Tibetan
ན་གནས་ཚུལ་ལ་གཉིས་སྟོང་གི་རང་རིག་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་རྒྱན་གྱི་ལུགས་ལྟར་ན། དངོས་རྣམས་ཐ་དད་གནས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་བཅད་གསུམ་གྱིས་རིམ་པ་ལྟར། དབུ་མ་དང་། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་དང་། ཉན་ཐོས་པའི་ལུགས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་བསྟན་པར་ཡང་བཞེད་ཅིང་། ཡང་གཞན་དག་གཟུང་འཛིན་གྱིས་སྟོང་པའི་རང་རིག་ཙམ་བསྒྲུབས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་གཞུང་འདིའི་དགོངས་པ་རྣམ་རྫུན་ལྟར་དུ་བཞེད་པའང་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་གཞུང་འདིས་ཐ་སྙད་དཔྱོད་པའི་ཚད་མ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་ཡིན་པས་སྣང་བ་ཐབས་ཀྱི་ཆ་འཆད་པ་ལ་གཉིས་སྟོང་གི་རྣམ་རིག་ཙམ་འཁོར་འདས་ཀྱི་སྣང་གཞི་དང་འཆར་གཞིར་གྲུབ་པས་དེ་ཙམ་གཙོར་བཏོན་ནས་སེམས་ཙམ་གྱི་གྲུབ་མཐའི་རྣམ་གཞག་གསལ་པོར་སྟོན་པ་ནི་གཞུང་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་བས་བསྙོན་དུ་མེད་ལ། སེམས་ཙམ་དེ་ལའང་དོན་དམ་པར་གཉིས་སྟོང་གི་རྣམ་ཤེས་གྲུབ་པར་སྨྲ་བ་ལ་སུ་ཡང་མི་མཐུན་པ་མེད་པས་གཉིས་སྟོང་དུ་སྒྲུབ་པ་ཙམ་གྱིས་རྣམ་རྫུན་པ་ཡིན་པར་མི་གྲུབ་ཅིང་། རྣམ་བདེན་རྫུན་ནི་གཉིས་སྣང་དང་བཅས་པ་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཤེས་པ་ལ་རྣམ་པ་ཡོད་མེད་དུ་བཞེད་པའི་ཁྱད་པར་ཙམ་ཡིན་ཅིང་ཐ་སྙད་དུ་རྣམ་མེད་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མི་འཐད་པས་གཞུང་འདིར་རྣམ་བཅས་སུ་བཞེད་པ་ནི། ཡོངས་གཅོད་ནང་ཡིན་ཕྱི་རོལ་ལྟར། །གནས་པ་འདི་ནི་ཆ་གཞན་ཡིན། །ཞེས་ དང་། ཤེས་ལས་ཐ་དད་མ་ཡིན་ན། །ཇི་ལྟར་དོན་གཞན་འབྲང་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། གལ་ཏེ་སྤྱི་ནི་ཤེས་ངོ་བོའི་། །དོན་ཉིད་ཡིན་ན་ཐལ་བར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་འདོད་ཕྱིར་སྐྱོན་ཡོད་མིན། །ཞེས་དང་། ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པའི་ཕྱིར། །སྔོ་དང་དེ་བློ་གཞན་མ་ཡིན། །ཞེས་སོགས་གཞུང་གི་སྐབས་ཀུན་ཏུ་གསལ་ལོ། །དེ་ལྟར་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་ཀྱང་། །ནང་གི་ཤེས་བྱའི་ངོ་བོ་ནི། །ཕྱི་རོལ་ལྟར་སྣང་གང་ཡིན་ཏེ། །དོན་ཡིན་རྣམ་ཤེས་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྣམ་བཅས་པ་དེ་ལ་བཞེད་པ་གསུམ་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་སྐྱོན་མེད་པར་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་འོང་བ་ནི་གཟུང་འཛིན་གྲངས་མཉམ་པ་ཡིན་ཏེ་གཞན་དུ་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་འདིར་རྒྱས་པར་མི་སྤྲོའོ། །ཤེས་པ་གང་ཞིག་དོན་རང་མཚན་གྱི་དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་མྱོང་བ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་སྔོན་པོ་གཅིག་གི་རྣམ་པ་གཏད་ན་སྔོན་པོར་སྣང་ཞིང་ལྔ་ཀས་རྣམ་པ་གཏད་ན་ལྔ་ཀར་སྣང་བ་སོགས་བློ་གཅིག་ལ་ཡུལ་རུང་བ་ན་གནས་པ་སྣ་ཚོགས་ཅིག་ཅར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ན་དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱི
Chinese
那么，就情况而言，仅仅成立为二空的自证。又按照庄严论的观点，以“事物各异存在”等三个偈颂，依次说明中观、瑜伽行派和声闻乘的空性。还有其他一些人，因为仅仅成立了以能取所取空性的自证，就认为此论的观点如同遍计所执。对此，因为此论主要阐述了辨析名言的量，所以在阐述显现作为方便的部分时，仅仅成立了二空的唯识作为轮回涅槃的显现基础和显现之基，因此仅仅着重强调了这一点，而清晰地阐述唯识宗的宗义，是此论本身所明确的，无可否认。对于那个唯识，在胜义谛中成立二空的识，对此没有人不同意，因此仅仅成立二空，并不能成立是遍计所执。真假相是对于具有二取显现的名言场合，在认识上认为有无相的差别而已，在名言中体验为无相是不合理的，因此此论认为有相是： “完全遮遣内是外，存在此处是异分。” 以及，“若与识异则非有，如何随逐于他义？” 以及，“若总即是识体性，彼即是义则成过，如是许故无有失。” 以及，“俱时缘虑决定故，青与彼识非异识。” 等等，在论的各个章节中都很清楚。因此，论师陈那也说：“内在所知之体性，显现如同外境者，是义乃是识体性。”这样说了。对于有相，有三种观点，在名言中没有过失，依靠事物的力量而产生的是能取所取数量相等，因为已经在其他地方说过了，所以这里不再详述。任何识，如何显现事物自相的各种事物，就是那样体验的。如果专注一个蓝色境的相，就显现为蓝色，如果五根专注相，就显现为五根，等等，因为在一个心上，能够容纳的处所，各种事物同时显现，所以是这样的心。
