Tibetan
ད་དུ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་ཤེས་པ་གཅིག་ཡོད་རུང་ན་དོན་ལའང་དེ་རུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྤྱིར་དུ་མ་ལ་གཅིག་ཏུ་བཏགས་པ་ཙམ་རུང་བ་ནི་དོན་ཤེས་གང་ལའང་མི་དགག་མོད། འོན་ཀྱང་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་དང་། སྣ་ཚོགས་པ་ཅན་གྱི་དོན་གཅིག་མི་འདྲ་སྟེ། ཁྲ་འཛིན་དབང་པོའི་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་དུས་ཅིག་ཅར་སྔོ་སེར་སོགས་སྣ་ཚོགས་པ་སྣང་བ་དེ་ནི་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་གཅིག་པུ་དེ་ཡིས་དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་གྱི་དུས་ཀྱི་སྔ་ཕྱི་དང་རྒྱུད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཞན་དང་གཞན་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་སྔོ་སོགས་སྣང་བ་དེ་དག་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་དང་གཞན་དུ་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ལ་ཡན་གར་དུ་རྟེན་པ་མེད་དེ། དེ་དུས་ཀྱི་སེར་སྣང་ཤེས་པ་ལོགས་སུ་བཅད་ནས་སྔོ་སྣང་ཤེས་པ་འདིའོ་ཞེས་བསྟན་པར་མི་ནུས་པས་ཤེས་པ་གསལ་རིག་གིས་མྱོང་བ་ཙམ་ལས་ཐ་དད་དུ་ ཕྱེ་ནས་མཐོང་ནུས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུའི་རྒྱུད་ཀྱི་མིག་ཤེས་དེས་ཡུལ་གང་ཉེ་བ་སྣ་ཚོགས་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་ནུས་ཀྱི་སྔོ་སོགས་སོ་སོར་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་སོ་སོ་བ་རེ་རེ་མི་དགོས་པས་ན་ཤེས་པ་གཅིག་གིས་སྣ་ཚོགས་འཛིན་ཞེས་བྱ་སྟེ། མེ་ལོང་གཅིག་ལ་སྣ་ཚོགས་འཆར་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུ་སོ་སོར་རྣམ་པ་ཆད་པ་མེད་པའི་དོན་གཅིག་མི་སྲིད་དེ་སྔོན་པོས་སྔོ་འཛིན་ཁོ་ན་སྐྱེད་ཀྱི་སྔོན་པོ་གཅིག་གིས་སྣ་ཚོགས་སྐྱེད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ། སྔོ་སོགས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི། །སྣམ་ཁྲ་ལ་སོགས་དག་ལའང་མཚུངས། །ཞེས་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ལའང་སྔོ་སོགས་མཐོང་བ་སོ་སོར་དབྱེ་བར་ཅི་སྟེ་མི་ནུས་ཏེ་ཡུལ་ཁྲ་བོ་མཐོང་བའི་བཀོད་པ་བཞིན་དུ་དེ་འཛིན་ཀྱང་དེ་ལྟར་དབྱེའོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་སྤྱི་བློས་དེ་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་དཔྱོད་པ་དེ་ཡི་ཚེ་འདི་སྔོན་པོ་མཐོང་བའི་ཤེས་པའོ། །འདི་སེར་པོ་མཐོང་བའོ། །འདི་གྲུ་བཞི་མཐོང་བའོ། །ཞེས་སོགས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དེ་དང་དེ་ལྟ་བུའི་ཆ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་གྱི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ལ་རྣམ་པར་བཅད་ནས་ཐ་དད་དུ་བྱས་པ་མེད་དེ་ཤེས་པ་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ན་རིས་སུ་ཆད་པར་གནས་པ་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡུལ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་ཐ་དད་དུ་དབྱེ་ནུས་ན། ཤེས་པ་ལ་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་སུ་དབྱེ་བར་ནུས་ཤིང་མཐའ་ཡི་མཚམས་ཀྱང་དབྱེ་བར་ནུས་ལ། དེ་མ་ནུས་ན་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལ་སོགས་པས་ཐ་དད་པར་དབྱེ་བ་དེའང་དོན་ལ་འབབ་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་རྟ་གླང་གཅིག་མིན་ཀྱང་རྨི་ལམ་གྱི་རྟ་གླང་གི་སྣང་བ་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་དུ་མེད་ལ། དེའི་ཕྱིར་སྣང་བ་དེ་གཉིས་ཀ་ཤེས་པའི་རྫས་ཡིན་པར་འགལ་བ་མེད་ཅིང་དུས་མཉམ་པའི་ཤེས་པས་མྱོང་བ་ན་རང་རིག་པའི་ངོར་སོ་སོར་སྣང་ཡང་མྱོང་བྱེད་རང་རིག་པ་གཅིག་ལས་སོ་སོར་ བཅད་དུ་མེད་པས་ཤེས་པ་གཅིག་ཉིད་གཟུང་འཛིན་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་འཐད་དོ། །དེས་ན་ཕྱི་དོན་ཡོད་པ་གཞིར་བཞག་གི་སྟེང་ནས་གཞལ་ན་གཟུང་རྣམ་འཛིན་རྣམ་གཉིས་སུ་མ་ཕྱེས་པར་མ་བརྟགས་འཇིག་རྟེན་དང་མཐུན་པར་སྤྱིར་བློ་གཅིག་གིས་དུ་མ་ཅིག་ཅར་རྟོགས་སོ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་དེ་ལ་མི་འཐད་པ་མེད་དེ། སྐྱེས་བུ་གཅིག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་བློ་ཐ་དད་དུ་མ་ཆད་པ་དེ་ལ་དུ་མ་ཅིག་ཅར་སྣང་བ་མྱོང་བས་གྲུབ་ཅིང་། ཡུལ་སོ་སོ་བཞིན་དུ་བློ་ཐ་དད་པར་ཡོངས་སུ་ཆད་པ་རེ་རེས་མཐོང་ན་སྣ་ཚོགས་བློ་གཅིག་གིས་དུས་ཅིག་ཅར་མྱོང་བའི་རྣམ་པ་འདི་མེད་དགོས་ནའང་ནང་དུ་ཤེས་པ་གསལ་རིག་ཆ་ཐ་དད་དུ་མེད་པ་གཅིག་གིས་མྱོང་བར་རང་རིག་གིས་གྲུབ་པ་དེས་ན་བློ་གཅིག་གིས་སྣ་ཚོགས་མཐོང་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་འཐད་དེ། གཞན་དུ་ན་སྐྱེས་བུ་དུ་མས་མྱོང་བ་བཞིན་དུ་ཐ་དད་པར་འགྱུར་གྱི་རྒྱུད་གཅིག་གིས་ཤེས་པས་མྱོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་སྐབས་འདིར་གཞུང་འདིའི་དགོངས་པ་སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཚིག་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ལྟར་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་པ་ནི་གཟུང་རྣམ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་ཀྱང་འཛིན་རྣམ་གཅིག་གི་ངོ་བོར་འདོད་པ་ཡིན་ན། རིགས་པ་འདིས་འཛིན་རྣམ་གཅིག་ཡིན་པར་བསྒྲུབ་ན་གཟུང་རྣམ་ཡང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། ཤེས་པའི་རྫས་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་གཞན་མི་རྟེན་པ་དེ་ལའང་ཡོད་པས་དེ་ལྟར་ན་སྒོ་ང་ཕྱེད་ཚལ་བའང་ཐ་སྙད་སྐྱོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རིགས་པ་འདི་ནི་བློ་གཅིག་ཏུ་ཁས་ལེན་པ་དང་དོན་གཅིག་ཏུ་ཁས་ལེན་པ་ཐ་སྙད་དུ་མི་འདྲ་བའི་ཚུལ་ཙམ་སྟོན་པ་ཡིན་གྱི་སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་པའི་ཚུལ་སྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཇི་སྲིད་གཟུང་རྣམ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཡོད་ན་དེའི་འཛིན་རྣམ་ ཡང་དེ་སྙེད་དུ་སྣང་སྟེ། དེ་ལ་གཅིག་ནི་མེད་པས་ཀྱང་། །གཉིས་ཀ་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་ཚུལ་མཚུངས་སོ། །དེ་འདྲའི་གཟུང་རྣམ་དང་འཛིན་རྣམ་སྣ་ཚོགས་པ་དེ་ལའང་ཕྱི་དོན་བཞིན་དུ་ཆ་ཐ་དད་གཅད་དུ་མེད་པར་གསལ་རིག་གི་ཤེས་སྣང་ཙམ་དུ་ཟད་ཅིང་། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུའང་མ་གྲུབ་པས་
Chinese
如果说，即使有显现为多种多样的识，在意义上也能成立吗？一般来说，对于众多事物假立为一，在意义和识的任何方面都不否认。然而，在名言的场合，一个识显现为多种多样，与具有多种多样的事物为一不同。例如，对于眼识，在同一时间显现蓝、黄等多种多样，这是由根所生的唯一识如此体验，而没有时间上的先后和相续上的其他差别。这样一来，蓝色等显现的那些识，并非以其他识的差别作为识的自性而独立存在。因为那时无法将黄色显现的识单独分离出来，并指出“这是蓝色显现的识”，所以只是识的明觉体验，而无法区分开来看到。因为有情相续中的眼识能够如实地执持任何接近的多种事物，而不需要分别执持蓝色等的各个识，所以称为一个识执持多种事物，就像一面镜子显现多种事物一样。像这样，不可能存在各自没有断绝相状的一个事物，因为蓝色只会产生对蓝色的执持，而一个蓝色不可能产生多种事物。如果说： 蓝色等进行区分， 对于杂色布等也同样。 就像这样，对于识，为什么不能分别区分所见的蓝色等呢？就像见到杂色物体的排列一样，执持它也能那样区分吗？如果是那样，以普遍的心识将它作为对境进行观察时，这便是见到蓝色的识，这是见到黄色的识，这是见到四方形的识等等，进行区分就会涉及到外境的那个部分，而并非在识的自性上进行分割并使其成为不同，因为识并非在对境不同时就以分割的方式存在的自性。如果像对境一样，一定能够区分开来，那么对于识，就能够区分颜色和形状，也能够区分边缘的界限。如果不能那样区分，那么以颜色和形状等进行区分，实际上是指向对境，而不是指向识。
