Tibetan
གྲོ་ཡི་དབང་པོའི་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱང་དབང་པོ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་ནམ་ཡང་གཅོད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མགར་བ་མཁས་མི་མཁས་ཡོད་ཀྱང་དེས་བྱས་པའི་གྲིས་ཤིང་གཅོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཡུལ་འཇལ་བར་བྱེད་པའི་གཙོ་བོ་ཤེས་པ་ཡིན་གྱི་དེའི་རྒྱུ་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཚད་མ་དང་འབྲས་བུ་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པས་ཕྱེ་བ་ཙམ་དུ་འདོད་པ་ནི། དོན་འདྲ་ཚད་མར་འཐད་པ་དེ་ཕྱིར་བྱེད་པ་དོན་འདྲ་དེ་ལ་གཞལ་བྱ་རྟོགས་པ་ཡི་བྱ་བ་ཡོད་པའི་ཆ་ནས་དེ་ཉིད་ཚད་འབྲས་སུ་འཇོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་གཞལ་བྱ་རྟོགས་པའི་བྱ་བ་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི་གཞལ་བྱའི་རང་བཞིན་ཉིད་བློ་ལ་མངོན་དུ་སྣང་བ་འདི་ཙམ་ཡིན་ནོ། ། སྔོ་འཛིན་འདིས་ཡུལ་སྔོན་པོ་རྟོགས་པའི་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་བྱས་ཞེས་དྲི་བ་ན། འདིས་ཇི་ལྟར་བཅད་པ་ལྟར་གཞལ་བྱ་སྔོན་པོ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆ་ནས་ཡུལ་ཅན་འདི་ལ་ཡུལ་རྟོགས་པའི་བྱ་བ་ཡོད་པར་གྲུབ་སྟེ། སྟ་རེ་འདི་ལ་ཤིང་གཅོད་པའི་བྱ་བ་ཡོད་དོ་སྙམ་པ་ལ། ཤིང་ཆོད་པར་སྣང་བ་ཉིད་ལས་གཞན་སྒྲུབ་བྱེད་བཙལ་ཀྱང་མི་རྙེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་ཀྱི་བྱ་བྱེད་དེ་ནི་དོན་འདྲ་འདི་ལའང་ཡོད་དེ་བསྙོན་དུ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡུལ་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་ཅན་ལ་དེ་རྟོགས་པའི་བྱ་བ་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་པར་བྱ་བ་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཞན་ཞིག་ཡོད་དགོས་པ་ཡིན་ན། འཇལ་བྱེད་ཤེས་པ་དེ་ནི་དེ་ཡི་གཞལ་བྱའམ་ལས་སུ་བྱ་བ་སྔོ་སོགས་དོན་དེ་དང་ནི་ནམ་ཡང་འབྲེལ་པ་མི་འགྲུབ་སྟེ། དེ་འཇལ་གྱི་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་ཡུལ་དེ་རྟོགས་པའི་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་རྟོགས་པའི་བྱ་བ་མི་བྱེད་ཕན་ཆད་ཡུལ་རྟོགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་གཞན་སྲིད་པ་གསུམ་ན་རྙེད་པར་མི་འགྲུབ་བོ། །ཇི་ལྟར་བྱེད་པོ་སྟ་རེ་ལས་ཐ་དད་པར་འཕར་བ་དང་འབབ་པའི་བྱ་བ་ཐ་དད་དུ་མ་མཐོང་ངམ་སྙམ་ན། སྟ་རེ་དང་ཤིང་ཕྲད་ནས་ཆོད་པའི་བྱ་བ་ནི་སྟ་རེ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་མེད་དེ། ཡོད་ན་སྟ་རེས་ཤིང་མི་གཅོད་པར་ཐ་དད་པའི་བྱ་བ་དེས་གཅོད་པར་འགྱུར་ནའང་དེ་འདྲ་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པས་ཁེགས་ཤིང་། ནམ་མཁར་འཕར་བའི་སྟ་རེ་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཤིང་དང་མ་ཕྲད་པས་མི་གཅོད་ལ་འཕར་བ་དང་འབབ་པར་སྣང་བ་ནི་ཡུལ་ཐ་དད་པའི་སྟ་རེའི་སྐད་ཅིག་མངོན་སུམ་དམིགས་པར་ཟད་ཀྱི་སྟ་རེ་ལས་ཐ་དད་པའི་བྱ་བ་དམིགས་པའང་མ་ཡིན་ཏེ་རྒྱུན་ལས་བཏགས་པར་ཟད་དོ། །དེས་ན་ནམ་མཁར་ཕྱར་བ་སོགས་བརྒྱུད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཀྱང་ཤིང་གཅོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དངོས་ནི་ཤིང་དང་ཕྲད་པའི་སྐད་ཅིག་ དེ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དོན་འདྲའམ་དོན་སྣང་གི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་དོན་རྟོགས་པ་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་དེས་ན་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ནི་ཚད་མ་ཉིད་ལས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་མིན་ནོ། །འདི་སྐབས་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཞེས་པ་དང་གཞལ་བྱའི་རང་བཞིན་ཞེས་པ་དོན་འདྲ་ལ་བྱས་ཏེ་དེ་དང་དོན་རྟོགས་གཉིས་སྒྲུབ་བྱེད་དང་བསྒྲུབ་བྱར་བཤད་པ་མང་ཡང་། དོན་ལ་གཞལ་བྱའམ་དོན་གྱི་ངོ་བོར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་དོན་འདྲ་ཡིན་ཀྱང་། འདིར་བློ་ཡུལ་གྱི་དོན་དེ་ཉིད་ལ་མ་བརྟགས་པར་ཡུལ་ཉིད་དུ་ཞེན་པ་ལྟར་གྱིས་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་གནད་འདི་ན་གསལ་པོར་བཀྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ཚད་འབྲས་གཅིག་པ་དེ་ལ་རྩོད་སྤང་ནི། དོན་འདྲ་ཉིད་ལ་རང་ལས་ཐ་དད་པའི་བྱ་བ་གཞན་མེད་ན་བྱེད་པོ་ཉིད་དུའང་མི་འཐད་ལ། གལ་ཏེ་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འཐད་ན་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་དུ་འགྱུར་བས་གཅིག་ཡིན་པ་ཉམས་སོ་ཞེ་ན། འདི་གཉིས་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ལ་རྣམ་པར་བཞག་འཇོག་གི་བྱེད་པོ་དང་བྱ་བ་ལྟར་མངོན་པའི་ཆ་ནས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་རུང་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ལྟར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དོན་གཟུགས་སོགས་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་རང་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་དོན་འདྲ་དེ་ནི་གཞལ་བྱའི་དོན་དེ་རྟོགས་པ་ཡི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་པར་བསྙོན་མེད་དུ་གྲུབ་པས་ན། ཚད་མ་རང་གི་ལས་སུ་བྱ་བ་གཞལ་བྱ་དེ་ལ་ནི་དེ་རྟོགས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བས་ན་དེ་ཡུལ་རྟོགས་པའི་བྱེད་པོའང་ཡིན་ལ་ཡུལ་རྟོགས་པའི་བྱ་བའང་བྱས་པ་ལྟ་བུར་སྣང་གི་ཡང་དག་པར་དཔྱད་ན་དོན་དང་འདྲ་བའི་བདག་ཉིད་དེ་རང་ཉིད་སྐྱེས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་གཞན་ལ་བྱ་བ་གང་ཡང་བྱེད་པའི་བྱེད་པ་པོ་མིན་ ཏེ། གཞལ་བྱ་གཟུགས་སོགས་ལའང་དེས་ཅི་ཡང་མ་བྱས་ཏེ་དུས་མཉམ་པ་ལ་ཕན་གདགས་བྱ་མེད་པས་བྱ་བ་མི་བྱེད་ལ་མི་མཉམ་པ་ལས་སུ་བྱ་བའི་ཡུལ་དུ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་འབྲས་བུར་བཞག་པ་དེ་ལའང་བྱ་བ་མི་བྱེད་དེ་བྱེད་པོ་དང་བྱ་བའི་ཐ་དད་དུ་མེད་པས་སོ། །དེ་ནི་འདི་ཙམ་དུ་མ་ཟད་རྒྱུ་འབྲས་ཐམས་ཅད་ལའང་མཚུངས་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་རྐྱེན་ཉིད་འདི་པ་ཙམ་གྱི་སྣང་བ་ལ་བྱ་བྱེད་ལས་གསུམ་དུ་སྒྲོ་བཏགས་ཤིང་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེ
Chinese
虽然有根的感官的差别，但感官本身永远无法断除对象，就像铁匠有巧拙，但他所造的刀能砍树一样。因此，衡量对象的主要是有知觉的心识，而不是它的原因，如感官等。第二种观点认为，量和果在本质上是相同的，只是在作用上有所区别。也就是说，与量相符的事物之所以被认为是量，是因为它具有理解可衡量对象的作用，因此它被认为是量果。而它具有理解可衡量对象的作用的证明，仅仅是可衡量对象的自性在心中显现而已。 如果有人问：“这个蓝色认知是如何理解蓝色对象的？”那么，就像它如何被切割一样，仅仅因为获得了可衡量的蓝色，就证明了这个有境者具有理解对象的作用。就像认为这把斧头具有砍树的作用一样，除了看到树被砍倒之外，再寻找其他的证明也是找不到的。因此，世俗的能作和所作，在这种相似的情况下也是存在的，这是不可否认的。如果仅仅因为对象显现，就不能证明有境者具有理解对象的作用，而必须有其他的东西来证明这个作用，那么，作为衡量者的心识，就永远无法与它所衡量的对象或所作的事物，如蓝色等事物产生关联，因为这个衡量的知觉本身并没有理解对象的作用，就像感官等一样。如果知觉本身不进行理解对象的作用，那么在三界之内也无法找到理解对象的其他证明。如果有人认为：“难道没有看到能作者斧头之外，还有上升和下降等不同的作用吗？”那么，斧头和树木相接触后产生的砍伐作用，除了斧头本身之外，没有其他的。如果有其他的，那么不是斧头砍树，而是由其他的不同的作用来砍树，但这种情况并没有被观察到，因此被否定了。在空中挥舞的斧头的瞬间，由于没有与树木接触，所以不能砍伐，而显现的上升和下降，仅仅是显现了不同对象的斧头的瞬间，并不是观察到了与斧头不同的作用，这只是从连续性上假立的。因此，在空中挥舞等是通过的原因。
