Tibetan
ལ་ལ་གྲུབ་པར་བྱས་པ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་མཚན་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ནི། དོན་རང་མཚན་ལ་མི་བསླུ་བ་དེས་དེ་མི་འཁྲུལ་བར་གོ་ནུས་པ་ཡོད་པར་ འདོད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེ་ཕྱིར་སྒྲ་རྣམས་ནི་བརྗོད་བྱ་མིན་པ་གཞན་སེལ་བའམ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཏེ། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཆུ་སྐྱོར་བ་སོགས་ཀྱི་དོན་དེ་བྱེད་པ་བུམ་པ་སོགས་བློ་ཡུལ་དུ་གྲུབ་ཅིང་དེ་ལ་སྣང་བརྟག་གཅིག་ཏུ་ཞེན་པའི་ཕྱིར། རང་མཚན་ལ་བརྟེན་པའི་ངོ་བོའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྟེན་པ་ཞེས་པ་འབྲེལ་བའི་དོན་དེ་འདི་ལྟར་རྟོག་པས་མཚམས་སྦྱར་ནས་སྒྲས་དོན་རང་མཚན་གོ་བར་བྱེད་པས་མིང་དོན་གྱི་འབྲེལ་བ་དོན་ལ་མ་གྲུབ་ཀྱང་། རྟོག་ངོར་ཡོད་པ་དེས་རྟོག་པས་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་དོན་གོ་བ་ལ་མི་བསླུ་སྟེ་སྒོ་བྱང་གདགས་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་སྒྲ་སེལ་འཇུག་ཏུ་འདོད་པ་དེར་རྩོད་པ་སྤང་བ་ལ། སེལ་བ་ཁས་ལེན་པ་ལ་སྐྱོན་མི་འཇུག །སེལ་ལས་གཞན་འདོད་པ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་མེད། །དང་པོ་ལ། རྟོག་པ་ཕན་ཚུན་རྟེན་པར་ཐལ་བ་དང་། །སྒྲ་ལ་སེལ་བས་འཇུག་པས་མ་ཁྱབ་པ། །བརྟགས་ན་སྤྱི་དང་སེལ་བ་མཚུངས་པའི་སྐྱོན། །སྒྲ་རྟོག་ཕྱི་མ་དོན་མེད་ཐལ་བ་དང་། །གཞི་མཐུན་མི་སྲིད་པར་ནི་རྩོད་པ་ལྔ། །དང་པོ། སྐྱོན་དེ་ཕ་རོལ་རང་ལ་འཇུག་པར་བསྟན། །སེལ་བར་སྨྲ་ལ་ཉེས་པ་མེད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ། ཁྱོད་སེལ་བར་སྨྲ་བ་ལྟར་ན། ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲས་ཤིང་མ་ཡིན་པ་ལས་ལྡོག་པ་ཡིས་ཤིང་གི་དོན་འཛིན་ནོ་ཞེ་ན། ཤིང་དང་ཤིང་མིན་གཉིས་པོ་དག་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པས་ན་གཅིག་འཛིན་པ་མེད་ན་ཅིག་ཤོས་རྐྱང་པར་འཛིན་མི་ཤེས་ཏེ། ཤིང་འཛིན་པ་ན་ཤིང་མིན་པ་བཟུང་ནས་དེ་བཅད་དགོས་ལ། ཤིང་མིན་པ་འཛིན་ན་དེའི་སྔོན་དུ་ཤིང་མ་བཟུང་བར་དེ་མིན་པར་ཡང་བཞག་ཏུ་མེད་དོ། །དེས་ན་གཅིག་འཛིན་ཚེ་གཅིག་མེད་ལ་དེ་གཉིས་རྟོག་པ་ གཅིག་གིས་ཅིག་ཅར་འཛིན་པ་མི་སྲིད་པས་མཐར་གཉིས་ཀ་མི་འཛིན་པར་འགྱུར་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་ཤིང་མིན་བཅད་ནས་ཤིང་ལ་བརྡར་བཏགས་པ་ཞེས་པ་འདི་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་སྤྱོད་པ་པའི་སྟོན་པ་གཞོན་ནུ་མ་ལེན་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་སྨྲའོ། །དེ་སྐད་སྨྲ་བ་དེ་དག་གིས་ནི་ཤིང་ཞེས་བརྡར་འདོགས་པ་དེ་ལ་བརྡ་དེས་ཤིང་མིན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་དམ་འོན་ཏེ་གཅོད་པ་མིན་པར་འདོད། གལ་ཏེ་རྣམ་པར་གཅོད་ན་དེའི་སྔོན་དུ་ཤིང་གི་དོན་འཛིན་པ་མེད་ན་ཤིང་མིན་དུ་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཏེ་དེ་ལྟར་མི་ཤེས་པར་ཁྱོད་རང་གིས་ཁས་བླངས་པས་སོ། །བརྡ་ལས་ཤིང་མིན་དེ་དག་མི་སེལ་བ་ཞིག་ན་ཤིང་གི་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཡི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཤིང་མིན་དེ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་ཤིང་ལ་འཇུག་པར་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ཤིང་གི་ཁྱད་པར་ཤུག་པ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པའི་སྒྲས་ཤིང་མི་གཅོད་པས་ན་ཤིང་གཅོད་པར་འདོད་པས་ཤུག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་སྦྱར་བ་དོན་མེད་པ་བཞིན། ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲས་ཀྱང་ཆུ་ལ་སོགས་པ་གཞན་མི་གཅོད་ན་ཤིང་འོན་ཅིག་ཅེས་པས་ཆུ་ལེན་པར་ཡང་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་སྤྱི་སྨྲ་བའི་ལྟར་ན་གཞན་བཀག་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཤིང་གི་བརྡ་མི་སྒྲུབ་པ་སྟེ་བསྒྲུབ་མི་དགོས་པར། མདུན་ན་གནས་པ་སྤྱི་དང་ལྡན་པའི་ཤིང་གསལ་གྱི་དངོས་པོ་གཅིག་ཅིག་རབ་ཏུ་བསྟན་ནས། འདི་ནི་ཤིང་ཡིན་ནོ་ཞེས་མིང་དེ་དོན་ལ་སྒྲུབ་པ་ཁོ་ནས་བརྡ་བྱེད་ལ། ཕྱིས་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་ཚེ་ན་ཡང་སྤྱི་ལྡན་གསལ་བ་དེ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ལ་དེ་ཡི་ཕྱིར་ཐལ་བ་མཚུངས་པའི་ཉེས་པ་འདི་ནི་མེད་དོ་སྙམ་ན། བརྡ་དུས་སུ་མདུན་གནས་དེ་ལ་འདི་ཡང་ཤིང་ཡིན་ཞེས་མི་ལྡན་རྣམ་གཅོད་དུ་སྦྱོར་རམ། འདི་ཁོ་ན་ཤིང་ཡིན་ཞེས་བྱའི་གཞན་ ལྡན་རྣམ་གཅོད་དུ་སྦྱོར། དང་པོ་ལྟར་ན་གཞན་ཡང་ཤིང་ཡིན་པ་མ་བསལ་བས། བརྡ་ལས་དེ་དག་མི་སེལ་ན། སོགས་ཀྱི་ཐལ་བ་སོ་ན་གནས་ལ། གཞན་ལྡན་རྣམ་གཅོད་བྱེད་ན། གལ་ཏེ་རྣམ་གཅོད་ཤིང་གི་དོན། །འཛིན་པ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་ཤེས། །ཞེས་པའི་ཐལ་བ་སྤོང་མི་ནུས་པས། དེ་གཉིས་གང་ལྟར་ཀྱང་སྔར་གྱི་ཐལ་བ་ལྡོག་པ་མེད་པར་སོ་ན་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་འདི་ཁོ་ན་ཞེས་པས་རང་མཚན་དེ་ཙམ་ཞིག་ལ་བརྡ་སྦྱར་བ་ཡིན་ན་དེ་ཡུལ་དུས་གཞན་ལ་རྗེས་འགྲོ་མེད་པས་གཞན་ལ་ཤིང་དུ་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རིགས་དངོས་པོ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་སྙམ་ན་གོང་དུ་བཀག་ཟིན་ལ། གཅིག་ལ་མིང་བཏགས་པས་རིགས་འདྲ་བ་མཐའ་དག་ལ་གོའོ་སྙམ་ན། རིགས་འདྲ་བ་དང་མི་འདྲ་བ་སོ་སོར་ཕྱེས་ནས་མི་འདྲ་བ་བསལ་བའི་རྣམ་གཅོད་ཅན་དུ་སྒྲ་དེ་སོང་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སེལ་བར་སྨྲ་བ་ལ་ཉེས་བ་དེ་ལྟ་བུ་མེད་ཚུལ་ནི། ཤ་པ་དང་ཤུག་པ་སོགས་ཤིང་རྣམས་རིགས་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཤེས་པ་ཤིང་འཛིན་ཙམ་ནི། རིགས་གཅིག་པོ་དེ་འདྲའི་གནས་སྐབས་ལ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་གནས་པའམ་གཏོད་པའི་བརྡ་སྦྱོར་བའི་རྟོགས་པ་པོས། ཡལ་འདབ་དང་ལྡན་པར་འཛིན་པ་ཤིང་རྟོག་དེ་དང་དེ་མིན་པ་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཤིང་མིན་དུ་རྟོག་པའི་རྒྱུ་རུ་གྱུར་པའི་དོན་གསལ་བ་རྣམས་བརྡའི་སྔོན་དུ་སྒྲའི་བྱེད་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ་སོར
Chinese
像有些通过已经成立的理由那样，这两种理由是因为，对境自相不欺骗，由此认为能够理解它不错误。既然如此，因此声音都是以排除或区分非所说之物为对境，以其力量，能做挑水等事情的瓶子等在意识中成立，并且执着于对它的显现和判断为一，因为是依靠自相的体性的状态的缘故。所谓依靠，就是关联的意思，像这样通过分别念连接，声音才能使人理解境自相，因此名与义的关联即使在事实上没有成立，但在分别念面前存在，由此分别念对于理解想要表达的意义不会欺骗，就像设置门牌一样。第三，对于认为声音是排除而进入的观点，要消除争论，对于承认排除没有过失，对于想要除排除之外的观点没有能成立的理由。第一点中，有分别念互相依赖的过失，以及声音通过排除而进入没有遍及，如果考察，有共相和排除相同的过失，声音的后续分别念成为无意义的过失，以及不存在共同基础这五种争论。第一，显示那个过失适用于对方自身，这是说对于说排除没有过失的方式。第一，如果按照你所说的排除，说“树”这个声音通过从非树中返回来而执持树的意义，那么树和非树这两者互相依赖，如果没有执持一个，就无法单独执持另一个，执持树的时候必须抓住非树并将其切断，如果执持非树，那么在没有抓住树之前，也无法将其设定为非树。因此，执持一个的时候另一个就不存在，而且这两个分别念不可能同时被一个分别念执持，最终会导致两者都不执持，因此说切断非树之后给树贴上标签是不可能的，有些顺世论的导师，如青年摩尼等这样说。那些这样说的人认为，给“树”贴标签的时候，这个标签是区分非树呢，还是认为不区分？如果区分，那么在没有执持树的意义之前，怎么知道什么是非树呢？因为你已经承认了不了解这一点。如果标签不从树中排除那些非树，那么树
English
