Tibetan
ཤོག་ལྷེབ་ ༥༠༡ ནས་ ༦༠༠ བར། ཤོག་ལྷེབ་ ༥༠༡ ནས་ ༦༠༠ བར། དེས་ན་ཁྱད་གཞི་བུམ་པ་སོགས་དོན་དང་ཁྱད་ཆོས་སྔོ་བསངས་སོགས་དེ་དག་ལ་འདི་འདིའིའོ་ཞེས་པའི་མཉན་པ་སྟེ་སྒྲ་འཇུག་པ་ནི་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་བརྗོད་ཀྱི་སྒྲ་དེ་ལྟར་འབྲེལ་པའམ་རྟེན་པ་མིན་ཏེ་གཞན་ལས་ནི་ལྡོག་པ་ཉིད་ལ་དེ་དང་དེའི་སྒྲ་ཐ་དད་པ་སྦྱོར་གྱི་དོན་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རིགས་སོགས་ཐ་དད་གཅིག་ཏུ་སྦྱོར་བ་ནི་རྟོག་པས་སྦྱར་གྱི་དོན་ལ་དེ་ལྟ་བུ་མི་སྲིད་པས་དོན་རང་མཚན་སྣང་བའི་དབང་ཤེས་ལ་དེ་འདྲའི་རྟོག་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ། མིང་སྦྱོར་རྟོག་པ་དགག་པ་ལ། །མཐོང་ལ་རྟོག་པ་མེད་ཚུལ་བརྗོད། །ཡོད་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བའོ། །དང་པོ། མཐོང་རྟོག་རྣམ་པ་འགལ་བར་བསྒྲུབ། །རྟོག་བཞིན་མཐོང་ལ་རྟོག་པ་མེད། །དང་པོ། མིང་སྦྱོར་རྟོག་པ་ནི་དབང་ཤེས་ཀྱིས་བུམ་པ་ལྟ་བུའི་དོན་མཐོང་བའི་ཚེ་བུམ་པའི་མིང་དང་བཅས་པ་འཛིན་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུ་མི་འཐད་དེ། མིང་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ནི་དོན་གང་ཡིན་པའི་བརྡ་དྲན་པ་ཡི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་བློ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་འདྲེས་པའི་རྣམ་པ་ལ་དམིགས་པ་ཅན་ཡིན་པས་སྔ་ཕྱིར་མཐོང་བ་གཅིག་ཏུ་སྲེ་བར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་དང་འགལ་བ་སྔ་ཕྱི་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པས་སྟོང་པ་ཡི་མིག་ཤེས་སོགས་རང་མཚན་མཐོང་བའི་དབང་ཤེས་ལ་ནི་མིང་གིས་བསྐྱེད་པའི་རྟོག་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཡོད་དེ། དེས་རང་དུས་ཀྱི་སྣང་བ་མ་འདྲེས་པ་དེ་ཙམ་འཛིན་གྱི་སྔ་ཕྱི་བསྲེ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་དང་གཞན་དུ་ཧ་ཅང་ཐལ། །དང་པོ། མཐོང་བཞིན་པའི་དངོས་པོ་དེ་མ་ཡིན་པ་འདས་སོགས་དོན་གཞན་ལ་རྟོག་པ་འཇུག་བཞིན་པའི་སེམས་ཡོད་པ་ཅན་གྱི་ཡང་དེའི་སྐབས་སུ་མིག་གིས་རྟོག་ཡུལ་དེ་མ་ཡིན་པའི་ གཟུགས་དག་མཐོང་བ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་གྱུར་པ་དེར་ནི་གསལ་བར་མཐོང་བཞིན་པ་དེ་ཡི་བརྡ་མི་འཛིན་ཏེ། རྟོག་གཉིས་ཅིག་ཅར་མི་འཇུག་པར་མྱོང་བས་གྲུབ་པས་སོ། །དེས་ན་མཐོང་བཞིན་པ་དེ་ལ་དེ་ཁོ་རང་གི་བརྡ་དེས་བསྐྱེད་པའི་རྟོག་པའང་མེད་དེ། ཀ་བ་ལ་རྟོག་བཞིན་བུམ་པ་མཐོང་བ་ན་བུམ་སྣང་ཙམ་ལས་བུམ་པའོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ། དབང་ཤེས་ཡིན་ནོ་ཅོག་སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་གྱི་རྟོག་བཅས་ཡིན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་ཏེ། ཡུལ་གང་ལ་དེ་ཡི་བརྡར་གྱུར་པའི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་འགོད་པ་ན་བརྡ་ཡུལ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་རྟོག་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་པ་དེས་ན་དབང་སྐྱེས་ཀྱི་བློ་
Chinese
纸页 501 至 600。 纸页 501 至 600。 因此，对于作为基质的瓶子等事物和作为属性的蓝色等事物，将“这是这个”的听觉，即声音的施加，与事物本身是不同的，但表达该事物的声音并非如此相关或依赖，而是仅仅从其他事物中区分出来，就将该事物及其不同的声音结合起来，因为事物的意义并非不同。因此，将种类等不同事物结合为一体是由概念施加的，但事物本身不可能如此，因此在显现事物自相的感官意识中，不存在这样的概念。第二，驳斥名称结合的概念。 说见无概念之理。 若有则太过分了。 第一，论证见与概念的相违。 如概念般见无概念。 第一，名称结合的概念是指，当感官意识看到瓶子等事物时，想要执持包含瓶子名称的事物。 如此不合理，因为执持名称的概念是具有忆念事物是什么的符号之理由的意识。并且，它也是以混合的形象为对境的，因此是具有将先后所见混合为一的自性。与此相违，由于将先后执持为一，因此在空性的眼识等见自相的感官意识中，怎么会有名称所生的概念呢？因为它仅仅执持自身时期的不混合的显现，不可能混合先后。 第二，分为：与事物和他物太过分。 第一，对于正在见的事物，如果存在将概念施加于非该事物的过去等其他事物之上的心，那么在那个时候，眼睛不断地看到非概念对境的 色等，在那里，不会执持正在清楚地见到的事物的符号。因为经验证明，两个概念不会同时产生。因此，对于正在见的事物，也不存在由该事物自身的符号所产生的概念。例如，在概念着柱子时看到瓶子，只会显现瓶子的形象，而不会认为“这是瓶子”而产生概念。 第二，如果所有的感官意识都是执持声音和意义混合的概念，那就太过分了。因为在确定任何事物的符号时，必然会对符号所指的事物产生概念，因此感官所生的意识
