Tibetan
འཛིན་གཉིས་པོ་སྟོང་པར་བསྒྲུབ། །དེས་ན་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་འཁྲུལ། །དང་པོ་ལ། ཕྱི་དོན་ལ་ལྟོས་གཟུང་འཛིན་མེད། །ནང་ཤེས་ལ་ལྟོས་གཟུང་འཛིན་མེད། །དང་པོ། སྣང་ཡུལ་གང་དང་གང་ཡིན་པ་དཔྱད་ན། མ་གྲུབ་པ་དེ་ཕྱིར་གཟུང་ བའི་དོན་དང་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཆ་དུ་མ་ཚོགས་པའི་རགས་སྣང་ལིང་པོ་གཅིག་པུ་བ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། རགས་པ་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་ནི་ཆ་ཤས་གཅིག་ལ་ཡོད་པ་བཀག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། ཆ་དུ་མ་ཚོགས་པའི་མང་པོ་ལ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གཅིག་ལ་མེད་པ་དེ་ནི་མང་པོ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡོད་དེ། རེ་རེ་ལས་ཐ་དད་པའི་མང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡང་མེད་པས་སོ། །དེས་ན་རགས་སྣང་ནི་ཡན་ལག་ལས་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་བདེན་པར་གྲུབ་པ་གང་ཡང་མེད་དོ། །གང་སྣང་བ་དེ་ནི་ཆ་མེད་པའི་ཡན་ལག་གཅིག་པུར་གྱུར་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་རྣམས་བརྟག་མི་བཟོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་དང་དེ་ཡི་གྲུབ་དོན་ནོ། །དང་པོ། ཕྱི་དོན་རགས་སྣང་བརྟགས་ན་མི་འཐད་པས་མེད་དུ་ཆུག་ནའང་ཤེས་པ་ལ་སྔོ་སོགས་སུ་སྣང་བ་བསླུ་མེད་དུ་མྱོང་བས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། ཤེས་པས་ཡུལ་སྔོ་སོགས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ནི་ནང་ཤེས་པ་ཉིད་དེར་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཤེས་པ་དེའི་ངོར་སྣང་བ་དེ་འཛིན་པས་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱི་རོལ་ལྟར་གནས་པ་འདི་ནི་ཆ་གཞན་གཟུང་རྣམ་དུ་བཏགས་པ་ཡིན་ཞིང་། དོན་ལ་གཟུང་འཛིན་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཅན་གསལ་རིག་གི་ཤེས་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ཡི་རང་བཞིན་གཅིག་ལ་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ནི་གཉིས་སྣང་འཁྲུལ་བའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསླད་པ་ཉིད་དེ་ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཟུང་བ་མེད་ཀྱང་འཛིན་པ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། གཟུང་འཛིན་གང་རུང་གཅིག་ནི་མེད་པའམ་མ་གྲུབ་པས་ཀྱང་གཉིས་ཀའང་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ལྟོས་བཅས་ཡིན་པས་རེ་རེ་ཡན་གར་དུ་ཡོད་པ་མི་སྲིད་དོ། །གཉིས་པ། གཟུང་འཛིན་གཉིས་ སུ་མ་གྲུབ་པ་དེ་ཕྱིར་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡི་རང་རིག་རང་གསལ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཉིས་སྣང་ཅན་གྱི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་དེ་ཡིའང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ཏེ་དེའི་གནས་ཚུལ་མཐར་ཐུག་པ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་འཁྲུལ་བ་ནི། ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཐ་དད་དུ་གནས་པ་འདི་ནི་གཟུང་འཛིན་དེ་ཐ་དད་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བཞག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། བློའི་དབང་གིས་
Chinese
成立二取空性。因此种种显现是错乱的。第一，就外境而言，无有依赖的所取和能取。就内识而言，无有依赖的所取和能取。第一，如果观察显现的对境是什么，因为不成立，所以所取的意义和能取的识，不是由多部分组成的粗显的整体，因为粗大的自性被遮止存在于一个部分上。也不是存在于由多部分组成的众多上，因为在一个上没有的，怎么会在众多上有呢？因为没有任何一个叫做从各个分离的众多。因此，粗显不是从支分上成立为一或异，所以只是假立，没有任何真实成立。凡是显现的，因为没有变成无分的部分，所以显现都是不可堪忍的。第二，事物和它的成立之理。第一，即使外境粗显经过观察不合理而可以不存在，但是因为识显现为蓝色等是无可欺骗的经验而成立，所以它会成立吗？以识经验对境蓝色等而完全决断，只是内识显现而已。而且，在那个识的面前，显现的那个能取，像所取的外部一样存在，这只是假立为他分所取相，实际上没有所取能取的差别，显明觉知的识的自性，在一个自性上显现为不同的相，是二取错乱的习气所染污，就像二月一样。如果说没有所取，但是有能取，那么所取能取任何一个不存在或者不成立，两个都会消失，因为它们是相互依赖的，所以不可能各自独立存在。第二，因为所取能取二者不成立，所以远离所取能取二者的自证自明是什么，那就是具有二取相的遍计，也是它的真实性，因为那是它的究竟状态。第二，显现为不同的错乱是，外和内的事物作为境和有境而存在，这只是依赖于所取能取显现为不同而安立的，只是由心的力量。
English
Establishing the emptiness of the two graspings. Therefore, the various appearances are mistaken. First, with regard to external objects, there is no dependent object of grasping and grasper. With regard to inner consciousness, there is no dependent object of grasping and grasper. First, if we examine what the object of appearance is, since it is not established, the meaning of the object of grasping and the consciousness of the grasper are not a single, solid, coarse appearance composed of many parts, because the nature of the coarse is prevented from existing on one part. Nor does it exist on the many composed of many parts, for how can what is not on one be on the many? Because there is nothing called