English
If it is said that even if there is a consciousness that appears as various, can it also be established in terms of meaning? In general, it is not denied in any aspect of meaning and consciousness that many things are merely labeled as one. However, in the context of terminology, it is different for one consciousness to appear as various and for one thing with various aspects to be one. For example, for eye consciousness, various things such as blue and yellow appear simultaneously, and this is experienced as such by the single consciousness born from the sense faculty, without any temporal sequence or other differences in the continuum. In this way, those appearances of blue, etc., do not independently rely on the nature of consciousness as other differences of consciousness. Because at that time it is not possible to separately isolate the consciousness that appears yellow and point out "this is the consciousness that appears blue," it is only the clear and aware experience of consciousness, and it is not possible to distinguish and see it. Because the eye consciousness in the continuum of a sentient being can grasp any various objects that are close to it in the same way, and there is no need for separate consciousnesses that grasp blue, etc. individually, it is called one consciousness grasping various objects, just as one mirror reflects various objects. Like this, it is impossible for one thing to exist without the interruption of various aspects, because blue will only produce the grasping of blue, and one blue cannot produce various things. If it is said: Distinguishing blue, etc., Is the same for variegated cloth, etc. Like this, why can't the seen blue, etc. be distinguished separately for consciousness as well? Just as seeing the arrangement of a variegated object, can grasping it also be distinguished in that way? If that is the case, when observing it with a general mind as an object, this is the consciousness that sees blue, this is the consciousness that sees yellow, this is the consciousness that sees a square, etc., distinguishing in this way will involve that part of the external object, and not dividing it on the nature of consciousness and making it different, because consciousness is not of a nature that exists in a divided way when the object is different. If it is possible to definitely distinguish like the object, then for consciousness, it is possible to distinguish color and shape, and it is also possible to distinguish the boundaries of the edges. If it is not possible to distinguish that way, then distinguishing by color and shape, etc., actually refers to the object, and not to consciousness.