English
So, as for the situation, it is only established as the self-awareness of two emptinesses. Also, according to the view of the Ornament, with the three verses such as "things exist differently," the emptiness of the Middle Way, the Yogacara, and the Hearer's Vehicle are explained in order. There are also others who, because they only establish the self-awareness that is empty of the grasper and the grasped, think that the view of this treatise is like the completely imputed. Regarding this, because this treatise mainly shows the valid cognition that analyzes terms, when explaining the part of appearance as a means, it only establishes the two-emptiness consciousness-only as the basis of appearance and the basis of arising of samsara and nirvana, so it only emphasizes that point, and clearly explains the tenets of the Mind-Only school, which is clear in the treatise itself, and undeniable. Regarding that Mind-Only, no one disagrees that the two-emptiness consciousness is established in the ultimate truth, so merely establishing two emptinesses does not establish that it is completely imputed. True and false aspects are only the difference in whether or not there are aspects in the cognition in the case of terms with dualistic appearances, and it is unreasonable to experience as non-aspectual in terms, so this treatise considers having aspects as: "Completely excluding the inner being the outer, existing here is a different part." And, "If it is not different from consciousness, how can it follow other meanings?" And, "If the general is the nature of consciousness, then it is the meaning, then it becomes a fault, but there is no fault because it is admitted as such." And, "Because of the certainty of simultaneous focus, blue and that mind are not different minds." Etc., it is clear in all chapters of the treatise. Therefore, the teacher Dignāga also said, "The nature of the inner knowable, which appears like the outer, is the meaning and is the nature of consciousness." He said so. Regarding having aspects, there are three views, there is no fault in terms, and what comes from the power of things is that the number of grasper and grasped are equal, because it has been said elsewhere, so I will not elaborate here. Whatever consciousness, how the various things of the self-characteristic of things appear, that is how it is experienced. If you focus on the aspect of one blue object, it appears as blue, if the five senses focus on the aspect, it appears as the five senses, etc., because on one mind, the places that can be accommodated, various things appear simultaneously, so it is such a mind.