Tibetan
བློ་རྣམ་གྲངས་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་མ་འབྲེལ་བའི་ཁྱད་པར་རྐྱང་པ་ནི་མེད་དེ། ཁྱད་པར་ཡིན་པར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མེད་པས་སོ། །ཁྱད་པར་ཅན་དང་འབྲེལ་ན་ཁྱད་པར་ཅན་དེས་རང་གི་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་ཕན་འདོགས་སམ་མི་འདོགས། མི་འདོགས་ན་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ཁྱད་ཆོས་འབྲེལ་མེད་དུ་འགྱུར་ལ། ཕན་འདོགས་ན་དེ་ལྟར་ཕན་པའི་ནུས་པ་དེ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་རྫས་གཅིག་གམ་ཐ་དད་ཡིན། དང་པོ། རང་གི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་ལ་ཕན་པའི་ཡན་ལག་གམ་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ནུས་པ་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་སྒྲ་ལྟ་བུ་ནི་དེ་རྣམས་དང་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་འདྲའི་ནུས་པ་རྣམས་དང་ཆ་ཐ་དད་དུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་གཅིག་པུ་སྒྲ་ལྟ་བུ་དེ་རིལ་པོའམ་ཀུན་ནས་བཟུང་ན། ཕན་བྱའི་བྱེ་བྲག་མི་རྟག་པ་སོགས་ལ་ཕན་པའི་ནུས་པ་གང་མ་ངེས་ཏེ། དེ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་ཕན་བྱེད་ཀྱི་ནུས་པ་མཐའ་དག་ངེས་པར་ཐལ། རྒྱུ་མཚན་ནུས་པ་དེ་མཐའ་དག་ཁྱད་པར་ཅན་དེའི་བདག་ཉིད་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དབྱེར་མེད་དུ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། བྱས་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ལྟ་བུ་གང་རུང་གཅིག་ཤེས་ན་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ལྟ་བུ་དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་ཅིག་ཅར་བཟུང་བར་ཐལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ན་ནུས་པ་ ཐ་དད་པའི་སྒོ་ནས་འཛིན་ཟེར་ན་ཡང་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་ངེས་པར་ཐལ་བ་ལ་སྐྱོན་སྤོང་མི་ནུས་སོ། །གཉིས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ལ་ཕན་པའི་ནུས་པ་རྣམས་ཐ་དད་དོ་ཞེ་ན། ནུས་པ་དེ་དག་ནི་ནུས་ཅན་ནམ་ཁྱད་པར་ཅན་དེའི་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་འདོད་ན་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ཡིས་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་དེ་དག་ལ་ཕན་པའི་ནུས་པ་དང་བྲལ་བས་ཀ་བུམ་བཞིན་འབྲེལ་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཁྱད་པར་ཅན་རང་ལ་ཕན་ནུས་མེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བར་དུ་ཕན་འདོགས་བྱེད་ནུས་པ་གཞན་དགོས་ལ། དེ་ལྟ་ན་ནུས་པ་ཉིད་ལའང་ནུས་པ་གཞན་མེད་པར་ཕན་འདོགས་མི་ནུས་པས། ནུས་ཅན་ནུས་པ་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་བ་སོགས་མཐར་ནུས་པ་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་གྱི་ཕན་འདོགས་པ་མི་སྲིད་དོ། །ནུས་པ་ལ་ནུས་པ་མི་དགོས་ཏེ་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་འདོགས་སོ་སྙམ་ན་སྒྲ་ལས་ཐ་དད་པའི་ནུས་པ་མེད་ཀྱང་སྒྲ་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་འདོགས་པ་ཡང་གྲུབ་བོ། །གལ་ཏེ་དོན་གྱི་སྟེང་ན་ཕན་ནུས་ཀུན་ཅིག་ཅར་ཡོད་ཀྱང་བློས་འཛིན་དུས་སྒྲ་ལྟ་བུ་དེ་རང་གི་ཁྱད་ཆོས་བྱས་པ་ལྟ་བུ་གཅིག་ལ་ཕན་བྱེད་དུ་བཟུང་བས་ན་ཐམས་ཅད་འཛིན་པར་ཐལ་བ་མེད་ཅེས་འདོད་ན་
Chinese