English
Although there are differences in the powers of the senses, the senses themselves can never sever an object, just as a blacksmith may be skilled or unskilled, but the knife he makes can cut wood. Therefore, the main thing that measures an object is consciousness, not its cause, such as the senses. The second view is that validity and result are the same in essence, but differ only in function. That is, the thing that agrees with validity is considered valid because it has the function of understanding the measurable object, and therefore it is considered the result of validity. And the proof that it has the function of understanding the measurable object is merely that the nature of the measurable object appears manifestly in the mind. If one asks, "How does this blue cognition understand the blue object?" then, just as it is cut, it is proven that this object-possessor has the function of understanding the object, simply because the measurable blue is obtained. Just as one thinks that this axe has the function of cutting wood, it is impossible to find other proofs besides seeing the tree being cut down. Therefore, the agent and the object of worldly conventions also exist in this similar case, which cannot be denied. If it is not proven that the object-possessor has the function of understanding the object merely because the object appears, and there must be something else to prove that function, then the consciousness that is the measurer can never be related to the object it measures or the things to be done, such as blue, etc., because that measuring perception itself does not have the function of understanding the object, just like the senses, etc. If perception itself does not perform the function of understanding the object, then no other proof of understanding the object can be found in the three realms. If someone thinks, "Haven't you seen different actions such as rising and falling apart from the agent axe?" then the action of cutting that occurs when the axe and the tree meet is nothing other than the axe itself. If there were something else, then it would not be the axe that cuts the tree, but the other different action that cuts the tree, but such a situation has not been observed, so it is negated. The moment the axe is swung in the air, it cannot cut because it does not touch the tree, and the appearance of rising and falling is merely the manifestation of the moment of the axe of a different object, and it is not the observation of an action different from the axe, it is merely imputed from continuity. Therefore, swinging in the air, etc. is the cause through.
