Tibetan
འདས་པ། དུས་གསུམ་མི་འགྱུར་བས་མ་བསླད་པ། འཁོར་འདས་ཀྱིས་མ་བཅོས་པ། གང་ལས་ཐ་དད་དུ་གྱུ་པའི་ཆོས་རྡུལ་ཙམ་མ་མཆིས་པ། གང་གི་རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཉིད། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བའི་རོལ་པ་ཚད་མེད་པར་སྣང་ཡང་རིས་སུ་མ་ཆད་པ། དུས་གསུམ་རྒྱུན་ཆད་མེད་ཀྱང་དུས་ཀྱི་འགྱུར་བས་གོས་པ་མེད་པ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ཀྱང་དངོས་པོའི་ཆོས་མི་གནས་པ། ང་བདག་མེད་པར་མཉམ་པ། ཕྱལ་པ། ཡངས་པ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་མ་དག་པའི་ཟུག་རྔུ་ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་ཅིང་གཞར་ཡང་མི་རྙེད་པས་ཀུན་བཟང་བདེ་བ་ཆེན་པོ། །མཁའ་ལྟར་ཁྱབ་ཅིང་ལྷུན་གྱིས་གནས་པ་འདི་ནི། གཉུག་མ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གནས་ཏེ་འཁོར་འདས་སོགས་སྣ་ཚོགས་སུ་ཕྱེ་ཞིང་སྣང་བ་དག་ནི་འདི་ཡི་རྩལ་ལས་ཤར་ལ། གློ་བུར་བས་ཀུན་ཏུ་བཏགས་པའོ། །འདི་ ནི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་སྦུབས་སུ་མ་ཆུད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཏེ། རང་གི་རང་བཞིན་རང་ལས་གཞན་དུ་མེད་པས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་བ་ནི། འཁོར་འདས་མཉམ་པ་ཉིད། གདོད་ནས་གཞི་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་གཅིག་པུ། རིགས་དང་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་གྱི་ཁྱབ་བདག་ངེས་པ་དོན་གྱི་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་གཉུག་མ་སེམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཞེས་ཀྱང་བྱ། མ་བཅོས་པའི་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཅེས་ཀྱང་བྱ། ཀ་དག་ལྷུན་གྲུབ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཀློང་ཞེས་ཀྱང་བྱ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་ཀྱང་བྱ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། མཐར་ཐུག་གི་གནས་ལུགས་འདི་སེམས་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་གསང་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་པས། འདིའི་གནད་ལ་འདྲིས་ཤིང་གོམས་པར་བྱས་ན། འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་གདོད་མའི་དབྱིངས་ སུ་འབྲས་བུས་གཏན་སྲིད་ཟིན་པར་འགྱུར་བས་ན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་གང་ནས་བརྗོད་ཀྱང་། མཐར་ཐུག་བརྗོད་དུ་མེད་པར་ལ་བཟླ་བ། ཐེག་པ་དང་གྲུབ་མཐའ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུར་ཞུགས་ཀྱང་། མཐར་ཐུག་སྤང་བླང་མེད་པར་ཟད་པས། དངོས་གྲུབ་དང་འཕྲིན་ལས་བསྐལ་པ་རྒྱ་མཚོར་བསྒྲུབས་ཀྱང་།མཐར་ཐུག་གྲུབ་བསལ་མེད་པའི་ལྷན་སྐྱེས་ཆོས་སྐུ། ཐམས་ཅད་དེའི་རང་བཞིན་ཡེ་ནས་བབ་ཀྱིས་གནས་པ། ཤེས་པས་ཆོག་པ། ཤེས་ནས་སླར་མི་ལྡོག་པ། བྱ་བ་ཐམས་ཅད་གཞི་གཅིག་གིས་ཐོབ་པ།
Chinese
已逝者，不为三时所变所染污，不为轮涅所造作，从中无有丝毫与之相异之法尘，其自性即是平等性。虽显现幻化网之无量游舞，然亦未曾间断。虽三时相续不断，然亦不为时间之变迁所染。虽周遍一切事物，然亦不住于事物之法性。我与无我平等，坦然，宽广。业与烦恼痛苦之自性，从其不净之苦痛，本初即已清净，且再也无法寻得，故为普贤大乐。犹如虚空般周遍且自然安住的此者，乃是本初大乐之境，轮涅等等所分之种种显现，皆从此之力量而生起，乃是因突发状况而普遍安立。此乃未被一切分别念所涵盖之法性之义，自之自性非自之外的他物，故为自生之智慧光明，即是轮涅平等性。本初即是基之坛城。一切佛陀皆是智慧之唯一身。乃是种姓与坛城一切之遍主， निश्चितार्थमञ्जुश्रीकुमारभूत（藏文：ངེས་པ་དོན་གྱི་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར།，梵文天城体：निश्चितार्थमञ्जुश्रीकुमारभूत，梵文罗马拟音：niścitārthamañjuśrīkumārabhūta，汉语字面意思：真实意义文殊童子）。此亦名为本初心之金刚，亦名为自生智慧，亦名为未造作之唯一明点，亦名为本来清净任运自成普贤之界，亦名为法界真实之边，亦名为如来藏，亦名为法性如是性，亦名为大乐。此乃究竟之安住方式，心之坛城自性光明，乃是密咒之真如。若能熟悉并习惯于此之要点，则与文殊智慧勇识无二无别，于本初之界，以果而获得稳固之地位。因此，无论从八万四千法门中的任何一门宣说，最终都会归结于无法言说。即便进入如海洋般的宗派和见地，最终也会耗尽取舍。即便于无量劫中修持成就与事业，最终也会成为无有成与不成之俱生法身。一切皆是其自性，本初即已自然安住。知晓便已足够，知晓之后便不再退转。一切事业皆由一个基础而获得。