如果说智慧不会变成多种，那么，对于这一点，没有不与具有特性者相关的单纯特性，因为没有理由将它设定为特性。如果与具有特性者相关，那么具有特性者会对自己的特性有所帮助还是没有帮助？如果没有帮助，那么具有特性者和特性就会变得毫无关联。如果有帮助，那么这种帮助的能力与具有特性者是一体还是他体？第一种情况，对于帮助自身各种特性的支分或成为原因的能力来说，像声音这样的具有特性者，如果是与它们本体无别的自性，那么，像声音这样与这些能力没有他体部分的唯一自性，如果从整体或全部来把握，那么，对于所帮助的差别无常等的能力就无法确定，因为与它无别的能助的能力全部都必然确定。理由是，所有这些能力都与具有特性者的自性本体无别地相关联。如果知道像对所作有所帮助一样，那么也会同时把握对无常有所帮助，这二者。这样一来，即使说通过不同的能力来执持，也无法避免必然同时确定所有能力这个过失。第二种情况，对于具有特性者和特性的法有所帮助的各种能力是他体，那么，这些能力是能者或者说具有特性者的什么呢？或者说不是。如果这样认为，那么具有特性者就因为缺少对这些特性之法有所帮助的能力，而像柱子和瓶子一样变得毫无关联。如果具有特性者自身没有帮助的能力，那么在特性和具有特性者之间就需要其他的能作帮助的能力，这样一来，对于能力本身也因为没有其他能力而无法帮助，能者和能力就会变成他体等等，最终会变成能力无穷无尽，而不可能有帮助。如果认为能力不需要能力，而是能力自身就能帮助，那么即使没有与声音他体的能力，也能成立声音自身就能帮助。如果认为，实际上所有的帮助能力都同时存在，但是在以智慧执持的时候，像声音那样，因为它被执持为只对自己的特性，比如所作有所帮助，所以不会出现执持一切的过失。
English
If it is said that wisdom does not become multiple, then, regarding this, there is no mere characteristic that is not related to the characterized, because there is no reason to establish it as a characteristic. If it is related to the characterized, then does the characterized help its own characteristics or not? If it does not help, then the characterized and the characteristic will become unrelated. If it helps, then is that ability to help the same entity as the characterized or different? The first case, for the ability that helps the various aspects of its own characteristics or becomes a cause, if the characterized, such as sound, is the nature of being inseparable in essence from them, then, if that single nature, such as sound, which has no other parts from these abilities, is grasped as a whole or completely, then the ability to help the distinctions of what is to be helped, such as impermanence, cannot be determined, because all the abilities of the helper that are inseparable from it are necessarily determined. The reason is that all those abilities are essentially inseparably related to the nature of the characterized. If one knows something like helping what is made, then it will also be grasped simultaneously that both are helping impermanence. In this way, even if it is said to grasp through different abilities, the fault of necessarily determining all abilities at the same time cannot be avoided. The second case, if the various abilities that help the characterized and the characteristic's dharma are different entities, then what are those abilities of the able or the characterized? Or not. If it is thought that way, then the characterized becomes unrelated like a pillar and a vase because it lacks the ability to help those characteristic dharmas. If the characterized itself does not have the ability to help, then another ability to help is needed between the characteristic and the characterized, and in that case, the ability itself cannot help without another ability, and the able and the ability will become other entities, etc., and eventually the ability will become endless, and there will be no help. If it is thought that ability does not need ability, but ability itself can help, then even if there is no ability other than sound, it can also be established that sound itself can help. If it is thought that in reality all the helping abilities exist simultaneously, but when grasping with wisdom, like sound, it is grasped as only helping its own characteristics, such as helping what is made, so there will be no fault of grasping everything.
