Tibetan
རོ། །གཉིས་པ། ཚད་མ་ཞེས་པ་འདི་ཅི་ཞིག །རང་གི་ངོ་བོ་ཡུལ་ལ་མི་སླུ་བར་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡིན་ནམ། རྐྱེན་གཞན་གྱིས་ཚད་མར་བསྒྲུབ་དགོས་པ་ཞིག་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་ཚད་མའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱང་མི་དགོས་ཏེ་རང་ཉིད་ཚད་མར་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་སྒྲུབ་བྱེད་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་ཞིང་བློ་སྐད་ཅིག་མ་རང་ཉིད་ཚད་མར་མ་གྲུབ་པ་ལ་སླར་ཡང་ཚད་མར་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སོ། །གཞན་ཡང་བློ་དེ་ཉིད་མི་བསླུ་བར་རང་གིས་ངེས་སམ་རྒྱུ་གཞན་གྱིས་ངེས་དགོས། དང་པོ་ལྟར་ན་ཚད་མ་ཚད་མིན་ལ་སུ་ཡང་རྨོངས་མི་སྲིད་པས་ཚད་མའི་བསྟན་བཅོས་དོན་མེད་ལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་རང་ཉིད་ལ་མི་སླུ་བ་མེད་ན་གཞན་གྱིས་དེར་བྱ་མི་ནུས་པས་སོ། །ཡང་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་སྐད་ཅིག་དང་ཕྲ་རགས་ལ་སོགས་ པས་དཔྱད་ན་ཚད་མ་མི་འགྲུབ་པས་ཚད་མའི་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པ་དོན་མེད་ལ། མ་དཔྱད་པར་འཇུག་ན་ཚད་མ་དང་ཚད་མིན་ཀྱང་མེད་པར་མགོ་མཉམ་མོ་ཞེས་པའི་རྩོད་པ་གསུམ་བཀོད་པའི་ལན་དུ། མངོན་སུམ་ལ་རང་ངེས་གཞན་ངེས་གཉིས་ཡོད་དེ། ཡིད་གཏད་པ་དང་གོམས་པ་དང་འཁྲུལ་རྒྱུས་མ་ཟིན་པ་རྣམས་ནི་ཡུལ་དེ་ལ་མ་འཁྲུལ་བའི་བློ་ཡིན་པར་མངོན་སུམ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་པ་འདྲེན་ཐུབ་ལ། ཅི་འདི་མེ་ཏོག་གི་ཚོགས་སམ་ནོར་བུའི་ཕུང་པོའོ་སྙམ་དུ་དམར་ལམ་པ་མཐོང་བ་དང་། སྐྱ་རྫས་ལ་རླངས་པ་དང་དུ་བར་མ་ངེས་པ་ལྟ་བུ་ལ་གོམས་པའམ་ཡིད་གཏད་པས་སྤུ་རིས་ངེས་པར་ཟིན་པའམ། རྟགས་གཞན་གྱིས་ངེས་པ་ལས་བློ་དེ་མ་འཁྲུལ་བར་རྟོགས་པ་ལྟ་བུ་སོགས་རྒྱུ་མཚན་གཞན་ལས་ངེས་པའང་ཡོད་ལ། རྗེས་དཔག་ཐམས་ཅད་ནི་རང་ལས་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་འདྲའི་ཚད་མའི་བློ་དེ་ཡུལ་ལ་མི་སླུ་བ་ནི་གོང་དུ་བྱ་བྱེད་ལས་གསུམ་གྱིས་བསྟན་པ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་ཀྱིས་འཇུག་ཚུལ་ཡིན་ལ། སྐད་ཅིག་སོགས་སུ་ཕྱེ་བའི་དཔྱོད་པས་བརླག་མི་ནུས་ཏེ་འཇིག་རྟེན་རང་གི་སྣང་ངོར་བསླུ་མེད་བསྙོན་མེད་དུ་གྲུབ་པའི་ཐ་སྙད་ཙམ་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་ཀྱང་ཁེགས་པར་མི་འགྲོའོ། །དེས་ན་ཚད་མ་རྣམས་ནི་འཇལ་བྱེད་རང་ཉིད་ལས་གཞལ་བྱ་རང་གི་གནས་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་དེའི་ངོ་བོ་རྟོགས་པའི་བློ་ཡིན་པས་ན། ཕྱིས་ཀྱི་ཐ་སྙད་དཔྱོད་པ་ལས་ནི་ཅི་བློ་འདི་དོན་མཐུན་པའམ་དོན་མཐུན་པ་མ་ཡིན་ཞེས་ཚད་མ་དང་ཚད་མིན་གཉིས་སུ་ཕྱེས་ནས་ཡུལ་ཡང་དག་པར་འཇལ་བའི་བློ་ལ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཚད་མའི་རྣམ་གཞག་བསྟན་པའི་བསྟན་བཅོས་ནི་སྔར་རང་གི་ངོ་བོས་ཚད་མ་མིན་པའི་བློ་ཞིག་སླར་ཚད་མར་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་མ་ཡིན་ཀྱང་ཚད་མའི་བློ་ལ་ཚད་མ་ཡིན་པར་མི་ ཤེས་པ་དང་ཚད་མིན་གྱི་བློ་ལ་ཚད་མར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་རྨོངས་པ་ཟློ༷ག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ཚད་མའི་བསྟན་བཅོས་དོན་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ། དངོས་དང་དེ་ལ་དོགས་སྤང་ངོ་། །དང་པོ། སློབ་དཔོན་གྱི་གཞུང་ལ་ལར་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་དུ་མ་ཤེས་པའི་དོན་གྱི་གསལ་བྱེད་ཅེས་གསུངས་ལ། འདིར་མི་བསླུ་བའི་རིག་པ་ཞེས་བཤད་པ་མི་འགལ་ལམ་ཞེ་ན། མི་འགལ་ཏེ་མ་ཤེས་དོན་གྱི་གསལ་བྱེད་ཀྱང་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མཚན་ཉིད་གཉིས་པོ་འདི་ཐ་སྙད་དང་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་སོ་སོ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། གཉིས་ཀ་ཚོགས་ནས་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཆ་ཚང་བར་འདོད་པ་དང་། དོན་གཅིག་ཏུ་འདོད་པའི་ཕྱོགས་གསུམ་བྱུང་ཡང་ཕྱི་མ་འདི་ཁོ་ན་ལྟར་གཟུང་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་ཡོད་ན་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་གཉིས་ཚིག་གི་བརྗོད་ཚུལ་ཙམ་ལས་དོན་མི་འདྲ་བ་མེད་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་མ་ཤེས་པའི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་དོན་དེ་ལ་མི་སླུ་བ་ཡིན་ལ། མི་སླུ་བའི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མ་ཤེས་པའི་དོན་དེའི་གསལ་བྱེད་ཀྱང་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པ། ཡུལ་སྔོན་པོ་ལྟ་བུ་རང་གི་ངོ་བོ་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོ༷གས་པའི་འོག་ཏུ་སྔོན་པོར་ངེས་པའི་བློ་སྤྱི་ཡི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ལའང་མ་ཤེས་དོན་གསལ་ཞེས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་ཆེས་པར་འགྱུར་ཏེ། སྤྱི་བློ་སྔར་མེད་གསར་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ་དེ་སྔར་མ་ཤེས་པའི་དོན་སྤྱི་དེའི་དོན་གྱི་གསལ་བྱེད་ཀྱང་ཡིན་པས་སོ་སྙམ་ན། དོན་ཞེས་པ་ནི་དོན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གནས་ཚུལ་སྔར་མི་ཤེས་པ་གསར་དུ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་དགོངས་པའི་ཕྱིར་བཅད་ཤེས་ལ་ཁྱབ་ཆེས་པ་མེད་དེ། དེས་མངོན་སུམ་གྱིས་བཟུང་ཟིན་དེ་སྤྱིའི་ ཚུལ་གྱིས་བཟུང་བ་ལས་དོན་རང་མཚན་ལ་གསར་དུ་རྟོགས་པ་གང་ཡང་མེད་པས་སོ། །དོན་ཞེས་པ་རང་མཚན་ལ་དགོངས་པ་ཅིས་ཤེས་སྙམ་ན། ཐ་སྙད་དཔྱོད་པས་འཇུག་ཡུལ་ནི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་སླུ་མི་སླུ་དཔྱད་ནས་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་འཇོག་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་ངེས་ཏེ་སྤྱི་ཙམ་ལ་དོན་ཐོབ་པ་མེད་པས་དེ་ལ་སླུ་མི་སླུ་དཔྱད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གོང་དུ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་དེ་ཕྱིར་ཐུབ་པ་ཚད་མར་བསྟན་པ་ལ། ཚད་མར་གྱུར་པ་རང་ལུགས་བཞག །རང་བྱུང་ཚད་འདོད་གཞན་ལུགས་བཀག
Chinese
哦。第二，这个“量”是什么？是自身不欺骗对境而成立的吗？还是需要其他因缘来成立为量？如果是前者，则不需要量的论典，因为自身已经成立为量了。如果是后者，则能立会变成无穷无尽，并且刹那的智慧自身没有成立为量，就不能再次成立为量了。此外，这个智慧不欺骗，是自己确定还是需要其他原因来确定？如果是前者，那么没有人会对量和非量感到迷惑，因此量的论典就没有意义了。如果是后者，如果自身没有不欺骗性，那么其他事物也无法做到这一点。此外，如果对境和有境、刹那和粗细等进行分析，就无法成立量，因此造量论典没有意义。如果不分析就接受，那么量和非量也没有区别，都一样了。为了回答这三个争论，显现有自证和他证两种。信任、习惯和没有抓住错乱之因等，是对于那个对境没有错乱的智慧，显现能够通过自身的力量来确定。例如，看到一片红彤彤的东西，心想这是花丛还是宝石堆？对于灰色的东西，不能确定是蒸汽还是烟雾等，通过习惯或信任来确定细节，或者通过其他征象来确定，从而认识到这个智慧没有错乱等等，这些都是通过其他原因来确定的。所有的比量都是从自身来确定的。像这样的量的智慧不欺骗对境，就像前面通过能作、所作、作用三者所显示的那样，是世间名言的行事方式。通过分析刹那等来摧毁它是不可能的，因为仅仅是世间自身显现中不欺骗、无可否认地成立的名言，即使通过胜义的分析也不会被否定。因此，量都是从衡量者自身出发，与所衡量的事物自身的情况相符，从而认识到它的本体的智慧。因此，后来的名言分析中，将智慧分为“这个智慧是否与意义相符”或“不与意义相符”的量和非量两种，并将正确衡量对境的智慧安立为量。
