Tibetan
།དང་པོ་ནི། ཚད་མ་མདོ་ལས། ཚད་མར་གྱུར་པ་འགྲོ་ལ་ཕན་བཞེད་པ། །སྟོན་པ་བདེ་གཤེགས་སྐྱོབ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། །ཞེས་གསུངས་པ་འདིའི་དོན་ལེའུ་འདིས་འཆད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་། ཅིའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚད་མར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་སྙམ་ན། གོང་དུ་བཤད་མ་ཐག་པའི་ཚད་མ་དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་དང་ཇི་ལྟར་ལྡན་སྙམ་ན། འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ན་ཚད་མ་ནི་ཇི་ལྟར་བཅད་པ་ལྟར་དོན་ཐོབ་པ་ལ་མི་སླུ་བའི་བློ་ལ་ཡོངས་སུ་གྲགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཚད་མ་དེ་དང་འདྲ་བ་སྟེ་སྐྱེ་རྒུ་རྣམས་ལ་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལ་འདིས་མི་སླུ་བ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདེན་པ་བཞི་བསྟན་པ་སོགས་བླང་དོར་གྱི་དམིགས་བསྟན་ནས་མི་སླུ་བར་བྱེད་པས་ན་མི་སླུ་བ་མཆོག་གི་ཁྱད་པར་དེ་ལ་མངའ་བས་དེ་སྐད་དུ་བཏགས་པའོ། །འོ་ན་ཚད་མར་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དངོས་སུ་ཚད་མར་གྱུར་ པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། ཤིན་ཏུ་ཡང་ཚད་མར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ་སྒོམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་སྟོབས་ལས་གྲུབ་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འཁྲུལ་བའི་དྲི་མ་མཐའ་དག་སྤངས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་ཚད་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། ཚད་མ་གཞན་དང་གཞན་ནི་ཉི་ཚེའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཚད་མ་དང་འདྲ་བར་ཅིའི་ཕྱིར་བཏགས་སྙམ་ན། འཇིག་རྟེན་ན་ཡོངས་སུ་གྲགས་པའི་མངོན་རྗེས་ཀྱི་ཚད་མ་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་ལྟར་བཏགས་པ་སྟེ། སྐབས་ཀྱི་བཤད་བྱའི་ཚད་མ་ནི་མངོན་རྗེས་ཀྱི་ཚད་མ་ཡིན་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཆོས་ཀུན་ལ་མངོན་སུམ་ཚད་མར་གྱུར་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་དོན་དང་མི་འདྲ་བས་དེ་ལྟར་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྟོན་པ་ཚད་མ་ཞེས་པ་དེ་ཡང་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་མ་སྐྱེས་པ་ནི་བཟློ༷ག་པའི་དོན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་གསུངས་སོ། །གང་མ་སྐྱེས་པ་ནི་སྐྱེས་བུའི་དོན་ལ་མི་སླུ་བའི་ཚད་མར་མི་རུང་བ་དེ་ཡི་ཕྱིར་ཚད་མ་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཐབས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་ནན་ཏན་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཚད་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ནི་རིགས་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་མི་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། ཚད་མ་རྟག་པ་ཡོད་པ་བཀག །ཚད་ཅན་དབང་ཕྱུག་བྱེད་པོ་བཀག །དང་པོ་ལ། ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ན་རེ། སྔར་ཚད་མ་མིན་པ་
Chinese
第一，在量论经中说：“成为量者欲利众，导师善逝救护我敬礼。”本章阐述的就是这个意思。那么，为什么称佛陀薄伽梵为“成为量者”呢？因为薄伽梵具有前面刚讲过的量的特征，所以薄伽梵本身就是量。那么，他是如何具有那个特征的呢？像这样，如果世间上的量被普遍认为是对于如其所决定的那样获得事物不欺骗的智慧，那么薄伽梵就像那个量一样，因为对于众生获得暂时和究竟的利益，也就是增上生和决定胜的果实，他不欺骗。那是怎样的呢？因为佛陀薄伽梵通过指示四圣谛等取舍的目标而不欺骗，所以他具有不欺骗的殊胜特点，因此才这样称呼他。那么，如果仅仅是称作量，而不是实际上成为量
English
Firstly, in the Pramana Sutra, it says, "The one who has become a valid means of cognition, wishing to benefit beings, the teacher, Sugata, protector, I prostrate to." This chapter explains the meaning of this. So, why is the Buddha, the Bhagavan, called "the one who has become a valid means of cognition"? Because the Bhagavan possesses the characteristics of a valid means of cognition that were just mentioned above, therefore the Bhagavan himself is a valid means of cognition. So, how does he possess those characteristics? Like this, if a valid means of cognition