Tibetan
ནི། རྟོག་བློས་འཛིན་པ་སྒྲུབ་འཇུག་ཏུ་འདོད་པ་ཁྱེད་ལ་དེ་མི་རུང་སྟེ། སྒྲ་དེ་བྱས་པ་ལྟ་བུ་དེ་ལ་ཕན་བྱེད་དུ་མཐོང་ན་དེའི་སྐབས་སུ་མ་མཐོང་བ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་མི་རྟག་པ་ལ་ཕན་པའང་སྒྲ་དང་རྫས་གཅིག་པས་ན་གཞན་མིན་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་ཕན་བྱེད་ཡིན་པ་དེ་བཟུང་ན་ནི་ཐམས་ཅད་བཟུང་བར་ཐལ་ལོ། །གལ་ཏེ་སྔར་མཐོང་བས་ཐམས་ཅད་ངེས་ཀྱང་རྗེས་སུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པའི་འཁྲུལ་པ་བྱུང་ན་དེ་བཟློག་པའི་ཕྱིར། སྔར་ངེས་པར་བཟུང་བ་ལ་ཡང་ཕྱིས་རྗེས་དཔག་ གཞན་འཇུག་པར་འདོད་དོ་ཞེ་ན། རྗེས་དཔག་ཚད་མས་ངེས་པ་དེ་ནི་བཟློག་ཕྱོགས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བས་ན་རྣམ་གཅོད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི་སྒྲུབ་འཇུག་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་ངེས་པ་ལ་ཡང་ཡང་བཟུང་བ་ཙམ་ཡིན་ན་རྗེས་དཔག་མི་དགོས་ཏེ་སྒྲོ་འདོགས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་སྔར་ངེས་ཟིན་སྒྲོ་འདོགས་གསར་དུ་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ན་དེ་ལྟར་ངེས་པའི་བློ་དེ་སྒྲུབ་འཇུག་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན་མིན་ཏེ། རྗེས་དཔག་གིས་སྒྲོ་འདོགས་བསལ་བ་དེ་ལས་གཞན་པ་མཐོང་ཟིན་ངེས་པའི་རྟོག་པའང་རྗེས་དཔག་དེ་དང་འདྲ་བར་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་བཟློག་ཕྱོགས་སྒྲོ་འདོགས་བསལ་བའམ་མེད་པའི་ཡུལ་ཉིད་ལ་ནི་ངེས་གཟུང་གི་སྒོ་ནས་འཇུག་པའི་རྣམ་རྟོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྐྱོན་གཞན་ཡང་སྔར་ངེས་པར་བཟུང་བ་ལ་སླར་ཡང་རྗེས་དཔག་གིས་ངེས་པར་འཛིན་ཞེས་པ་མི་འཐད་དེ། གསར་དུ་རྗེས་དཔག་གིས་ངེས་པར་བྱ་བ་མི་རྟག་པ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་གང་ཞིག་སྒྲ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་དང་བྱས་པར་ངེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྔར་གྱི་ངེས་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་མ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྔར་གྱི་ངེས་པ་དེ་དག་གི་ཡུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་ངེས་མ་ནུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གསར་དུ་རྗེས་དཔག་འཇུག་པ་ཡིན་པས་སོ། །འོ་ན་ཁྱོད་རང་ལའང་མཚུངས་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱི་དུས་ན་ཐམས་ཅད་བཟུང་ཡང་ཕྱིས་རྗེས་དཔག་འཇུག་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་མི་མཚུངས་ཏེ། དོན་སྒྲའི་སྟེང་ན་བྱས་མི་རྟགས་སོགས་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པའི་ཆ་ཤས་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ཡི་རང་མཚན་དེ་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་བཟུང་བ་ལའང་། བཟུང་བ་ལྟར་ངེས་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་གང་ལ་དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའམ་ངེས་པ་འདྲེན་པ་ ཡི་རྐྱེན་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར། མངོན་སུམ་ལ་ཡུལ་མ་ནོར་བར་སྣང་དུ་ཟིན་ཀྱང་། དེའི་རྗེས་ཀྱི་རྟོག་བཅས་ཀྱི་ཡིད་ལ
Chinese