English
Pages 501 to 600. Pages 501 to 600. Therefore, regarding things like the vase as a substrate and qualities like blueness as attributes, the hearing of "this is this," that is, the application of sound, is different in meaning from the thing itself, but the sound expressing that thing is not so related or dependent, but merely distinguished from other things, that thing and its different sounds are combined, because the meaning of things is not different. Therefore, combining different things like kinds into one is applied by concept, but such a thing is impossible in the thing itself, so in the sensory consciousness that manifests the self-characteristic of things, there is no such concept. Second, refuting the concept of name combination. Saying that seeing has no concept. If there is, it is too much. First, proving the contradiction between seeing and concept. Like concept, seeing has no concept. First, the concept of name combination is that when sensory consciousness sees things like a vase, it wants to hold the thing that includes the name of the vase. Such is unreasonable, because the concept of holding a name is a consciousness with the reason of remembering the sign of what the thing is. And it is also aimed at a mixed image, so it is the nature of mixing what is seen before and after into one. Contrary to this, because holding what is before and after as one, how can there be a concept born of name in the sensory consciousness that sees the self-characteristic, such as the eye consciousness of emptiness? Because it only holds the unmixed appearance of its own time, it is impossible to mix what is before and after. Second, divided into: too much with things and others. First, for the thing that is being seen, if there is a mind that applies the concept to other things such as the past that are not that thing, then at that time, the eyes constantly see forms etc. that are not the object of concept, there, the sign of the thing that is being clearly seen is not held. Because experience proves that two concepts do not arise simultaneously. Therefore, for the thing that is being seen, there is also no concept produced by the sign of that thing itself. For example, when seeing a vase while conceiving of a pillar, only the image of the vase appears, but there is no concept of thinking "this is a vase." Second, if all sensory consciousness is a concept that holds the mixture of sound and meaning, it is too much. Because when determining the sign of anything, a concept will necessarily arise for the thing that the sign refers to, therefore the consciousness born of the senses
Tibetan
