Tibetan
་མི་འབྱུང་བས་ན་དེ་དག་རྒྱུ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། དེ་སྐད་སྨྲ་བ་ཤིན་ཏུ་བློ་གྲོས་བླུན་པོའི་རྟགས་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། རྒྱུ་ཡི་མཚན་ཉིད་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་རེག་པ་མེད་ན་གཟུགས་མེད་ལ། ཡོད་ན་གཟུགས་ཀྱང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རེག་བྱ་ཡང་མིག་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། རེག་པ་ནི་གཟུགས་དང་མེད་ན་མི་འབྱུང་གི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པས་ན་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པར་འདོད་དེ། རེག་པ་སྔ་མ་ནི་གཟུགས་ད་ལྟ་བའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ཡིན་ལ་ད་ལྟའི་ཚོགས་པ་གཅིག་པའི་རེག་པ་ཡང་འབྲལ་མི་རུང་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་རེག་པ་དེ་གཟུགས་མཐོང་བ་ལ་ནི་བརྒྱུད་ནས་ཕན་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཡིན་པ་ལ་ འགལ་བ་གང་ཡང་མེད་དོ། །འོ་ན་མིག་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་རེག་པ་ཡིན་ན་མིག་ཤེས་ཀྱིས་རེག་པ་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རྒྱུ་ཡིན་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དབང་ཤེས་ཀྱིས་དབང་པོ་ཉིད་མི་འཛིན་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ། སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་མེད་དུ་མི་འབྱུང་ཡང་རྟག་པའི་རྒྱུ་ལས་འབྱུང་ངོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྤྱིར་བཏང་རྟག་པ་རྣམས་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་སྔར་ཡང་བཀག་ཅིང་། རྟག་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་དེར་མ་ངེས་པ་ཡང་མིན་ཏེ་རྟག་པའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་འདོད་པ་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་དབང་ཕྱུག་ཚངས་པ་ཁྱབ་འཇུག་ལ་སོགས་པ་རྟག་པ་ལས་ཀྱང་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་སྲིད་པ་མིན་ཏེ་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཅོག་གང་ཡིན་ཀྱང་། རྟག་པ་ཡིན་ཕན་ཆད་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་གྱིས་དོན་བྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པར་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། སྐྱེ་རྒྱུ་སྲེད་པར་ངོས་བཟུང་བ། །དེ་ཉིད་ལུང་དང་སྦྱར་དོན་བཤད། །དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ། བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཟག་བཅས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་སྲིད་པ་ཡོངས་སུ་འགྲུབ་པ་དེ་རྒྱུ་མེད་པར་མིན་ལ་རྒྱུ་རྟག་པ་ལས་ཀྱང་མིན་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར་སྲིད་པ་འདོད་པའི་སྲེད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐ་མལ་པ་མཆོག་དམན་བར་མས་བསྡུས་པའི་ཕུང་པོ་འདི་ལ་སྲིད་པ་ཞེས་བྱ་ལ། འདི་རང་རང་གི་སྲེད་པའི་དབང་གིས་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་མི་ལ་སོགས་པ་ཐ་མལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཏེ་གནས་དང་གྲོགས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་ནི་མི་འདོར་བར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་གང་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་དེ་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་བསམ་པ་སྲེད་པས་བྱས་པ་
Chinese
既然不产生，那些又怎么会没有原因呢？说这种话是极其愚蠢的标志。第二，如果原因的性质是那样，那么没有触觉就没有色，如果有触觉也有色，因此所触也成了眼识的原因，如果这样说。触觉如果和色没有，就安住于不产生的自性，因此认为是色的原因。之前的触觉是现在的色的俱生助缘，而且现在同一聚合的触觉也是不可分离地安住。因此，触觉对于见到色是间接帮助的原因，因此作为原因没有任何相违。如果眼识的原因是触觉，那么眼识就会执持触觉，如果这样说。仅仅是原因是不能执持它的，就像根识不执持根一样。第二，痛苦不是没有原因地产生，而是从常的原因产生，如果这样说。那样说是不合理的，因为一般来说从常法产生结果之前也遮止过。对于特殊的常法也不是不确定，因为认为是常法的差别，具有知觉的大自在天、梵天、遍入天等从常法也不会产生结果，因为无论是任何常法。只要是常法，次第和同时行事的能力都没有，因为以事物力量的道理成立的缘故。第二，认定生因是贪爱。将那与圣教结合解释意义。对于那遣除诤论。第一，如刚说过的，具有痛苦自性的有漏近取生有完全成就，那不是没有原因，也不是从常的原因，因此，希求生有的贪爱是成就痛苦蕴的原因。就像这样，包括普通、低劣、中等的有情蕴叫做生有。这依靠各自的贪爱所成办。因为什么呢？因为普通人等所完全执取的境的差别，即处所和朋友和受用等是不舍弃地完全执持，凡有多少那些都是想要获得之想贪爱所作。
English
Since they do not arise, how could those be without a cause? To say such a thing is a sign of extreme foolishness. Second, if the nature of a cause is such that without tactile sensation there is no form, and if there is tactile sensation there is also form, then what is tangible would also be the cause of eye consciousness, if you say so. Tactile sensation, if it is not with form, abides in the nature of not arising, therefore it is considered to be the cause of form. The previous tactile sensation is the co-emergent auxiliary condition of the present form, and the present tactile sensation of the same aggregate also abides inseparably. Therefore, that tactile sensation is the cause of indirectly helping to see form, therefore there is no contradiction in being a cause. If the cause of eye consciousness is tactile sensation, then eye consciousness will grasp tactile sensation, if you say so. Just being a cause does not mean that it grasps it, just as sense consciousness does not grasp the sense faculty itself. Second, suffering does not arise without a cause, but arises from a permanent cause, if you say so. To say that is not reasonable, because in general, the arising of results from permanent phenomena has been previously refuted. It is also not uncertain for special permanent phenomena, because it is considered to be a distinction of permanent phenomena, such as the knowledgeable Great自在天（Maheśvara，梵文：महेश्वर，Maheshvara，伟大的自在天）, Brahma, 遍入天（Vishnu，梵文：विष्णु，Vishnu，毗湿奴） etc., will not produce results from permanent phenomena, because whatever is permanent. As long as it is permanent, there is no ability to act sequentially or simultaneously, because it is established by the reasoning of the power of things. Second, identifying the cause of birth as craving. Explaining the meaning by combining that with the scriptures. Refuting disputes about that. First, as just said, the contaminated near-taking existence with the nature of suffering is completely accomplished, that is not without a cause, nor is it from a permanent cause, therefore, the craving for existence is the cause of accomplishing the aggregate of suffering. Like this, the aggregate of sentient beings, including ordinary, inferior, and intermediate, is called existence. This is accomplished by the power of each person's craving. Because of what? Because the distinctions of objects that are completely grasped by ordinary people and so on, that is, places and friends and enjoyments, etc., are completely grasped without abandoning, and however many those are, they are all done by the thought of wanting to obtain them, craving.