Chinese
也转变。例如，马和牛虽然不是一个，但梦中马和牛的显现与了知并非不同。因此，显现二者都是了知的本体，没有矛盾，并且在同时的了知中体验时，在自证面前各自显现，但体验者自证是一个，无法分割成各自独立，因此，一个了知显现为各种所取和能取是合理的。因此，如果以外境存在为基础来衡量，在没有区分所取相和能取相的情况下，不经观察，与世俗相符，一般说一个心识同时了知多种事物，这种说法没有不合理之处。因为一个人的相续中的心识没有中断，所以同时显现多种事物是通过体验来证实的。如果每个对境都完全断绝为不同的心识来见，那么多种心识同时体验的这种状态就不可能存在，但在内部，一个没有清晰明觉差异的了知体验到，这是通过自证来证实的，因此，一个心识见多种事物这种说法是合理的。否则，就像多人体验一样，会变成各自独立，而一个相续以了知来体验本身的说法就不存在了。对此，此处本论的观点是，那些宣说多种事物无二的人们，是依靠这句话来这样说的。所谓多种事物无二，是指虽然存在多种所取相，但认为能取相是一个本体。如果用这个道理来证明能取相是一个，那么所取相也会变成一个，因为是了知的本体，没有其他的差别可以依赖，所以那样的话，鸡蛋破成两半的说法也会变得没有错误了。因此，这个道理只是说明了承认一个心识和承认一个事物在说法上不相同的道理，而不是为了证明多种事物无二的道理。因此，只要所取相显现为多种，那么它的能取相 也同样显现为那么多，因为如果其中一个不存在，那么 二者都会消失。正如所说的那样，道理是相同的。像那样多种的所取相和能取相，也像外境一样，没有可以分割的差别，只是清晰明觉的了知显现而已，并且没有成立为所取和能取二者。
English
also transforms. For example, although a horse and an ox are not one, the appearance of a horse and an ox in a dream is not different from knowing them. Therefore, there is no contradiction in both appearances being the substance of knowing, and when experiencing them with simultaneous knowledge, they appear separately in the face of self-awareness, but the experiencer, self-awareness, is one and cannot be separated into individual entities. Therefore, it is reasonable that one knowledge appears as various objects of grasping and grasping subjects. Therefore, if we measure based on the existence of external objects, without distinguishing between the apprehended aspect and the apprehending aspect, and without investigation, in accordance with the world, there is nothing unreasonable in the general statement that one mind cognizes many things simultaneously. Because the mind in the continuum of one person is not interrupted, the simultaneous appearance of many things is proven by experience. If each object is completely severed into different minds to see, then this state of various minds experiencing simultaneously would not be possible, but internally, one knowledge without clear and distinct differences experiences, which is proven by self-awareness. Therefore, the statement that one mind sees various things is reasonable. Otherwise, like the experience of many people, it would become independent, and the statement that one continuum experiences with knowledge itself would not exist. In this regard, the view of this text is that those who proclaim the non-duality of various things say so based on this statement. The so-called non-duality of various things means that although there are various apprehended aspects, the apprehending aspect is considered to be one entity. If this reasoning is used to prove that the apprehending aspect is one, then the apprehended aspect will also become one, because it is the substance of knowledge, and there are no other differences to rely on. In that case, the statement that an egg is broken in half would also become without error. Therefore, this reasoning only explains the principle that acknowledging one mind and acknowledging one thing are different in terms of expression, but it is not to prove the principle of the non-duality of various things. Therefore, as long as the apprehended aspect appears as various, then its apprehending aspect also appears as many. Because if one of them does not exist, then both will disappear. As it is said, the reasoning is the same. Such various apprehended aspects and apprehending aspects, like external objects, have no separable differences, but are merely clear and distinct appearances of knowledge, and are not established as the apprehended and the apprehending.