ཡང་ཡུལ་རང་མཚན་མེད་ཀྱང་བརྡ་དང་རྩོལ་བ་ཙམ་གྱི་རང་གི་འདོད་པ་ཡིས་གར་ཡང་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ་དཔེར་ན་རྟོག་བཅས་ཀྱི་བློ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དངོས་སུ་གསལ་བར་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། འདོད་པས་འཇུག་པ་ཙམ་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་གྱི་གཟུང་དོན་ལ་ལྟོས་མི་དགོས་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གཟུང་དོན་མཐོང་བ་ན་དེའི་བརྡ་འཛིན་གྱི་གཟུང་དོན་མེད་པར་ཡིད་རྟོག་བཅས་བཞིན་དུ་མི་འཛིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་གཟུང་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ན་བརྡ་ལ་ཅི་ཞིག་ལྟོས་ཏེ་དོན་རང་གི་ངོ་བོ་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེ་ལྟར་མིན་ན་སུ་ཡང་བརྡ་ལ་རྨོངས་མི་སྲིད་དེ་བརྡ་མི་ཤེས་པ་དུད་འགྲོ་སོགས་ཀྱི་དབང་ཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་བརྡ་འཛིན་པས་བརྡ་བྱེད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཀུན་ཤེས་པར་ཐལ་ལོ། །འདིར་ནི་སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་ཁོ་ནས་ཆོག་གི་འདྲེས་རུང་མི་དགོས་ཏེ་མིང་དང་དངོས་སུ་སྦྱོར་བ་ལ་འདྲེས་རུང་ཙམ་གྱིས་མི་འཐུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་རྟོག་བཅས་ཡིན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་ལ། ཡུལ་ཅན་འཛིན་རྣམ་མྱོང་མེད་ཐལ། །སྤྱོད་ཡུལ་རང་མཚན་མི་རྟོགས་པའོ། ། དང་པོ་ལ། རང་རིག་མེད་པར་ཐལ་བ་དང་། །དེས་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་བརྗོད། །དེ་ཕྱིར་རྟོག་མེད་གྲུབ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ། རང་རིག་མེད་པས་མྱོང་མི་འཐད། །དེ་ཡི་ཉེས་སྤོང་ལན་དགག་པའོ། །དང་པོ། གཟུགས་མཐོང་བ་ལ་གཟུགས་སོ་ཞེས་རྟོག་པ་དང་བཅས་པར་མཐོང་བ་ཡིན་ན་གཟུགས་དེ་འཛིན་པའི་བློ་ནི་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ནི་དུས་དེར་ཅི་ལྟར་མཐོང་སྟེ་གཟུགས་མཐོང་བའི་རྟོག་བཅས་དང་གཟུགས་འཛིན་གྱི་བློ་མཐོང་བའི་རྟོག་བཅས་གཉིས་དུས་གཅིག་ཏུ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་འཛིན་པའི་བློ་དེ་རང་བློས་མངོན་སུམ་མཐོང་བ་མི་སྲིད་དོ་ཞེ་ན། ཡུལ་ཅན་བློ་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་བྱུང་ངོ་ཞེས་བློ་དེ་ཡི་རྣམ་པ་རང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའང་བསྙོན་མེད་དུ་ཡོད་ན། དེ་མ་མྱོང་ཞེས་ཇི་ལྟར་དགག་པར་ནུས་ཏེ། ཐ་སྙད་དཔྱོད་པའི་སྐབས་འདིར་རྟགས་དང་ལོ་རྒྱུས་སོགས་ལ་ལྟོས་མི་དགོས་པར་མྱོང་སྟོབས་ཀྱིས་ཡུལ་གང་ལ་སྒྲོ༷་འདོགས་གཅོད་ནུས་པ་འདི་མངོན་སུམ་དུ་མ་གྱུར་ན་སྔོན་པོ་ལའང་མིག་ཤེས་མངོན་སུམ་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །ཡུལ་སྔོན་པོ་མངོན་སུམ་གྱིས་མྱོང་བ་འདི་དང་འདྲ་བར་རང་བློ་གང་སྐྱེས་པ་འདི་ལའང་སོམ་ཉི་ཟ་མི་དགོས་པར་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་འདི་ལྟ་བུར་གྲུབ་བཞིན་རང་རིག་མེད་ཅེས་པ་ནི་རྫས་ལག་ན་ཐོགས་བཞིན་བདག་གིས་མ་ཁྱེར་རོ་ཞེས་སྨྲ་བ
Chinese
此外，即使境本身没有自相，仅凭符号和努力，也能随自己的意愿进入任何地方，例如有概念的意识一样。如果是这样，就不会清楚地看到外境的真实显现，因为这只是随顺意愿而进入的境，是不需要依赖所取义的知识。如果说见到所取义时，不会像有概念的意识那样，不执着于该符号所持的所取义，那么，如果它是所取义的境，又何必依赖符号呢？仅仅是事物自身的显现而已。如果不是这样，任何人都不可能对符号感到迷惑，因为即使是不懂符号的畜生等众生的根识也能执着符号，因此不需要依赖符号就能知晓一切了。这里只需声音和意义混合执着就足够了，不需要能够混合，因为将名称和事物结合在一起，仅仅能够混合是不够的。第二，如果一切知识都是有概念的，那就太过分了，即：境和有境的行相都无法体验，所行境的自相也无法了知。 第一，会推导出没有自证。因此，要说明太过分的后果。因此，要成立无概念的道理。第一，没有自证，所以体验是不合理的。这是对驳斥其过失的回答。第一，如果看到事物时，是带着“这是事物”的概念而看到的，那么，在那个时候，如何能看到执着于该事物的意识是怎样的呢？因为看到事物的有概念和看到执着于事物的意识的有概念，两者不可能同时存在。如果说执着于事物的意识不可能被自己的意识现量见到，那么，如果无可否认地体验到“这个境和有境的意识是这样产生的”这种意识的行相，又怎么能说没有体验到呢？在这个讨论名相的场合，不需要依赖理由和历史等，凭借体验的力量，能够对任何境进行增损取舍，如果这没有成为现量，那么蓝色也不会成为眼识的现量。就像现量体验到蓝色一样，对于自己所产生的意识，也不需要怀疑，像这样已经成立的没有隐藏的事实，却说没有自证，就像手里拿着东西却说我没有拿一样。