Like some reasons that have already been established, these two reasons are because, the object's own characteristic does not deceive, hence it is believed that it can understand it without error. Since this is the case, therefore sounds are all aimed at excluding or distinguishing non-speakable things, by its power, things like bottles that can do things like carrying water are established in consciousness, and because they cling to the appearance and judgment of it as one, because it is the state of relying on self-characteristics. The so-called reliance is the meaning of connection, like this, through conceptual connection, sound can make people understand the object's own characteristics, therefore, even if the connection between name and meaning is not established in fact, it exists in front of conceptualization, so conceptualization will not deceive in understanding the meaning to be expressed, just like setting up a doorplate. Third, to eliminate the dispute over the view that sound enters by exclusion, there is no fault in admitting exclusion, and there is no reason to establish the view that wants something other than exclusion. In the first point, there is the fault of conceptualizations depending on each other, and the fact that sound enters through exclusion does not cover everything, if examined, there is the fault of the commonality and exclusion being the same, the subsequent conceptualization of sound becomes a meaningless fault, and the five disputes that there is no common basis. First, it shows that the fault applies to the other party itself, this is to say that there is no fault in saying exclusion. First, if according to your saying of exclusion, saying that the sound "tree" holds the meaning of tree by returning from non-tree, then tree and non-tree both depend on each other, if one is not held, the other cannot be held alone, when holding tree, one must grasp non-tree and cut it off, if one holds non-tree, then before grasping tree, it cannot be set as non-tree. Therefore, when holding one, the other does not exist, and these two conceptualizations cannot be held by one conceptualization at the same time, which will eventually lead to both not being held, therefore saying that labeling a tree after cutting off non-tree is impossible, some worldly teachers, such as young Mani and others, say this. Those who say this think that when labeling "tree", does this label distinguish non-tree, or does it think it does not distinguish? If it distinguishes, then before holding the meaning of tree, how do you know what is non-tree? Because you have already admitted that you do not understand this. If the label does not exclude those non-trees from the tree, then tree
Chinese
给树起名字的人，完全舍弃非树而执着于树是不可能的。例如，说出树的差别，如冷杉等的词语，并不能砍伐树木，所以想要砍伐树木而加上冷杉等词语是没有意义的。同样，如果“树”这个词也不能砍伐水等其他东西，那么说“砍树”也会变成取水了。如果按照共相论者的观点，不依赖于遮止其他事物就能成立树的名称，即不需要成立。而是首先清楚地指示出一个具有共相的明显的树的实物，然后仅仅通过确立“这是树”这个名称来表达。之后在起名字的时候，也会认识到那个具有共相的明显之物，因此就没有相似的过失了，如果这样想。那么，在命名的时候，对于面前的事物，是加上“这也是树”这种非遍除的方式，还是加上“这才是树”这种他遍除的方式呢？如果是前者，因为没有排除其他也是树的情况，如果不能从名称上排除那些，那么“等等”的过失依然存在。如果是后者，如果遍除不能把握树的含义，那么就无法避免“如果不能把握遍除，如何了解”的过失。因此，无论哪种情况，之前的过失都无法避免，依然存在。此外，如果仅仅对自相进行命名，那么它不会在其他时间和地点随行，因此不会将其他事物理解为树。如果认为因为它具有种类和事物，所以不会那样，那么这已经在前面驳斥过了。如果认为给一个事物命名，就能理解所有相似的种类，那么就需要区分相似和不相似的种类，并将不相似的种类排除，这个词语就变成了具有遍除的词语了。第二种，对于说排除的观点，没有那种过失的情况是：像沙巴树和冷杉树等，将所有树木理解为一种种类，这种称为树的认识仅仅是，对于那种唯一的种类的情况，在心的相续中存在或创造名称的认识者，将执着于树枝的树的认识，以及与那不同的，与那相反的，成为认识非树之因的明显的事物，在名称之前，不依赖于词语的作用，而是自己分别