您认为以分别念执取是成办，这对于您来说是不行的。如果声音被看作是像所作一样有利益，那么在这种情况下，如果认为没有见到，那么对于无常有利益也与声音和事物是一体的，因为不是其他的缘故，如果执取对任何事物都有利益，那么就成了执取一切了。如果先前见到而确定了一切，但之后出现了颠倒执取的错乱，为了遣除它，对于先前确定执取的，之后也想运用其他的比量，是这样吗？比量量所确定的，是通过消除对相反方面的增益而成立的，因此是具有决断的对境，而不是成办。如果对于先前确定的只是再三执取，那么就不需要比量了，因为没有产生增益的缘故。那么，如果先前已经确定，没有新产生增益，那么像这样确定的心是成办吗？不是的。比量消除增益，除此之外，见到已经确定了的分辨念也与比量一样，仅仅是具有消除的对境。其理由是，对于消除或没有相反方面的增益的对境，是通过确定执取的方式而进入的分别念的缘故。其他的过失是，对于先前确定执取的，再次通过比量来确定执取，这是不合理的。新通过比量所要确定的，像无常一样的体性，声音本身被确定，以及被确定为所作等等，先前的其他确定所没有确定的，那是什么呢？那是先前的那些确定的对境吗？因为它们没有能够确定，所以才新运用比量的缘故。那么，对于您自己来说也是一样的，在现量的时候虽然执取了一切，但之后也想运用比量，是这样吗？不一样的。在事物声音之上，有能作、无常等差别法的不同部分，舍弃了这些部分，现量所执取的自相，并不是普遍地像执取一样确定，因为对于任何差别法，有同样地引出认识或确定的因缘，那就会成为认识的缘故。对于现量来说，虽然对境没有错乱地显现，但在那之后的有分别的意识中
English
You think that grasping with conceptual thought is accomplishment, but this is not acceptable to you. If sound is seen as beneficial like something made, then in this case, if it is thought that it has not been seen, then being beneficial to impermanence is also one with sound and things, because it is not other. Because of that, if grasping is beneficial to anything, then it becomes grasping everything. If everything is determined by seeing before, but later there is a confusion of grasping in a reversed way, in order to eliminate it, for the previously determined grasping, do you want to apply other inferences later? The determination by the valid inference is established by eliminating the superimposition on the opposite side, so it is an object of determination, not accomplishment. If it is just repeatedly grasping what was previously determined, then inference is not needed, because there is no arising of superimposition. So, if it has been determined before and no new superimposition has arisen, then is the mind that determines it in this way an accomplishment? No. Inference eliminates superimposition, and other than that, the conceptual thought that has been seen and determined is also the same as inference, it is only an object of elimination. The reason for that is that the object of eliminating or not having the opposite side's superimposition is the conceptual thought that enters through the way of definite grasping. Another fault is that it is unreasonable to say that what was previously determined to be grasped is again determined to be grasped by inference. What is it that is newly determined by inference, like the nature of impermanence, the sound itself is determined, and being determined as something made, etc., which the other previous determinations have not determined? Is that the object of those previous determinations? Because they were not able to determine, that is why inference is newly applied. So, it is the same for you, although everything is grasped at the time of direct perception, but you also want to apply inference later, is that so? It is not the same. On the sound of things, there are different parts of different qualities such as being able to do, impermanence, etc. Abandoning these parts, the self-character grasped by direct perception is not universally determined like grasping, because for any different quality, there is a condition that similarly leads to cognition or determination, that will become cognition. For direct perception, although the object appears without confusion, in the subsequent conceptual consciousness