English
Furthermore, even if the object itself lacks inherent characteristics, it can enter anywhere according to one's own desires, merely through signs and effort, just like conceptual consciousness. If that were the case, the actual appearance of external objects would not be clearly seen, because it is merely an object that enters according to desire, and it is a consciousness that does not need to rely on the apprehended meaning. If it is said that when the apprehended meaning is seen, it is not grasped like conceptual consciousness without grasping the apprehended meaning held by that sign, then if it is an object of the apprehended meaning, why rely on signs? It is merely the appearance of the thing's own nature. If it were not so, no one could be confused about signs, because even the root consciousness of animals and other beings who do not understand signs can grasp signs, so it would follow that everyone knows everything without relying on signs. Here, it is sufficient to have a mixed grasping of sound and meaning, and it is not necessary to be able to mix them, because merely being able to mix is not enough to combine names and things. Second, if all knowledge is conceptual, it would be too extreme, namely: the object and the aspects of the object cannot be experienced, and the self-characteristic of the object of action cannot be understood. First, it would follow that there is no self-awareness. Therefore, the consequences of being too extreme should be stated. Therefore, the reason for establishing non-conceptuality. First, without self-awareness, experience is not reasonable. This is the answer to refuting the fault. First, if seeing an object is seeing it with the concept "this is an object," then how can one see at that time what the consciousness that grasps that object is like? Because the conceptualization of seeing an object and the conceptualization of seeing the consciousness that grasps the object cannot exist at the same time. If it is said that the consciousness that grasps the object cannot be directly seen by one's own consciousness, then if it is undeniable that one experiences the aspect of the consciousness that says, "This object and the consciousness with the object have arisen in this way," how can one deny that one has not experienced it? In this discussion of terminology, there is no need to rely on reasons and history, etc., but by the power of experience, one can add or subtract from any object. If this does not become manifest, then blue will not become manifest to the eye consciousness either. Just as the experience of blue is manifest, there is no need to doubt the consciousness that arises in oneself. Since the fact that is not hidden has been established in this way, saying that there is no self-awareness is like holding something in one's hand and saying that I have not taken it.