Tibetan
བསྙོན་དུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་འདི་དག་གིས་གནས་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པའི་རིགས་པས་ལེགས་པར་དཔྱད་ནས་ཕྲ་བ་ནང་གི་གཟུང་འཛིན་ལ་གཞལ་བྱ་དང་ཚད་མར་འདོད་པ་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ཀྱི་གཟུང་རྣམ་གཞལ་བྱ། འཛིན་རྣམ་ཚད་མ། རང་རིག་འབྲས་བུར་གནས་པ་འདི་ཙམ་ཐ་སྙད་ལ་དཔྱོད་པའི་གྲུབ་དོན་མཐར་ཐུག་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་པས་དེ་བཤད་པ་ལ། ཐོག་མར་ཕྱི་དོན་འདོད་པ་མདོ་སྡེ་པ་ལ་དོན་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གང་ཡིན་ཞེས་དྲི་བ་མཛད་པའོ། །དེའི་ལན་དུ། སྐྱེས་བུའི་རྒྱུད་ཀྱི་བློས་སྔོ་སེར་སོགས་སོ་སོར་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གང་ཡིན་པ་འདི་ཉིད་དོ་འདི་ལ་ཅི་ཞིག་དྲི་བར་བྱ་ཞེ་ན། སྔོ་སོགས་མྱོང་བའི་མངོན་སུམ་ཙམ་ལ་དྲི་བ་མེད་པ་བདེན་ཀྱང་མངོན་སུམ་མྱོང་བ་དེ་ནི་རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སྔོན་པོ་སོགས་རིག་པ་ཡིན་པར་འདོད་དེ་ཇི་ལྟར་རིག་ཅེས་འདྲི་བར་མཛད་པའོ། །དེ་ལ་ལན་དུ། རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཀྱི་ཕྱི་དོན་དེས་མེ་ལོང་ལ་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་དུ་གཏད་པའི་བློ་ཡི་རྣམ་པ་དེ་ནི་ཕྱི་དོན་དང་འདྲ་བ་ལས་དོན་དེ་རིག་པ་ཞེས་སུ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་དོན་དངོས་སུ་མ་མྱོངས་བར་དེ་དང་འདྲ་བ་ཙམ་མྱོང་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེས་དོན་རིག་ཅེས་པ་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་ཏེ། མིག་བློ་ཆོས་ཅན། དོན་རིག་ཡིན་ཏེ། འདྲ་བའི་ཕྱིར། ཞེས་བཀོད་པ་ན་འདྲ་བ་ཡིན་པ་ཙམ་གྱིས་འདྲ་ཡུལ་གཞན་རིག་པའི་ཁྱབ་པ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ། འདྲ་ཡུལ་གྱི་དོན་ནི་ ནམ་ཡང་མྱོང་མི་ཤེས་པས་འདྲ་བ་ཡིན་ནམ་མིན་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་ཚུལ་འོག་ཏུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་དོན་སྨྲ་བ་ན་རེ། ཕྱི་དོན་ཡོད་པ་ལ་རྩོད་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། ཕྱི་དོན་མེད་པ་ཞིག་ན་འོན་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཕྱི་དོན་དུ་མངོན་སུམ་གྱིས་འདི་ལྟར་མྱོང་བ་དེ་རྒྱུ་མཚན་གང་ལས་ཡིན་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ལྟར་ནང་ལས་ཐ་དད་པའི་ཕྱི་རོལ་ལྟར་སྣང་བ་མངོན་སུམ་མྱོང་བ་འདི་ནི་ཅི་ཞིག་ཅེས་ཁྱོད་ལ་དྲི་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་སུ་ལའང་བསླུ་མེད་བསྙོན་མེད་དུ་གྲུབ་བོ། །ཁོ་བོས་གང་དྲི་ན་འདི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་དུ་སྣང་བ་འདི་ཡང་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ན་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཕྱི་དོན་ཇི་ལྟར་རིག་ཅེས་ཕྱི་རོལ་ལྟར་མྱོང་བ་དེ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོ༷ད་པ་བྱས་ཏེ་ཁྱོད་ལས་ཤེས་པར་འདོད་པས་ཁྱོད་རང་ལ་དྲི་བ་ཡིན་ན། ཕྱི་རོལ་མངོན་སུམ་མྱོང་བ་འདི་ཅི་ཞིག་ཅེས་ཚུར་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད
Chinese
这些无可辩驳的自性，以事物本身的力量，通过深入研究的理智，对微细的内在能取所取进行衡量，唯识宗认为所取相是所量，能取相是 प्रमाण（pramāṇa，量），自证是果。仅此而已，对名言进行辨析，就达到了最终的结论。因此，在阐述这一点时，首先向主张外境存在的经部宗提问，什么是所谓的“义理学”？对此，他们的回答是：在人的相续中，能够分别认知蓝、黄等各种事物的现量，就是它。你还要问什么呢？诚然，对于体验蓝色等事物的现量，没有什么可问的。但是，体验现量的原因是什么，才认为它是认知外在的蓝色等事物呢？他们是如何认知的呢？对此，他们的回答是：外境作为形象的创造者，像镜子中的影像一样，将形象投射到心识中，心识的形象与外境相似，因此才认为心识认知了外境。如果实际上没有体验到外境，仅仅是体验到与外境相似的事物，那么认为心识认知了外境，就会变成谬误。例如：眼识，是具有法性的，是认知外境的，因为它们是相似的。这样立宗的话，仅仅因为相似，就认为认知了相似的对象，这种推论是错误的。因为相似的对象是 永远无法体验到的，所以只能推测它们是否相似。而且，推测也无法成立，这一点将在后面阐述。对此，主张外境存在的人说：对外境的存在有什么可争论的呢？如果没有外境，那么，色等事物，作为与内在的意识不同的外境，通过现量如此体验到，这又是什么原因呢？像这样，体验到与内在不同的外在事物，这并不是在问你什么，因为这一点对任何人来说都是无可否认、无可辩驳的。我所要问的是，像这样显现为外在的事物，如果也是意识的形象，那么它又是如何认知外境的呢？因此，对体验外境进行辨析，希望从你那里得到解答，所以才问你。而不是反过来问我，体验外境的现量是什么，因为这一点是已经成立的。