in the world is generally considered to be a mind that does not deceive in obtaining things as they have been determined, then the Bhagavan is like that valid means of cognition, because he does not deceive beings in obtaining temporary and ultimate benefits, that is, the fruits of higher realms and definite goodness. How is that? Because the Buddha, the Bhagavan, does not deceive by indicating the objects of what to take and abandon, such as teaching the Four Noble Truths, therefore he possesses the supreme characteristic of non-deception, and that is why he is called that. So, if it is just called a valid means of cognition, but not actually become a valid means of cognition,
Tibetan
ཞིག་སྒྲུབ་བྱེད་ལ་ལྟོས་ནས་གསར་དུ་ཚད་མར་གྱུར་པས་ཤེས་བྱ་མཐའ་ཡས་པ་ཤེས་པ་མི་སྲིད་ལ། ཡོན་ཏན་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་མཁའ་ལྟར་ཁྱབ་པའི་དབང་ཕྱུག་རྟག་པ་དེ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ལ་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གི་བྱེད་པོའང་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཚད་མ་རྟག་པ་ཉིད་ཡོད་པ་མིན་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཕྱིར་ན་དངོས་པོ་ཡོད་པར་རང་མཚན་ཇི་ལྟ་བར་གཞལ་བའམ་ རྟོགས་པ་དེ་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བློ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནམ་མཁའ་སོགས་ཚད་མ་མིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡུལ་ཤེས་བྱ་དེ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོས་མི་རྟག་པ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་ཡུལ་ཅན་ཚད་མ་དེ་ནི་མི་བརྟན་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་དེ་དམིགས་རྐྱེན་ཡིན་ལ་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་བློ་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མར་འཐད་ཀྱི་ཡུལ་གྱིས་ཁྱད་པར་བྱར་མེད་ན་ནི་ཡུལ་གང་ཡང་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡུལ་གང་ཡང་མ་ཤེས་ན་ནི་དོན་རང་མཚན་ལ་མི་སླུ་བའི་ཚད་མར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེས་ན་རྟག་པའི་བློ་ལ་ཡུལ་རིམ་བཞིན་འཇལ་བའི་དོན་བྱེད་ནུས་པས་སྟོང་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ། དེ་རྟག་མི་རྟག་བརྟགས་ལ་དགག །ཀུན་གྱི་བྱེད་པོ་ཡིན་པ་དགག །དང་པོ། ཚད་མ་དང་ལྡན་པ་དབང་ཕྱུག་དེ་ནི་འགྲོ་བའི་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་གང་དག་རིམ་བཞིན་སྐྱེ་བར་ན་འདི་དག་ནི་རྒྱུ་དབང་ཕྱུག་རྟག་པ་ལས་སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་མི་འཐད་དེ། རྟག་པ་ལ་རིམ་གྱིས་དོན་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་པ་དེ་ཡང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས་འབྲས་བུ་རིམ་བཞིན་སྐྱེད་དོ་ཞེ་ན། རྟག་པ་ལ་རྐྱེན་གྱིས་ཁྱད་པར་བྱར་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་རྐྱེན་ལ་ལྟོ༷ས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་རུང་བ་ཡི་ཕྱིར་དང་། རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པ་འགས་ཀྱང་ཕན་གདགས་བྱ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་རྐྱེན་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་དང་། རྐྱེན་གྱིས་དེ་ལ་ཕན་གདགས་ན་མི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དབང་ཕྱུག་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ཡང་། དེ་རང་བྱུང་གི་ཚད་མ་ཉིད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་ཚད་མར་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་གཅིག་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པ་ལའང་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་གང་ཡང་མེད་པ་ ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། སྒྲུབ་བྱེད་མེད་དང་གནོད་བྱེད་ཡོད། དང་པོ་ལ། སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་མིན་པར་བསྟན། །དེ་ཡི་རིགས་པ་རྒྱས་པར་བཤད། དང་པོ། ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ན་རེ། སེམས་ཅན་གྱི་ལུས་དང་གནས་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང་བྱེད་པ་དབང་པོ་རྣམས་ནི་རྩོམ་པར་ནུས་པའི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་
