Tibetan
ཇུག་གི་སྐུ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་ངེས་པ་དོན་གྱི་ལྷ་ཡིན་ལ། དེའི་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བར་མ་ཤེས་པར། གཞན་རྒྱུད་ཀྱི་ལྷ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱོགས་ག་ཤེད་ན་གྲུབ་གྲུབ་མོ་སྒོ་གསུམ་ཉི་ཚེ་བ་ཅན་ཡོད་ན། དེ་ཡང་རྡུལ་དང་སྐད་ཅིག་མའི་ཆ་ཅན་ཡིན་པས་ཕྱོགས་དུས་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་ཅིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། གང་ན་ཡོད་བཞིན་པའི་ཕྱོགས་དེ་ལས་གཞན་དུ་མཐོང་བ་ནི་ལྷ་དངོས་མིན་དགོས་ནའང་།ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་གདུལ་བྱ་སྐལ་བ་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཅིག་ཅར་སྣང་བར་མཛད་པ་ན། དེ་ལས་གཅིག་སངས་རྒྱས་དངོས་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བར་མི་ནུས་སོ། །དེས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ལ་བློ་གྲོས་སྦྱངས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚུལ་ཤེས་པ་ཙམ་ནི་མེད་དུ་མི་རུང་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྤྱིར་བསྟན་ནས་སྐབས་སུ་བབ་པ་སྔགས་སོགས་རང་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་གནས་ལུགས་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པའི་དོན་ལ་རྒྱུད་ཐ་དད་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་ལ། སྣང་ཚུལ་ལྟར་ན་ཡང་དོན་ལ་མི་འགལ་ཏེ། རང་གི་ སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་གཞན་དུ་སྣང་བ་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ལྟ་བུ་དང་། ཆོས་ཐ་དད་དུ་མ་ལ་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་གཅིག་ཡིན་པར་སྣང་བ་ལུས་ལྟ་བུ་སྟེ། སྣང་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་པ་ཡོད་ཀྱང་དོན་ལ་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་ལ། རང་རྒྱུད་གཞན་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་གང་ལྟར་སྣང་ཡང་རུང་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་སྒྲུབ་ཅིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་རིམ་གྱིས་འཁྲིད་ནུས་པས་ན་སྣང་བ་དེ་ཉིད་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་བར་འདོད་ཀྱི། ཐ་མལ་གྱི་བློ་ལ་སྣང་ཚུལ་ཙམ་ཞིག་གིས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངའ་དབང་འབྱོར་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཁེགས་པར་མི་ནུས་སོ། །གཞན་ཡང་རྨི་ལམ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་སྣང་བ་ཡང་དོན་ལ་རང་སྣང་ཙམ་ལས་གཞན་དུ་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་ཏེ། རང་ངོར་སྣང་བ་ཡིན་ཕན་ཆད་རང་སྣང་ཡིན་པར་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་གྲུབ་ཚུལ་ལུང་རྣམས་ནས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རང་སེམས་དྲི་མ་དག་པའི་རིམ་པ་དང་མཚུངས་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་དང་བྱིན་རླབས་ཇེ་མངོན་དུ་སོང་བ་ཡིན་ལ། མཐར་དྲི་མ་ ཡོངས་སུ་དག་ནས་གནས་ལུགས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་ཉིད་དང་། རང་ཉིད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དེ་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་བརྙེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ད་ལྟ་སངས་རྒྱས་རྣམས་རང་ངོར་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པར་བྱོན་ནས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་སྒྲུབ་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔགས་ལ་ཡིད་ཆེས་ཁྱད་པར་བསྐྱེད་པ་ནི་སྔགས་འགྲུབ་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་ཅིས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། འཇམ་དཔལ་དཔའ་བོ་གཅིག་གྲུབ་ལས། ལྷ་ཉིད་གསང་སྔགས་ཚུལ་གྱིས་ནི། །དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་སྩོལ་མཛད་པ། །སྔགས་པས་དེ་ཉིད་བསྒོམས་ནས་ནི། །དེ་གྲུབ་ན་ནི་འགྲུབ་འགྱུར་ཏེ། །ཞེས་དང་། དཔུང་བཟང་གིས་ཞུས་པ་ལས། གང་ཞིག་ལས་དང་རྣམ་སྨིན་མཁྱེན་པ་ཡིས། །འགྲོ་བ་ཀུན་དང་ཇི་ལྟར་མཐུན་པ་ཡི། །གསང་སྔགས་གཟུགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་མཛད་པ། །སྔགས་ཀྱི་རྣམ་འདྲེན་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་དང་། སམ་བུ་ཊ་ལས། སྔགས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་ལུས་ཅན་གྱི། །ལས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་བྱེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། བདེ་མཆོག་འབྱུང་བའི་རྒྱུད་ལས། སྔགས་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་མ་ཡི་གཟུགས། །རྣལ་ འབྱོར་མ་ཉིད་སྔགས་ཀྱི་གཟུགས། །ཅི་སྟེ་གོ་འཕང་མཆོག་འདོད་ན། །དེ་གཉིས་དབྱེ་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཏིང་འཛིན་ལ་དངོས་གཞི་ཏིང་འཛིན་གསལ་བ། གྲོགས་ལྟ་བས་ཟིན་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ། སྐུ་དང་ཐུགས་སྲོག་སྔགས་ཕྲེང་འཕྲོ་འདུའི་ཚུལ་རྣམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་རྣམ་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་དང་། དེ་ཡང་རང་གི་ཡིད་ངོར་ཤར་བ་ཙམ་དུ་མི་རྟོག་པར་ལྷ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་བདག་ཉིད་ལྷའི་ང་རྒྱལ་དུ་བྱ་བ་དང་། ལྷ་དེ་ཡང་རང་རྒྱུད་པ་མིང་གཟུགས་མཚན་མའི་རྣམ་པ་ཉི་ཚེ་བ་ཅན་དུ་མི་བཟུང་བར་སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པ་མཐར་ཐུག་འབྲས་བུའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཉིད་ལྷ་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤར་བའི་དག་པ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡེ་ནས་དག་མཉམ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཆོས་སྐུ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་གི་ངང་ཚུལ་ལས་མ་འདས་པར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་དམིགས་པ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཞི་གནས་གྲུབ་པའི་སྐབས་ན་གསལ་བརྟན་དག་གསུམ་ཇི་སྙེད་པའི་ལྷག་མཐོང་དང་། ལྟ་བས་ཟིན་པ་ཇི་ལྟ་བའི་ལྷག་མཐོང་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་སྔོན་འགྲོ་དངོས་གཞི་རྗེས་དང་ གསུམ་ལས། དང་པོ་དབང་ཐོབ་ཅིང་དམ་ཚིག་ལ་གནས་པ་གང་གིས་བླ་མ་མཉེ
Chinese
本具之身，乃自生智慧之自性，是为究竟真实之本尊。若不了知其智慧幻化之网显现为种种，则所谓他续之本尊，不知在何处成立，具有三门之局限性。彼亦具微尘与刹那之分，故不能遍及一切方时，亦不能转变为一切相之智慧身。于其所在之处所见之外，若非真实本尊，则于十方世界一切具缘之所化众生之行境中，诸佛之身一时显现，然不能言其中一者为真佛，余者则否。故应于大乘之理勤加修习，了知佛之理则不可或缺。如是总说之后，就当下所言，虽似为密咒等自续所摄，然于安住法性平等之义，亦未成立异体之续。就显现而言，亦不相违，如自心之显现显现为他，如梦境之显现；诸多异体之法显现为自续所摄之一法，如身体。虽有种种显现，然于义则非如是成立。无论显现为自续或他续所摄，然仅以显现为密咒与手印，即可成办诸佛之事业，并能次第引导至佛地，故应视彼显现为善逝之智慧之幻化。然以凡夫之分别念，仅凭显现之少分，则不能遮止于一切法获得自在之诸佛不可思议之行境。又，于梦境、禅定及根识之行境中，显现诸佛之加持，然于义则唯是自显，不能成立为他。凡显现于自者，皆是自显，此乃以真实力之理所成立，诸经论中亦广为宣说。故自心清净之次第，亦与诸佛之神变与加持愈发显现之次第相同。最终，垢染
English
The inherent body, the very nature of self-arisen wisdom, is the ultimate true deity. If one does not understand that its wisdom-illusion network manifests in various ways, then the so-called other-continuum deity, it is not known where it is established, having the limitations of the three doors. It also has the divisions of dust and moment, so it cannot pervade all directions and times, nor can it be transformed into a wisdom body of all forms. If what is seen is other than where it is, it must not be the real deity. However, in the realm of experience of all fortunate beings to be tamed in the ten directions, the bodies of the Buddhas appear simultaneously, but one cannot say that one of them is the real Buddha and the others are not. Therefore, one should diligently practice the principles of the Mahayana and understand that knowing the principles of the Buddha is indispensable. After such a general statement, as for what is being discussed now, although it seems to be included in the self-continuum such as mantras, it is not established as a different continuum in the meaning of abiding in the equality of Dharma nature. As for the appearance, it is not contradictory in meaning, such as the appearance of one's own mind appearing as another, such as the appearance of a dream; many different dharmas appear as one dharma included in one's own continuum, such as the body. Although there are various appearances, they are not established as such in meaning. Regardless of whether it appears to be included in the self-continuum or the other-continuum, merely by appearing as mantras and mudras, one can accomplish the activities of the Buddhas and gradually lead to the Buddha-ground, so one should regard that appearance as the illusion of the wisdom of the Sugatas. However, with the ordinary mind's conceptualization, merely with a small part