English
These undeniable self-natures, through reason that thoroughly investigates with the power of things themselves, measure the subtle inner grasper and grasped. The Mind-Only school considers the grasped aspect as the object to be measured, the grasping aspect as प्रमाण（pramāṇa,valid cognition）, and self-awareness as the result. This alone, analyzing terminology, is the ultimate conclusion. Therefore, in explaining this, first, the Sautrāntika school, which asserts external objects, is asked, "What is meant by 'artha-vijñāna' (cognition of objects)?" In response to this, they say: "The direct perception of the mindstream of a person that distinctly cognizes blue, yellow, etc., is precisely that. What is there to ask about this?" Although it is true that there is nothing to ask about the direct perception of experiencing blue, etc., what is the reason that experiencing direct perception is considered to be the cognition of external objects such as blue? How does it cognize? In response to this, they say: "The external object, as the creator of the image, projects the image of the mind like a reflection in a mirror, and that image of the mind is similar to the external object, so it is considered that the mind cognizes the object." If one has not actually experienced the object, but only experiences something similar to it, then claiming that the mind cognizes the object would be mistaken. For example: "The eye-consciousness, which is a property, cognizes objects, because they are similar." If one establishes this, then merely because of similarity, the inference that one cognizes the similar object is erroneous. Because the object of similarity is never able to be experienced, so it must be inferred whether they are similar or not. Moreover, the way in which inference cannot establish it will be explained below. To this, the proponent of objects says: "What is there to argue about the existence of external objects? If there were no external objects, then what is the reason that forms, etc., are experienced as external objects distinct from inner consciousness through direct perception?" Experiencing the appearance of external objects distinct from the internal in this way is not asking you what it is, because this is established as undeniable and irrefutable for anyone. What I am asking is, if this appearance as external is also an image of consciousness, then how does it cognize the external object? Therefore, by analyzing the experience of the external, I want to know from you, so I am asking you. It is not asking me in return what the direct perception of experiencing the external is, because that is already established.
