Tibetan
ན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་ མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་བར་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། ལྷའི་བུ་དེ་ལ་རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་འཇུག་པ་ཡང་མེད་ལྡོག་པའང་མེད་དོ་ཞེས་དང་། ལྷའི་བུ་འདི་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ་བརྗོད་མོད་ཀྱི་ཇི་ལྟར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། དོན་དམ་པར་གང་ལ་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་མི་འཇུག་པ་དེ་ནི་ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་དམིགས་པ་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མོས་པར་དཀའ་འོ་ཞེས་དང་། གང་འདི་སྙམ་དུ་དོན་དམ་པར་འདི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་སྤང་བར་བྱའོ། །འདི་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །འདི་མངོན་དུ་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའི་སྦྱོར་བ་དེ་ནི་མཚན་མ་དང་བཅས་པ། སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ། དམིགས་པ་དང་བཅས་པ། ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པ། འཁྲུགས་པ་དང་བཅས་པ། འཇིགས་པ་དང་བཅས་པ། ནད་དང་བཅས་པ། སྡུག་བསྔལ་དང་བཅས་པ། ཟུག་རྔུ་དང་བཅས་པ། དུག་དང་བཅས་པ་སྟེ་དེ་ནི་སྦྱོར་བ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། དོན་དམ་པར་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་གང་དང་མཉམ་པ་དོན་དམ་པར་ན་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡང་དེ་དང་མཉམ་མོ། །དོན་དམ་པར་ན་རྣམ་པར་བྱང་བ་གང་དང་མཉམ་པ་དོན་དམ་པར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་དང་མཉམ་མོ། །དེ་ལྟར་དོན་དམ་པར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བའི་དགེ་སློང་ནི་ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པར་ན་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཞེས་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ལྷའི་བུ་ཀུན་རྫོབ་ ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་འཇིགས་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ཀྱང་དེས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ལ་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་པར་བྱ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དད་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་སྤྱོད་པ། མི་དམིགས་པ་ལ་མོས་ཤིང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པ་བླའི་། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དམིགས་པ་ཅན་ངེས་པར་གྱུར་པ་ཐོབ་པ་ཉོན་མོངས་མེད་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་བརྒྱར་གཤགས་པའི་སྐྲའི་རྩེ་མོའི་ཐོག་མས་མར་གྱི་ཐིགས་པ་བླངས་པ་ཚད་ཡོད་པ་བཞིན་དུ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཆུང་ངོ་། །དམིགས་པ་དང་བཅས་པའོ། །འོད་སྲུང་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་བཞི་མར་གྱིས་གང་བ་དེ་ཙམ་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དམིགས་པ་མེད་པ། དད་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་མི་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པའི་མཆོག་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་མི་བལྟ་བའི་ཚུལ་གྱིས་བལྟའོ། །དེ་ཡང་དོན་དམ་པའི་མེ་འབར་བས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འགྱུར་རོ། །འོད་སྲུང་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཡང་འདུས་མ་བྱས་ཐོབ་པའི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དམིགས་པ་ཅན་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཏོ། །ཞེས་ དང་། འཇམ་དཔལ་སུས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་མཉམ་པ་མེད་ལ་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་པར་མཐོང་བ་འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །མདོར་ན་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་སྟོན་པའི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གསུངས་རབ་ཀྱི་དོན་ལ་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་བཞིན་དུ་རིགས་པ་རྣམ་པ་བཞིས་ལེགས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་མཐུས་རྟོན་པ་རྣམ་པ་བཞི་བསྐྱེད་ནས་ཐེག་པའི་རིམ་པ་ཀུན་གྱི་དགོངས་དོན་འགལ་བ་མེད་པར་སྐས་ཀྱི་གདང་བུ་བཞིན་དུ་བགྲོད་དེ། མཐར་ཐུག་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དགོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ངེས་དོན་ཟབ་མོའི་དགོངས་བཅུད་མྱོང་བར་བྱེད་ནུས་པ་དེ་དག་ནི། ཡང་དག་པའི་རིགས་ལམ་གྱི་ང་རོ་སྒྲོགས་ཤིང་བློ་གྲོས་ཀྱི་ལུས་སྟོབས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་འཇིགས་མེད་མིའི་སེང་གེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གསུང་རབ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཛོད་སྲུང་བའི་མཐུ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྨྲས་པ། གང་གི་བློ་གྲོས་ལས་བབས་ལེགས་བཤད་ཀླུང་། །འཛིན་པའི་གོ་སྐབས་གཞན་དུ་རྙེད་དཀའ་བས། །རྒྱ་མཚོར་ཆུ་བོ་བཞིན་དུ་རང་ཉིད་ལ། །ཐིམ་པར་འགྱུར་ཞེས་རྟོགས་དཀར་བསྔགས་པའི་གཞུང་། །སླར་ཡང་ཆུ་གཏེར་ཆེ་ལས་ཆུ་ཀླུང་བཞིན། །དད་བརྩོན་བློ་ཡི་ལམ་དུ་དེང་དྲངས་ནས། །རློམ་པ་མེད་པར་བརྩེ་བའི་བསམ་པ་ཡིས། །མ་འོངས་སྐལ་བཟང་རྣམས་ཀྱི་བཙས་སུ་བཞག །རང་ཁྱད་འབྱིན་སླད་བསྟོད་པས་མ་བསྒྲགས་ཀྱང་། །སེམས་ཉིད་མཁའ་ལ་རྣམ་དཔྱོད་ཁྱིམ་གྱི་མེ། །གཟི་བརྗིད་ཅི་འདྲ་ཚིག་གི་ལམ་ནས་ནི། །བློ་གྲོས་མིག་དང་ལྡན་པས་ལྟ་བར་ བྱོས། །བདག་འདྲ་ཡུལ་དུས་གང་ཟག་དམན་ན་ཡང་
Chinese
而且胜义谛是具有一切殊胜，完全超越了遍知智慧的境界。天子，对它来说，一切分别和种种分别都不会生起和止灭。而且，天子，虽然假立说这是胜义谛，但并不是像说“什么是胜义谛”那样。而且，天子，胜义谛是不容许一切名言施设的，但并不是像说“什么是胜义谛”那样。而且，天子，胜义谛是所有具有对境者难以信受的。凡是像这样心想：在胜义中，这应当完全了知，这应当断除，这应当修习，这应当现证。这样的作意是具有相状，具有戏论，具有对境，具有烦恼，具有扰乱，具有怖畏，具有疾病，具有痛苦，具有苦楚，具有毒害的，所以那不是正确的作意。而且，在胜义中，与一切随烦恼相等同的，在胜义中，清净也与之相等同。在胜义中，与清净相等同的，在胜义中，一切法也与之相等同。像这样，天子，在胜义中，比丘正确地修习一切法平等性，这被称为在胜义中正确地修习。而且， 世尊开示说：天子，在名言中，大菩萨应当怖畏烦恼。而且，他应当尤其怖畏声闻和独觉具有对境的心，但对于烦恼却不是这样。而且，菩萨摩诃萨行于信行地，信乐于无所缘，认为具有烦恼是殊胜的，而声闻和独觉具有对境，获得决定，没有烦恼却不是这样。例如，就像用百劈头发的尖端取一滴油，那是有限的一样，声闻和独觉具有对境的无为智慧是微小的。
English
And the ultimate truth is that which possesses all excellence and completely transcends the realm of the wisdom of omniscience. Son of the gods, for it, all conceptualization and all kinds of conceptualization do not arise or cease. Moreover, son of the gods, although it is nominally said that this is the ultimate truth, it is not like saying, "What is the ultimate truth?" Moreover, son of the gods, the ultimate truth is that which does not allow any designation, but it is not like saying, "What is the ultimate truth?" Moreover, son of the gods, the ultimate truth is difficult for all those with objects to accept. Whatever one thinks like this: In the ultimate, this should be completely known, this should be abandoned, this should be cultivated, this should be realized. Such attention is with characteristics, with elaboration, with objects, with afflictions, with disturbance, with fear, with disease, with suffering, with bitterness, with poison, so that is not the correct attention. Moreover, in the ultimate, whatever is equal to all defilements, in the ultimate, purification is also equal to it. In the ultimate, whatever is equal to purification, in the ultimate, all dharmas are also equal to it. Like this, son of the gods, in the ultimate, a monk who correctly practices the equality of all dharmas is called correctly practicing in the ultimate. Moreover, The Blessed One taught: Son of the gods, in conventional truth, a great Bodhisattva should fear afflictions. Moreover, he should especially fear the mind of the Hearers and Solitary Buddhas with objects, but it is not like that for afflictions. Moreover, a Bodhisattva Mahasattva who practices on the ground of faith, who delights in the non-objective, who considers having afflictions to be superior, but it is not like that for Hearers and Solitary Buddhas who have objects, who have attained certainty, and who are without afflictions. For example, just as taking a drop of oil with the tip of a hair split into a hundred pieces is limited, the unconditioned wisdom of Hearers and Solitary Buddhas with objects is small.