Chinese
然而，砍树的真正作用是与树木相遇的瞬间， 而不是其他。这样，相似于事物或显现事物的意识也是量之果，即证悟事物的自性，因此，量之果并非从量本身变为其他事物。此处，事物之自性与所量之自性被视为相同，并经常将二者与事物证悟一起作为成立者与所成立者来讲述。实际上，显现为所量或事物之自性的意识是相似于事物的。但在此，如同执着于境本身一样，并未考察心识之境，因此，这个极其微细的关键在此处被清晰地阐述。第三，对于量与果相同这一点进行辩驳和消除：如果相似于事物本身没有与自身相异的其他作用，那么作为作者本身也是不合理的。如果合理地成为因果，那么将变成所生与能生，从而丧失了一体性。这二者并非所生与能生的因果相异，而是类似于在分别安立的作者和作用方面显现的因果关系，依靠世间的名言，这样才是合理的。如何理解呢？将事物、色等作为其自性，并将其作为自境而执持的意识，即相似于事物的意识，无可争辩地成立为成为证悟所量之事的自性的作用。因此，对于量本身的作用，即所量之事，显现为伴随着证悟它的作用，因此，它既是证悟境的作者，也像是做了证悟境的作用。然而，如果进行正确的分析，与事物相似的自性仅仅是自身产生而已，并非对其他事物做任何作用的作者。 对于所量之色等，它也没有做任何事情，因为对于同时存在的事物，没有可以施加利益之处，因此不做作用，对于不同时存在的事物，则没有可以作为作用之境的。同样，对于被安立为自身之果的事物，也不做作用，因为没有作者与作用的差别。这不仅限于此，对于一切因果也是相同的，即一切法都没有作者。然而，仅仅在这种因缘的显现上，虚构了能作、所作、作用这三者，以及所生与能生。
English
However, the actual function of cutting a tree is the moment of encountering the tree, and not anything else. Thus, the consciousness that is similar to or appears as things is also the nature of the fruit of valid cognition, which is the realization of things. Therefore, the fruit of valid cognition does not become something other than valid cognition itself. Here, the nature of things and the nature of what is to be measured are regarded as the same, and they are often spoken of together with the realization of things as the establisher and the to-be-established. In reality, the consciousness that appears as the nature of what is to be measured or of things is similar to things. But here, as if clinging to the object itself, without examining the object of the mind, this extremely subtle key is clearly explained here. Third, refuting and eliminating the argument that valid cognition and its fruit are the same: If being similar to things itself does not have other functions that are different from itself, then it is also unreasonable to be the agent itself. If it is reasonable to be cause and effect, then it will become the produced and the producer, thus losing its oneness. These two are not different cause and effect of the produced and the producer, but rather the causal relationship appears in terms of the agent and action that are separately established. Relying on worldly conventions, this is reasonable. How to understand it? The consciousness that takes things, forms, etc., as its own nature and holds them as its own object, that is, the consciousness that is similar to things, is undeniably established as performing the function of becoming the nature of realizing the thing to be measured. Therefore, for the function of valid cognition itself, that is, the thing to be measured, it appears as if it is accompanied by the function of realizing it. Therefore, it is both the agent of realizing the object and seems to have done the function of realizing the object. However, if one analyzes correctly, the nature that is similar to things is merely the arising of itself, and it is not the agent that does any function to other things. For the form, etc., of what is to be measured, it has not done anything either, because for things that exist simultaneously, there is no place to bestow benefit, so it does not act. For things that do not exist simultaneously, there is no object to act upon. Similarly, for the thing that is established as its own fruit, it does not act either, because there is no difference between the agent and the action. This is not limited to this, but it is the same for all causes and effects, that is, all phenomena have no agent. However, merely on the appearance of this condition, the three, agent, object, and action, are fabricated, as well as the produced and the producer.