English
O. Second, what is this "Pramana"? Is it something that is established without deceiving the object itself? Or is it something that needs to be established as Pramana by other causes and conditions? If it is the former, then there is no need for a treatise on Pramana, because it has already been established as Pramana itself. If it is the latter, then the proof will become endless, and a momentary wisdom that has not been established as Pramana itself cannot be established as Pramana again. Furthermore, is it certain that this wisdom does not deceive itself, or does it need to be determined by other causes? If it is the former, then no one will be confused about Pramana and non-Pramana, so the treatise on Pramana is meaningless. If it is the latter, if there is no non-deception in oneself, then others cannot do it. Furthermore, if the object and the subject, the moment and the subtle and coarse, etc., are analyzed, Pramana cannot be established, so it is meaningless to make a treatise on Pramana. If you accept it without analysis, then there is no difference between Pramana and non-Pramana, and they are all the same. In order to answer these three arguments, there are two kinds of perception: self-cognition and other-cognition. Trust, habit, and not grasping the cause of confusion, etc., are the wisdom that is not confused about that object, and perception can be determined by its own power. For example, seeing a red thing and thinking, is this a flower cluster or a pile of jewels? For gray things, it is not certain whether it is steam or smoke, etc., and the details are determined by habit or trust, or it is determined by other signs, so that it is recognized that this wisdom is not confused, etc., these are determined by other reasons. All inferences are determined from oneself. Such a Pramana wisdom does not deceive the object, just as it was shown above by the three functions of action, object, and action, which is the way of doing things in worldly terms. It is impossible to destroy it by analyzing moments, etc., because it is only a term that is undeniably established in the world's own appearance without deception, and it will not be negated even by ultimate analysis. Therefore, Pramanas are all wisdoms that start from the measurer itself and conform to the situation of the measured object itself, so as to recognize its essence. Therefore, in the later analysis of terms, wisdom is divided into two types: "whether this wisdom is consistent with the meaning" or "not consistent with the meaning," and the wisdom that correctly measures the object is established as Pramana itself.