Tibetan
་གྲུབ་པར་རློམ་ནས་འདྲི་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། འདྲ་བ་ཙམ་གྱིས་དོན་མི་འགྲུབ། །སྐྱེས་ལ་འདྲ་བས་ཀྱང་མི་ནུས། །སྐྱེས་འདྲ་ངེས་གསུམ་ཚོགས་ཀྱང་མིན། །དང་པོ་ལ། འདྲ་བ་མེད་དང་ཡོད་ཀྱང་འཁྲུལ། །དང་པོ། འདི་ལྟར་ཕྱི་དོན་གྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི་དོན་རིག་ཡིན་པར་འདོད་པ་རྣམས་ལ་བློ་ལ་ཕྱི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་སྣང་བ་འདིས་ཕྱི་དོན་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་ཅེས་དྲིས་པ་ལ། དོན་དང་འདྲ་བར་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་འདིས་ཕྱི་དོན་ཡོད་པར་འགྲུབ་བོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། རྣམ་པ་འདི་ཕྱི་དོན་དང་འདྲ་བར་མ་གྲུབ་སྟེ། དེ་ལ་རྣམ་པ་འདི་ཕྱི་དོན་དང་འདྲ་ན་ཕྱི་དོན་རགས་པ་དང་འདྲའམ་ཕྲ་བ་དང་འདྲ། དང་པོ་ལྟར་ན། ཕྱི་དོན་བུམ་པ་ལྟ་བུ་ཆ་མེད་པ་རགས་པའི་གོང་བུ་གཅིག་གི་རྣམ་པར་མེད་དེ་ཆ་ཐ་དད་དུ་དམིགས་པ་ཡིན་ལ། དུ་མ་གཅིག་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་མེད་དེ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དབང་འདས་ཀྱི་ཡུལ་རྣམས་ཕྲད་ པ་ན་དབང་པོ་ལ་སྣང་རུང་གི་ཁྱད་པར་སྐྱེས་པ་ཙམ་ནི་རྒྱང་རིང་བའི་སྤུ་རེ་རེ་ནས་དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་ཡང་། སྤུ་མང་དུ་ཚོགས་པའི་གཡག་རྔ་ལྟ་བུས་དབང་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ཙམ་ལ་བསྙོན་དུ་མེད་ཀྱང་དེ་ཙམ་གྱིས་རགས་པར་མེད་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དབང་ཡུལ་དུ་སོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཉིས་ཚོགས་པ་ཡན་ཆད་རགས་པར་གཏོགས་པས་ན་ཆ་མེད་པའི་རྡུལ་གྱི་སྣང་བ་ནི་ནམ་ཡང་དམིགས་མི་སྲིད་པས་བློ་ལ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་འདི་རགས་སྣང་སྟེ་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཕྱེ་ཡང་སྣང་བ་མ་འགགས་ཀྱི་བར་དུ་ཆ་བཅས་སུ་མཐོང་གི་ཆ་མེད་པའི་ཕྲ་རབ་སྣང་བ་མི་སྲིད་པས་ཕྱི་དོན་ཕྲ་བ་དང་རགས་པ་གང་ཡང་སྣང་མི་ཤེས་པས་ཕྱི་དོན་ཉིད་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བ་ཞེས་པ་དེ་བརྟགས་ན་ཆུ་ཤིང་གི་སྡོང་པོ་བཤིག་པ་བཞིན་དུ་དོན་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་ལ། ཕྱི་དོན་མ་གྲུབ་ཀྱང་དོན་སྔོ་སོགས་སུ་སྣང་བ་འདི་ཙམ་གྲུབ་པ་ལ་བསྙོན་དུ་མེད་པས་ཤེས་པ་ཉིད་དེར་སྣང་བ་ཙམ་དུ་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་དོན་རགས་པར་མེད་ལ། རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་དུ་ཡོད་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ་དག་ཆ་མེད་པ་ཡིན་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་ན་དེ་རང་གི་གནས་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པར་འདི་ལྟར་བློ་ལ་སྣང་བའི་ཚེ་ན་རགས་པར་སྣང་བ་ཡིན་ལ། དེའི་རགས་སྣང་གི་རྣམ་པ་འདི་ཕྱི་དོན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ངོ་བོར་གནས་པ་དེ་འདྲར་ཏེ་དེ་དང་འདྲ་བར་བྱེད་པ་ཅི་ཡིན། ཞེས་པ་སྟེ་སྡེབ་སྦྱོར་བསྡེབ་ན། རྡུལ་ཕྲན་དེ་དག་རགས་པར་སྣང
Chinese
认为已经成就而不值得询问。第二，仅仅相似不能成就意义。即使相似也不能做到。相似、确定、三者聚集也不行。第一，没有相似和有相似也迷惑。第一，像这样，对外境的成立是意义之理，对于那些认为心识中显现外境的形象，询问这如何成立外境。回答说，与外境相似的知识能够成立外境的存在。但是，这个形象并没有成立与外境相似。对此，如果这个形象与外境相似，那么是与粗大的外境相似，还是与微细的外境相似？如果是前者，那么像瓶子一样的外境，不是没有分、粗大的一个整体的形象，而是能区分各个部分。也不是众多成为一个的体性，因为是相违的缘故。而且，就像之前仅仅是名言一样，极微超越感官的对境相遇时，感官产生能见的差别，就像遥远的每一根毛发不能成为感官的对境一样。但是，众多毛发聚集的牦牛尾巴能够产生感官的知识，这是无可否认的，但这也不能说明没有粗大的极微成为了感官的对境。因为两个极微聚集以上就属于粗大的范畴，所以没有分的微尘的显现是永远不可能见到的，因此心识中显现的形象是粗大的显现，无论如何分开，在显现没有停止之前，都只能看到有分的，不可能显现没有分的微细，所以外境无论是微细还是粗大，都无法显现，因此如果考察对外境本身在知识中显现的说法，就像拆毁水边的树木一样，会变得与意义相分离。即使外境没有成立，显现为蓝色等意义的这一点是成立的，这是无可否认的，因此知识本身仅仅显现于此，这是以事物自性的力量成立的。因此，外境不是粗大的。如果极微存在于没有分的状态，那么这些极微是没有分的，有什么理由使得它不符合自身的状态，而像这样在心识中显现的时候，却显现为粗大的呢？这个粗大显现的形象，与外境极微的体性存在的那样，有什么相同之处呢？也就是说，如果组合起来，这些微尘显现为粗大