the many that are separate from each other. Therefore, the coarse appearance is not established as one or different from the limbs, so it is merely a designation, and nothing is truly established. Whatever appears, since it has not become a single part without parts, all appearances are unbearable to examine. Second, the thing and its reason for establishment. First, even if the external coarse appearance is unreasonable upon examination and can be non-existent, if the appearance of blue, etc., in consciousness is established by unerring experience, will it be established? The complete determination by consciousness experiencing objects such as blue is merely the appearance of inner consciousness itself. Moreover, the grasper that appears in the face of that consciousness, existing like the external object of grasping, is merely designated as another part of the object of grasping. In reality, there is no difference between the object of grasping and the grasper, and the nature of the clear and knowing consciousness, appearing as different aspects on one nature, is defiled by the habit of dualistic delusion, like the appearance of two moons. If you say that there is no object of grasping, but there is a grasper, then if either the object of grasping or the grasper does not exist or is not established, both will disappear, because they are interdependent, so it is impossible for them to exist independently. Second, since the object of grasping and the grasper are not established as two, what is the self-knowing and self-illuminating that is empty of the two objects of grasping and graspers? That is the suchness of the conceptualization with dualistic appearance, because that is its ultimate state. Second, the delusion of appearing as different is that external and internal things exist as object and subject, which is only established based on the appearance of the object of grasping and grasper as different, only by the power of mind.
Tibetan
བཞག་པ་མ་གཏོགས་པའི་གཅིག་ཐ་དད་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་འགྲུབ་ཐབས་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་གཟུང་འཛིན་ཐ་དད་པར་བཞག་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་ལ་མ་གྲུབ་བཞིན་རྨོངས་པས་བསླད་པ་ཟླ་གཉིས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ཉིད་ལྟ་བུ་ཡིན་ན། དོན་དུ་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དེ་དག་གཞན་དང་གཞན་དུ་ཡོད་པའང་ནང་གི་བསླད་པའི་དབང་གིས་འགྲུབ་ཀྱི་དོན་ལ་མི་འགྲུབ་པས་ན་ཐ་དད་པ་ལྟར་སྣང་བ་དག་ཀྱང་བསླད་པར་འགྱུར་གྱི་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་མེད་དེ། ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་བསླད་པ་ཡིན་པས་ཕྱི་རོལ་ཟླ་བ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་ལྟར་སྣང་བའང་བསླད་པ་ཡིན་གྱི་མ་བསླད་པར་ཡོད་པ་མི་སྲིད་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་རྩོད་སྤང་ལ། ཤེས་ཉིད་སྟོང་པར་གསུངས་པའི་ལུང་། །སྟོང་ན་སྣང་བའི་རིགས་འགལ་སྤང་། །དང་པོ་ལ། ཕྱི་དོན་ཁས་མི་ལེན་པའི་ལན། །ཁས་བླང་བ་ཡི་ལུང་དོན་བཤད། །དང་པོ། གལ་ཏེ་གཉིས་སྟོང་གི་རང་རིག་ཙམ་ཡོད་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་ལས་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་མཚན་གྱིས་སྟོང་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མི་འགལ་ཏེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་འདི་གཉིས་ལས། འདི་ལྟར་གཟུང་བ་ལ་གཟུགས་སུ་རུང་བ་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་མཉན་པར་བྱ་བ་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་དང་། འཛིན་ པ་ལ་སོ་སོར་རྣམ་པར་རིག་པ་རྣམ་ཤེས། ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ཚོར་བ། མཚན་མར་འཛིན་པ་འདུ་ཤེས་སོགས་སུ་བཞག་པ་དེ་དག་གཟུང་འཛིན་མེད་ན་གང་མཐོང་ལ་གང་གིས་མཐོང་བ་སོགས་མཚན་ཉིད་ཀྱང་མི་སྲིད་པས་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་གཞན་ཞིག་ནི་ཅི་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་གང་དང་གང་གི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དེ་ནི་གཟུང་བ་དེ་ལ་འཛིན་པས་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ཡིན་པ་དེས་ན་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པ་ལ་ཤེས་བརྗོད་འཇུག་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་མ་ལུས་པ་ནུབ་ཅིང་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་མེད