English
It is impossible for those who name a tree to completely abandon non-trees and cling to trees. For example, saying the differences of trees, such as firs, does not cut down trees, so wanting to cut down trees and adding words like firs is meaningless. Similarly, if the word "tree" cannot cut down other things like water, then saying "cut down a tree" would also become fetching water. If, according to the commonality theorists, the name of a tree is not established by relying on the exclusion of other things, that is, it does not need to be established. Rather, one clearly points out a single, obvious tree object in front that possesses commonality, and then expresses it merely by establishing the name "this is a tree." Later, when naming, one will also recognize that obvious thing with commonality, and therefore there is no similar fault, if one thinks so. Then, when naming, for the thing in front, does one add "this is also a tree," which is a non-pervasive exclusion, or does one add "this is the only tree," which is an other-pervasive exclusion? If it is the former, because it does not exclude the possibility that other things are also trees, if those cannot be excluded from the name, then the fault of "etc." remains. If it is the latter, if the pervasive exclusion cannot grasp the meaning of tree, then one cannot avoid the fault of "if one cannot grasp the pervasive exclusion, how does one understand?" Therefore, in either case, the previous fault cannot be avoided and remains. Furthermore, if one names only the self-characteristic, then it will not follow in other times and places, so one will not understand other things as trees. If one thinks that it will not be so because it possesses kind and thing, then this has already been refuted above. If one thinks that by naming one thing, one can understand all similar kinds, then one needs to distinguish between similar and dissimilar kinds, and by excluding the dissimilar kinds, the word becomes a word with pervasive exclusion. Secondly, for the view that speaks of exclusion, the situation where there is no such fault is: like Shapa trees and fir trees, understanding all trees as one kind, this knowledge called tree recognition is merely, for the case of that one kind, the recognizer who establishes the name existing or creating in the mind stream, grasping the tree recognition that clings to branches, and the obvious things that are different from that, opposite to that, and become the cause of recognizing non-trees, before the name, without relying on the function of words, but separately by oneself.