English
The past, unstained by the change of the three times, uncreated by samsara and nirvana, from which there is not even a particle of dharma that is different, whose nature is equality itself. Although the immeasurable play of the magic net appears, it is never interrupted. Although the three times are continuous, it is not stained by the changes of time. Although it pervades all things, it does not abide in the nature of things. I am equal to non-self, frank, and broad. The nature of karma, affliction, and suffering, from its impure pain, is pure from the beginning, and can never be found again, so it is Samantabhadra Great Bliss. This, which pervades like the sky and abides naturally, is the realm of primordial great bliss, and the various appearances divided into samsara and nirvana arise from its power, and are universally established due to sudden circumstances. This is the meaning of the nature of reality that is not contained in the sheath of all discriminations. Since one's own nature is not other than oneself, it is the clear light of self-born wisdom, which is the equality of samsara and nirvana. From the beginning, it is the mandala of the ground. All Buddhas are the only body of wisdom. It is the lord of all lineages and mandalas, niścitārthamañjuśrīkumārabhūta (Tibetan: ངེས་པ་དོན་གྱི་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར།, Sanskrit Devanagari: निश्चितार्थमञ्जुश्रीकुमारभूत, Sanskrit Romanization: niścitārthamañjuśrīkumārabhūta, Chinese literal meaning: True Meaning Manjushri Youth). This is also called the vajra of the primordial mind, also called self-born wisdom, also called the single uncreated bindu, also called the realm of primordially pure spontaneous Samantabhadra, also called the ultimate reality of the dharmadhatu, also called the tathagatagarbha, also called the suchness of dharmata, also called great bliss. This is the ultimate way of abiding, the mandala of the mind, the self-luminous nature, which is the suchness of mantra. If you are familiar with and accustomed to this key point, you will be inseparable from Manjushri Wisdom Hero, and in the primordial realm, you will gain a firm position with the result. Therefore, no matter which of the eighty-four thousand gates of dharma is spoken from, it will ultimately come down to the unspeakable. Even if you enter sects and views like the ocean, you will eventually exhaust acceptance and rejection. Even if you practice accomplishments and activities for countless eons, you will eventually become the co-emergent dharmakaya without accomplishment or non-accomplishment. Everything is its nature, and it has been naturally abiding from the beginning. Knowing is enough, and after knowing, there is no turning back. All activities are obtained from one basis.