Tibetan
་བའོ། །དང་པོ་བརྟག་པ་རྣམ་པ་དྲུག་གི་ཚུལ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་དགོས་ལ། དེ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ཐུན་མོང་དུ་བཤད་ཟིན་ཅིང་།དེའི་ནང་གི་བརྟག་པ་ཐ་མ་ལྟར་ལྷ་སྔགས་དབྱེར་མེད་དུ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དག་མཉམ་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོའི་ཀློང་ན་རིས་སུ་མ་ཆད་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལྷའི་སྐུ་དངོས་དང་སྔགས་གཉིས་ཀ་གདུལ་བྱའི་དོན་དུ་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་ཙམ་ལ་ཁྱད་མེད་པར་རྟོགས་པས་སྔགས་ཉིད་ལྷར་འཛིན་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས་དང་པོ། ལྷ་སྔགས་ལ་བཟང་ངན་དུ་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་རྟོག་པ་བསལ་བ་ནི། འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་གདུལ་བྱའི་ངོར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར་འཆར་རུང་བ་ཡིན་ལ། དེའང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གདུལ་བ་ལ་སངས་རྒྱས་དངོས་སུ་སྣང་བ་དང་། ཕལ་པས་འདུལ་བ་ལ་ཕལ་པར་སྣང་བ་གཉིས་སངས་རྒྱས་གཅིག་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པར་ཁྱད་མེད་པས་དོན་ལ་བཟང་ངན་མེད་པ་ལྟར། འདིར་ཡང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཕལ་པའི་ངོར་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། སྔགས་གྲུབ་པས་ལྷ་མངོན་སུམ་བྱོན་པ་ཡང་ལྷ་ཉིད་སྔགས་སུ་ འཕྲུལ་པ་བསྒྲུབས་པ་སོགས་ཉིད་ལྷར་འཕྲུལ་པའི་ཚུལ་གྱིས་གདུལ་བྱ་ལ་དངོས་གྲུབ་སྩོལ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་རྣམ་པ་ཐ་དད་པས་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པ་བསལ་བ་ནི། སྔགས་ནི་ངག་གིས་བརྗོད་པ་དང་། དེ་ཡི་གེར་བྲིས་པ་ཙམ་སྟེ་དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་མེད་པ་སོགས་རྣམ་པའི་ཆ་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ལྷ་དང་ཐ་དད་དུ་རྟོག་ན། སེམས་ཀྱང་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སོགས་ན་བག་ཆགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བེམ་པོའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐུ་དང་ཞིང་ཁམས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཡང་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མ་བསྡུས་པར་འགྱུར་ལ། སངས་རྒྱས་གཅིག་ཉིད་ཞི་བ་དང་ཁྲོ་བོ་སོགས་བསམ་ཡས་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བའི་རོལ་པར་འཆར་བ་དེ་དག་གི་ནང་ནས་གཅིག་ལྷ་ཡིན་གྱི་གཞན་ལྷ་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ་རྣམ་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་པ་ཐ་དད་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པ་ལས་མ་འདས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་རང་རྒྱུད་དང་གཞན་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པར་སྣང་བས་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་རྟོག་པ་པོ་ནི། འདི་ལྟར་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ནི་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཡིན་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་ནི་གཞན་ན་ཡོད་པས་དེ་གཉིས་ཐ་དད་དོ་སྙམ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ ལུགས་ཟུང་འཇུག་གཞི་ཡི་དེ་བཞིན་ཉིད་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཟུང་འ
Chinese
。首先，必须以六种方式确定。这已经与手印共同讲述过了，其中按照最后的考察，要相信本尊和咒语无二无别。也就是说，从胜义谛上讲，一切法在清净平等法身大乐中没有界限；从世俗谛上讲，本尊的真身和咒语两者，为了调伏众生，仅仅是智慧的各种显现，认识到没有差别，因此应当将咒语本身视为本尊。第二，分为三，第一，从本尊和咒语显现好坏的角度，消除对意义的差别执着：如此，佛的智慧能够以一切形式显现在所化众生面前。也就是说，佛陀调伏的对象显现为真实的佛，普通人调伏的对象显现为普通人，这二者在同一佛陀的智慧游戏中没有差别，就像意义上没有好坏一样。在这里，佛陀本身也以咒语的形式显现在普通人面前。通过成就咒语，本尊显现，这也是本尊化现为咒语，通过本尊化现的方式，仅仅是给予所化众生成就而已，应当这样理解。第二，消除因形式不同而执着意义不同的观点：咒语是用语言念诵，并且仅仅是写成文字，其中没有智慧等等，因为形式的方面非常不同，如果认为与本尊不同，那么心在梦境等状态下，也会顺应习气而显现为无情物的形式，佛陀的智慧显现为各种各样的身和刹土，也会变成不由心和智慧所摄持。同一佛陀显现为寂静和忿怒等不可思议的幻化网游舞，在这些之中，一个可以是本尊，而另一个不是本尊，因为形式不同。因此，即使形式不同，也应当知道没有超出智慧的游舞。第三，认为由自续和他续所摄持而显现，从而执着意义不同的人：像这样，咒语和手印是由自己的续部所摄持的法，而智慧的本尊在其他地方，认为这两者是不同的。一切法的实相，双运，基位的如来藏，是远离了暂时性垢染的状态的双运。
English
Firstly, it is necessary to ascertain in the manner of six examinations. This has already been explained in common with the mudras, and within that, according to the last examination, one should believe that the deity and mantra are inseparable. That is, in the ultimate sense, all dharmas are without distinction in the expanse of the pure and equal great dharmakaya; in the conventional sense, both the actual body of the deity and the mantra are merely manifestations of wisdom for the sake of taming beings, and one should realize that there is no difference, therefore one should regard the mantra itself as the deity. Secondly, there are three parts. First, eliminating the perception of difference in meaning through the appearance of good and bad in deity and mantra: Thus, the wisdom of the Buddha is capable of appearing in all forms to those to be tamed. That is, there is no difference in the play of the wisdom of one Buddha in the appearance of the actual Buddha to those tamed by the Buddha and the appearance of ordinary beings to those tamed by ordinary beings, just as there is no good or bad in meaning. Here also, the Buddha himself appears in the form of mantra to ordinary beings, and the actual appearance of the deity through the accomplishment of the mantra is also the deity transforming into the mantra, and it should be understood that the granting of siddhis to those to be tamed is merely through the manner of the deity's transformation. Secondly, eliminating the perception of difference in meaning due to different forms: If one thinks that the mantra is different from the deity because it is merely spoken with the mouth and written as letters, and there is no wisdom in it, etc., due to the great difference in aspects, then the mind, in states such as dreams, would also appear in the form of inanimate objects in accordance with the traces of habit, and the appearance of the Buddha's wisdom in various bodies and realms would also become uncollected by mind and wisdom. The appearance of one Buddha as the play of the immeasurable net of illusion, such as peaceful and wrathful forms, would mean that one of these is a deity and the other is not, because of the different forms. Therefore, even though the forms are different, one should know that it does not go beyond the play of wisdom. Thirdly, those who perceive difference in meaning due to the appearance of being included by one's own lineage and another's lineage: Thus, mantra and mudra are dharmas included by one's own lineage, and the deity of wisdom is elsewhere, so if one thinks that these two are different, the nature of all dharmas, union, the tathagatagarbha of the basis, is the union of the state free from adventitious stains.