Chinese
虽然不是为了再次成立量，但是因为能遣除对于量的意识不认为是量，以及对于非量的意识妄加认为是量的愚昧，所以量论是有意义的。第三，正文和对于正文的疑惑的排除。第一，有些论师的论著中说，量的定义是不了解之义的显现者。这里说是不欺骗的智慧，这难道不矛盾吗？不矛盾，因为不了解之义的显现者也是量的定义。对于此，这两种定义，有分别应用于名言和胜义谛的量之定义，以及认为两者聚合才是完整的量之定义，以及认为意义相同的三种观点，但是应当只采纳最后一种。如果有很多不同的定义，那岂不是量的定义没有穷尽了吗？不是的，因为这两者仅仅是词语的表达方式不同，意义上没有不同。如何理解呢？能够显现不了解之义的知识，对于那个意义是不欺骗的。而不欺骗的知识，也是不了解之义的显现者。第二，比如对于蓝色事物，在以现量证悟其自性之后，生起确定为蓝色的总相识，也获得了不了解之义的显现者这个定义，因此会过于宽泛。因为总相识是以前没有的，新产生的，而且它也是以前不了解的总相之义的显现者。意义是指对于事物自身特征的情况，以前不了解，现在新了解的，因为是这样认为的，所以在决断识上没有过于宽泛的过失。因为它已经以现量执取过了，现在是以总相的方式执取，对于事物自相没有新证悟的。如果认为意义是指自相，那怎么知道呢？因为名言的辨析所涉及的对境，是对具有作用的事物，辨析其自性是否欺骗，从而安立量之定义的场合。因为可以确定，仅仅是总相无法获得意义，因此不对其是否欺骗进行辨析，如前文广说。第二，因此宣说能仁为量。成为量者，安立为自宗。自生为量，遮破他宗。
English
Although it is not for the purpose of re-establishing validity, it is meaningful because it dispels the ignorance of not recognizing valid cognition as valid, and of falsely attributing validity to non-valid cognition. Third, the actual text and the refutation of doubts about it. First, some scholars' treatises state that the definition of validity is the clarifier of what is not understood. Here, it is said to be unerring knowledge. Is this not contradictory? It is not contradictory, because the clarifier of what is not understood is also the definition of validity. Regarding this, these two definitions can be applied separately to the definitions of validity in conventional and ultimate terms, or both can be combined to be considered the complete definition of validity, or there are three views that consider them to be the same meaning, but only the latter should be adopted. If there are many different definitions, wouldn't the definition of validity be endless? No, because these two are only different in their verbal expressions, and there is no difference in meaning. How so? The knowledge that clarifies what is not understood is unerring with respect to that object. And the unerring knowledge is also the clarifier of that which is not understood. Second, for example, when a general consciousness arises that ascertains blueness after directly realizing the nature of a blue object, it also obtains the definition of "clarifier of what is not understood," and therefore it becomes too broad. Because the general consciousness is newly arisen and was not there before, and it is also the clarifier of the meaning of the general object that was not understood before. If one thinks that "object" refers to the state of the object's own characteristics, which was not understood before and is now newly understood, then there is no over-extension to decisional consciousness. Because it has already been apprehended by direct perception, and now it is apprehended in a general way, there is no new realization of the object's own characteristics. How do we know that "object" refers to its own characteristics? Because the object of engagement for conventional analysis is the occasion for examining whether the nature of a functional thing is deceptive or not, and then establishing the definition of validity. Because it is certain that meaning cannot be obtained from the general alone, therefore it is not analyzed for deception, as explained in detail above. Second, therefore, the Sugata is shown to be valid. Establishing that which has become valid as one's own system. Refuting the other's system that asserts self-origination as valid.