Chinese
具足威仪。 འོད་སྲུང་（持光）此如下述：譬如四大海充满酥油，如是菩萨摩诃萨无所缘，以信行地不行的状态而行持，具足一切殊胜之相，集聚一切福德与智慧之资粮，以不观为有为智慧之状态而观。又以胜义之火焚烧而完全成熟，以不缘一切殊胜之相的遍知智慧之状态而转变。འོད་སྲུང་（持光）如是菩萨摩诃萨亦以不缘之状态压伏一切获得有为之声闻与独觉缘觉者。 如是说。 文殊，谁见一切法无不平等，无二且无分别，此乃是正见。 如是宣说。 总之，以显示二谛之理的善逝之语，如大车轨（论师）之意，以四理善加抉择之力，生起四依，无违一切乘之次第之意，如梯之阶梯般行进，最终能品尝至极圣者智慧之甚深了义精髓者，乃是宣说真实理路之吼声，且智慧之身力圆满之无畏人狮，具有守护善逝之语圣法宝藏之威力者。 此处说： 谁之智慧流淌善说之江， 执持之机会他处难寻故， 如河入海般融入自身中， 证悟清净赞叹之论典。 再次如水库般，如水流般， 引于信勤智慧之道上， 以无骄傲之慈爱之心， 留给未来贤劫者之食粮。 虽未为彰显自性而赞颂， 然心性虚空，辨析家之火， 何等光彩从言语之道， 具智慧眼者请观之。 我等虽于处时人皆劣
English
Complete with dignity. Odsrung, it is as follows: For example, just as the four great oceans are filled with butter, so too, the Bodhisattva Mahasattva, without any object of focus, practices in a way that does not engage in the stage of faith, possessing all the supreme aspects of practice, gathering all the accumulations of merit and wisdom, and views them in a way that does not regard them as conditioned wisdom. Moreover, having been completely ripened by the blazing fire of ultimate truth, it transforms into the omniscient wisdom that possesses all the supreme aspects, in a way that does not focus on it. Odsrung, in the same way, the Bodhisattva Mahasattva also subdues all those who have attained the unconditioned, such as the Hearers and Solitary Buddhas, who have objects of focus, in a way that does not focus on them. Thus it is said. Manjushri, whoever sees all phenomena as non-unequal, non-dual, and non-differentiated, this is the correct view. Thus it is proclaimed. In short, those who are able to experience the profound essence of definitive meaning, which is empowered to delight the ultimate noble wisdom, by proceeding like the rungs of a ladder, without contradicting the meaning of all the stages of the vehicle, after generating the four reliances through the power of thoroughly establishing the four reasons in accordance with the meaning of the Sugata's words that reveal the nature of the two truths, like the great charioteers (commentators), are called the Fearless Lion of Men, who proclaims the roar of the true path of reasoning, and who is complete with the strength of the body of wisdom, and who possesses the power to protect the treasury of the sacred Dharma of the Sugata's words. Here it is said: The river of well-spoken words that flows from whose wisdom, Because the opportunity to grasp it is difficult to find elsewhere, Like a river flowing into the ocean, it merges into oneself, The treatise that praises the realization of purity. Again, like a reservoir of water, like a stream of water, Having drawn it onto the path of faith, diligence, and wisdom, With a loving mind free from arrogance, It is left as food for the fortunate ones of the future. Although it is not proclaimed with praise to reveal its own distinction, Yet the nature of mind is like space, the fire of the house of analysis, What kind of splendor, from the path of words, Those with the eye of wisdom, please behold. Although I am inferior in place, time, and person