Tibetan
ན་པར་ཚར་གཅོད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་འཁྲུལ་བ་ཐམས་ཅད་ཚུར་མཐོང་གི་རྟོག་གེ་འབའ་ཞིག་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་སུན་དབྱུང་བར་བྱ་སྟེ། ལམ་གང་ཞིག་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོའི་དོན་དུ་འཇུག་པ་དང་མི་མཐུན་པར་འགྲོ་བ་དེ་དག་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པ་དང་མི་མཐུན་པར་འཇུག་པ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་སུན་ཕྱུང་བ་ན། རྟོག་གེ་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་ཤུལ་ལམ་བཏོད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་ཞིང་། འཁྲུ་སྨན་དུག་ཏུ་སོང་བའི་དཔེ་བཞིན་ཕྱོགས་རེའི་རྟོག་གེའི་སྙེམས་པ་ཙམ་གྱིས་རྟོག་གེ་ལས་འདས་པའི་དོན་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་ཤིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་དགོངས་པ་ཟབ་མོ་སྤང་བར་མི་བྱ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། འདི་ན་དང་པོར་ཐོས་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འབྱུང་། །ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་ལས་ཡང་དག་དོན་ཡུལ་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་། །དེ་ལས་ཆོས་ཐོབ་དེ་ཡོད་དེ་ལས་བློ་གྲོས་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །གང་ཚེ་དེ་ནི་སོ་སོ་རང་རིག་མེད་ན་ཇི་ལྟར་ངེས། །བདག་གིས་མི་ཤེས་སངས་རྒྱས་ཟབ་མོ་མཁྱེན་མ་ཡིན། །ཟབ་མོ་ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་རྟོག་གེའི་ཡུལ་མ་ཡིན། །ཅི་ཕྱིར་ཟབ་མོའི་དོན་རིག་པ་དག་ཐར་འགྱུར་ཞེས། །བྱ་བ་དེ་ནི་སྐྲག་པའི་གནས་སུ་རིགས་མ་ཡིན། །དམན་པར་མོས་ཤིང་ཁམས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་དམན། །གྲོགས་པོ་དམན་པ་དག་གིས་ཡོངས་བསྐོར་བ། །ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་ལེགས་པར་བཤད་པའི་ཆོས། །འདི་ལ་གལ་ཏེ་མོས་མེད་གྲུབ་པ་ཡིན། །ཐོས་རྗེས་འབྲངས་ཏེ་བློ་ལྡན་ཐོབ་ནས་ནི། །གང་ ཞིག་ཐོས་ལ་རབ་ཏུ་བརྙས་བྱེད་པ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་ལུས་ལ། །རྨོངས་པ་གང་གི་ཕྱིར་ན་ངེས་པར་བྱེད། །ཅེས་དང་། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། མགོན་པོ་རྣམས་ནི་གང་གསུངས་པའི་། །སོ་སོ་རང་རིག་སྤྱོད་ཡུལ་ནི། །རྟོག་པ་ཅན་གྱི་ཡུལ་མ་ཡིན། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིའང་དེ་བཞིན་མིན། །ཞེས་དང་། མདོ་སྡེ་དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་ལས། ཟབ་མོ་བྱིས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ། །བརྗོད་མེད་གཉིས་མིན་རྒྱལ་བས་བསྟན་མཛད་ཀྱང་། །བྱིས་པ་གཏི་མུག་རྨོངས་པ་འདི་དག་ནི། །སྨྲ་བའི་སྤྲོས་ལ་དགའ་ཞིང་གཉིས་ལ་གནས། །ཞེས་དང་། སོ་སོ་རང་རིག་མཚན་ཉིད་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། །བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་ཐ་སྙད་ཡོད་ཆད་པ། །རྩོད་དང་བྲལ་བ་དོན་དམ་ཆོས་ཡིན་ཏེ། །དེ་ནི་རྟོག་གེ་ཀུན་ལས་འདས་མཚན་ཉིད། །ཅེས་དང་། སངས་རྒྱས་ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། ཕྲ་ལ་ཤེས་དཀའ་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོའི་ལམ། །མི་རྟོག་རྟོ
Chinese
如是说，如同所说。又，一切错误皆从片面之分别念而生，故当以现量理破之。任何与甚深法性之义相违之路，其与现量理相违是法性，故以现量理破之，如是则如开辟超离分别念之圣妙智慧之路，故甚为重要。如泻药反成毒药之例，仅以片面分别念之傲慢，而诽谤超离分别念之义，及不应舍弃如来所证悟之甚深密意。如《经庄严论》云：于此首先依闻而生作意，从如理作意生正意义境之智慧，从彼得法，彼有，从彼智慧增长。何时彼无自证，如何能定？我不识，非佛甚深智，何为甚深？非分别念境。何故甚深义，智者得解脱？此事不应为恐怖之境。信劣且界亦极劣，为劣友所围绕，深广善说之法，于此若无信则成。随闻而行，具慧得已，何者极轻蔑所闻，于无数种种身，何故愚者定之。如是。 《楞伽经》云：怙主所说之，自证行境，非分别者之境，声闻亦非如是。如是。 《解深密经》云：甚深非童子之行境，无说二非胜者虽已说，然此童子愚痴蒙昧者，喜于言说戏论而住于二。如是。 自证乃特征之行境，不可说且名言有断，无诤乃胜义法，彼乃超离一切分别念之特征。如是。 《大方广佛华严经》云：微细难知大仙道，不思
English
