷而损害宗（论题），因此，在理性者看来，如果陈述“声音是无常的，因为它是可知的”，那么声音的无常性就不是正确的立宗，因为不确定的理由的缺陷会导致宗成为有缺陷的。因此，宗不依赖于后续支分的缺陷，而是与承诺本身的性质相关的任何缺陷都被认为是宗的缺陷，而不是其他论证的缺陷。例如，仅仅承诺作为所立宗，而不依赖于论证就变成缺陷，比如“声音不是可听的”这个承诺与现量相矛盾，以及诸如此类的，比如“我的母亲是寡妇”这样的自相矛盾，仅仅是承诺就变成了缺陷。关于这一点，一些人似乎以一种表明不应提及自身声音的方式来解释，以普遍理解自相不是所立宗，但这有点不妥。第三，宗的定义、分类和总结的必要性在于：驳斥实体及其争议。第一点是：通过区分，显示为五种；通过完全排除，显示为一种。第一，“因”指的是理由，即因明的术语，通常“因”可以翻译为原因，但在上下文中也可以翻译为理由，因为它（因）是使所立宗被理解的原因。同样，通过“等”字也包括了例子。因此，为了消除与论证支分定义相关的错误，必须消除宗自身定义的错误，即不周遍和过周遍。因此，宗的定义被解释为具有五个特征。例如，自身、词缀、性质之声以及未消除和已消除这四者，用于消除过周遍，从而消除非宗的其他，如论著作者的意图和未成立的论证等。 “意图”一词用于消除虽然是宗，但未被宗的定义所涵盖的情况，即未明确说明的意图的所立宗，以及在上下文中使用的标志所立宗
English
All defects that cause the inability to fulfill the commitment will harm the thesis (subject) due to their defects. Therefore, in the view of rational people, if it is stated that "sound is impermanent because it is measurable," then the impermanence of sound will not be a correct proposition, because the defect of an uncertain reason will cause the thesis to be defective. Therefore, the thesis does not depend on the defects of the subsequent members, but any defect related to the nature of the commitment itself is considered a defect of the thesis, not the defect of other arguments. For example, just committing to the proposition, without relying on the argument, becomes a defect, such as the commitment that "sound is not audible" contradicts the direct perception, and so on, such as the self-contradiction that "my mother is a widow," just the commitment becomes a defect. Regarding this, some people seem to explain it in a way that shows that one's own voice should not be mentioned in order to universally understand that self-nature is not the proposition, but this is a bit inappropriate. Third, the necessity of the definition, classification, and summary of the thesis is to: refute the entity and its disputes. The first point is: through distinction, it is shown as five types; through complete exclusion, it is shown as one type. First, "cause" refers to the reason, that is, the term of Hetu, and generally "cause" can be translated as cause, but in the context, it can also be translated as reason, because it (cause) is the cause that makes the proposition understood. Similarly, the example is also included through the word "etc." Therefore, in order to eliminate the errors related to the definition of the argument's members, it is necessary to eliminate the errors of the thesis's own definition, that is, non-pervasion and over-pervasion. Therefore, the definition of the thesis is explained as having five characteristics. For example, the four, namely self, suffix, the sound of nature, and uneliminated and eliminated, are used to eliminate over-pervasion, thereby eliminating others that are not the thesis, such as the intention of the author of the treatise and the unestablished argument, etc. The word "intention" is used to eliminate the situation where although it is a thesis, it is not covered by the definition of the thesis, that is, the proposition of the intention that is not explicitly stated, and the proposition of the sign used in the context.