Chinese
如果观察能证成新成立的量，那就不可能知晓无边无际的所知。如果说，具有八功德、如虚空般周遍的常有自在是量，也是一切有情的作者，那么，量本身不是常有的，因为，衡量或了知事物存在的自相，才是量，所以，唯有心识才是量，其他如虚空等不是量。并且，境，也就是所知，其自性本身就是无常的，因此，以它为境的量也是不稳定的，是刹那性的。因为境是所缘缘，从它所生的心识才是量，所以安立为刹那性是合理的，如果境没有差别，那么任何境都不会被知晓。如果任何境都不被知晓，又怎么会成为不欺骗事物自相的量呢？因此，应当了知，常有的心识是空无依次衡量境的作用的。第二，观察彼常与无常而遮破。遮破是一切的作者。第一，具有量的自在不是有情的作者，因为，如此显现的诸法次第产生，这些从常有之因自在所生，无论如何都不合理，因为常有不可能有次第作用的差别。如果说，常有依靠俱生助缘而次第产生果，那么，常有不可能被助缘所改变，因为依靠助缘在任何情况下都是不合理的，并且，助缘的任何相也不能利益它，因为，自己的体性依赖其他助缘，并且助缘利益它，那就会变成无常。如果说自在是无常的，那么，它本身就不是自生的量，因为没有能成立为量的理由。同样，也没有任何能成立它是一个作者的量。 第二，没有能成立的理由，并且有能损害的理由。第一，显示能成立的理由不是正确的。详细讲述其中的道理。第一，外道们说，有情的身和住所的世间以及作用根是能造作的殊胜的
English
If we look to what establishes something as newly valid, then it is impossible to know the limitless knowable. If it is said that the permanent lord, endowed with eight qualities and pervasive like space, is a valid means of knowledge and also the maker of all beings, then the valid means of knowledge itself is not permanent, because the measurement or realization of the self-characteristic of an existing thing is the valid means of knowledge, so only consciousness is the valid means of knowledge, and other things like space are not. And also, the object, that is, the knowable, is itself impermanent in its own nature, therefore, the valid means of knowledge that has it as its object is also unstable, it is momentary. Because the object is the objective condition and the consciousness that arises from it is the valid means of knowledge, it is reasonable to establish it as momentary, but if the object has no distinction, then no object will be known. If no object is known, how can it become a valid means of knowledge that does not deceive the self-characteristic of things? Therefore, it should be known that the permanent consciousness is empty of the ability to sequentially measure objects. Second, examine whether it is permanent or impermanent and refute it. Refute that it is the maker of all. First, the lord who possesses valid means of knowledge is not the maker of sentient beings, because whatever phenomena appear in this way arise sequentially, these arise from the permanent cause, the lord, which is never reasonable, because the permanent cannot have the difference of sequential action. If it is said that the permanent relies on simultaneous auxiliary conditions to sequentially produce results, then the permanent cannot be changed by auxiliary conditions, because relying on auxiliary conditions is unreasonable in all ways, and no aspect of the auxiliary conditions can benefit it, because its own nature depends on other auxiliary conditions, and if the auxiliary conditions benefit it, it will become impermanent. If it is said that the lord is impermanent, then it is not a self-arisen valid means of knowledge, because there is no reason to establish it as a valid means of knowledge. Similarly, there is no valid means of knowledge to establish that it is a single maker. Second, there is no reason to establish it, and there is a reason to harm it. First, show that the reason to establish it is not correct. Explain the reasoning in detail. First, the non-Buddhists say that the bodies of sentient beings, the world of dwellings, and the acting faculties are excellent at being able to create