As it is said, just as it is said. Moreover, since all errors arise solely from biased conceptualizations, they should be refuted by the logic of direct perception. Any path that goes against the meaning of the profound nature of reality, its going against the logic of direct perception is its very nature. Therefore, refuting it with the logic of direct perception is like opening up the path of the sacred and sublime wisdom that transcends conceptualization, so it is extremely important. Like the example of a laxative turning into poison, one should not, with mere arrogance of biased conceptualizations, slander the meaning that transcends conceptualization, and one should not abandon the profound and secret intention realized by the Tathagata. As the Ornament of the Sutras says: "Here, first, through hearing, arises attention; from proper attention arises the wisdom of the object of correct meaning; from that, the Dharma is obtained, it exists; from that, intelligence greatly increases. When that does not have self-awareness, how can it be ascertained? I do not know, it is not the deep wisdom of the Buddha. Why is it deep? It is not the object of conceptualization. Why is the meaning of the deep one, the wise one, liberated? This matter is not suitable as a place of fear. Believing in the inferior, and the realm is also extremely inferior, surrounded by inferior friends, the Dharma that is deep and vast and well-spoken, if there is no faith in this, it is established. Following hearing, having obtained intelligence, whoever greatly despises what is heard, in countless various bodies, why does the fool ascertain it?" Thus. The Lankavatara Sutra says: "The field of activity of self-awareness, which the protectors have spoken of, is not the field of conceptualizers, nor is it the same for the Hearers." Thus. The Samdhinirmocana Sutra says: "The profound is not the field of activity of children, although the Victorious Ones have taught the unspeakable non-duality, these children, foolish and ignorant, delight in verbal elaboration and abide in duality." Thus. Self-awareness is the field of activity of characteristics, it is inexpressible and terminology is cut off, non-contention is the ultimate Dharma, that is the characteristic of transcending all conceptualizations. Thus. The Avatamsaka Sutra says: "Subtle and difficult to know is the path of the great ascetic, non-thinking,
Tibetan
ག་ཡུལ་མ་ཡིན་ལྟ་བར་དཀའ། །རང་བཞིན་ཞི་ཞིང་འགག་མེད་འབྱུང་བ་མེད། །མཁས་གསལ་ཤེས་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཡིན། །ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་ཞི་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་ཟད། །རྒྱུད་ལས་རྣམ་གྲོལ་མཉམ་པར་མྱ་ངན་འདས། །མཐའ་དང་དབུས་མེད་ཚིག་གིས་བརྗོད་དུ་མེད། །དུས་གསུམ་གྲོལ་བ་ནམ་མཁའ་འདྲ་ཞིང་མཚུངས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་བསྟན་དོན་ལྟར་ཡིད་ལ་བཞག་ནས། འདི་ལྟར་ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་ཤེས་བརྗོད་འཇུག་གསུམ་གྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་བདེན་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ཐ་སྙད་དང་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་བཞིན་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་མཐར་ཐུག་གི་གྲུབ་དོན་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཚུར་མཐོང་གི་ཤེས་བརྗོད་འཇུག་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དམ་ པའི་ཡུལ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བདེན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། གང་འདི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་། མཚན་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པའོ། །དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དང་། སྒྲ་དང་བརྡས་བསྟན་པ་ཇི་སྙེད་པའོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་གང་ལ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་མེད་པ་སྟེ་ཡི་གེ་ལྟ་ཅི་སྨོས། མཚན་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་ནི། གང་འདི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་སྟེ། མཚན་ཉིད་གཅིག་པོ་དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་མེད་པའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་བསྟན་པས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་ཡང་མི་ལྟུང་། མཚན་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པས་བདེན་པ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བདེན་པ་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་དང་། འཕགས་པ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་ན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་ན་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་མི་འགྲོ་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཀྱང་ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ། བྱེ་བྲག་མེད་པ། མ་སྐྱེས་པ། མ་འགགས་པ། སྨྲ་བར་བྱ་བ་དང་། སྨྲ་བ་དང་། ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། ཤེས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །ལྷའི་བུ་དོ
Chinese
非处难见，自性寂静，无灭无生。智者明辨，方能领悟。本体性空，寂静无苦。从续解脱，同入涅槃。无边无中，言语难述。三时解脱，如虚空般等同。如是等等，应如大乘经部所说之义，铭记于心。如此，将能见此岸之识、语、行三者之境的二谛之理，以世俗谛与胜义谛二种辨析之理如实确定，最终之成立之义，即无别之真谛，非此岸所见之识、语、行三者之行境，而应入于各自自证之圣智之境。如圣者无尽慧所说之经中云：复次，菩萨之真谛有三种。何为三？即此世俗谛、胜义谛与自性谛。何为世俗谛？即世间之名言、言语及符号所诠释的一切。何为胜义谛？即心无行境者，何况文字？何为自性谛？即此一切自性皆为一自性，而此一自性亦无自性。如是，菩萨以宣说世俗谛亦不疲厌，亦不堕入胜义谛之显现，以自性谛悟入一真谛，亦能令众生皆得成熟，此即名为菩萨善巧真谛。如是说。圣者宣说世俗谛与胜义谛之大乘经中，文殊师利言：天子，若胜义谛成为身语意之境之自性，则不入胜义谛之数，而成为世俗谛。然而，天子，胜义谛乃是完全超越一切名言，无差别，无生，无灭，远离所说、说者、所知、知者。天子，
English
Difficult to see in a non-place, its nature is peaceful, without cessation or arising. The wise understand it clearly. Its essence is emptiness, peaceful and free from suffering. Liberated from the continuum, they equally enter Nirvana. Without beginning or end, it is beyond words. Liberated in the three times, it is like and equal to the sky. Such as these, one should keep in mind the teachings of the Mahayana sutras. Thus, the two truths that are the objects of perception, speech, and action of this shore, should be ascertained according to the two types of reasoning that examine conventional and ultimate truths. The ultimate established meaning, the inseparable truth, which is not the object of perception, speech, and action of this shore, should be entered into the realm of the noble wisdom of self-awareness. As the sutra taught by the noble Inexhaustible Intelligence says: Furthermore, there are three truths of a Bodhisattva. What are the three? They are the conventional truth, the ultimate truth, and the truth of characteristics. What is the conventional truth? It is all that is expressed by worldly terms, sounds, and symbols. What is the ultimate truth? It is that in which there is no movement of the mind, let alone letters. What is the truth of characteristics? It is that all characteristics are one characteristic, and that one characteristic is also without characteristics. Thus, the Bodhisattva is not exhausted by teaching the conventional truth, nor does he fall into the manifestation of the ultimate truth. By the truth of characteristics, he realizes one truth and also ripens all sentient beings. This is called a Bodhisattva skilled in the truth. So it is said. In the Mahayana sutra called "The Noble Teaching on Conventional and Ultimate Truths," Manjushri said: Son of the gods, if the ultimate truth were to become the nature of the objects of body, speech, and mind, then it would not be counted as the ultimate truth, but would become the conventional truth. However, son of the gods, the ultimate truth is completely beyond all terms, without distinction, unborn, unceasing, separated from what is to be said, the speaker, what is to be known, and the knower. Son of the gods,