English
It is not appropriate to ask, presuming to have achieved it. Second, mere similarity does not accomplish the meaning. Even similarity cannot do it. Similarity, certainty, and the three gatherings are also not possible. First, the absence and presence of similarity are also confusing. First, like this, the proof of external objects is the reason of meaning. For those who think that the appearance of external objects appears in the mind, ask how this proves external objects. The answer is that the knowledge that is similar to the object can prove the existence of the external object. However, this appearance has not been established as similar to the external object. In this regard, if this appearance is similar to the external object, is it similar to the coarse external object or the subtle external object? If it is the former, then the external object like a vase is not a form of a single, coarse lump without parts, but it can distinguish the various parts. It is also not the nature of many becoming one, because it is contradictory. Moreover, just like the previous mere expression, when the extremely small objects beyond the senses meet, the senses produce a visible difference, just as each hair from a distance cannot become the object of the senses. However, the yak tail with many hairs gathered can produce the knowledge of the senses, which is undeniable, but this does not mean that the extremely small, which is not coarse, has become the object of the senses. Because two extremely small gatherings or more belong to the category of coarse, the appearance of indivisible dust can never be seen, so the appearance that appears in the mind is a coarse appearance, no matter how it is separated, until the appearance does not stop, it can only be seen as divisible, and it is impossible to appear indivisible subtle, so the external object, whether subtle or coarse, cannot appear, so if we examine the statement that the external object itself appears in knowledge, it will become separated from the meaning like demolishing the trees by the water. Even if the external object is not established, it is undeniable that the appearance of meanings such as blue is established, so the knowledge itself only appears here, which is established by the power of the thing itself. Therefore, the external object is not coarse. If the extremely small exists in an undivided state, then these extremely small are undivided, what reason makes it inconsistent with its own state, and when it appears in the mind like this, it appears coarse? What is the same about this coarse appearance and the nature of the external object's extremely small existence? That is to say, if combined, these dust appear coarse.