་པར་རབ་ཏུ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཅིར་སྣང་བ་ལ་དེ་དང་དེ་ལྟར་བཏགས་པའི་སྤྲོས་པ་མ་ལུས་པ་ཤིན་ཏུ་ཞི་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཙམ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ། །དེ་ལྟ་ནའང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་མེད་པ་ཞིག་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བའི་ཡུལ་ཅན་མི་སྲིད་པས་སུས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱ་བར་མི་རིགས་པས་ན་དེ་འདྲའི་གཉིས་སྟོང་གི་རང་རིག་དེ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཅི་ཡང་མེད་པ་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ཙམ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། ཕྱི་དོན་ཁས་ལེན་པའི་ལུགས་ཀྱིས་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་དོན་ནི། གཟུག
Chinese
如果不是这样安立，那么一和多等任何法都无法成立。像这样安立能取和所取为他体，如果不是在实物上成立，而是像被愚痴蒙蔽所见的二月等显现一样。实际上，境和有境的那些法，也是由内在蒙蔽的力量而成立，但实际上并不成立，所以像他体一样显现的那些法也是蒙蔽，但实际上不是他体。就像二月显现是蒙蔽，所以外境二月像存在他体一样显现也是蒙蔽，不可能存在不蒙蔽的情况一样。第二，辩论和回答。宣说自性为空性的教证。如果为空性，则破除显现的理相违。第一，对于不承认外境的回答。解释承认的教证意义。第一，如果只有二空的自证，那么与佛陀在经中宣说蕴、界、处的一切法自相为空性相违。不相违，因为能取和所取的这两种相中，比如所取中，可以成为色法的色法自性，以及可以听的声音等。能取中，各自了别的识，感受的受，执取相的想等安立的那些法，如果没有能取和所取，那么谁见以及以何见等自性也不可能存在，所以名为法自性的其他法什么也没有。任何法的自性进行区分，是因为以能取对所取进行如此称谓，因此二空对于各自自证来说，知说行三者的自性全部消失和空性的缘故，一切法都是无自性的，如是宣说。对于任何显现的事物，都以如此这般的假立，一切戏论完全寂灭，仅仅以真如来区分。即使如此，如果那个真如，那个各自自证的智慧不存在，那么不可能存在见到真如的有境，所以任何人都不应该证悟真如，因此像那样的二空自证本身就是真如，而不是像什么也没有的兔角等一样仅仅是真如。第二，以承认外境的观点来说明无自性的意义是，色
English
If it is not established in this way, then no phenomena such as one and many can be established. Like this, the establishment of the grasper and the grasped as other entities, if it is not established on the actual object, but is like the appearance of two moons, etc., which are obscured by ignorance. In reality, those phenomena of object and subject are also established by the power of inner obscuration, but in reality they are not established, so those that appear as other entities are also obscured, but in reality they are not other entities. Just as the appearance of two moons is an obscuration, so the appearance of two moons in the external world as if they exist as other entities is also an obscuration, and it is impossible for them to exist without obscuration. Second, debate and answer. The scriptural authority that proclaims the nature of emptiness. If it is emptiness, then refute the contradiction of the appearance of reason. First, the answer to those who do not accept external objects. Explain the meaning of the accepted scriptural authority. First, if there is only the self-awareness of the two emptinesses, then it contradicts the Buddha's sutra which states that all phenomena of aggregates, realms, and sources are empty of their own characteristics. It is not contradictory, because among these two aspects of the grasper and the grasped, for example, in the grasped, the nature of form that can become form, and sounds that can be heard, etc. In the grasper, the separately distinguishing consciousness, the feeling of experiencing, the conception of grasping characteristics, etc., those phenomena that are established, if there is no grasper and grasped, then who sees and with what sees, etc., the nature cannot exist, so there is nothing else called the nature of phenomena. The distinction of the nature of any phenomenon is because the grasper applies such a term to the grasped, therefore, the two emptinesses, for the self-awareness of each, the nature of knowing, speaking, and acting all disappear and are empty, so all phenomena are said to be without self-nature. For whatever appears, all the elaborations that are labeled as such and such are completely pacified, and are distinguished only by suchness. Even so, if that suchness, that wisdom of self-awareness does not exist, then it is impossible for there to be a subject that sees suchness, so no one should realize suchness, therefore, such a two-emptiness self-awareness itself is suchness, and not just suchness like a rabbit's horn, etc., which is nothing. Second, from the point of view of accepting external objects, the meaning of no characteristics is, form