of the appearance, one cannot prevent the inconceivable realm of experience of the Buddhas who have attained mastery over all dharmas. Furthermore, in the realm of experience of dreams, samadhi, and sensory perception, the blessings of the Buddhas appear, but in meaning, they are only self-appearances and cannot be established as other. Whatever appears to oneself is self-appearance, which is established by the logic of factual power, and is widely proclaimed in the scriptures and treatises. Therefore, the degree of purification of one's own mind is the same as the degree to which the miraculous powers and blessings of the Buddhas become more manifest. Finally, when the defilements
Chinese
所有诸法也都是自己，自己也是所有佛，即与三世诸佛无二之法性智慧之身。因此，现在诸佛显现为自性咒语之相，成办暂时和究竟之义，因此对咒语生起特别的信心，是成就咒语之因的主要因素，务必极其重要。如是亦如《文殊勇士一成就法》所说：天尊以秘密咒语之方式，赐予一切成就，咒师修持彼，若彼成就则将成就。以及《善臂请问经》所说：以知晓业和异熟，如何与一切众生相符，随行秘密咒语之形象，向咒语之引导者顶礼。以及《桑布扎》所说：具有咒语形象之身体者，将行作业之集合。以及《胜乐生起续》所说：咒语即是瑜伽母之形象，瑜伽母即是咒语之形象，若欲求殊胜之果位，则不应区分二者。如是等等所说。第二，关于三摩地，分为正行三摩地明晰和以见解摄持之助伴两种，首先，身、语、意、命、咒鬘放光和收摄之方式等，在三摩地之行境中，形象极其明晰，并且，不应仅仅认为是在自己心中显现，而应将自己视为与本尊无二无别之本尊慢，并且，不应将本尊执着为具有自续之名相和形象的短暂之相，而应忆念清净，即本尊和咒语之相显现为断证圆满之究竟果位之智慧一切相。第二，应知晓所有这些都未超出本来清净、平等、真谛无别之法身明点独一之状态，并且不被其他对境所间隔，而应一心安住。并且，在成就止观之时，明、稳、净三者有多少，就成为多少的胜观，以及以见解摄持有多少，就成为多少的胜观。第三，分为前行、正行和后行三者，首先，获得灌顶并且安住于誓言者，以令上师欢喜
English
All phenomena are also oneself, and oneself is also all Buddhas, that is, the Dharmata wisdom body inseparable from all Buddhas of the three times. Therefore, now the Buddhas appear as the form of mantras in their own nature, accomplishing the temporary and ultimate meanings. Therefore, generating special faith in mantras is the main cause of accomplishing mantras, so it is extremely important. It is also as it is said in the 《One Accomplishment of Manjushri Hero》: The deity bestows all accomplishments through the method of secret mantras. The mantra practitioner meditates on that. If that is accomplished, then accomplishment will occur. And as it is said in the 《Request of Good Arms》: Who knows the karma and ripening, how it is in accordance with all beings, follows the image of secret mantras, I prostrate to the guide of mantras. And as it is said in the 《Sambuta》: The one with a body of mantra form will perform the collection of actions. And as it is said in the 《Supreme Bliss Arising Tantra》: Mantra itself is the form of Yogini, Yogini herself is the form of mantra. If one desires the supreme state, then these two should not be separated. As it is said and so on. Second, regarding Samadhi, there are two types: the main practice of Samadhi being clear and the companion being held by view. First, the manner of body, speech, mind, life force, mantra garland radiating and withdrawing, etc., are very clear in the realm of Samadhi. Moreover, one should not merely think that it appears in one's own mind, but should regard oneself as the pride of the deity inseparable from the deity. Furthermore, one should not grasp the deity as having a temporary aspect of name, form, and characteristics of one's own continuum, but should have pure mindfulness that the aspect of the deity and mantra appears as the wisdom of all aspects of the ultimate fruition of complete abandonment and realization. Second, one should know that all of these do not go beyond the state of the single Bindu of Dharmakaya, which is originally pure, equal, and inseparable from the truth, and one should abide single-pointedly without being interrupted by other objects. Moreover, when Samatha is accomplished, the three aspects of clarity, stability, and purity become as much Vipassana as they are, and as much as it is held by view, it becomes that much Vipassana. Third, there are three parts: preliminary, main practice, and subsequent. First, whoever has received empowerment and abides by the vows, pleases the Lama.