Tibetan
ག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་པ་ལྟར་ཞེན་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཕྱི་དོན་འདོད་པ་མདོ་སྡེ་པ་དག་གི་ལྟར་ནའང་དངོས་པོའི་རྒྱུན་སྐད་ཅིག་མ་ཙམ་དུ་གནས་ལ་རང་མཚན་ཡོད་པ་ནི་ད་ལྟ་བ་ཁོ་ན་ལས་གཞན་མེད་ཀྱང་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་རིམ་པ་ཚད་མེད་པ་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ནི་དོན་རང་མཚན་ཡོད་པའི་དབང་གིས་མ་ཡིན་ཏེ་དེར་རྟོག་པའི་སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་དེར་ཞེན་པ་སྐྱེ་བ་ལྟ་བུ་དང་། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཚད་མེད་པ་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ཡང་དེ་དག་ལ་ད་ལྟ་ཕྱི་རོལ་གྱི་རང་མཚན་ཡོད་དུ་ཆུག་མོད། རང་མཚན་སྣང་བའི་དབང་གིས་དེ་ཡོད་པར་འཛིན་པ་མ་ཡིན་གྱི་སྤྱི་འཛིན་རྟོག་པས་དེར་ཞེན་པ་ན་དེའི་ངོར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་བས་མདོ་ཙམ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་ཚུལ་མཐར་ཐུག་པ་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་བརྩམས་ནས་ཤེས་དགོས་པས་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོའི་གཞུང་ཉིད་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་མཇུག་བསྡུ་ནི། ཤེས་བྱ་ནང་གིར་སྨྲ་བའི་མཁས་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་ འབྲས་བྱ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཕྱི་རོལ་དོན་ལ་མི་ལྟོས་པར་བློ་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་ནས་འཇོག་ཚུལ་གྱི་བརྗོད་པ་འདི་ལྟ་བུ་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཡོད་མོད་ཀྱི། ཟབ་མོ་ནང་གི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཚུལ་ཟབ་མོ་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་རྣམས་ལ་རེ་ཞིག་ཕྱི་རོལ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་སུ་རྒྱུ་འབྲས་དང་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་བཞག་པས་རྟོགས་སླ་བ་དེ་ཡི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཞག་ཅིང་། དེ་ལྟ་ནའང་ཡུལ་འཛིན་པའི་བློ་ལ་ཚུལ་གཉིས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་དུ་མི་རུང་བས་དེ་གཉིས་གྲུབ་ཚུལ་རིགས་པའི་ལམ་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། ཚུལ་གཉིས་པོ་དེ་ཡང་ནི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ལྷན་ཅིག་མྱོང་བའི་ངེས་པས་འགྲུབ་པ་ཡིན་པ་དེ་ཕྱིར་བློ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་སྣང་ཚུལ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཁས་བླངས་ནས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གཞག་དེ་ལྟར་བྱེད་ན་ཡང་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་དང་སྔོ་འཛིན་གྱི་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་བློ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་དུ་དམིགས་མི་སྲིད་པས་རྫས་གཅིག་ཏུ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ལ། ཕྱི་དོན་སྔོན་པོ་དང་སྔོ་འཛིན་ནི་ནམ་ཡང་ལྷན་ཅིག་དམིགས་མི་སྲིད་དེ་ཕྱི་དོན་རྗེན་པར་ནམ་ཡང་དམིགས་མི་སྲིད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་བློ་ཡི་གཟུང་འཛིན་རྫས་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་པས་རྣམ་བཅས་དང་རང་རིག་གྲུབ་པར་གྱུར་ན་དེ་འདྲའི་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་དེས་ཕྱི་དོན
Chinese
就像各种已成为过去的法，以连续的方式产生执着一样。例如，按照主张外境的经部师的观点，事物的相续只存在于刹那之间，具有自相的只有现在，除此之外没有其他，但却执着于过去和未来的无限次第，这并非因为事物具有自相，而是因为在那里，由于分别心的作用而产生执着。同样，对于执着于无数已隐没之法，即使它们现在可能具有外在的自相，但并非因为自相显现的作用而执着于它们的存在，而是因为普遍执着的分别心在那里产生执着时，在它的面前才显现为存在。这非常重要，所以简略地说一下。那些道理的究竟之处，必须从阿赖耶识的行相开始了解，所以应当从大车论典中了解。第三，总结：对于那些宣说所知为内（识）的智者们来说，一切法的因果、作用的安立，不依赖于外境，而是从心识本身来安立的方式，虽然这种说法有以实事理成立的，但是对于甚深之内在的缘起之理难以理解的那些人，暂时依赖于外境的行相，从而安立一切因果和作用，因为这样容易理解，所以是按照那种方式安立的。即使那样，对于取境的心来说，两种方式的成立是不可或缺的，因此是从理性的途径来阐述这两种成立的方式。这两种方式也不是他体的，因为是通过一同体验的确定性来成立的，因此应当了知心识是具有行相的。对此，暂时按照显现的方式，承认外境，从而进行因和果等的安立，即使那样，青色的行相和取青色的行相二者，因为是同一个心的自性，所以不可能作为异体来观察，因此是作为一体来成立的。外境青色和取青色，是永远不可能一同观察到的，因为外境赤裸裸地是永远不可能观察到的。这样，心的所取和能取成立为一体，因此如果成立了具相和自证，那么像那样一同观察的确定性，对外境
English
Just as attachment arises to the various phenomena that have become past, in a continuous manner. For example, according to the Sautrāntikas who assert external objects, the continuum of things exists only for a moment, and only the present has its own characteristic, there is nothing else besides that, but they cling to the infinite sequence of past and future, this is not because things have their own characteristic, but because there, due to the action of the discriminating mind, attachment arises. Similarly, even if those who cling to countless hidden phenomena may now have external self-characteristics, it is not because of the appearance of self-characteristics that they cling to their existence, but because when the universally clinging discrimination arises there, it appears as existing in its presence. This is very important, so I will briefly mention it. The ultimate nature of those reasons must be understood starting from the aspect of the ālaya-vijñāna, so it should be understood from the treatises of the Great Chariot. Third, the conclusion: For those scholars who speak of knowable objects as being internal (consciousness), the establishment of cause and effect and action of all phenomena does not depend on external objects, but is established from the mind itself. Although such a statement is established by factual reasoning, for those who find it difficult to understand the profound inner principle of dependent origination, they temporarily rely on the appearance of external objects, thereby establishing all causes, effects, and actions, because it is easier to understand in this way, so it is established in that way. Even so, it is indispensable for the mind that grasps objects to be established in two ways, therefore, the way these two are established is explained through reasoning. These two ways are not different either, because they are established through the certainty of experiencing together, therefore, it should be known that the mind is with aspects. Regarding this, temporarily, according to the way things appear, acknowledging external objects, and thus making the arrangements for causes and effects, even so, the appearance of blue and the appearance of grasping blue, because they are the nature of one mind, it is impossible to observe them as different entities, therefore they are established as one entity. The external object blue and the grasping of blue can never be observed together, because the external object nakedly can never be observed. In this way, the grasped and the grasper of the mind are established as one entity, therefore, if the one with aspects and self-awareness are established, then such a certainty of observing together, to the external object